ہرِ-نام دا سواد مینوں اجیہا آیا کِ میں اہ بیان نہیں کر سکدا۔ گرو نے میری برتی مایا ولوں پرتا دتی ۔۔1۔۔
ہے بھائی! (گرو دی کرپا نال) سوہنے پربھو نوں میں سبھ وچ وسدا ویکھ لیا ہے، کوئی بھی تھاں اس پربھو توں سکھنا نہیں دسدا، ساری ہی سرشٹی پربھو دی جیون-رو نال بھرپور دسّ رہی ہے۔
کرپا دا خزانا پرماتما ہر تھاں پورن تور تے ویاپک دسّ رہا ہے۔ نانک آکھدا ہے- (ہے بھائی! گرو دی میہر نال) میری مہنت سپھل ہو گئی ہے ۔۔2۔۔7۔۔93۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے من! توں کیہ کہِ رہا ہیں؟ ہے جیو! توں کیہ آکھدا ہیں؟
میرے ٹھاکر پربھو جی تاں سبھ جیواں دے دلاں دی جانن تے سمجھن والے ہن۔ ہے جیو! اس اگے کوئی (ٹھگی-فریب دی) گلّ نہیں آکھی جا سکدی ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پربھو! جو اساں جیواں دے دلاں وچ ہندا ہے، اس نوں دسن توں بنا توں آپ ہی (پہلاں ہی) پچھان لیندا ہیں۔
ہے من! توں کیوں ٹھگی کردا ہیں؟ کد تک ٹھگی کری جاوینگا؟ پرماتما تاں تیرے نال (وسدا ہویا تیرے کرم) ویکھ رہا ہے، تے، سن بھی رہا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! اہ جان کے کِ، پرماتما توں بنا کوئی ہور دوجا کجھ بھی کرن جوگا نہیں، (جانن والے دے) من وچ ہلارا پیدا ہو جاندا ہے۔
نانک آکھدا ہے- جس منکھّ اتے گرو مہربان ہندا ہے (اس دے دل وچوں) پرماتما دا پریم-رنگم کدے نہیں اتردا ۔۔2۔۔8۔۔94۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! سن، نندک بھی اسے تراں آتمک اچتا توں ڈگّ پیندا ہے،
جویں کلر دی کندھ (کر کر کے) ڈگّ پیندی ہے، اہی نشانی نندک دے جیون دی ہے۔ (نندا اس دے آتمک جیون نوں، مانو، کلر لگا ہویا ہے) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! جدوں (کوئی) نندک (کسے منکھّ دا کوئی) نکس ویکھدا ہے تدوں خش ہندا ہے، پر کسے دا گن ویکھ کے نندک دکھی ہندا ہے۔
اٹھے پہر (ہر ویلے) نندک کسے نال برائی کرن دیاں سوچاں سوچدا رہندا ہے، برائی کر سکن تک اپڑ تاں سکدا نہیں، برائی دی ویونت سوچدیاں سوچدیاں ہی آتمک موتے مر جاندا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! نندک نوں جیوں جیوں پربھو (نندا والے) کراہے پاندا ہے، تیوں تیوں نندک دی مکمل آتمک موت نیڑے آؤندی جاندی ہے، اہ نندک سنت جناں نال ویر چکی رکھدا ہے۔
پر ہے نانک! سنت جناں دا رکھوالا مالک-پربھو آپ ہی ہے۔ وچارے جیو اہناں دا کجھ نہیں وگاڑ سکدے ۔۔2۔۔9۔۔95۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! پتا نہیں جیو) کیوں اس تراں کراہے پئے رہندے ہن۔
(جیو سارے مندے کرم) کردے کراندے بھی ہن، (پھر) مکر بھی جاندے ہن (کِ اساں نہیں کیتے)۔ پر پرماتما سدا سبھ جیواں دے نال وسدا (سبھناں دیاں کرتوتاں) ویکھدا سندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! کچّ دا وپار کرنا، سونا چھڈّ دینا، سچے متر تیاگ کے ویری نال پیار-(اہ ہن جیواں دیاں کرتوتاں)۔
پرماتما (دا نام) کوڑا لگنا، مایا دا موہ مٹھا لگنا (-اہ ہے نتّ دا سبھاؤ جیواں دا۔ مایا دے موہ وچ پھس کے سدا کھجھدے رہندے ہن) ॥1۔۔
ہے بھائی! جیو (سدا) موہ دے انھے (ہنیرے) کھوہ وچ پئے رہندے ہن، (جیواں نوں سدا) بھٹکنا لگی رہندی ہے، موہ دے ہنیرے جکڑ وچ پھسے رہندے ہن (پتا نہیں اہ کیوں اس تراں کراہے پئے رہندے ہن)۔
نانک آکھدا ہے- جس منکھّ اتے پربھو دیاوان ہندا ہے، اس نوں گرو مل پیندا ہے (تے، گرو اس دی) بانہ پھڑ کے (اس نوں ہنیرے کھوہ وچوں) کڈھّ لیندا ہے ۔۔2۔۔10۔۔96۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
میرے من میرے تن میری جیبھ نے پرماتما نال سانجھ پا لئی ہے۔
(ہے بھائی! میرے) گرو نے مینوں سارے (ہی) سکھ دے دتے ہن، میرے فکر-اندیشے مٹ گئے ہن، میرے اندر آنند ہی آنند بن گیا ہے (کیونکِ گرو دی کرپا نال) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! بے-سمجھی دے تھاں ہن میرے اندر اکلمندی ہی پیدا ہو گئی ہے (کیونکِ گرو دی کرپا نال مینوں یکین بن گیا ہے کِ) پرماتما (سبھ دے دلاں دی) جانن والا ہے (سبھ دے کیتے کمّ) ویکھن والا ہے۔
(مینوں نشچا آ گیا ہے کِ) پرماتما آپنے سیوک نوں آپ ہتھ دے کے بچا لیندا ہے، کوئی بھی منکھّ (سیوک دا) کجھ نہیں وگاڑ سکدا ۔۔1۔۔
ہے بھائی! میں گرو دے درشن توں سدکے جاندا ہاں، کیونکِ اس گرو دی کرپا نال (ہی) میں پرماتما دا نام جپ سکیا ہاں۔
نانک آکھدا ہے- (ہن) پرماتما دے بھروسے تے کسے ہور (آسرے) نوں اک چھن واستے بھی میں آپنے من وچ نہیں مندا ۔۔2۔۔11۔۔97۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! وکاراں دے ٹاکرے تے) پورے گرو نے میری ازت رکھّ لئی ہے۔
گرو نے آتمک جیون دین والا ہرِ-نام میرے ہردے وچ وسا دتا ہے، (اس نام دی برکتِ نال) انیکاں جنماں دے کیتے کرماں دی میل میرے من وچوں دور ہو گئی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! پورے گرو دا دسیا ہویا ہرِ-نام دا جاپ جدوں توں میں جپنا شرو کیتا ہے، (کامادک) سارے ویری درجن نسّ گئے ہن۔