کسے تیرتھ اتے (بھی اشنان واستے) جاندا ہے (اس تراں) اس دا کامادک روگ دور نہیں ہو سکدا۔
پرماتما دے نام توں بنا کوئی منکھّ آتمک آنند نہیں مان سکدا ۔۔4۔۔
(بن-واس، ڈوگر-واسر، ہٹھ، نگرہ، تیرتھ-اشنان آدک) جتن منکھّ کردا ہے، اجیہے کسے بھی تریکے نال کام-واسنا روکی نہیں جا سکدی،
من ڈولدا ہی رہندا ہے تے جیو نرک وچ ہی پیا رہندا ہے۔
کام-واشنا آدک وکاراں وچ بجھا ہویا جمراج دی پری وچ (آتمک کلیشاں دی) سزا بھگتدا ہے۔
پرماتما دے نام توں بنا جند وکاراں وچ سڑدی بھجدی رہندی ہے ۔۔5۔۔
انیکاں سدھّ سادھک رشی منی (ہٹھ نگرہ آدک کردے ہن پر)
ہٹھ نگرہ نال اندرلی وکھیپتا نوں مٹا نہیں سکدے۔
جیہڑے منکھّ گرو دے شبد نوں آپنے وچار-منڈل وچ ٹکا کے گرو دی (دسی) سیوا (دا ادم) گرہن کردے ہن،
اہناں دے من وچ اہناں دے سریر وچ (بھاو، اندریاں وچ) پوترتا آ جاندی ہے، اہناں دے اندر اہنکار دا ابھاو ہو جاندا ہے ۔۔6۔۔
جس منکھّ نوں آپنی میہر نال پرماتما ملدا ہے اہ سدا-تھر پربھو-نامو (دی داتِ) پراپت کردا ہے۔
(ہے پربھو!) میں بھی تیری سرن آ ٹکیا ہاں (تا کِ تیرے چرناں دا) سریشٹ پریم (میں ہاسل کر سکاں)۔
(جیو دے اندر) تیری بھگتی تیرا پریم تیری میہر نال ہی پیدا ہندے ہن۔
ہے ہری! (جے تیری میہر ہووے تاں) میں گرو دی سرن پے کے تیرے نام دا جاپ جپدا رہاں ۔۔7۔۔
جے جیو دا من پرماتما دے نام-رس وچ بھجّ جائے تاں اندروں ہؤمے اہنکار دور ہو جاندا ہے،
پر (نام-رس وچ بھجن دی اہ داتِ) جھوٹھ دی راہیں جاں پکھنڈ کیتیاں کوئی بھی نہیں پراپت کر سکدا۔
گرو دے شبد توں بنا پرماتما دا دربار نہیں لبھّ سکدا۔
ہے نانک! جیہڑا منکھّ گرو دے سنمکھ ہندا ہے اہ جگت دے مول پربھو نوں مل پیندا ہے، اہ پربھو دے گناں دی وچار (دا سبھاؤ) پراپت کر لیندا ہے ۔۔8۔۔6۔۔
رامکلی مہلا 1 ۔۔
ہے جھلے جیو! جویں توں (جگت وچ) آیا ہیں تویں (اتھوں) چلا بھی جاوینگا، جویں تینوں جنم ملیا ہے تویں موت بھی ہو جائگی (اتھے کسے ہالت وچ سدا بیٹھ نہیں رہنا)۔
جیوں جیوں توں دنیا دے رساں دے بھوگ ماندا ہیں، تیوں تیوں اتنا ہی (تیرے سریر نوں تے آتما نوں) دکھّ-روگ چمبڑ رہا ہے۔ (اہناں بھوگاں وچ مست ہو کے) پرماتما دا نام وسار کے توں جنم مرن دے چکر وچ پیا سمجھ ۔۔1۔۔
(ہے جیو!) آپنا سریر تے دھن ویکھ ویکھ کے توں اہنکار وچ آیا رہندا ہیں۔
سونے تے استری نال توں موہ ودھائی جا رہا ہیں۔ توں کیوں پرماتما دا نام وسار رہا ہیں، تے، کیوں بھٹکنا وچ پے گیا ہیں؟ ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے جیو! توں آپنے آپ نوں) کام-واسنا ولوں نہیں بچایا، توں اچا آچرن نہیں بنایا، توں اندریاں نوں مندے پاسے ولوں روکن دا ادم نہیں کیتا، توں مٹھا سبھاؤ نہیں بنایا۔ (وکاراں دے کارن) اپوتر ہوئے سریر-پنجر وچ توں لکڑ (ورگا کرخت-دلت) ہو چکا ہیں۔
تیرے اندر ناہ دوجیاں دی بھلائی دا خیال ہے، ناہ دوجیاں دی سیوا دی تانگھ ہے، ناہ آچرنک پوترتا ہے، ناہ کوئی بندھیج ہے۔ سادھ سنگت توں وانجیاں رہِ کے تیرا منکھا جنم وئرتھ جا رہا ہے ۔۔2۔۔
(ہے جیو!) توں مایا دے لالچ وچ لگا پیا ہیں، پرماتما دا نام توں بھلا دتا ہے۔ مایا دی خاتر دوڑدیاں بھجدیاں تیرا جیون (اجائیں) جاندا ہے۔
جدوں جم اچنچیت آ کے تینوں کیساں توں پھڑ کے پٹکا کے ماریگا، کال دے مونہ وچ پہنچے ہوئے نوں تینوں (سمرن دی) سرت نہیں آ سکیگی ۔۔3۔۔
دن رات توں پرائی نندا کردا ہیں دوجیاں نال ایرکھا کردا ہیں۔ تیرے ہردے وچ ناہ پرماتما دا نام ہے تے ناہ سبھ جیواں واستے دیا-پیار۔
گرو دے شبد توں بنا ناہ توں اچی آتمک اوستھا ہاسل کر سکینگا ناہ ہی (لوک پرلوک دی) ازت۔ پرماتما دے نام توں کھنجھ کے توں نرک وچ پیا ہویا ہیں ۔۔4۔۔
(ہے جیو! مایا دی خاتر) توں کھن-پل وچ سوانگی وانگ کئی روپ دھاردا ہیں۔ توں موہ وچ پاپاں وچ غلتان ہویا پیا ہیں۔
ہر پاسے مایا دا کھلارا ویکھ کے توں مایا دے موہ وچ مست ہو رہا ہیں ۔۔5۔۔
(ہے جھلے جیو!) توں وکاراں دی خاتر انیکاں کھلارے کھلاردا ہیں گرو دے شبد دی لگن توں بنا توں (وکاراں دی) بھٹکنا وچ بھٹکدا ہیں۔
تینوں ہؤمے دا وڈا روگ وڈا دکھّ چمبڑیا ہویا ہے۔ جے توں چاہندا ہیں اہ روگ دور ہو جائے تاں گرو دی سکھیا لے ۔۔6۔۔
مایا-ویڑھیا جیو جدوں سکھاں نوں تے دھن نوں آؤندا ویکھدا ہے تاں اس دے من وچ اہنکار پیدا ہندا ہے۔
پر جس پرماتما دا دتا ہویا اہ سریر تے دھن ہے اہ مڑ موڑ لیندا ہے۔ مایا-ویڑھے جیو نوں سدا اہی سہم دا روگ کھائی جاندا ہے ۔۔7۔۔
(ہے جیو! اہ سریر، اہ دھن، اہ سونا، اہ استری) جو کجھ دسّ رہا ہے، اہ سبھ کجھ اس پرماتما دی میہر سدکا ملیا ہویا ہے، پر انت ویلے اہناں وچوں بھی (کسے دے) نال نہیں جا سکدا۔
(دنیا دے اہ پدارتھ دین والا) اہ پرماتما سارے جگت دا مول ہے، سبھ وچ ویاپک ہے، بیئنت ہے۔ جیہڑا منکھّ اس دا نام آپنے ہردے وچ ٹکاندا ہے، اہ (سنسار-سمندر دیاں موہ دیاں لہراں وچوں) پار لنگھ جاندا ہے ۔۔8۔۔
(ہے ساکت جیو! مرنا تاں سبھناں نے ہے، پھر توں آپنے کسے) مرے سمبندھی نوں روندا ہیں تے (رو رو کے) کس نوں سناندا ہے؟ (پرماتما دی یاد توں کھنجھ کے) توں بڑے ڈراؤنے سنسار-سمندر وچ غوتے کھا رہا ہیں۔
مایا-ویڑھیا جیو آپنے پروار نوں، دھن نوں، سوہنے گھراں نوں ویکھ ویکھ کے نکمے جنجال وچ پھسیا پیا ہے ۔۔9۔۔