ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1065
ਹਰਿ ਚੇਤਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥
har cheteh tin balihaarai jaau |من فدای کسانی هستم که خداوند را یاد می کنند.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਿਨ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥
gur kai sabad tin mel milaau |از طریق کلام شاباد گورو، من در اتحاد با خداوند متحد می شوم.
ਤਿਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਲਾਈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੨॥
tin kee dhoor laaee mukh masatak satasangat beh gun gaaeidaa |2|خاک پاهایشان را به صورت و پیشانی ام لمس می کنم. من که در انجمن قدیسان نشسته ام، ستایش های باشکوه او را می خوانم. ||2||
ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥
har ke gun gaavaa je har prabh bhaavaa |من ستایش های با شکوه خداوند را می خوانم، زیرا خداوند خداوند را پسندیده است.
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਾ ॥
antar har naam sabad suhaavaa |با نام خداوند در اعماق وجودم، به کلام شاباد آراسته شده ام.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਸੁਣੀਐ ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥
gurabaanee chahu kunddee suneeai saachai naam samaaeidaa |3|کلام بانی گورو در چهار گوشه جهان شنیده می شود. از طریق آن، ما در True Name ادغام میشویم. ||3||
ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਅੰਤਰੁ ਭਾਲੇ ॥
so jan saachaa ji antar bhaale |آن موجود فروتنی که در درون خود جستجو می کند
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥
gur kai sabad har nadar nihaale |از طریق کلمه شاباد گورو، خداوند را با چشمان خود می بیند.
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰਸਬਦੀ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥
giaan anjan paae gurasabadee nadaree nadar milaaeidaa |4|او از طریق شاباد گورو، مرهم خرد معنوی را به چشمان خود می زند. پروردگار مهربان به لطف خود او را با خود متحد می کند. ||4||
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਾਇਆ ॥
vaddai bhaag ihu sareer paaeaa |با خوش شانسی، این بدن را به دست آوردم.
ਮਾਣਸ ਜਨਮਿ ਸਬਦਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
maanas janam sabad chit laaeaa |در این زندگی بشری، من آگاهی خود را بر کلام شباد متمرکز کرده ام.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਅੰਧ ਅੰਧੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੫॥
bin sabadai sabh andh andheraa guramukh kiseh bujhaaeidaa |5|بدون شباد، همه چیز در تاریکی مطلق محصور شده است. فقط گورمخ می فهمد. ||5||
ਇਕਿ ਕਿਤੁ ਆਏ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥
eik kit aae janam gavaae |برخی فقط زندگی خود را تلف می کنند - چرا آنها حتی به دنیا آمده اند؟
ਮਨਮੁਖ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥
manamukh laage doojai bhaae |منمخ های خودخواه به عشق دوگانگی دلبسته اند.
ਏਹ ਵੇਲਾ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੬॥
eh velaa fir haath na aavai pag khisiaai pachhutaaeidaa |6|این فرصت دیگر در دست آنها نخواهد بود. پایشان می لغزد و پشیمان می شوند و توبه می کنند. ||6||
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਸਰੀਰਾ ॥
gur kai sabad pavitru sareeraa |از طریق کلام شاباد گورو، بدن تقدیس می شود.
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥
tis vich vasai sach gunee gaheeraa |خداوند واقعی، اقیانوس فضیلت، در آن ساکن است.
ਸਚੋ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭ ਥਾਈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੭॥
sacho sach vekhai sabh thaaee sach sun man vasaaeidaa |7|کسی که حقایق را در همه جا می بیند، حقیقت را می شنود و آن را در ذهن خود جای می دهد. ||7||
ਹਉਮੈ ਗਣਤ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
haumai ganat gur sabad nivaare |خودخواهی و محاسبات ذهنی از طریق کلمه شاباد گورو تسکین می یابد.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਿਰਦੈ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
har jeeo hiradai rakhahu ur dhaare |پروردگار عزیز را نزدیک نگه دارید و او را در قلب خود جای دهید.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੮॥
gur kai sabad sadaa saalaahe mil saache sukh paaeidaa |8|کسی که خداوند را برای همیشه ستایش می کند، از طریق شاباد گورو، با خداوند واقعی ملاقات می کند و آرامش می یابد. ||8||
ਸੋ ਚੇਤੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਚੇਤਾਏ ॥
so chete jis aap chetaae |او تنها خداوند را به یاد می آورد که خداوند او را به یاد او الهام می کند.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥
gur kai sabad vasai man aae |از طریق کلمه شاباد گورو، او در ذهن ساکن می شود.
ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੈ ਆਪੁ ਸਮਾਇਦਾ ॥੯॥
aape vekhai aape boojhai aapai aap samaaeidaa |9|او خودش می بیند و خودش می فهمد. او همه را در خود ادغام می کند. ||9||
ਜਿਨਿ ਮਨ ਵਿਚਿ ਵਥੁ ਪਾਈ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ॥
jin man vich vath paaee soee jaanai |او به تنهایی می داند چه کسی آن شی را در ذهن خود جای داده است.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥
gur kai sabade aap pachhaanai |از طریق کلمه شاباد گورو، او خود را درک می کند.
ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੧੦॥
aap pachhaanai soee jan niramal baanee sabad sunaaeidaa |10|آن موجود فروتنی که خود را می فهمد بی آلایش است. او بنی گورو و کلام شاباد را اعلام می کند. ||10||
ਏਹ ਕਾਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਸਰੀਰੁ ॥
eh kaaeaa pavit hai sareer |این بدن مقدس و تطهیر شده است;
ਗੁਰਸਬਦੀ ਚੇਤੈ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥
gurasabadee chetai gunee gaheer |از طریق کلام شاباد گورو، خداوند، اقیانوس فضیلت را در نظر می گیرد.
ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥
anadin gun gaavai rang raataa gun keh gunee samaaeidaa |11|کسى که شب و روز حمد و ثناى پروردگار را بخواند و با محبت او هماهنگ باشد، فضیلت جلال او را غرق در پروردگار جلال می خواند. ||11||
ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭ ਮੂਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥
ehu sareer sabh mool hai maaeaa |این بدن سرچشمه همه مایاهاست.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
doojai bhaae bharam bhulaaeaa |در عشق به دوگانگی، با تردید فریب خورده است.
ਹਰਿ ਨ ਚੇਤੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਚੇਤੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥
har na chetai sadaa dukh paae bin har chete dukh paaeidaa |12|خداوند را به یاد نمی آورد و در درد ابدی رنج می برد. بدون یاد پروردگار از درد رنج می برد. ||12||
ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥
ji satigur seve so paravaan |کسی که به گورو واقعی خدمت می کند مورد تایید و احترام است.
ਕਾਇਆ ਹੰਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਜਾਣੁ ॥
kaaeaa hans niramal dar sachai jaan |روح و جسم او پاک و مطهر است. در دادگاه خداوند، او به راستی شناخته شده است.
ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਸੋਹੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੧੩॥
har seve har man vasaae sohai har gun gaaeidaa |13|او خداوند را خدمت می کند و خداوند را در ذهن خود تثبیت می کند. او سرافراز می شود و ستایش های با شکوه خداوند را می سراید. ||13||
ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
bin bhaagaa gur seviaa na jaae |بدون سرنوشت خوب، هیچ کس نمی تواند به گورو واقعی خدمت کند.
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥
manamukh bhoole mue bilalaae |منموک های خودخواه متوهم می شوند و با گریه و زاری می میرند.
ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਕੇਰੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੪॥
jin kau nadar hovai gur keree har jeeo aap milaaeidaa |14|کسانی که با نگاه لطف گورو مورد برکت قرار می گیرند - خداوند عزیز آنها را با خود متحد می کند. ||14||
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਪਕੇ ਹਟਨਾਲੇ ॥
kaaeaa kott pake hattanaale |در قلعه بدنه، بازارهای محکمی قرار دارند.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਵੈ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥
guramukh levai vasat samaale |گورمخ شیء را می خرد و از آن مراقبت می کند.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥
har kaa naam dhiaae din raatee aootam padavee paaeidaa |15|با تعمق در نام پروردگار، در شبانه روز به مقام متعالی و والایی دست می یابد. ||15||
ਆਪੇ ਸਚਾ ਹੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
aape sachaa hai sukhadaataa |خداوند واقعی خود بخشنده صلح است.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
poore gur kai sabad pachhaataa |از طریق شاباد گورو کامل، او متوجه می شود.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਾ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੭॥੨੧॥
naanak naam salaahe saachaa poorai bhaag ko paaeidaa |16|7|21|ناناک نعم، نام واقعی خداوند را می ستاید. از طریق سرنوشت کامل، او پیدا می شود. ||16||7||21||