راگ گوجری وچّ بھگت نامدیو جی دی بنداں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
جے (پربھو) توں مینوں راج (بھی) دے دیویں، تاں میں کسے غلے وڈا نہیں ہو جاوانگا،
تے جے توں مینوں کنگال کر دیویں، تاں میرا کجھ گھٹ نہیں جانا ۔۔1۔۔
ہے میرے من! توں اکّ پربھو نوں سمر؛ اہی واشنا-رہت اوستھا (دین والا) ہے،
(اس دا سمرن کیتیاں) پھر تیرا (جگت وچ) جمنا مرنا مٹ جائگا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے پربھو!) ساری سرشٹی توں آپ ہی پیدا کیتی ہے، تے بھرماں وچ کراہے پائی ہوئی ہے،
جس جیو نوں توں آپ متّ دیندا ہیں اسے نوں متّ آؤندی ہے ۔۔2۔۔
ستگورو مل پئے تاں دل دی گھبراہٹ دور ہو جاندی ہے۔
پربھو توں بنا کوئی ہور (دکھّ سکھ دین والا) مینوں دسدا ہی نہیں، (اس واستے) میں کسے ہور دی پوجا نہیں کردا ۔۔3۔۔
اک پتھر (نوں دیوتا بنا کے اس) نال پیار کیتا جاندا ہے،
تے دوجے پتھراں اتے پیر دھریا جاندا ہے۔
جے اہ پتھر (جس دی پوجا کیتی جاندی ہے) دیوتا ہے تاں دوجا پتھر بھی دیوتا ہے۔
نامدیؤ آکھدا ہے: اسیں تاں پرماتما دی ہی بندگی کردے ہاں ۔۔4۔۔1۔۔
گوجری گھرُ 1 ۔۔
ہے بھین! اس سوہنے رام نوں میل دا داغ تکّ نہیں ہے، اہ میل توں پرے ہے، اہ تاں (پھلاں دی) سگندھی (وانگ) سبھ جیواں وچ آ کے وسدا ہے۔
ہے بھین! اس سوہنے رام نوں کدے کسے نے جمدا نہیں ویکھیا، کوئی نہیں جاندا کِ اہ کہو جہا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھین! میرا سوہنا رام ہر تھاں ویاپک ہے، پر کوئی جیو بھی (اس دا مکمل سروپ) بیان نہیں کر سکدا، کسے نے بھی (اس دے مکمل سروپ نوں) نہیں سمجھیا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جویں آکاش وچ پنچھی اڈدا ہے، پر اس دے اڈن والے رستے دا کھرا-کھوج ویکھیا نہیں جا سکدا؛
جویں مچھی پانی وچ تردی ہے، پر (جس رستے تردی ہے) اہ راہ ویکھیا نہیں جا سکدا (بھاو، اکھاں اگے کائم نہیں کیتا جا سکدا، تویں اس پربھو دا مکمل سروپ بیان نہیں ہو سکدا) ॥2۔۔
جویں کھلھے تھاں مرگ ترشنا دا جل دسدا ہے (اگانہ اگانہ ترے جائیے، پر اس دا ٹکانا لبھدا نہیں، اسے تراں پربھو دا خاس ٹکانا نہیں لبھدا)۔
نامدیو دے خسم بیٹھل جی ایسے ہن جس نے میرے تنے تاپ ساڑ دتے ہن ۔۔3۔۔2۔۔
راگ گوجری، گھر 3 وچّ بھگت روداس جی دی بنداں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
ددھّ تاں تھناں توں ہی وچھے نے جوٹھا کر دتا؛
پھلّ بھورے نے (سنگھ کے) تے پانی مچھی نے خراب کر دتا (سو، ددھّ پھلّ پانی اہ تنے ہی جوٹھے ہو جان کرکے پربھو اگے بھیٹ کرن جوگے نا رہِ گئے) ॥1۔۔
ہے ماں! گوبند دی پوجا کرن لئی میں کتھوں کوئی چیز لے کے بھیٹ کراں؟ کوئی ہور (سچا) پھلّ (آدک مل) نہیں (سکدا)۔
کی میں (اس گھاٹ کر کے) اس سوہنے پربھو نوں پراپت نہیں کر سکانگا؟ ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
چندن دے بوٹیاں نوں سپّ چمبڑے ہوئے ہن (تے اہناں نے چندن نوں جوٹھا کر دتا ہے)،
زہر تے امرت (بھی سمندر وچ) اکٹھے ہی وسدے ہن ۔۔2۔۔
سگندھی آ جان کر کے دھوپ دیپ تے نیوید بھی (جوٹھے ہو جاندے ہن)،
(پھر ہے پربھو! جے تیری پوجا اہناں چیزاں نال ہی ہو سکدی ہووے، تاں اہ جوٹھیاں چیزاں تیرے اگے رکھّ کے) تیرے بھگت کس تراں تیری پوجا کرن؟ ॥3۔۔
(ہے پربھو!) میں آپنا تن تے من ارپن کردا ہاں، تیری پوجا وجوں بھیٹ کردا ہاں؛
(اسے بھیٹا نال ہی) ستگر دی مہر دی برکتِ نال تینوں مایا-رہت نوں لبھّ سکدا ہاں ۔۔4۔۔
(ہے پربھو! جے سچے ددھّ، پھلّ، دھوپ، چندن تے نیوید آدک دی بھیٹا نال ہی تیری پوجا ہو سکدی تاں کتے بھی اہ شیاں سچیاں ناہ ملن کر کے) میتھوں تیری پوجا تے تیری بھگتی ہو ہی ناہ سکدی،
روداس آکھدا ہے، تاں پھر (ہے پربھو!) میرا کیہ ہال ہندا؟ ॥5۔۔1۔۔
راگ گوجری، گھر 1 وچّ بھگت ترلوچن جی دی بنداں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
جے (کسے منکھّ نے) اندرلا ملین (من) ساف نہیں کیتا، پر باہر (سریر اتے) سادھوآں والا بانا پایا ہویا ہے،
جے اس نے آپنے ہردے-روپے کؤل نوں نہیں پرکھیا، جے اس نے آپنے اندر پرماتما نہیں ویکھیا، تاں سنیاس دھارن کرن دا کوئی لابھ نہیں ۔۔1۔۔