ساریاں وڈیائیاں پرماتما دے آپنے ہتھ وچ ہن، اہ آپ ہی (ازت) بخش کے (جیو نوں) آپنے نام وچ جوڑدا ہے۔
ہے نانک! جس منکھّ دے من وچ اس دا نام-خزانا آ وسدا ہے اہ منکھّ (لوک پرلوک وچ) آدر-مان پاندا ہے ۔۔8۔۔4۔۔26۔۔
آسا مہلا 3 ۔۔
ہے میرے من! (میری گلّ) سن؛ توں آپنے اندر (پرماتما دا نام) ٹکائی رکھّ۔ ہے میرے ویر! (اس تراں اہ پرماتما) آپ ہی آ ملدا ہے۔
ہر ویلے پرماتما دی بھگتی کردا رہُ، اہی سدا-تھر رہن والی چیز ہے، سدا کائم رہن والے پرماتما وچ آپنا چتّ جوڑی رکھّ! ॥1۔۔
ہے میرے ویر! اک پرماتما دا نام سمریا کر توں سکھ ہاسل کرینگا،
آپنے اندروں اہنکار اتے مایا دا پیار دور کرن نال (لوک پرلوک وچ) تینوں بہت آدر ملیگا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
دیوتے تے رشی-منی بھی اہ ہرِ-بھگتی کرن دی تانگھ کردے ہن، پر گرو دی سرن پین توں بنا اہ دات ملدی نہیں۔
پنڈت لوک (وید شاستر آدک) پڑھدے رہے، جوتشی (جوتش دے گرنتھ) پڑھدے رہے، پر ہرِ-بھگتی دی سوجھ اہناں نوں بھی ناہ پئی ۔۔2۔۔
پر، پرماتما نے اہ سبھ کجھ آپنے ہتھ وچ رکھیا ہویا ہے، کجھ کہا نہیں جا سکدا (کِ اہ بھگتی دی دات کس نوں دیندا ہے تے کس نوں نہیں دیندا)،
گرو نے اہ گلّ سمجھائی ہے کِ جو کجھ اہ پربھو آپ ہی دیندا ہے اہی سانوں مل سکدا ہے ۔۔3۔۔
جگت دے سارے جیو جنت اس پربھو دے ہی بنائے ہوئے ہن، اہ آپ ہی سبھناں دا خسم ہے،
کسے جیو نوں بھیڑا نہیں کہا جا سکدا (بھیڑا تدوں ہی کہا جائے، جے پرماتما توں بنا اہناں وچ) کوئی ہور وسدا ہووے ۔۔4۔۔
جگت وچ اک پرماتما دا ہی ہکم چلّ رہا ہے، ہریک نے اہی کار کرنی ہے جو پرماتما ولوں اس دے سر تے (لکھی گئی) ہے۔
جنھاں جیواں نوں پرماتما نے آپ (مایا دے موہ دی) بھواٹنی دتی، اہناں دے اندر لوبھ آدک وکار زور پھڑ گئے ۔۔5۔۔
کئی منکھاں نوں پربھو نے آپ ہی گرو دے سنمکھ رہن والے بنا دتا اہ (سہیہ آتمک جیون دی) وچار سمجھن لگّ پئے۔
اہناں نوں پرماتما نے آپنی بھگتی دی دات بھی دے دتی، اہناں دے اندر نام-دھن دے خزانے بھر گئے ۔۔6۔۔
سہیہ آتمک جیون دی سوجھ والے بندیاں نوں ہر تھاں سدا-تھر پربھو ہی دسدا ہے (پربھو دی میہر نال اہناں نوں) اہی سمجھ آ جاندی ہے۔
جے کوئی منکھّ اہناں نوں (اس نشچے ولوں) ٹپلا لانا چاہے تاں اہ غلتی نہیں کھاندے، اہ (ہر تھاں) سدا-تھر پربھو نوں ہی وسدا سمجھدے ہن ۔۔7۔۔
(کامادک) پنجے اہناں گیانیاں دے ہردے وچ بھی وسدے ہن، پر اہ پنجے گیانوان ہو جاندے ہن (آپنی یوگ ہدّ توں باہر نہیں جاندے)۔
ہے نانک! (اہ پنجے کامادک) گرو دی سرن پین توں بنا کابو وچ نہیں آؤندے تے پرماتما دے نام وچ جڑیاں ہی ہؤمے دور کیتی جا سکدی ہے ۔۔8۔۔5۔۔27۔۔
آسا مہلا 3 ۔۔
(پرماتما دا نام-) خزانا سارا (منکھّ دے) ہردے دے اندر ہی ہے، باہر جنگل آدک وچ (ڈھونڈھیاں) کجھ نہیں ملدا۔
پر اہ (نام-خزانا) ملدا ہے گرو دی کرپا نال۔ (جس نوں گرو مل پئے اس دے) اندرلے کواڑ (جو پہلاں مایا دے موہ دے کارن بند سن) کھلھ جاندے ہن ۔۔1۔۔
گرو پاسوں ہی پرماتما لبھدا ہے،
(انجھ تاں) ہریک منکھّ دے اندر (پرماتما دا) نام-خزانا موجود ہے، پر گرو ہی (اہ خزانا) وکھاؤندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جیہڑا منکھّ پرماتما دے نام-دھن دا گاہک بندا ہے اہ (گرو دی راہیں) آتمک جیون دا کیمتی وچار پراپت کر لیندا ہے،
اس دا ہردا کھلھ جاندا ہے تے اہ آتم درشٹی نال ویکھدا ہے کِ مایا دے موہ توں خلاسی دوان والے نام-دھن دے خزانے بھرے پئے ہن ۔۔2۔۔
منکھّ دے ہردے وچ نام-دھن دے انیکاں خزانے موجود ہن، جیواتما بھی اندر ہی وسدا ہے،
(گرو دی میہر نال ہی) منکھّ من-اچھت پھل ہاسل کردا ہے، تے مڑ اس نوں جنم-مرن دا گیڑ نہیں رہندا ۔۔3۔۔
جنھاں نوں گرو دی دتی ہوئی سوجھ مل گئی اہناں آتمک جیون دی پرکھ کرن والیاں نے نام-خزانا آپنے ہردے وچ سامبھ لیا۔
پربھو دا نام-خزانا بے-ملا ہے جو گرو دی سرن پے کے ہی منکھّ لبھّ سکدا ہے ۔۔4۔۔
نام-خزانا ہردے دے اندر ہی ہے، جیہڑا منکھّ جنگل آدک ڈھونڈھدا پھردا ہے اس نوں کجھ نہیں لبھدا۔
بھلیکھے وچ کراہے پیا ہویا سارا جگت بھالدا پھردا ہے، تے انج آپنے من دے پچھے ترن والا منکھّ (آپنی سمجھ دے) تے ازت گوا لیندا ہے ۔۔5۔۔
جویں کوئی جھوٹھا (ٹھگّ) منکھّ آپنا گھر-گھاٹ چھڈّ دیندا ہے (تے دھن آدک دی خاتر) پرائے گھر وچ جاندا ہے،
اہ چور وانگ پھڑیا جاندا ہے (اسے تراں) پرماتما دے نام توں کھنجھ کے منکھّ (لوک پرلوک وچ) سٹاں کھاندا ہے ۔۔6۔۔
جنھاں منکھاں نے آپنا (ہردا-) گھر چنگی تراں سمجھ لیا ہے (بھاو، جنھاں نے) اہ پچھان لیا ہے کِ پرماتما (ساڈے) اندر ہی وسدا ہے، اہ سکھی جیون بتاندے ہن۔
(پر، ہے بھائی!) اہ ستگورو دی ہی میہر ہے (گرو کرپا کرے تدوں ہی اہ سمجھ پیندی ہے) ॥7۔۔
پرماتما آپ ہی نام دی دات کردا ہے، ہور کوئی نہیں، تے اہ آپ ہی (نام دی) سمجھ بخشدا ہے۔
ہے نانک! توں سدا ہرِ-نام سمردا رہُ تے اس تراں سدا-تھر رہن والے پربھو دے در تے سوبھا ہاسل کر ۔۔8۔۔6۔۔28۔۔