شری گرو گرنتھ صاحب جی

انگ - 1028

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਏ ॥

satigur daataa mukat karaae |

(پرماتما دی میہر نال ملیا ہویا) ستگورو آتمک جیون دے گناں دی دات کردا ہے، وکاراں توں بچاندا ہے،

ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਏ ॥

sabh rog gavaae amrit ras paae |

ساڈے ہردے وچ نام-امرت دا رس پا کے ساڈے روگ دور کردا ہے۔

ਜਮੁ ਜਾਗਾਤਿ ਨਾਹੀ ਕਰੁ ਲਾਗੈ ਜਿਸੁ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਠਰੁ ਸੀਨਾ ਹੇ ॥੫॥

jam jaagaat naahee kar laagai jis agan bujhee tthar seenaa he |5|

(گرو دی کرپا نال) جس منکھّ دی ترشنا-اگن بجھّ جاندی ہے جس دی چھاتی (نام دی ٹھنڈھ نال) ٹھنڈھی-ٹھاری ہو جاندی ہے، جم مسولیا اس دے نیڑے نہیں ڈھکدا، اس نوں (جم دا) مسول نہیں دینا پیندا (کیونکِ اس نے گرو دی کرپا نال سمرن توں بنا کوئی ہور مائک وکھر آپنے جیون-بیڑے وچ لدیا ہی نہیں) ॥5۔۔

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਹੁ ਧਾਰੀ ॥

kaaeaa hans preet bahu dhaaree |

???اہ کانیاں (مانو) اک سندر استری ہے (پر جگت وچ آ کے) پنچھی جیواتما کایا-نارا نال بڑی پریت بنا لیندا ہے۔

ਓਹੁ ਜੋਗੀ ਪੁਰਖੁ ਓਹ ਸੁੰਦਰਿ ਨਾਰੀ ॥

ohu jogee purakh oh sundar naaree |

اہ جیواتما (مانو) اک جوگی ہے (جو جوگی والی پھیری پا کے جگت توں چلا جاندا ہے) اہ کانیاں (مانو) اک سندر استری ہے (پر جگت وچ آ کے) پنچھی جیواتما کایا-نارا نال بڑی پریت بنا لیندا ہے۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭੋਗੈ ਚੋਜ ਬਿਨੋਦੀ ਉਠਿ ਚਲਤੈ ਮਤਾ ਨ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੬॥

ahinis bhogai choj binodee utth chalatai mataa na keenaa he |6|

رنگ-رلیاں وچ مست جوگی-جیوتما دن رات کانیاں نوں بھوگدا ہے (درگاہوں سدا آؤن تے) ترن ویلے (جوگی-جیوی کایا-نارا نال) سلاہ بھی نہیں کردا ۔۔6۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਰਹੇ ਪ੍ਰਭ ਛਾਜੈ ॥

srisatt upaae rahe prabh chhaajai |

جگت پیدا کر کے پربھو سبھ جیواں دی رکھیا کردا ہے،

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਗਾਜੈ ॥

paun paanee baisantar gaajai |

ہوا پانی اگّ (آدک سبھ تتاں توں سریر رچ کے سبھ دے اندر) پرگٹ رہندا ہے،

ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਦੂਤ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਸੋ ਪਾਏ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੭॥

manooaa ddolai doot sangat mil so paae jo kichh keenaa he |7|

(پر اس رکھنہار پربھو نوں بھلا کے) مورکھ من کامادک ویریاں دی سنگت وچ رل کے بھٹکدا ہے، تے آپنے کیتے دا پھل پاندا رہندا ہے ۔۔7۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੋਖ ਦੁਖ ਸਹੀਐ ॥

naam visaar dokh dukh saheeai |

پرماتما دا نام بھلا کے دوکھاں (وکاراں) وچ پھس جائیدا ہے دکھّ سہارنے پیندے ہن۔

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਚਲਣਾ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ॥

hukam bheaa chalanaa kiau raheeai |

جدوں پربھو دا ہکم (سدا) آؤندا ہے، اتھوں ترنا پے جاندا ہے، پھر اتھے رہِ سکیدا ہی نہیں۔

ਨਰਕ ਕੂਪ ਮਹਿ ਗੋਤੇ ਖਾਵੈ ਜਿਉ ਜਲ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਮੀਨਾ ਹੇ ॥੮॥

narak koop meh gote khaavai jiau jal te baahar meenaa he |8|

(پرماتما دی یاد توں کھنجھ کے ساری امر) نرکاں دے کھوہ وچ غوتے کھاندا رہندا ہے (اؤں تڑپھدا رہندا ہے) جویں پانی توں باہر نکل کے مچھی (تڑپھدی ہے) ॥8۔۔

ਚਉਰਾਸੀਹ ਨਰਕ ਸਾਕਤੁ ਭੋਗਾਈਐ ॥

chauraaseeh narak saakat bhogaaeeai |

مایا-ویڑھیا جیو (پرماتما نوں بھلا کے) چراسی لکھّ جوناں دے گیڑ دے دکھّ بھوگدا ہے۔

ਜੈਸਾ ਕੀਚੈ ਤੈਸੋ ਪਾਈਐ ॥

jaisaa keechai taiso paaeeai |

(سرجن ہار دی رزا دا نیم ہی ایسا ہے کِ) جہو جہا کرم کریدا ہے تہو جہا پھل بھوگیدا ہے۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਕਿਰਤਿ ਬਾਧਾ ਗ੍ਰਸਿ ਦੀਨਾ ਹੇ ॥੯॥

satigur baajhahu mukat na hoee kirat baadhaa gras deenaa he |9|

گرو دی سرن پین توں بنا (چراسی دے گیڑ وچوں) خلاسی نہیں ہندی، آپنے کیتے کرماں دا بجھا جیو اس گیڑ وچ پھسیا رہندا ہے ۔۔9۔۔

ਖੰਡੇ ਧਾਰ ਗਲੀ ਅਤਿ ਭੀੜੀ ॥

khandde dhaar galee at bheerree |

(اس وکار-بھریر جگت وچ سہیہ انسانی جیون دا رستا، مانو،) اک بڑی ہی تنگ گلی (وچوں دی لنگھدا ہے جتھے بڑا ہی سنکوچ کر کے ترنا پیندا) ہے (اہ رستا، مانو،) کھنڈے دی دھار (ورگا ترکھا) ہے (جس اتوں لنگھدیاں رتا بھر بھی ڈولیاں وکاراں دے سمندر وچ ڈگّ پئیدا ہے)۔

ਲੇਖਾ ਲੀਜੈ ਤਿਲ ਜਿਉ ਪੀੜੀ ॥

lekhaa leejai til jiau peerree |

کیتے کرماں دا ہساب بھی مکانا پیندا ہے (بھاو، جد تک من وچ وکاراں دے سنسکار موجود ہن، تد تک وکاراں توں خلاسی نہیں ملدی) جویں تلاں نوں (کولھو وچ) پیڑیاں ہی تیل نکلدا ہے (تویں دکھّ دے کولھو وچ پے کے وکاراں توں خلاسی ملدی ہے)۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਲਤ੍ਰ ਸੁਤ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੦॥

maat pitaa kalatr sut belee naahee bin har ras mukat na keenaa he |10|

اس دکھّ وچ ماں پیو وہٹی پتر کوئی بھی سہائی نہیں ہو سکدا۔ پرماتما دے نام-رس دی پراپتی توں بنا (وکاراں توں) خلاسی نہیں ہندی ۔۔10۔۔

ਮੀਤ ਸਖੇ ਕੇਤੇ ਜਗ ਮਾਹੀ ॥

meet sakhe kete jag maahee |

جگت وچ (بھاویں) انیکاں ہی متر ساتھی (بنا لئیے)،

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪਰਮੇਸਰ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥

bin gur paramesar koee naahee |

پر گرو توں بنا پرماتما توں بنا (وکاراں دے سمندر وچ ڈبدے جیو دا) کوئی مددگار نہیں بندا۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤਿ ਪਰਾਇਣਿ ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੧॥

gur kee sevaa mukat paraaein anadin keeratan keenaa he |11|

گرو دی دسی سیوا ہی (وکاراں توں) خلاسی دا آسرا بندا ہے۔ (جیہڑا بندا) ہر ویلے پربھو دی سفت-سالاہ کردا ہے (اہ وکاراں توں ستنتر ہو جاندا ہے) ॥11۔۔

ਕੂੜੁ ਛੋਡਿ ਸਾਚੇ ਕਉ ਧਾਵਹੁ ॥

koorr chhodd saache kau dhaavahu |

مایا دا موہ چھڈّ کے سدا-تھر رہن والے پربھو نوں ملن دا ادم کرو۔

ਜੋ ਇਛਹੁ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ॥

jo ichhahu soee fal paavahu |

(مایا ولوں بھی ترسیواں نہیں رہیگا)، جو کجھ (پربھو-در توں) منگوگے اہی مل جائگا۔

ਸਾਚ ਵਖਰ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ਵਿਰਲੇ ਲੈ ਲਾਹਾ ਸਉਦਾ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੨॥

saach vakhar ke vaapaaree virale lai laahaa saudaa keenaa he |12|

(پر مایا اتنی پربل ہے کِ) سدا کائم-رہن والے نام-وکھر دے ونجن والے (جگت وچ) کوئی ورلے ہی ہندے ہن۔ جیہڑا منکھّ اہ ونج کردا ہے اہ (اچی آتمک اوستھا دا) لابھ کھٹّ لیندا ہے ۔۔12۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਰੁ ਲੈ ਚਲਹੁ ॥

har har naam vakhar lai chalahu |

پرماتما دے نام دا سودا (اتھوں) خرید کے ترو،

ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਹੁ ਸਹਜਿ ਮਹਲਹੁ ॥

darasan paavahu sahaj mahalahu |

پرماتما دا درشن پاووگے، اس دی درگاہ توں (اہ دات ملیگی جس دی برکتِ نال) اڈول آتمک اوستھا وچ ٹکے رہوگے۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਲਹਹਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਇਉ ਸਮਦਰਸੀ ਚੀਨਾ ਹੇ ॥੧੩॥

guramukh khoj laheh jan poore iau samadarasee cheenaa he |13|

جیہڑے منکھّ گرو دی سرن پیندے ہن، اہ بندے (آتمک گناں وچ) پورن (ہو کے پربھو دا نام-وکھر) ہاسل کر لیندے ہن، تے اس تراں سبھ نال پیار کرن والے پرماتما نوں (آپنے اندر وسدا ہی) پچھان لیندے ہن ۔۔13۔۔

ਪ੍ਰਭ ਬੇਅੰਤ ਗੁਰਮਤਿ ਕੋ ਪਾਵਹਿ ॥

prabh beant guramat ko paaveh |

کوئی ورلے (بھاگاں والے) بندے گرو دی متّ لے کے بیئنت گناں دے مالک پرماتما نوں لبھّ لیندے ہن،

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨ ਕਉ ਸਮਝਾਵਹਿ ॥

gur kai sabad man kau samajhaaveh |

گرو دے شبد وچ جڑ کے (آپنے) من نوں (وکاراں ول دوڑن توں ہٹن لئی) سمجھاندے ہن۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੁ ਇਉ ਆਤਮ ਰਾਮੈ ਲੀਨਾ ਹੇ ॥੧੪॥

satigur kee baanee sat sat kar maanahu iau aatam raamai leenaa he |14|

ستگورو دی بانی وچ پورن سردھا بناوو۔ اس تراں (بھاو، گرو دی بانی وچ سردھا بنایاں) سرب-ویاپک پرماتما وچ لین ہو جائیدا ہے (تے وکاراں ول دی بھٹکنا مکّ جاندی ہے) ॥14۔۔

ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ॥

naarad saarad sevak tere |

ہے پربھو! نارد (آدک وڈے وڈے رشی) تے ساردا (ورگیاں بیئنت دیویاں) سبھ تیرے (ہی در دے) سیوک ہن،

ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਸੇਵਕ ਵਡਹੁ ਵਡੇਰੇ ॥

tribhavan sevak vaddahu vaddere |

اس تربھونی سنسار وچ وڈے توں وڈے اکھوان والے بھی تیرے در دے سیوک ہن۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਤੂ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਦਾਤਾ ਸਭੁ ਤੇਰੋ ਕਾਰਣੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੫॥

sabh teree kudarat too sir sir daataa sabh tero kaaran keenaa he |15|

اہ ساری رچنا تیری ہی رچی ہوئی ہے، اہ سارا سنسار تیرا ہی بنایا ہویا ہے۔ توں ہریک جیو دے سر اتے رازک ہیں ۔۔15۔۔

ਇਕਿ ਦਰਿ ਸੇਵਹਿ ਦਰਦੁ ਵਞਾਏ ॥

eik dar seveh darad vayaae |

انیکاں ہی جیو (تیرے نام دی برکتِ نال آپنا) دکھّ درد دور کر کے تیرے در تے تیری سیوا-بھگتی کردے ہن۔

ਓਇ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਛਡਾਏ ॥

oe daragah paidhe satiguroo chhaddaae |

جنھاں نوں ستگورو (وکاراں دے پنجے توں) چھڈا لیندا ہے اہناں نوں پرماتما دی درگاہ وچ آدر-ستکار ملدا ہے۔

ਹਉਮੈ ਬੰਧਨ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੋੜੇ ਚਿਤੁ ਚੰਚਲੁ ਚਲਣਿ ਨ ਦੀਨਾ ਹੇ ॥੧੬॥

haumai bandhan satigur torre chit chanchal chalan na deenaa he |16|

جنھاں (وڈ-بھاگیاں) دے ہؤمے دے بندھن ستگورو نے توڑ دتے، اہناں دے چنچل من نوں گرو نے (وکاراں ول) بھٹکن نہیں دتا ۔۔16۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਹੁ ਚੀਨਹੁ ਬਿਧਿ ਸਾਈ ॥

satigur milahu cheenahu bidh saaee |

تسیں گرو نوں ملو، تے (گرو پاسوں) اہ ڈھنگ سکھّ لوو،

ਜਿਤੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵਹੁ ਗਣਤ ਨ ਕਾਈ ॥

jit prabh paavahu ganat na kaaee |

جس دی سہائتا نال پرماتما نوں مل سکو، تے کرماں دا لیکھا بھی کوئی ناہ رہِ جائے۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਭੀਨਾ ਹੇ ॥੧੭॥੨॥੮॥

haumai maar karahu gur sevaa jan naanak har rang bheenaa he |17|2|8|

آپنی ہؤمے مار کے گرو دی دسی سیوا کرو۔ ہے داس نانک! (جیہڑا منکھّ گرو دی دسی کار کردا ہے) اہ پرماتما دے پریم-رنگم وچ بھجّ جاندا ہے ۔۔17۔۔2۔۔8۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

مارو مہلا 1 ۔۔

ਅਸੁਰ ਸਘਾਰਣ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥

asur saghaaran raam hamaaraa |

ساڈا پرماتما (ساڈے مناں وچوں کامادک) دینتاں دا ناس کرن دے سمرتھّ ہے۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਰਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

ghatt ghatt rameea raam piaaraa |

اہ پیارا سوہنا رام ہریک سریر وچ وسدا ہے۔

ਨਾਲੇ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਮੂਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਖੁ ਵੀਚਾਰਾ ਹੇ ॥੧॥

naale alakh na lakheeai moole guramukh likh veechaaraa he |1|

ہر ویلے ساڈے اندر موجود ہے، پھر بھی اہ الکھّ ہے، اس دا سروپ اکا ہی بیان نہیں کیتا جا سکدا۔ گرو دی سرن پے کے اس دے گناں دی وچار (آپنے ہردے وچ) پرو لوو ۔۔1۔۔