مانجھ مہلا 5 ۔۔
جے کوئی منکھّ (سدا) ناسونت پدارتھاں دی منگ ہی منگدا رہے (تے نام سمرن دی دات کدے بھی ناہ منگے)،
اس نوں آتمک موت سہیڑدیاں چر نہیں لگدا۔
جیہڑا منکھّ سدا ہی پرمیشر دی سیوا-بھگتی کردا ہے، اہ گرو نوں مل کے (مایا دی ترشنا ولوں) اڈول ہو گیا کہا جا سکدا ہے ۔۔1۔۔
جس منکھّ دے من وچ پرماتما دی پیار-بھریر بھگتی (دی لو) لگّ جاندی ہے،
جیہڑا منکھّ ہر روز سدا (مایا دے ہلیاں ولوں) سچیت رہِ کے پرماتما دے گن گاندا ہے،
(اس دی) بانہ پھڑ کے اس نوں مالک-پربھو (آپنے نال) ملا لیندا ہے (پر اہ دات اسے نوں پراپت ہندی ہے) جس دے متھے اتے اہ دات ہاسل کرن دا لیکھ موجود ہووے (بھاو، جس دے اندر پوربلے سمے وچ کیتے کرماں انوسار سیوا-بھگتی دے سنسکار موجود ہون، گرو نوں مل کے اس دے اہ سنسکار جاگ پیندے ہن) ॥2۔۔
بھگتاں دے من وچ پرماتما دے سوہنے چرن (سدا) وسدے رہندے ہن۔
(پرماتما دی بھگتی کرن والے بندے جاندے ہن کِ) پرمیسر دے چرناں وچ جڑن توں بنا سارے ہی جیو (مایا دے کامادک دوتاں دی ہتھیں) لٹے جاندے ہن۔
جیہڑے منکھّ اجیہے سنت جناں دے چرناں دی دھوڑ سدا لوڑدے رہندے ہن، اہناں نوں سدا-تھر رہن والے پرماتما دا نام مل جاندا ہے جو اہناں دے جیون نوں سنوار دیندا ہے ۔۔3۔۔
(ہے بھائی!) اٹھدیاں بہندیاں (ہر ویلے) پرماتما دی سفت-سالاہ کرنی چاہیدی ہے،
کیونکِ اس دا سمرن کیتیاں اہ کھسم-پربھو مل پے جاندا ہے جو سدا اٹلّ رہن والا ہے۔
ہے نانک! (آکھ-ہے پربھو!) جس اتے توں دیاوان ہندا ہیں (اہ اٹھدیاں بیٹھدیاں تیرا نام سمردا ہے تے اس تراں) اس نوں تیری رزا پیاری لگدی ہے ۔۔4۔۔43۔۔50۔۔
راگُ ماجھ اسٹپدیا مہلا 1 گھرُ 1 ۔۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
گرو دے شبد دی راہیں جیہڑے تیرے ہکم وچ تردے ہن،
اہ سارے تیری سدا-تھر درگاہ وچ تیرے مہل وچ سدّ لئے جاندے ہن۔
ہے سدا-تھر رہن والے! ہے دیناں تے دیا کرن والے میرے مالک! انھاں نے آپنے من نوں تیرے سدا-تھر نام وچ گجھا لیا ہے ۔۔1۔۔
میں اہناں توں کربان جاندا ہاں، سدکے ہاں، جنھاں نے گرو دے شبد راہیں آپنے جیون نوں سوہنا بنا لیا ہے،
اتے جنھاں نے آتمک جیون دین والا نام سدا سکھ دین والا پربھو-نامو گرو دی متِ لے کے آپنے من وچ وسا لیا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(دنیا وچ) کوئی بھی میرا سدا دا ساتھی نہیں ہے، میں بھی کسے دا سدا لئی ساتھی نہیں ہاں۔
میرا سدا واستے پالن والا سرف اہی (پربھو) ہے، جو تناں بھوناں وچ ویاپک ہے۔
'مے وڈا ہاں، میں وڈا ہاں'-اہ مان کر کر کے بیئنت لوکائی (جگت توں) تری جا رہی ہے۔ (مان-متی لوکائی) پاپ کما کما کے پچھتاندی بھی ہے ۔۔2۔۔
جیہڑا منکھّ پرماتما دی رزا نوں سمجھدا ہے، (اہ مان نہیں کردا) اہ پرماتما دی سفت-سالاہ کردا ہے۔
گرو دے شبد دی راہیں اہ پربھو دے نام وچ (ٹک کے، نام دی) راہداری سمیت (اتھوں جاندا ہے)۔
سدا-تھر پربھو دے در تے سبھ جیواں دے کرماں دا لیکھا ہندا ہے، اس لیکھے توں اہی سرخرو ہندا ہے جو نام دی راہیں آپنے جیون نوں سوہنا بنا لیندا ہے ۔۔3۔۔
پربھو-نامو توں کھنجھیا ہویا من دا مرید منکھّ (کرماں دے لیکھے توں بچن لئی) کوئی تھاں نہیں لبھّ سکدا۔
(آپنے کیتے اؤگناں دا) بجھا ہویا جمراج دے در تے مار کھاندا ہے۔
(آتمک دکھّ-کلیش دیاں چوٹاں توں بچن لئی) پربھو دے نام توں بنا ہور کوئی سنگی ساتھی نہیں ہو سکدا۔ جم دیاں اہناں چوٹاں توں اہی بچدے ہن، جو پربھو دا نام سمردے ہن ۔۔4۔۔
جھوٹھے موہ وچ پھسے ساکت نوں سدا-تھر پربھو (دا نام) چنگا نہیں لگدا۔
(اس نوں موہ والی میر-تیر پسند ہے) اس میر-تیر وچ پھسیا ہویا جنم مرن دے گیڑ وچ پیندا ہے۔
(دبدھا والے کیتے کرماں انوسار، متھے اتے دبدھا دے سنسکاراں دا) لکھیا لیکھ کوئی نہیں مٹا سکدا۔ (اس لیکھ توں) اہی خلاسی پراپت کردا ہے، جو گرو دی سرن پیندا ہے ۔۔5۔۔
جس جیو-استری نے پیکے گھر وچ پربھو-پتیو نال سانجھ نہیں پائی۔
جھوٹھے موہ دے کارن پربھو-چرناں توں وچھڑی ہوئی اہ (آخر) دھاہاں مار مار کے روندی ہے۔
جس (دے آتمک جیون) نوں پاپ (-سبھاو) نے لٹّ لیا، اس نوں پرماتما دا مہل نہیں لبھدا۔ اہناں اؤگناں نوں گناں دا مالک پربھو (آپ ہی) بخشدا ہے ۔۔6۔۔
جس جیو-استری نے پیکے گھر وچ پیارے پربھو نال سانجھ پا لئی،
اہ گرو دی سرن پے کے (جگت دے) مول-پربھو (دے گناں) نوں سمجھدی تے وچاردی ہے۔
جیہڑے سدا-تھر پربھو دے نام وچ ٹکے رہندے ہن، گرو اہناں دا جنم مرن دا گیڑ روک دیندا ہے ۔۔7۔۔
گرو دی سرن پیاں منکھّ بیئنت گناں والے پربھو (دے گناں) نوں سمجھدا ہے، (ہورناں) نوں سفت-سالاہ واستے پریردا ہے۔
سدا-تھر ٹھاکر نوں (سفت-سالاہ دا) سدا-تھر کرم ہی چنگا لگدا ہے۔
ہے نانک! (گرو دی سرن پین والا منکھّ) سدا-تھر پربھو دا نام سمردا رہندا ہے، (سدا-تھر پربھو دے در تے) ارزوئیاں (کردا رہندا ہے)۔ پربھو دی سفت-سالاہ کرن والیاں نوں سدا-تھر پربھو مل پیندا ہے ۔۔8۔۔1۔۔
ماجھ مہلا 3 گھرُ 1 ۔۔
جس منکھّ اتے پربھو دی بخشش ہووے، اس نوں پربھو گرو ملاندا ہے۔