(اس دی اہ تانگھ وئرتھ ہے، جویں رکھّ دے) مڈھّ توں بنا (اس اتے) کوئی ٹہنی نہیں اگّ سکدی ۔۔1۔۔
ہے میرے من! گرو نوں گووند نوں (سدا) سمریا کر۔
(ایہ سمرن) انیکاں جنماں دی (وکاراں دی) میل دور کر دیندا ہے، مایا دے موہ دیاں پھاہیاں کٹّ کے (منکھّ نوں) پرماتما دے نال جوڑ دیندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
پتھر (پتھر-دل منکھّ) تیرتھ اتے اشنان کر کے (آتمک) پوترتا ہاسل نہیں کر سکدا،
(اس دے) من نوں (اہی) ہؤمے دی میل چمبڑی رہندی ہے (کِ میں تیرتھ-جاترا کر آیا ہاں)۔
(تیرتھ-جاترا آدک متھے ہوئے) کروڑاں دھارمک کرم (ہؤمے دیاں) پھاہیاں دا (ہی) کارن بندے ہن۔
پرماتما دا نام سمرن توں بنا (اہ متھے ہوئے دھارمک کرم منکھّ دے سر اتے) وئرتھ پنڈ ہی ہن ۔۔2۔۔
(بھوجن) کھان توں بنا (پیٹ دی) بھکھّ (دی اگّ) نہیں بجھدی۔
(روگ توں پیدا ہوئے) سریرک دکھّ تدوں ہی دور ہندے ہن، جے (اندروں) روگ دور ہو جائے۔
اہ منکھّ سدا کام کرودھ لوبھ موہ وچ پھسیا رہندا ہے،
جہڑا منکھّ اس پرماتما دا نام نہیں جپدا جس نے اس نوں پیدا کیتا ہے ۔۔3۔۔
اہ گرمکھ منکھّ بھاگاں والے ہن، جہڑے پرماتما دا نام جپدے ہن،
جہڑے اٹھے پہر پرماتما دی سفت-سالاہ کردے ہن، پرماتما دے گناں دا گائن کردے ہن۔
اہناں دے پاس پرماتما دی بھگتی دا دھن سرجن ہار دے نام دا دھن (سدا موجود) ہے،
ہے نانک! جہڑے منکھّ بیئنت تے سرب-ویاپک پربھو دی سرن پئے رہندے ہن ۔۔4۔۔32۔۔45۔۔
بھیرؤ مہلا 5 ۔۔
ستگورو جس منکھّ اتے بہت پرسنّ ہندا ہے، اس دا ہریک ڈر دور ہو جاندا ہے،
(کیونکِ) اہ منکھّ (ہر ویلے) مایا-رہت پرماتما دا نام آپنے من وچ وسائی رکھدا ہے۔
دیناں اتے دیا کرن والا پربھو جس منکھّ اتے کرپا کردا ہے،
(اس دے اندروں) مایا دے موہ دے سارے بندھن ناس ہو جاندے ہن ۔۔1۔۔
(اس دے اندر) آتمک اڈولتا دے بڑے سکھ آنند بنے رہندے ہن،
سادھ سنگت وچ رہِ کے اس دے سارے ڈر وہم دور ہو جاندے ہن، جہڑا منکھّ آپنی جیبھ نال آمتک جیون دین والا ہرِ-نام اچاردا رہندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
پربھو دے سوہنے چرناں نال جس منکھّ دا پیار بن جاندا ہے،
اس دے اندروں (کھوٹا سبھاؤ-روپؤ) وڈا پریت اک کھن وچ مکّ جاندا ہے۔
توں اٹھے پہر پرماتما دے نام دا جاپ جپیا کر،
سبھ دی رکھیا کر سکن والا گرو گوبند آپ (تیری بھی رکھیا کریگا) ॥2۔۔
پربھو آپنے سیوک دی آپ رکھیا کردا ہے،
پربھو آپنے بھگتاں دے سواساں نوں گہُ نال تکدا رہندا ہے (بھاو، بڑے دھیان نال بھگت جناں دی راکھی کردا ہے)۔
دسّ، منکھّ وچارے بھگت جناں دا کیہ وگاڑ سکدے ہن؟
پرماتما تاں اہناں نوں ہتھ دے کے جماں توں بھی بچا لیندا ہے ۔۔3۔۔
اس دی ہر تھاں بے-داغ سوبھا بنی رہندی ہے، اس دی جیون-جگتِ سدا پوتر ہندی ہے،
جس منکھّ دے من وچ چتّ وچ پرماتما آ وسدا ہے۔
مہر کر کے گرو نے جس منکھّ نوں (نام دی) دات بخشی،
ہے نانک! اس نے نام-خزانا ہاسل کر لیا ۔۔4۔۔33۔۔46۔۔
بھیرؤ مہلا 5 ۔۔
میرا گرو-پرمیسر ساری سرشٹی دا مول ہے، سبھ تاکتاں دا مالک ہے،
(سبھ نوں) جند دین والا ہے، پران دین والا ہے، سارے سکھ دین والا ہے، (سبھناں دے) نیڑے (وسدا ہے)۔
اہ پاتشاہ (جیواں دے سارے) ڈر دور کرن والا ہے، اہ آپ ناس-رہت ہے،
جے اس دا درسن ہو جائے، (تاں منکھّ دا) سارا دکھّ دور ہو جاندا ہے ۔۔1۔۔
ہے پربھو! میں ہر تھاں تیرا ہی آسرا تکدا ہاں۔
میں (آپنے) گرو دے چرناں توں سدا سدکے جاندا ہاں (جس گرو نے مینوں تیرے چرناں وچ جوڑیا ہے) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
گردیو-پربھو نوں ملیاں ساریاں کامناں پوریاں ہو جاندیاں ہن،
اہ پربھو سارے پھل دین والا ہے، اس دی سیوا-بھگتی جیون نوں پوتر کر دیندی ہے۔
پربھو آپنے داساں دا ہتھ پھڑ کے اہناں نوں آپنے بنا لیندا ہے،
اتے اہناں دے ہردے وچ آپنا نام ٹکا دیندا ہے ۔۔2۔۔
(جس دے ہردے وچ توں آپنا نام ٹکاندا ہیں، اس دے اندر) سدا آنند بنیا رہندا ہے، اس نوں کوئی غم (پوہ نہیں سکدا)۔
کوئی دکھّ کوئی درد کوئی روگ اس اتے آپنا زور نہیں پا سکدا۔
(جو کجھ دسّ رہا ہے، اہ) سبھ کجھ تیرا پیدا کیتا ہویا ہے، توں ہی سبھ کجھ پیدا کرن دی سمرتھا والا ہیں۔
ہے گرو-پاربرہم! ہے اپہنچ! ہے بیئنت! ॥3۔۔
اس دی بے-داغ سوبھا (ہر تھاں پسر جاندی ہے، پرماتما دی) وسماد پیدا کرن والی بانی-
سرب-ویاپک پرماتما دی (سفت-سالاہ) جس منکھّ دے من وچ مٹھی لگّ پیندی ہے۔
اہ پربھو جل وچ دھرتی وچ آکاش وچ سبھ تھاں موجود ہے
ہے نانک! (جو کجھ جگت وچ ہو رہا ہے) سبھ کجھ پربھو توں (پربھو دے ہکم نال ہی) ہو رہا ہے ۔۔4۔۔34۔۔47۔۔
بھیرؤ مہلا 5 ۔۔
اس منکھّ دا من اس دا تن پرماتما دے چرناں دے پیار وچ مست رہندا ہے،