(جیہڑا منکھّ گرو دی سرن پے کے آپنے) ہردے وچوں مایا ول لے جان والی کھوٹی متِ دور کردا ہے، اہ منکھّ پرماتما دے چرناں وچ سرت جوڑدا ہے۔
ہے بھائی! میرے مالک-پربھو نے جنھاں منکھاں اتے میہر کیتی، اہناں ہر ویلے پرماتما دے گن گانے شرو کر دتے۔
ہے من! (پرماتما دی سفتِ-سالاہ) سن کے آتمک اڈولتا وچ پریم وچ بھجّ جائیدا ہے ۔۔2۔۔
ہے بھائی! جگت وچ پرماتما دا نام ہی (ہریک جیو دا) پار-اتارا کردا ہے۔
جیہڑا منکھّ گرو پاسوں نواں آتمک جیون لیندا ہے، اہ گرو دے شبد نوں وچاردا ہے۔
اہ منکھّ گرو دے شبد نوں (جیوں جیوں) وچاردا ہے تیوں تیوں) پرماتما دا نام اس نوں پیارا لگن لگّ پیندا ہے پر، ہے بھائی! جس منکھّ اتے پربھو کرپا کردا ہے، اہی منکھّ (اہ داتِ) پراپت کردا ہے۔
اہ منکھّ آتمک اڈولتا وچ ٹک کے دن رات پرماتما دے گن گاندا رہندا ہے، اتے آپنے سارے پاپ دور کر لیندا ہے۔
ہے پربھو! ہریک جیو تیرا (پیدا کیتا ہویا ہے)، توں سارے جیواں دا خسم ہیں۔ ہے پربھو! میں تیرا (سیوک) ہاں، توں ساڈا مالک ہیں (سانوں آپنا نام بخش)۔
ہے بھائی! سنسار وچ پرماتما دا نام (ہی ہریک جیو دا پار-اتارا کردا ہے ۔۔3۔۔
ہے بھائی! جنھاں منکھاں دے ہردے-گھر وچ سجن پربھو جی آ وسدے ہن،
اہ منکھّ پرماتما دے گن گاندے رہندے ہن، مایا ولوں اہناں نوں سنتوکھ آ جاندا ہے، اہ رجّ جاندے ہن۔
ہے بھائی! جیہڑی جند سدا پربھو دے گن گا گا کے (مایا ولوں) ترپت ہو جاندی ہے، اس نوں مڑ مایا دی بھکھّ آ کے نہیں چمبڑدی۔
جیہڑا منکھّ سدا پرماتما دا نام سمردا رہندا ہے، اس سیوک دی ہر تھاں ازت ہندی ہے۔
ہے نانک! پرماتما آپ ہی (کسے نوں مایا وچ) جوڑ کے (آپنے چرناں) نالوں وچھوڑدا ہے۔ پرماتما توں بنا ہور (ایسی سمرتھا والا) نہیں ہے۔
(جس اتے میہر کردے ہن) اس دے ہردے-گھر وچ سجن پربھو جی آ نواس کردے ہن ۔۔4۔۔1۔۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
راگ سوہی، گھر 3 وچّ گرو امرداس جی دی بانی۔
ہے بھائی! پرماتما آپنے بھگتاں دی ازت رکھدا ہے، ہریک جگ وچ ہی (بھگتاں دی) ازت رکھدا آیا ہے۔
جیہڑا منکھّ گرو دے دسے ہوئے راہ اتے تردا ہے، اہ پربھو دا بھگت بن جاندا ہے، اہ منکھّ گرو دے شبد وچ جڑ کے آپنی ہؤمے دور کردا ہے۔
ہے بھائی! جیہڑا منکھّ گرو دے شبد دی راہیں آپنے اندروں ہؤمے ساڑدا ہے، اہ اس پرماتما نوں پیارا لگدا ہے جس دی سفتِ-سالاہ سدا اٹلّ رہن والی ہے۔
گرو دے سنمکھ رہن والے منکھّ دن رات پرماتما دی سدا-تھر رہن والے بھگتی کردے رہندے ہن، اہ آپ سفتِ-سالاہ والی بانی اچاردے رہندے ہن، تے ہورناں نوں بھی اس دی سوجھ دیندے ہن۔
ہے بھائی! بھگتاں دی جیون-جگتی سدا اک-رس رہن والی اتے بڑی پوتر ہندی ہے، اہناں دے من وچ پرماتما دا سدا-تھر نام پیارا لگدا رہندا ہے۔
ہے نانک! پرماتما دے بھگت سدا-تھر پرماتما دے در تے سوبھدے ہن، اہ پرماتما دا سدا-تھر رہن والا نام ہی سدا جپدے رہندے ہن ۔۔1۔۔
ہے بھائی! پرماتما ہی بھگتاں لئی (اچی) جاتِ ہے، پرماتما ہی اہناں دی ازت ہے۔ بھگت پرماتما دے نام وچ لین رہندے ہن۔
بھگت (سدا) ہری دی بھگتی کردے ہن، آپنے اندروں آپا-بھاو (بھی) دور کر لیندے ہن، کیونکِ اہناں نے گناں تے اؤگناں دی پرکھ کر لئی ہندی ہے (اہناں نوں پتا ہندا ہے کِ ہؤمے اؤگن ہے)۔
جیہڑا منکھّ گن تے اؤگن دی پرکھ کر لیندا ہے، اتے پرماتما دا نام اچاردا رہندا ہے، اس نوں پربھو دے ڈر-ادب وچ رہن کر کے پربھو دی بھگتی پیاری لگدی ہے۔
جیہڑے منکھّ دن رات ہر ویلے پرماتما دی بھگتی کردے ہن، اہ گرہست وچ ہی مایا دے موہ توں نرلیپ رہندے ہن۔
ہے بھائی! جیہڑے منکھّ سدا پربھو دی بھگتی (دے رنگ) وچ رنگے رہندے ہن، اہناں دا من پوتر ہو جاندا ہے، اہ پرماتما نوں سدا آپنے انگ-سنگ وسدا ویکھدے ہن۔
ہے نانک! اہو جہے بھگت ہر ویلے پربھو دے نام نوں آپنے ہردے وچ وسا کے پرماتما دے در تے سرخ-رو ہو جاندے ہن ۔۔2۔۔
آپنے من دے پچھے ترن والے منکھّ گرو دی سرن پین توں بنا (آپنے ولوں) پربھو دی بھگتی کردے ہن، پر گرو دی سرن پین توں بنا بھگتی ہو نہیں سکدی۔
اہ منکھّ ہؤمے وچ، مایا دے روگ وچ، پھسے رہندے ہن، آتمک موت سہیڑ کے اہ جنماں دے گیڑ وچ پئے رہندے ہن، اہناں نوں دکھّ چمبڑیا رہندا ہے۔
ہے بھائی! مایا دے موہ وچ پھس کے دنیا خوار ہندی ہے۔ گرو دی سرن پین توں بنا کوئی بھی اسلیئت نوں نہیں سمجھدا۔
بھگتی توں سکھنا سارا جگت ہی بھٹکدا پھردا ہے، تے، آخر ہتھ ملدا (دنیا توں) جاندا ہے۔