ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 579
ਜਾਨੀ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰੁੰਨੇ ਵੀਰ ਸਬਾਏ ॥
jaanee ghat chalaaeaa likhiaa aaeaa rune veer sabaae |این جان عزیز با دریافت دستور از پیش تعیین شده رانده می شود و همه بستگان ماتم فریاد می زنند.
ਕਾਂਇਆ ਹੰਸ ਥੀਆ ਵੇਛੋੜਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਪੁੰਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ॥
kaaneaa hans theea vechhorraa jaan din pune meree maae |تن و روح از هم جدا می شوند، وقتی روزگار تمام شود، ای مادرم.
ਜੇਹਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਪਾਇਆ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥
jehaa likhiaa tehaa paaeaa jehaa purab kamaaeaa |همانطور که سرنوشت از پیش تعیین شده شخص است، با توجه به اعمال گذشته فرد نیز دریافت می کند.
ਧੰਨੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥੧॥
dhan sirandaa sachaa paatisaahu jin jag dhandhai laaeaa |1|خوشا به حال خالق، پادشاه حقیقی، که تمام جهان را به وظایف خود پیوند داده است. ||1||
ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥
saahib simarahu mere bhaaeeho sabhanaa ehu peaanaa |ای خواهران و برادران سرنوشت ساز من، به یاد پروردگار و استاد مراقبه کن. همه باید از این راه بگذرند
ਏਥੈ ਧੰਧਾ ਕੂੜਾ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾ ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ॥
ethai dhandhaa koorraa chaar dihaa aagai sarapar jaanaa |این درهم تنیدگی های کاذب فقط چند روز طول می کشد. پس حتماً باید به دنیای آخرت رفت.
ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ਜਿਉ ਮਿਹਮਾਣਾ ਕਾਹੇ ਗਾਰਬੁ ਕੀਜੈ ॥
aagai sarapar jaanaa jiau mihamaanaa kaahe gaarab keejai |او حتماً باید مانند مهمان به سوی دنیا آخرت حرکت کند. پس چرا او در نفس خود افراط می کند؟
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਲੀਜੈ ॥
jit seviaai daragah sukh paaeeai naam tisai kaa leejai |نام خداوند را بخوانید. با خدمت به او، در دادگاه او به آرامش خواهی رسید.
ਆਗੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਮੂਲੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਿਆ ਵਿਹਾਣਾ ॥
aagai hukam na chalai moole sir sir kiaa vihaanaa |در دنیا آخرت به دستورات کسی عمل نمی شود. هر فرد بر اساس اعمال خود پیش می رود.
ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਿਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥੨॥
saahib simarihu mere bhaaeeho sabhanaa ehu peaanaa |2|ای خواهران و برادران سرنوشت ساز من، به یاد پروردگار و استاد مراقبه کن. همه باید از این راه بگذرند ||2||
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥
jo tis bhaavai samrath so theeai heelarraa ehu sansaaro |هر چه پروردگار متعال را خشنود سازد، همان واقع می شود. این دنیا فرصتی است برای رضایت او.
ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਾਚੜਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥
jal thal maheeal rav rahiaa saacharraa sirajanahaaro |خداوند خالق حقیقی در آب و زمین و هوا نفوذ می کند و در آن نفوذ می کند.
ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
saachaa sirajanahaaro alakh apaaro taa kaa ant na paaeaa |خداوند خالق حقیقی نامرئی و نامحدود است. محدودیت های او را نمی توان یافت.
ਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ਹੈ ਇਕ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥
aaeaa tin kaa safal bheaa hai ik man jinee dhiaaeaa |ثمربخش آمدن کسانى است که در او تدبر مى کنند.
ਢਾਹੇ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੋ ॥
dtaahe dtaeh usaare aape hukam savaaranahaaro |ویران می کند و با نابودی می آفریند. به فرمان او ما را زینت می دهد.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੩॥
jo tis bhaavai samrath so theeai heelarraa ehu sansaaro |3|هر چه پروردگار متعال را خشنود سازد، همان واقع می شود. این دنیا فرصتی است برای رضایت او. ||3||
ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥
naanak runaa baabaa jaaneeai je rovai laae piaaro |نانک: او به راستی گریه می کند ای بابا که در عشق پروردگار می گریست.
ਵਾਲੇਵੇ ਕਾਰਣਿ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ॥
vaaleve kaaran baabaa roeeai rovan sagal bikaaro |کسي که به خاطر دنيو گريه مي کند، اي بابا، بيهوده گريه مي کند.
ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ਗਾਫਲੁ ਸੰਸਾਰੋ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਰੋਵੈ ॥
rovan sagal bikaaro gaafal sansaaro maaeaa kaaran rovai |این گریه بیهوده است. جهان خداوند را فراموش می کند و به خاطر مایا گریه می کند.
ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਏਵੈ ਖੋਵੈ ॥
changaa mandaa kichh soojhai naahee ihu tan evai khovai |خیر و شر را تشخیص نمی دهد و این زندگی را بیهوده تلف می کند.
ਐਥੈ ਆਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ਕੂੜਿ ਕਰਹੁ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥
aaithai aaeaa sabh ko jaasee koorr karahu ahankaaro |هر کسی که به اینجا می آید، باید برود. عمل در نفس نادرست است.
ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥੧॥
naanak runaa baabaa jaaneeai je rovai laae piaaro |4|1|نانک: او به راستی گریه می کند ای بابا که در عشق پروردگار می گریست. ||4||1||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
vaddahans mahalaa 1 |واداهانس، اول مهل:
ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾਂ ॥
aavahu milahu saheleeho sacharraa naam lehaan |بیایید ای همراهان من، بیایید با هم ملاقات کنیم و در نام واقعی ساکن شویم.
ਰੋਵਹ ਬਿਰਹਾ ਤਨ ਕਾ ਆਪਣਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮੑਾਲੇਹਾਂ ॥
rovah birahaa tan kaa aapanaa saahib samaalehaan |بیایید برای جدایی بدن از خداوند و استاد گریه کنیم. بیایید او را در تفکر یاد کنیم.
ਸਾਹਿਬੁ ਸਮੑਾਲਿਹ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲਿਹ ਅਸਾ ਭਿ ਓਥੈ ਜਾਣਾ ॥
saahib samaalih panth nihaalih asaa bhi othai jaanaa |بیایید خداوند و استاد را در تفکر یاد کنیم و مراقب راه باشیم. ما هم باید به آنجا برویم.
ਜਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਤਿਨ ਹੀ ਲੀਆ ਹੋਆ ਤਿਸੈ ਕਾ ਭਾਣਾ ॥
jis kaa keea tin hee leea hoaa tisai kaa bhaanaa |هر که آفرید، او را نیز نابود می کند. هر اتفاقی بیفتد با اراده اوست.
ਜੋ ਤਿਨਿ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੁ ਆਗੈ ਆਇਆ ਅਸੀ ਕਿ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇਹਾ ॥
jo tin kar paaeaa su aagai aaeaa asee ki hukam karehaa |هر چه او انجام داده است، واقع شده است. چگونه می توانیم به او فرمان دهیم؟
ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾ ॥੧॥
aavahu milahu saheleeho sacharraa naam lehaa |1|بیایید ای همراهان من، بیایید با هم ملاقات کنیم و در نام واقعی ساکن شویم. ||1||
ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ਐਸਾ ਕੋਇ ॥
maran na mandaa lokaa aakheeai je mar jaanai aaisaa koe |ای مردم، اگر کسی می دانست که چگونه واقعاً بمیرد، مرگ بد نامیده نمی شد.
ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਆਪਣਾ ਪੰਥੁ ਸੁਹੇਲਾ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥
sevihu saahib samrath aapanaa panth suhelaa aagai hoe |به پروردگار و مولای خود بندگی کنید و راه شما در آخرت آسان خواهد بود.
ਪੰਥਿ ਸੁਹੇਲੈ ਜਾਵਹੁ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਆਗੈ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥
panth suhelai jaavahu taan fal paavahu aagai milai vaddaaee |این راه آسان را در پیش بگیرید تا ثواب ثواب خود را به دست آورید و در آخرت عزت پیدا کنید.
ਭੇਟੈ ਸਿਉ ਜਾਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਤਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਪਾਈ ॥
bhettai siau jaavahu sach samaavahu taan pat lekhai paaee |با هدایای خود به آنجا بروید و در خداوند حقیقی ادغام خواهید شد. افتخار شما تایید خواهد شد
ਮਹਲੀ ਜਾਇ ਪਾਵਹੁ ਖਸਮੈ ਭਾਵਹੁ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥
mahalee jaae paavahu khasamai bhaavahu rang siau raleea maanai |شما باید مکانی را در عمارت حضور استاد خداوند بدست آورید. با رضایت او، از لذت های محبت او بهره مند خواهید شد.
ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥
maran na mandaa lokaa aakheeai je koee mar jaanai |2|ای مردم، اگر کسی می دانست که چگونه واقعاً بمیرد، مرگ بد نامیده نمی شد. ||2||
ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਨਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥
maran munasaa sooriaa hak hai jo hoe maran paravaano |مرگ دلاوران اگر مورد رضایت خداوند باشد خجسته است.