سدا-تھر پرماتما دے نام سمرن توں بنا اس سنسار-سمندر وچوں پار نہیں لنگھ سکیدا۔
اہ سنسار-سمندر بہت ہی ڈونگھا ہے تے (وکاراں دے) زہر نال بھریا ہویا ہے۔
جیہڑا منکھّ گرو دی متّ لیندا ہے اہ وکاراں توں نرلیپ رہندا ہے اہ زہر-بھرے سمندر توں اتانہ اتانہ رہندا ہے، اس نوں پرماتما لبھّ پیندا ہے تے اہ اجیہے (آتمک) ٹکانے وچ پہنچ جاندا ہے جتھے اہ وکاراں دے ڈر-سہم توں پرے ہو جاندا ہے ۔۔6۔۔
جگت دے (پدارتھاں دے) موہ دی سیانپ وئرتھ ہی جاندی ہے،
کیونکِ (جگت دی مایا دا ساتھ مکدیاں) رتا چر نہیں لگدا تے منکھّ اس موہ دے کارن جنم مرن وچ پے جاندا ہے۔
مایا دا مان کرن والے بندے پرماتما دا نام بھلا کے (اتھوں خالی ہتھ) تر پیندے ہن۔ (جو بھی پربھو دا نام وساردا ہے اہ) جمدا ہے مردا ہے جمدا ہے مردا ہے تے خوار ہندا ہے ۔۔7۔۔
اہ منکھّ (مایا موہ دے) بندھناں وچ بجھے ہوئے جنم مرن دے گیڑ وچ پئے رہندے ہن،
جنھاں بندیاں دے گل وچ ہؤمے تے مایا دے موہ دے پھاہے پئے رہندے ہن۔
جس منکھّ نوں ستگورو دی متّ دی راہیں پرماتما دا نام پراپت نہیں ہویا، اس موہ دے بندھناں وچ بجھّ کے جم دے شہر وچ دھکیا جاندا ہے ۔۔8۔۔
گرو دی سرن توں بنا (ہؤمے مایا دے بندھناں توں) خلاسی کسے بھی ہالت وچ نہیں مل سکدی،
کیونکِ گرو دی سرن آؤن توں بنا پرماتما دا نام سمریا نہیں جا سکدا۔
گرو دی متّ تے تر کے (نام سمرو، اس تراں) اس سنسار-سمندر وچوں پار لنگھ جاووگے جس وچوں پار لنگھنا بہت ہی اؤکھا ہے۔ جیہڑے بندے (نام سمر کے) وکاراں وچوں بچّ نکلے اہناں نوں آتمک آنند پراپت ہو گیا ۔۔9۔۔
گرو دی متّ تے تر کے نام سمریاں بڑی اچی آتمک اوستھا ہاسل ہو جاندی ہے (بڑا آتمک بل پراپت ہو جاندا ہے) اسے گرمتّ دی برکتِ نال کرشن (جی) نے گووردھن پہاڑ نوں (انگلاں تے) چکّ لیا سی،
تے (سری رام چندر جی نے) پتھر سمندر اتے تار دتے سن۔
ہے نانک! (جو بھی منکھّ گرو دی سرن آیا) گرو نے اس دی بھٹکنا مکا دتی ۔۔10۔۔
گرو دی متّ گرہن کرو تے سدا-تھر پربھو دا نام سمرو، اس تراں سنسار-سمندر توں پار لنگھن لئی تاری ترو۔
آپنے آتمک جیون نوں گہُ نال ویکھو تے پرماتما نوں آپنے ہردے وچ وساؤ۔
پرماتما دا نام جپ کے جپ دے دیس لے جان والے بندھن کٹے جاندے ہن۔ جیہڑا بھی منکھّ نام جپدا ہے اس نوں اہ پرماتما مل پیندا ہے جس دی کوئی خاس کل نہیں ہے تے جو مایا دے پربھاو توں اتانہ ہے ۔۔11۔۔
گرو دی متّ تے تریاں ست سنتوکھ آدک پنجے منکھّ دے آتمک ساتھی بن جاندے ہن گر-بھائی بن جاندے ہن۔
گرو دی متّ ترشنا دی اگّ نوں دور کر کے پربھو دے نام وچ جوڑ دیندی ہے۔
جگت دے جیون پربھو دا نام آپنے من وچ آپنے مونہ نال جپدے رہو۔ (جیہڑا منکھّ جپدا ہے اہ) آپنے ہردے وچ ادرشٹ پربھو دا درشن کر لیندا ہے ۔۔12۔۔
جیہڑا منکھّ گرو دی سرن پے کے (اہ جیون-جگتِ) سمجھ لیندا ہے اہ گرو دے شبد وچ جڑ کے آتمک شانتی ہاسل کر لیندا ہے۔
اہ پھر ناہ کسے دی خشامد کردا ہے ناہ کسے دی نندیا کردا ہے۔
آپنے آتمک جیون نوں پڑتالدے رہو، تے جگت دے مالک (دا نام) جپدے رہو۔ (جیہڑا منکھّ نام جپدا ہے اس نوں جگت دا ناتھ ہری آپنے من وچ پیارا لگن لگّ پیندا ہے ۔۔13۔۔
جیہڑا پرماتما ساری سرشٹی وچ وسدا ہے اس نوں آپنے سریر وچ وسدا پچھانو۔
گرو دی سرن پے کے اہ بھیت سمجھو، گرو دے شبد وچ جڑ کے اس اسلیئت نوں پچھانو۔
دنیا دے سارے پدارتھاں نوں مان سکن والا پرماتما ہریک سریر وچ ویاپک ہو کے سارے بھوگ بھوگ رہا ہے، پھر بھی ساری سرشٹی توں نرلیپ رہندا ہے ۔۔14۔۔
گرو دی متّ دی راہیں پرماتما دی سفت-سالاہ کرو جو جیون نوں پوتر بنا دیندی ہے۔
گرو دی سکھیا تے تر کے اس سبھ توں اچے پرماتما نوں آپنیاں اکھاں نال (اندر باہر ہر تھاں) ویکھو۔
ہے نانک! جیہڑا منکھّ آپنے کناں نال پرماتما دا نام سندا ہے پربھو دی سفت-سالاہ سندا ہے اہ پرماتما دے پریم-رنگم وچ رنگیا جاندا ہے ۔۔15۔۔3۔۔20۔۔
مارو مہلا 1 ۔۔
(آپنے اندروں) کام کرودھ تے پرائی نندیا دور کر،
لبّ اتے لوبھ تیاگ کے نسچنت ہو جا (بھاو، جے توں کام، کرودھ، پرائی نندیا، لبّ اتے لوبھ دور کر لئینگا، تاں تیرا من ہر ویلے شانت رہیگا)۔
جیہڑا منکھّ (اہناں وکاراں کئی کسماں دیاں) بھٹکناں دا زنجیر توڑ کے نرلیپ ہو جاندا ہے اہ پرماتما نوں آپنے اندر ہی لبھّ لیندا ہے، اہ پرماتما دا نام-رس پراپت کردا ہے ۔۔1۔۔
جویں رات ویلے بجلی دی چمک نال منکھّ (ہنیرے وچ) چانن ویکھ لیندا ہے،
اسے تراں (گرو دی سرن پے کے سمرن دی برکتِ نال) دن رات (ہر ویلے) پرماتما دی جوتِ نوں ہر تھاں ویاپک دیکھ سکدا ہے۔
اہ آنند-روپد تے سندر-سروپ پربھو (جس کسے نے ویکھیا ہے) پورے گرو نے ہی وکھایا ہے ۔۔2۔۔
ستگورو دی سرن پوو (جیہڑا منکھّ گرو نوں ملدا ہے اس نوں) پرماتما آپ ہی (سنسار-سمندر توں) پار لنگھا لیندا ہے۔
اس دے سانت ہردے وچ گیان دا پرکاش ہو جاندا ہے، اس دے ہردے-آکاش وچ (مانو) دیوا جگ پیندا ہے۔
(آپنے اندر) ادرشٹ پربھو نوں ویکھ کے اس وچ سرت جوڑی رکھو۔ (جیہڑا منکھّ اہ ادم کردا ہے اس نوں) ہر تھاں سارے تربھونی جگت وچ پرماتما ہی پرماتما دسدا ہے ۔۔3۔۔
جیہڑا منکھّ آتمک جیون دین والا نام-رس پراپت کردا ہے اس دی ترشنا مکّ جاندی ہے اس دا سہم دور ہو جاندا ہے۔
اس نوں اہ آتمک اوستھا مل جاندی ہے جتھے گیان دا پرکاش ہندا ہے، اہ آپا-بھاو دور کر لیندا ہے۔
اہ بڑی اچی آتمک اوستھا پا لیندا ہے، اچے توں اچا آتمک درجا ہاسل کردا ہے، جیون نوں پوتر کرن والا گر-شبد اہ منکھّ آپنے اندر کماندا ہے (بھاو، گر-شبد انوسار جیون-گھاڑت گھڑدا ہے) ॥4۔۔
ادرشٹ تے بیئنت پربھو دا نام منکھّ دے گیان-اندریاں دی پہنچ توں پرے ہے،