گونڈ ۔۔
مینوں (پربھو توں وچھڑ کے) تڑپھنی لگدی ہے،
جویں وچھے توں وچھڑ کے اکلی گاں (گھابردی ہے) ॥1۔۔
جویں پانی توں بنا مچھی پھڑپھدی ہے،
تویں میں نامدیو پربھو دے نام توں بنا گھابردا ہاں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جویں (جدوں) گاں دا وچھا کلے نالوں کھلھدا ہے،
تاں (گاں دے) تھن چنگھدا ہے، تے مکھن دے گھٹّ بھردا ہے ۔۔2۔۔
تویں مینوں نامدیو نوں مینوں ربّ مل پیا،
مینوں الکھّ پربھو دی سوجھ پے گئی، جدوں ستگورو ملیا ۔۔3۔۔
جویں (وشئی نوں) وشے واستے پرائی نار نال پیار ہندا ہے،
مینوں نامے نوں پربھو نال پیار ہے ۔۔4۔۔
جویں چمکدی دھپّ وچ (جیو-جنت) تپدے-لچھدے ہن،
پربھو دے نام توں وچھڑ کے میں نامدیو اؤں گھابردا ہاں۔ بھاو: پریت دا سروپ-وچھوڑا اسہِ ہندا ہے ۔۔5۔۔4۔۔
راگ گونڈ، گھر 2 وچّ بھگت نامدیو جی دی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
ہرِ-نام سمریاں سبھ بھٹکناں دور ہو جاندیاں ہن؛
ہے بھائی! نام سمر، اہی ہے سبھ توں چنگا دھرم۔
نام سمریاں (نیویں اچی) جات کل دا وتکرا دور ہو جاندا ہے۔
اہ ہرِ-نام ہی میں انھے دا آسرا ہے ۔۔1۔۔
میری اس پرماتما نوں نمسکار ہے،
جس دا سمرن کیتیاں جماں دا دکھّ نہیں رہندا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
پربھو نے ہرناخش (دینت) نوں ماریا،
اجامل پاپی نوں بیکنٹھ وچ تھاں دتی۔
اس ہری دا نام توتے نوں پڑھاؤندیاں ویسوا بھی وکاراں ولوں ہٹ گئی؛
اہی پربھو میریاں اکھاں دی پتلی ہے ۔۔2۔۔
پوتنا دائی بھی تر گئی، جدوں اس نے ہرِ-نام سمریا؛
بالاں نوں مارن والی اتے کپٹ نال بھری ہوئی (اس پوتنا دا ادھار ہو گیا)۔
سمرن دی برکت نال ہی دروپتی (نرادری توں) بچی سی،
تے، گوتم دی نیک استری دا پار-اتارا ہویا سی، جو (گوتم دے سراپ نال) سلا بن گئی سی ۔۔3۔۔
اسے پربھو نے کیسی تے کنس دا ناس کیتا سی،
تے کالی ناگ دی جند-بخشی کیتی سی۔
نامدیو بینتی کردا ہے-پربھو ایسا (بخشند) ہے،
کِ اس دا نام سمریاں سبھ ڈر تے مسیبتاں ٹل جاندیاں ہن ۔۔4۔۔1۔۔5۔۔
گونڈ ۔۔
جو منکھّ بھیروں ول جاندا ہے (بھاو، جو بھیروں دی ارادھنا کردا ہے)، اہ (ودھ توں ودھ بھیروں ورگا ہی) بھوت بن جاندا ہے۔ جو سیتلا نوں ارادھدا ہے،
اہ (سیتلا وانگ) کھوتے دی سواری کردا ہے تے (کھوتے دے نال) سواہ ہی اڈاؤندا ہے ۔۔1۔۔
(ہے پنڈت!) میں تاں اکّ سوہنے رام دا نام ہی لوانگا،
(تہاڈے) ہور سارے دیوتیاں نوں اس نام دے وٹے وچ دے دیانگا، (بھاو، پربھو-نامو دے ٹاکرے تے مینوں تہاڈے کسے بھی دیوی دیوتے دی لوڑ نہیں ہے) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
جو منکھّ شو دا نام جپدا ہے،
اہ (ودھ توں ودھ جو کجھ ہاسل کر سکدا ہے اہ ہے کِ شو دا روپ لے کے، شو دی سواری) بلد اتے چڑھدا ہے تے (شو وانگ) ڈمرو وجاؤندا ہے ۔۔2۔۔
جو منکھّ پاربتی دی پوجا کردا ہے،
اہ منکھّ توں زنانی بن کے جنم لیندا ہے (کیونکِ پوجا کرن والا آپنے پوجی دا روپ ہی بن سکدا ہے) ॥3۔۔
ہے بھوانی! توں سبھ دا مڈھّ اکھواؤندی ہیں،
پر (آپنے بھگتاں نوں) مکتی دین ویلے توں بھی، پتا نہیں، کتھے لکی رہندی ہیں (بھاو، مکتی بھوانی پاس بھی نہیں ہے) ॥4۔۔
ہے متر (پنڈت!) ستگورو دی سکھیا لے کے پرماتما دے نام دی اوٹ لے،
نامدیو بینتی کردا ہے- (تہاڈی دھرم-پستک) گیتا بھی اہی آکھدی ہے ۔۔5۔۔2۔۔6۔۔
بلاولُ گونڈ ۔۔
ہے پانڈے! میں تاں اسے جنم وچ پرماتما دا درشن کر لیا ہے (پر توں مورکھ ہی رہیوں، تینوں درشن نہیں ہویا؛ آ) میں (تینوں) مورکھ نوں سمجھاواں (کِ تینوں درشن کیوں نہیں ہندا) رہاؤ۔۔
ہے پانڈے! (پہلاں تاں جس گائتری دا توں پاٹھ کردا ہیں اس اتے تیری شردھا نہیں بن سکدی، کیونکِ) تیری گائتری (اہ ہے جس بارے توں آپ ہی آکھدا ہیں کِ اک واری سراپ دے کارن گؤ دی جون وچ آ کے اہ) اک لودھے جٹّ دی پیلی کھان جا پئی،
اس نے سوٹا لے کے لتّ توڑ دتی تاں (وچاری) لنجا لنجا کے ترن لگی ۔۔1۔۔
ہے پانڈے! (پھر توں جس شو جی دی ارادھنا کردا ہیں اس نوں بڑا کرودھی سمجھدا ہیں تے آکھدا ہیں کِ غسے وچ آ کے اہ سراپ دے دیندا ہے، بھسم کر دیندا ہے۔ ایسے شو نال توں پیار کویں کر سکدا ہیں؟)
تیرا شو (تاں اہ ہے جس بارے توں آکھدا ہیں) کسے بھنڈاری دے گھر اس واستے بھوجن تیار ہویا، شو نوں چٹے بلد اتے چڑھیا جاندا ویکھیا، (بھاو، توں دسدا ہیں کِ شو جی چٹے بلد دی سواری کردے سن) (پر شائد اہ بھوجن پسند نا آیا، شو جی نے سراپ دے کے) اس دا منڈا مار دتا ۔۔2۔۔