ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1289
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਪੀੜ ॥
paunai paanee aganee jeeo tin kiaa khuseea kiaa peerr |موجودات زنده از هوا، آب و آتش تشکیل شده اند. آنها در معرض لذت و درد هستند.
ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਇਕਿ ਦਰਿ ਰਹਨਿ ਵਜੀਰ ॥
dharatee paataalee aakaasee ik dar rahan vajeer |در این جهان، در نواحی زیرین عالم اموات، و در اترهای آکااشیک آسمان، برخی خادمان دربار خداوند می مانند.
ਇਕਨਾ ਵਡੀ ਆਰਜਾ ਇਕਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਜਹੀਰ ॥
eikanaa vaddee aarajaa ik mar hohi jaheer |برخی عمر طولانی دارند، در حالی که برخی دیگر رنج می برند و می میرند.
ਇਕਿ ਦੇ ਖਾਹਿ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕਿ ਸਦਾ ਫਿਰਹਿ ਫਕੀਰ ॥
eik de khaeh nikhuttai naahee ik sadaa fireh fakeer |برخی می دهند و مصرف می کنند، اما هنوز دارایی آنها تمام نمی شود، در حالی که برخی دیگر برای همیشه فقیر می مانند.
ਹੁਕਮੀ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੀ ਢਾਹੇ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਲਖ ॥
hukamee saaje hukamee dtaahe ek chase meh lakh |به اراده خود می آفریند و با اراده خود هزاران نفر را در یک لحظه نابود می کند.
ਸਭੁ ਕੋ ਨਥੈ ਨਥਿਆ ਬਖਸੇ ਤੋੜੇ ਨਥ ॥
sabh ko nathai nathiaa bakhase torre nath |او همه را با افسار خود مهار کرده است. وقتی می بخشد، بند را می شکند.
ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਲੇਖੇ ਬਾਝੁ ਅਲਖੁ ॥
varanaa chihanaa baaharaa lekhe baajh alakh |او رنگ و ویژگی ندارد. او نامرئی و فراتر از محاسبه است.
ਕਿਉ ਕਥੀਐ ਕਿਉ ਆਖੀਐ ਜਾਪੈ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥
kiau katheeai kiau aakheeai jaapai sacho sach |چگونه می توان او را توصیف کرد؟ او به عنوان واقعی ترین حق شناخته می شود.
ਕਰਣਾ ਕਥਨਾ ਕਾਰ ਸਭ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਕਥੁ ॥
karanaa kathanaa kaar sabh naanak aap akath |تمام اعمالی که انجام می شود و توصیف می شود، ای نانک، توسط خود پروردگار وصف ناشدنی انجام می شود.
ਅਕਥ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣੇਇ ॥
akath kee kathaa sunee |هر که وصف وصف ناپذیر را بشنود،
ਰਿਧਿ ਬੁਧਿ ਸਿਧਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
ridh budh sidh giaan sadaa sukh hoe |1|دارای ثروت، هوش، کمال، خرد معنوی و آرامش ابدی است. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਅਜਰੁ ਜਰੈ ਤ ਨਉ ਕੁਲ ਬੰਧੁ ॥
ajar jarai ta nau kul bandh |کسی که غیرقابل تحمل را تحمل می کند، نه سوراخ بدن را کنترل می کند.
ਪੂਜੈ ਪ੍ਰਾਣ ਹੋਵੈ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ॥
poojai praan hovai thir kandh |کسى که با نفس زندگى خود پروردگار را عبادت و پرستش کند، در دیوار بدن خود ثبات پیدا مى کند.
ਕਹਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਕਹਾਂ ਏਹੁ ਜਾਣੁ ॥
kahaan te aaeaa kahaan ehu jaan |او از کجا آمده است و به کجا خواهد رفت؟
ਜੀਵਤ ਮਰਤ ਰਹੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥
jeevat marat rahai paravaan |او در حالی که هنوز زنده است مرده است، پذیرفته شده و تایید می شود.
ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥
hukamai boojhai tat pachhaanai |هرکس حکم فرمان پروردگار را بفهمد به اصل واقعیت پی می برد.
ਇਹੁ ਪਰਸਾਦੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਣੈ ॥
eihu parasaad guroo te jaanai |این توسط گریس گورو شناخته شده است.
ਹੋਂਦਾ ਫੜੀਅਗੁ ਨਾਨਕ ਜਾਣੁ ॥
hondaa farreeag naanak jaan |ای نانک این را بدان که خودپرستی به اسارت می انجامد.
ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਜੂਨੀ ਪਾਣੁ ॥੨॥
naa hau naa mai joonee paan |2|فقط کسانی که منیت و خودبینی ندارند، به تناسخ سپرده نمی شوند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਪੜੑੀਐ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹ ਹੋਰਿ ਬੁਧਂੀ ਮਿਥਿਆ ॥
parraeeai naam saalaah hor budhanee mithiaa |ستایش نام خداوند را بخوانید. دیگر فعالیت های فکری نادرست است.
ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਵਾਪਾਰ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਿਆ ॥
bin sache vaapaar janam birathiaa |بدون پرداختن به حقیقت، زندگی بی ارزش است.
ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥
ant na paaraavaar na kin hee paaeaa |هیچ کس هرگز پایان یا محدودیت خداوند را پیدا نکرده است.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਗਰਬਿ ਗੁਬਾਰੁ ਤਿਨ ਸਚੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
sabh jag garab gubaar tin sach na bhaaeaa |تمام جهان در تاریکی غرور خودپرستانه احاطه شده است. حقیقت را دوست ندارد.
ਚਲੇ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਤਾਵਣਿ ਤਤਿਆ ॥
chale naam visaar taavan tatiaa |کسانی که از این دنیا می روند و نعم را فراموش می کنند، در ماهیتابه کباب می شوند.
ਬਲਦੀ ਅੰਦਰਿ ਤੇਲੁ ਦੁਬਿਧਾ ਘਤਿਆ ॥
baladee andar tel dubidhaa ghatiaa |روغن دوگانگی را در درون می ریزند و می سوزند.
ਆਇਆ ਉਠੀ ਖੇਲੁ ਫਿਰੈ ਉਵਤਿਆ ॥
aaeaa utthee khel firai uvatiaa |آنها به دنیا می آیند و بی هدف سرگردان می شوند. وقتی نمایشنامه تمام شد آنها را ترک می کنند.
ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਮੇਲੁ ਸਚੈ ਰਤਿਆ ॥੨੪॥
naanak sachai mel sachai ratiaa |24|ای نانک، آغشته به حقیقت، فانیان در حقیقت می آمیزند. ||24||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮਿਆ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ॥
pahilaan maasahu ninmiaa maasai andar vaas |ابتدا فانی در جسم آبستن می شود و سپس در جسم ساکن می شود.
ਜੀਉ ਪਾਇ ਮਾਸੁ ਮੁਹਿ ਮਿਲਿਆ ਹਡੁ ਚੰਮੁ ਤਨੁ ਮਾਸੁ ॥
jeeo paae maas muhi miliaa hadd cham tan maas |وقتی زنده می شود، دهانش گوشت می گیرد. استخوان و پوست و بدن او گوشت است.
ਮਾਸਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਢਿਆ ਮੰਮਾ ਮਾਸੁ ਗਿਰਾਸੁ ॥
maasahu baahar kadtiaa mamaa maas giraas |او از رحم گوشت بیرون می آید و لقمه ای از گوشت در سینه می گیرد.
ਮੁਹੁ ਮਾਸੈ ਕਾ ਜੀਭ ਮਾਸੈ ਕੀ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਸਾਸੁ ॥
muhu maasai kaa jeebh maasai kee maasai andar saas |دهان او گوشت است، زبانش گوشت است. نفس او در گوشت است.
ਵਡਾ ਹੋਆ ਵੀਆਹਿਆ ਘਰਿ ਲੈ ਆਇਆ ਮਾਸੁ ॥
vaddaa hoaa veeaahiaa ghar lai aaeaa maas |او بزرگ می شود و ازدواج می کند و زن گوشتی خود را به خانه خود می آورد.
ਮਾਸਹੁ ਹੀ ਮਾਸੁ ਊਪਜੈ ਮਾਸਹੁ ਸਭੋ ਸਾਕੁ ॥
maasahu hee maas aoopajai maasahu sabho saak |گوشت از گوشت تولید می شود; همه خویشاوندان از گوشت ساخته شده اند.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਤਾਂ ਕੋ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
satigur miliaai hukam bujheeai taan ko aavai raas |هنگامی که فانی با گورو واقعی ملاقات می کند و حکم فرمان خداوند را درک می کند، آنگاه می آید تا اصلاح شود.
ਆਪਿ ਛੁਟੇ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਨਾਨਕ ਬਚਨਿ ਬਿਣਾਸੁ ॥੧॥
aap chhutte nah chhootteeai naanak bachan binaas |1|با رها شدن خود، فانی رهایی نمی یابد. ای نانک، از میان حرف های پوچ، آدم خراب می شود. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਮਾਸੁ ਮਾਸੁ ਕਰਿ ਮੂਰਖੁ ਝਗੜੇ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ॥
maas maas kar moorakh jhagarre giaan dhiaan nahee jaanai |احمق ها در مورد گوشت و گوشت بحث می کنند، اما از مراقبه و خرد معنوی چیزی نمی دانند.
ਕਉਣੁ ਮਾਸੁ ਕਉਣੁ ਸਾਗੁ ਕਹਾਵੈ ਕਿਸੁ ਮਹਿ ਪਾਪ ਸਮਾਣੇ ॥
kaun maas kaun saag kahaavai kis meh paap samaane |به چه گوشتی می گویند و به چه سبزیجات سبز می گویند؟ چه چیزی منجر به گناه می شود؟
ਗੈਂਡਾ ਮਾਰਿ ਹੋਮ ਜਗ ਕੀਏ ਦੇਵਤਿਆ ਕੀ ਬਾਣੇ ॥
gainddaa maar hom jag kee devatiaa kee baane |عادت خدایان این بود که کرگدن را بکشند و برای قربانی سوختنی جشن بگیرند.
ਮਾਸੁ ਛੋਡਿ ਬੈਸਿ ਨਕੁ ਪਕੜਹਿ ਰਾਤੀ ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ॥
maas chhodd bais nak pakarreh raatee maanas khaane |کسانی که گوشت را ترک میکنند و وقتی نزدیک آن مینشینند بینی خود را میگیرند، مردان را در شب میبلعند.
ਫੜੁ ਕਰਿ ਲੋਕਾਂ ਨੋ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ॥
farr kar lokaan no dikhalaaveh giaan dhiaan nahee soojhai |آنها ریاکاری می کنند و در برابر دیگران نمایش می دهند، اما چیزی از مراقبه یا خرد معنوی نمی فهمند.
ਨਾਨਕ ਅੰਧੇ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਹੈ ਨ ਕਹਿਆ ਬੂਝੈ ॥
naanak andhe siau kiaa kaheeai kahai na kahiaa boojhai |ای نانک به نابینایان چه می توان گفت؟ آنها نمی توانند پاسخ دهند یا حتی نمی توانند آنچه گفته می شود را بفهمند.
ਅੰਧਾ ਸੋਇ ਜਿ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਸਿ ਲੋਚਨ ਨਾਹੀ ॥
andhaa soe ji andh kamaavai tis ridai si lochan naahee |آنها به تنهایی کور هستند که کورکورانه عمل می کنند. چشمی در دل ندارند.
ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੀ ਰਕਤੁ ਨਿਪੰਨੇ ਮਛੀ ਮਾਸੁ ਨ ਖਾਂਹੀ ॥
maat pitaa kee rakat nipane machhee maas na khaanhee |آنها از خون مادر و پدرشان تولید می شوند، اما ماهی و گوشت نمی خورند.