(ہے پرماتما!) توں آپ ہی (سبھ جیواں دا) مالک ہیں، جس جیو نوں توں آپ ہی متِ دیندا ہیں، اسے پاسوں ہرِ-نام سمریا جا سکدا ہے۔
جس منکھّ نوں وڈے بھاگاں نال گرو مل پیندا ہے، اس دے مونہ وچ آتمک جیون دین والا نام-رس پیندا ہے۔
اس منکھّ دے اندروں ہؤمے دور ہو جاندی ہے، اس دی مانسک ڈاوانڈول دشا مکّ جاندی ہے، اہ آتمک اڈولتا وچ ٹکیا رہندا ہے، اہ آتمک آنند وچ مگن رہندا ہے۔
(ہے بھائی!) ہر تھاں پربھو آپ ہی آپ موجود ہے، اہ آپ ہی (جیواں نوں) آپنے نام وچ جوڑدا ہے ۔۔2۔۔
آپنے من دے پچھے ترن والے منکھّ گیان توں سکھنے ہندے ہن (جیون-جگتِ توں) اننجان ہندے ہن اہ اہنکار وچ رہندے ہن اہناں نوں پرماتما دا میل نہیں ہندا۔
اہ (آپنے مان وچ رہِ کے) ستگورو دی سرن نہیں پیندے (کراہے پے کے) مڑ مڑ پچھتاندے بھی رہندے ہن۔
اہ منکھّ جنم مرن دے گیڑ وچ پئے رہندے ہن، اس گیڑ وچ اہناں دا آتمک جیون گل جاندا ہے۔
میرے کرتار نوں اہی چنگا لگدا ہے کِ آپنے من دے پچھے ترن والے منکھّ جنم مرن وچ ہی بھٹکدے رہن ۔۔3۔۔
(جس وڈبھاگی منکھّ دے) متھے اتے میرے ہرِ-پربھو نے آپنی دھر درگاہ توں (بخشش دا) اٹلّ لیکھ لکھ دتا۔
اس نوں (سبھ وکاراں توں ہتھ دے کے بچان والا) سورما گرو مل پیندا ہے، (گرو دی کرپا نال) اہ سدا پرماتما دا نام سمردا ہے۔
(ہے بھائی!) پرماتما دا نام ہی میرا پیو ہے نام ہی میری ماں ہے، پرماتما (دا نام) ہی میرا سنبندھی ہے میرا ویر ہے۔
(میں سدا پرماتما دے در تے ہی ارزوئی کردا ہاں کِ) ہے پربھو! ہے ہری! اہ نانک تیرا نمانا داس ہے، اس اتے بخشش کر تے اس نوں (آپنے چرناں وچ) جوڑی رکھّ ۔۔4۔۔۔۔3۔۔17۔۔37۔۔
گؤڑی بیراگنِ مہلا 3 ۔۔
جنھاں منکھاں نے گرو پاسوں (پرماتما نال) ڈونگھی سانجھ (پانی) سکھّ لئی، (جگت دے) مول پرماتما (دے گناں) نوں وچارنا (سکھّ لیا)،
پرماتما دا نام سمر سمر کے اہناں دی متِ (جو پہلاں وکاراں دے کارن) میلی (ہوئی پئی سی) نکھر پئی۔
کلیان-سروپ پرماتما نے (اہناں دے اندروں) مایا (دا پربھاو) مٹا دتا، (اہناں دے اندروں مایا دے موہ دا) ہنیرا دور ہو گیا۔
(پر) پرماتما دا نام اہناں نوں ہی پیارا لگدا ہے، جنھاں دے متھے اتے دھروں (آپ پرماتما نے آپنے نام دی دات دا لیکھ) لکھ دتا ۔۔1۔۔
ہے سنت جنو! جس پرماتما دا درسن کر کے میرے اندر آتمک جیون پیدا ہندا ہے (دسو) اس نوں کس تریکے نال ملیا جا سکدا ہے۔
اس پربھو توں وچھڑ کے میں رتا بھر سمے لئی بھی (آتمک جیون) جیؤں نہیں سکدی۔ (ہے سنت جنو!) مینوں گرو (نال) ملاوو (تاں جُ گرو دی کرپا نال) میں پرماتما دے نام دا رس پی سکاں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے سنت جنو! پیارے گرو دی مہر نال) میں نتّ پرماتما دے گن گاندا رہندا ہاں میں نتّ پرماتما دا نام سندا رہندا ہاں، اس پرماتما نے مینوں اچی آتمک اوستھا بخس دتی ہے۔
گرو پاسوں میں پرماتما دے نام دا سواد ہاسل کیتا ہے، (ہن) میرا من میرا تن (اس سواد وچ) مگن رہندا ہے۔
(ہے سنت جنو!) جس گرو نے (مینوں) پرماتما دی بھگتی (دی داتِ) دتی ہے (میرے واستے تاں اہ) ستپرکھ گرو (سدا ہی) سلاہن-یوگہ ہے۔
جس گرو پاسوں میں پرماتما (دا نام) پراپت کیتا ہے اس گرو نوں میں آپنا بنا لیا ہے ۔۔2۔۔
(ہے بھائی! سارے جگت دا) شہنشاہ پرماتما (سبھ جیواں نوں سبھ) گناں دی دات دین والا ہے، اسیں (جیو) اؤگناں نال بھرے رہندے ہاں۔
(جویں) پتھر (پانی وچ ڈبّ جاندے ہن، تویں اسی) پاپی (جیو وکاراں دے سمندر وچ) ڈبے رہندے ہاں، پرماتما (سانوں) گرو دی متِ دے کے (اس سمندر وچوں) پار لنگھاندا ہے۔
ہے پربھو! توں پوتر-سروپ ہیں توں گن بخشن والا ہیں، اسیں جیو اؤگناں نال بھرے پئے ہاں۔
ہے ہری! اسیں تیری سرن آئے ہاں، (سانوں اؤگناں توں) بچا لے، (سانوں) مورکھاں نوں مہا مورکھاں نوں (وکاراں دے سمندر وچوں) پار لنگھا لے ۔۔3۔۔
جنھاں منکھاں نے پرماتما نوں (آپنے) من وچ (سدا) سمریا ہے، اہ گرو دی متِ تے تر کے سدا آتمک اڈولتا ماندے ہن (آتمک) آنند ماندے ہن۔
جنھاں نوں ہرِ-پربھو سجن مل پیندا ہے، اہ آپنے ہردے-گھر وچ پرماتما دی سفت-سالاہ دا گیت گاندے رہندے ہن۔
ہے ہری! ہے پربھو! مہر کر، (میری) بینتی (سن)، (مینوں) آپنے نام دا سمرن دیہ۔
(ہے پربھو! تیرا) داس نانک (تیرے در توں) اہناں منکھاں دے چرناں دی دھوڑ منگدا ہے جنھاں نوں (تیری مہر نال) گرو مل پیا ہے ۔۔4۔۔4۔۔18۔۔38۔۔
راگ گؤڑی-گواریری وچّ گرو امرداس جی دی چار-پدیاں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
پنڈت شاستر سمرتیاں (آدک دھرم پستک) پڑھدا ہے (تے اس ودوتا دا فخر کردا ہے)،
جوگی (آپنے گرو) گورکھ (دے نام دا جاپ) کردا ہے (تے اس دیاں دسیاں سمادھیاں آدک نوں آتمک جیون دی ٹیک بنائی بیٹھا ہے)،
پر میں مورکھ نے (پنڈتاں تے جوگیاں دے بھانے مورکھ نے) پرماتما دے نام دا جپ کرنا ہی (آپنے گرو پاسوں) سکھیا ہے ۔۔1۔۔
ہے میرے رام! (کسے نوں دھرم-پستکاں دی ودیا دا فخر، کسے نوں سمادھیاں دا سہارا، پر) مینوں سمجھ نہیں آؤندی (کِ جے میں تیرا نام بھلا دیاں تاں) میری کہو جہی آتمک دشا ہو جائگی۔
(ہے رام! میں تاں آپنے من نوں اہی سمجھاندا ہاں-) ہے میرے من! پرماتما دا نام سمر (تے) سنسار-سمندر توں پار لنگھ جا، (پرماتما دا نام ہی سنسار-سمندر توں پار لنگھن لئی) بیڑی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔