ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 517
ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸੇਵਿ ਸਭ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥
satigur apanaa sev sabh fal paaeaa |در خدمت گورو واقعی خود، همه میوه ها را به دست آورده ام.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਸਦਾ ਧਿਆਇਆ ॥
amrit har kaa naau sadaa dhiaaeaa |من پیوسته روی نام آمبروسیال خداوند تعمق می کنم.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਦੁਖੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥
sant janaa kai sang dukh mittaaeaa |در جامعه مقدسین از درد و رنج خود خلاص شده ام.
ਨਾਨਕ ਭਏ ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਿਹਚਲਾਇਆ ॥੨੦॥
naanak bhe achint har dhan nihachalaaeaa |20|ای نانک، من بی خیال شدم. من ثروت زوال ناپذیر پروردگار را به دست آورده ام. ||20||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਖੇਤਿ ਮਿਆਲਾ ਉਚੀਆ ਘਰੁ ਉਚਾ ਨਿਰਣਉ ॥
khet miaalaa ucheea ghar uchaa nirnau |با بالا بردن خاکریزهای میدان ذهن، به عمارت بهشتی خیره می شوم.
ਮਹਲ ਭਗਤੀ ਘਰਿ ਸਰੈ ਸਜਣ ਪਾਹੁਣਿਅਉ ॥
mahal bhagatee ghar sarai sajan paahuniaau |وقتی ارادت به ذهن عروس روح می رسد، مهمان صمیمی از او دیدن می کند.
ਬਰਸਨਾ ਤ ਬਰਸੁ ਘਨਾ ਬਹੁੜਿ ਬਰਸਹਿ ਕਾਹਿ ॥
barasanaa ta baras ghanaa bahurr baraseh kaeh |ای ابرها، اگر میخواهی باران بباری، پیش برو و باران ببار. چرا بعد از گذشت فصل باران می بارد؟
ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥
naanak tina balihaaranai jina guramukh paaeaa man maeh |1|نانک قربانی آن گورمخ هایی است که خداوند را در ذهن خود به دست می آورند. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਮਿਠਾ ਸੋ ਜੋ ਭਾਵਦਾ ਸਜਣੁ ਸੋ ਜਿ ਰਾਸਿ ॥
mitthaa so jo bhaavadaa sajan so ji raas |آنچه پسندیده است شیرین است و اخلاص دوست است.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੨॥
naanak guramukh jaaneeai jaa kau aap kare paragaas |2|ای ناناک او را گورمخ می دانند که خداوند خود او را روشن می کند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜਨ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਂਈ ॥
prabh paas jan kee aradaas too sachaa saanee |خداوندا، بنده حقیر تو دعایش را به درگاه تو می خواند. شما استاد واقعی من هستید
ਤੂ ਰਖਵਾਲਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ॥
too rakhavaalaa sadaa sadaa hau tudh dhiaaee |تو حافظ من هستی، تا ابد. من در مورد تو مراقبه میکنم
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥
jeea jant sabh teriaa too rahiaa samaaee |همه موجودات و مخلوقات از آن تو هستند; تو در آنها نفوذ و نفوذ می کنی.
ਜੋ ਦਾਸ ਤੇਰੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਈ ॥
jo daas tere kee nindaa kare tis maar pachaaee |هر کس به غلام تو تهمت بزند درهم شکسته و هلاک می شود.
ਚਿੰਤਾ ਛਡਿ ਅਚਿੰਤੁ ਰਹੁ ਨਾਨਕ ਲਗਿ ਪਾਈ ॥੨੧॥
chintaa chhadd achint rahu naanak lag paaee |21|ناناک با افتادن به پای تو، از نگرانی خود دست کشیده و بی خیال شده است. ||21||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਆਸਾ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਆਸਾ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥
aasaa karataa jag muaa aasaa marai na jaae |با ساختن امیدهایش، دنیا می میرد، اما امیدهایش نمی میرد و نمی رود.
ਨਾਨਕ ਆਸਾ ਪੂਰੀਆ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥
naanak aasaa pooreea sache siau chit laae |1|ای نانک، امیدها تنها با پیوستن آگاهی به پروردگار حقیقی برآورده می شوند. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮਰਿ ਜਾਇਸੀ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਲੈ ਜਾਇ ॥
aasaa manasaa mar jaaeisee jin keetee so lai jaae |امیدها و آرزوها تنها زمانی میمیرند که او که آنها را آفریده است آنها را از بین ببرد.
ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਾਝਹੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥੨॥
naanak nihachal ko nahee baajhahu har kai naae |2|ای نانک هیچ چیز ماندگار نیست جز نام پروردگار. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ॥
aape jagat upaaeion kar pooraa thaatt |او خودش جهان را آفرید، با هنر کامل خود.
ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਹਰਿ ਹਾਟੁ ॥
aape saahu aape vanajaaraa aape hee har haatt |او خودش بانکدار واقعی است، خودش تاجر است و خودش فروشگاه است.
ਆਪੇ ਸਾਗਰੁ ਆਪੇ ਬੋਹਿਥਾ ਆਪੇ ਹੀ ਖੇਵਾਟੁ ॥
aape saagar aape bohithaa aape hee khevaatt |او خودش اقیانوس است، خودش قایق است و خودش قایقران است.
ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦਸੇ ਘਾਟੁ ॥
aape gur chelaa hai aape aape dase ghaatt |او خود گورو است، او خود شاگرد است و خودش مقصد را نشان می دهد.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੁ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ
jan naanak naam dhiaae too sabh kilavikh kaatt |22|1| sudhuای بنده ناناک، در نعم، نام خداوند تعمق کن و تمام گناهان تو ریشه کن خواهد شد. ||22||1||سود||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
raag goojaree vaar mahalaa 5 |راگ گوجری، ور، مهل پنجم:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی:
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |سالوک، مهل پنجم:
ਅੰਤਰਿ ਗੁਰੁ ਆਰਾਧਣਾ ਜਿਹਵਾ ਜਪਿ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥
antar gur aaraadhanaa jihavaa jap gur naau |در اعماق درون خود، گورو را با ستایش پرستش کنید و با زبان خود، نام گورو را بخوانید.
ਨੇਤ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੇਖਣਾ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਨਣਾ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥
netree satigur pekhanaa sravanee sunanaa gur naau |بگذارید چشمان شما گورو واقعی را ببیند و گوش های شما نام گورو را بشنوند.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਠਾਉ ॥
satigur setee ratiaa daragah paaeeai tthaau |در هماهنگی با گوروی واقعی، جایگاه افتخاری در دادگاه خداوند دریافت خواهید کرد.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਏਹ ਵਥੁ ਦੇਇ ॥
kahu naanak kirapaa kare jis no eh vath dee |نانک می گوید، این گنج نصیب کسانی می شود که از رحمت او برخوردارند.
ਜਗ ਮਹਿ ਉਤਮ ਕਾਢੀਅਹਿ ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥੧॥
jag meh utam kaadteeeh virale keee kee |1|در میان جهان، آنها به عنوان پرهیزگارترین شناخته می شوند - آنها در واقع کمیاب هستند. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਰਖੇ ਰਖਣਹਾਰਿ ਆਪਿ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ॥
rakhe rakhanahaar aap ubaarian |ای خداوند منجی، ما را نجات بده و ما را به آن سوی دیگر برسان.
ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ॥
gur kee pairee paae kaaj savaarian |با افتادن به پای گورو، آثار ما به کمال آراسته شده است.
ਹੋਆ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ ॥
hoaa aap deaal manahu na visaarian |تو مهربان، رحیم و رحیم شده ای. ما تو را از ذهنمان فراموش نمی کنیم.
ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਭਵਜਲੁ ਤਾਰਿਅਨੁ ॥
saadh janaa kai sang bhavajal taarian |در Saadh Sangat، شرکت مقدس، ما را از اقیانوس جهانی وحشتناک عبور می دهند.
ਸਾਕਤ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ॥
saakat nindak dusatt khin maeh bidaarian |در یک لحظه، بدبینان بی ایمان و دشمنان تهمت زده را نابود کردی.
ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ॥
tis saahib kee ttek naanak manai maeh |آن پروردگار و استاد لنگر و تکیه گاه من است. ای نانک، در ذهنت محکم باش.