جے گرو مل پئے تاں چنگے مندے سبھ نال پیار کردا ہے۔
گرو دے ملیاں ہی متھے دے چنگے لیکھ اگھڑدے ہن ۔۔5۔۔
جے گرو مل پئے تاں سریر (وکاراں وچ پے کے) چھجدا نہیں (بھاو، منکھّ وکاراں وچ پرورت نہیں ہندا، تے نا ہی اس دی ستیا وئرتھ جاندی ہے)؛
جے گرو مل پئے تاں اچی جات آدک دے مان والے منکھّ گرو شرن آئے بندے اتے دباؤ نہیں پا سکدے، جویں کِ اہ دیہرا نامدیو ول پرت گیا سی جس وچوں اس نوں دھکے پئے سن؛
گرو دی شرن پئے غریب نوں ربّ آپ بہڑدا ہے جویں کِ نامدیو دی کلی بنی سی؛
جے گرو مل پئے تاں ربّ آپ سہائی ہندا ہے جویں کِ بادشاہ دے ڈراوے دین تے منجا دریا وچوں کڈھا دتا ۔۔6۔۔
جے گرو مل پئے تاں اٹھاہٹھ تیرتھاں دا اشنان ہو گیا (جانو)،
جے گرو مل پئے تاں سریر اتے چکر لگّ گئے سمجھو (جویں بیراگی دوارکا جا کے لاؤندے ہن)،
جے گرو مل پئے تاں باراں ہی شو-لنگاں دی پوجا ہو گئی جانو؛
جے گرو مل پئے تاں اس منکھّ لئی سارے زہر بھی مٹھے پھل بن جاندے ہن ۔۔7۔۔
جے گرو مل پئے تاں دل دے سنسے مٹ جاندے ہن،
جے گرو مل پئے تاں جماں توں (ہی) خلاسی ہو جاندی ہے،
جے گرو مل پئے تاں سنسار-سمندر توں منکھّ پار لنگھ جاندا ہے،
جے گرو مل پئے تاں جنم مرن توں بچ جاندا ہے ۔۔8۔۔
جے گرو مل پئے تاں اٹھاراں سمرتیاں دے دسے کرم-کانڈ دی لوڑ نہیں رہِ جاندی،
جے گرو مل پئے تاں ساری بنسپتی ہی (پربھو-دیوو دی نتّ بھیٹ ہندی دسّ پیندی ہے)۔
جے گرو مل پئے تاں ستگورو توں بنا ہور کوئی تھاں نہیں (جتھے منکھّ جیون دا سہیہ رستا لبھّ سکے)،
نامدیو (ہور سبھ آسرے-پرنے چھڈّ کے) گرو دی شرن پیا ہے ۔۔9۔۔1۔۔2۔۔11۔۔
راگ بھیرؤ، گھر 2 وچّ بھگت روداس جی دی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
اس (پربھو) نوں ویکھن توں بنا (اس نوں ملن دی) تانگھ پیدا نہیں ہندی، (اس دسدے سنسار نال ہی موہ بنیا رہندا ہے)
تے، اہ جو کجھ دسدا ہے اہ سبھ ناس ہو جان والا ہے۔
جو منکھّ پربھو دے گن گاندا ہے، تے، پربھو دا نام جپدا ہے،
سرف اہی اسل جوگی ہے تے اہ کامنا-رہت ہو جاندا ہے ۔۔1۔۔
جدوں کوئی منکھّ پرماتما دا نام سمردا ہے تاں اس دا من پربھو وچ پرچ جاندا ہے۔
جدوں پارس-پربھو نوں اہ چھنہدا ہے (اہ، مانو، سونا ہو جاندا ہے)، تے، اس دی میر-تیر مکّ جاندی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(نام سمرن والا) اہ منکھّ (اسل) رشی ہے، اہ (نام دی برکتِ نال) آپنے من دی میر-تیر مٹا لیندا ہے،
تے، تناں لوکاں وچ ویاپک اس پربھو وچ سمایا رہندا ہے جس دا دس دواریاں والا کوئی خاس سریر نہیں ہے۔
(جگت وچ) ہریک منکھّ آپو آپنے من دا سبھاؤ ورتدا ہے،
(آپنے من دے پچھے تردا ہے؛ پر نام سمرن والا منکھّ آپنے من دے پچھے ترن دے تھاں، نام دی برکتِ نال) کرتار دا روپ ہو جاندا ہے، تے، اس اوستھا وچ ٹکیا رہندا ہے جتھے کوئی ڈر بھؤ نہیں ۔۔2۔۔
(جگت دی ساری) بنسپتی پھل دین دی خاتر کھڑدی ہے؛
جدوں پھل لگدا ہے پھلّ دور ہو جاندا ہے۔
اسے تراں دنیا دی روزانا کرت-کار گیان دی خاتر ہے (پربھو وچ پرچن لئی ہے، اچّ-جیون دی سوجھ لئی ہے)،
جدوں اچّ-جیون دی سوجھ پیدا ہو جاندی ہے تاں اس اوستھا وچ اپڑ کے کرت-کار دا (مائک ادماں دا) موہ مٹ جاندا ہے ۔۔3۔۔
سیانی استری گھیو دی خاتر دہیں رڑکدی ہے،
(تویں جو منکھّ نام جپ کے پربھو-چرناں وچ پرچدا ہے اہ جاندا ہے کِ دنیا دا جیون-نرباہ، دنیا دی کرت-کار پربھو-چرناں وچ جڑن واستے ہی ہے۔ سو، اہ منکھّ نام دی برکتِ نال) مایا دی کرت-کار کردا ہویا ہی مکت ہندا ہے تے سدا واشنا-رہت رہندا ہے۔
روداس اہ سبھ توں اچے ویراگ (دی پراپتی) دی گلّ دسدا ہے؛
ہے بھاگ-ہین! پربھو تیرے ہردے وچ ہی ہے، توں اس نوں کیوں نہیں یاد کردا؟ ॥4۔۔1۔۔
نامدیو ۔۔
ہے (سوہنیاں زلفاں والے) کلندر-پربھو! ہے سوہنے کیساں والے پربھو!
توں ابدالی فکیراں دا پہراوا پا کے (آیا ہیں)؛ جی آیاں نوں (آ، میرے ہردے-مسیت وچ آ بیٹھ) ॥ رہاؤ۔۔
(ہے کلندر! ہے کیشو! توں آ، توں) جس نے (ستّ) اسماناں نوں کلا (بنا کے آپنے) سر اتے پایا ہویا ہے، جس نے ستّ پتالاں نوں آپنیاں کھڑاواں بنایا ہویا ہے۔
ہے کلندر-پربھو! سارے جیا-جنت تیرے وسن لئی گھر ہن۔ ہے دھرتی دے رکھئک! توں اس تراں دا بنیا ہویا ہیں ۔۔1۔۔
(ہے کلندر-پربھو!) چھپنجا کروڑ (میگھ مالا) تیرا چوغا ہے، سولاں ہزار شاہالمب شاہ تیرا تمبا ہے؛
ہے کیشو! ساری بنسپتی تیرا سلوتر ہے، تے سارا سنسار تیری سہنکی (مٹی دی رکیبی) ہے ۔۔2۔۔
(ہے کلندر-پربھو! آ، میری مسیتے آ) میرا سریر (تیرے لئی) مسیت ہے، میرا من (تیرے نام دی بانگ دین والا) ملاں ہے، تے (تیرے چرناں وچ جڑیا رہِ کے) اڈولتا دی نماز پڑھ رہا ہے۔
ہے سارے جگت دے مالک نرنکار! بیبی لچھمی نال تیرا ویاہ ہویا ہے (بھاو، اہ ساری مایا تیرے چرناں دی ہی داسی ہے) ॥3۔۔
(ہے کلندر-پربھو!) مینوں بھگتی کردے نوں توں ہی مندر وچوں کڈھایا، (تینوں چھڈّ کے میں ہور) کس اگے دل دیاں گلاں کراں؟
نامدیو دا مالک-پرماتما ہریک جیو دے اندر دی جانن والا ہے، تے سارے دیساں وچ ویاپک ہے ۔۔4۔۔1۔۔