ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Seite - 579
ਜਾਨੀ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰੁੰਨੇ ਵੀਰ ਸਬਾਏ ॥
jaanee ghat chalaaeaa likhiaa aaeaa rune veer sabaae |Diese liebe Seele wird vertrieben, wenn der vorherbestimmte Befehl eingeht und alle Verwandten in Trauer aufschreien.
ਕਾਂਇਆ ਹੰਸ ਥੀਆ ਵੇਛੋੜਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਪੁੰਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ॥
kaaneaa hans theea vechhorraa jaan din pune meree maae |Der Körper und die Schwanenseele werden getrennt, wenn die Tage eines Menschen vorüber und vorbei sind, oh meine Mutter.
ਜੇਹਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਪਾਇਆ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥
jehaa likhiaa tehaa paaeaa jehaa purab kamaaeaa |So wie das Schicksal eines Menschen vorherbestimmt ist, so erhält er auch entsprechend seiner vergangenen Taten.
ਧੰਨੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥੧॥
dhan sirandaa sachaa paatisaahu jin jag dhandhai laaeaa |1|Gesegnet sei der Schöpfer, der wahre König, der die ganze Welt mit ihren Aufgaben verbunden hat. ||1||
ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥
saahib simarahu mere bhaaeeho sabhanaa ehu peaanaa |Meditiert in Erinnerung an den Herrn und Meister, oh meine Schicksalsgeschwister; jeder muss diesen Weg gehen.
ਏਥੈ ਧੰਧਾ ਕੂੜਾ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾ ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ॥
ethai dhandhaa koorraa chaar dihaa aagai sarapar jaanaa |Diese falschen Verstrickungen dauern nur ein paar Tage, danach muss man sich ganz sicher der jenseitigen Welt zuwenden.
ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ਜਿਉ ਮਿਹਮਾਣਾ ਕਾਹੇ ਗਾਰਬੁ ਕੀਜੈ ॥
aagai sarapar jaanaa jiau mihamaanaa kaahe gaarab keejai |Er muss sicherlich wie ein Gast in die Jenseitswelt weiterziehen; warum also gibt er sich seinem Ego hin?
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਲੀਜੈ ॥
jit seviaai daragah sukh paaeeai naam tisai kaa leejai |Singe den Namen des Herrn; wenn du ihm dienst, wirst du Frieden an seinem Hof erlangen.
ਆਗੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਮੂਲੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਿਆ ਵਿਹਾਣਾ ॥
aagai hukam na chalai moole sir sir kiaa vihaanaa |Im Jenseits wird niemandem gehorcht. Jeder Mensch verhält sich nach seinen Taten.
ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਿਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥੨॥
saahib simarihu mere bhaaeeho sabhanaa ehu peaanaa |2|Meditiert im Gedenken an den Herrn und Meister, oh meine Schicksalsgeschwister; jeder muss diesen Weg gehen. ||2||
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥
jo tis bhaavai samrath so theeai heelarraa ehu sansaaro |Nur was dem allmächtigen Herrn gefällt, geschieht. Diese Welt ist eine Gelegenheit, ihm zu gefallen.
ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਾਚੜਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥
jal thal maheeal rav rahiaa saacharraa sirajanahaaro |Der wahre Schöpfergott durchdringt und durchflutet das Wasser, das Land und die Luft.
ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
saachaa sirajanahaaro alakh apaaro taa kaa ant na paaeaa |Der wahre Schöpfer ist unsichtbar und unendlich; seine Grenzen können nicht gefunden werden.
ਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ਹੈ ਇਕ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥
aaeaa tin kaa safal bheaa hai ik man jinee dhiaaeaa |Fruchtbar ist das Kommen derer, die zielstrebig auf Ihn meditieren.
ਢਾਹੇ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੋ ॥
dtaahe dtaeh usaare aape hukam savaaranahaaro |Er zerstört, und nachdem er zerstört hat, erschafft er; durch seinen Befehl schmückt er uns.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੩॥
jo tis bhaavai samrath so theeai heelarraa ehu sansaaro |3|Nur was dem allmächtigen Herrn gefällt, geschieht. Diese Welt ist eine Gelegenheit, ihm zu gefallen. ||3||
ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥
naanak runaa baabaa jaaneeai je rovai laae piaaro |Nanak: Nur er weint wahrhaftig, oh Baba, der in der Liebe des Herrn weint.
ਵਾਲੇਵੇ ਕਾਰਣਿ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ॥
vaaleve kaaran baabaa roeeai rovan sagal bikaaro |Wer um weltliche Dinge weint, oh Baba, weint völlig vergeblich.
ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ਗਾਫਲੁ ਸੰਸਾਰੋ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਰੋਵੈ ॥
rovan sagal bikaaro gaafal sansaaro maaeaa kaaran rovai |Dieses Weinen ist völlig vergeblich; die Welt vergisst den Herrn und weint um Maya.
ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਏਵੈ ਖੋਵੈ ॥
changaa mandaa kichh soojhai naahee ihu tan evai khovai |Er unterscheidet nicht zwischen Gut und Böse und verschwendet dieses Leben vergeblich.
ਐਥੈ ਆਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ਕੂੜਿ ਕਰਹੁ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥
aaithai aaeaa sabh ko jaasee koorr karahu ahankaaro |Jeder, der hierher kommt, muss wieder gehen. Aus Eigennutz zu handeln ist falsch.
ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥੧॥
naanak runaa baabaa jaaneeai je rovai laae piaaro |4|1|Nanak: Nur er weint wahrhaftig, oh Baba, der in der Liebe des Herrn weint. ||4||1||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
vaddahans mahalaa 1 |Wadahans, First Mehl:
ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾਂ ॥
aavahu milahu saheleeho sacharraa naam lehaan |Kommt, oh meine Gefährten, lasst uns zusammenkommen und über den Wahren Namen nachdenken.
ਰੋਵਹ ਬਿਰਹਾ ਤਨ ਕਾ ਆਪਣਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮੑਾਲੇਹਾਂ ॥
rovah birahaa tan kaa aapanaa saahib samaalehaan |Lasst uns über die Trennung des Körpers vom Herrn und Meister weinen und lasst uns in Kontemplation an Ihn denken.
ਸਾਹਿਬੁ ਸਮੑਾਲਿਹ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲਿਹ ਅਸਾ ਭਿ ਓਥੈ ਜਾਣਾ ॥
saahib samaalih panth nihaalih asaa bhi othai jaanaa |Lasst uns in der Kontemplation an den Herrn und Meister denken und den Pfad aufmerksam im Auge behalten. Auch wir müssen ihn beschreiten.
ਜਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਤਿਨ ਹੀ ਲੀਆ ਹੋਆ ਤਿਸੈ ਕਾ ਭਾਣਾ ॥
jis kaa keea tin hee leea hoaa tisai kaa bhaanaa |Derjenige, der erschaffen hat, zerstört auch. Was auch immer geschieht, geschieht durch Seinen Willen.
ਜੋ ਤਿਨਿ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੁ ਆਗੈ ਆਇਆ ਅਸੀ ਕਿ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇਹਾ ॥
jo tin kar paaeaa su aagai aaeaa asee ki hukam karehaa |Was auch immer Er getan hat, ist geschehen; wie können wir Ihm Befehle erteilen?
ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾ ॥੧॥
aavahu milahu saheleeho sacharraa naam lehaa |1|Kommt, oh meine Gefährten, lasst uns zusammenkommen und beim Wahren Namen verweilen. ||1||
ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ਐਸਾ ਕੋਇ ॥
maran na mandaa lokaa aakheeai je mar jaanai aaisaa koe |Der Tod wäre nicht als schlimm zu bezeichnen, oh Leute, wenn man wüsste, wie man wirklich stirbt.
ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਆਪਣਾ ਪੰਥੁ ਸੁਹੇਲਾ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥
sevihu saahib samrath aapanaa panth suhelaa aagai hoe |Diene deinem allmächtigen Herrn und Meister, und dein Weg im Jenseits wird leicht sein.
ਪੰਥਿ ਸੁਹੇਲੈ ਜਾਵਹੁ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਆਗੈ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥
panth suhelai jaavahu taan fal paavahu aagai milai vaddaaee |Wählen Sie diesen einfachen Weg, und Sie werden die Früchte Ihrer Belohnung ernten und im Jenseits Ehre erlangen.
ਭੇਟੈ ਸਿਉ ਜਾਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਤਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਪਾਈ ॥
bhettai siau jaavahu sach samaavahu taan pat lekhai paaee |Gehen Sie mit Ihrem Opfer dorthin, und Sie werden mit dem Wahren Herrn verschmelzen. Ihre Ehre wird bestätigt.
ਮਹਲੀ ਜਾਇ ਪਾਵਹੁ ਖਸਮੈ ਭਾਵਹੁ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥
mahalee jaae paavahu khasamai bhaavahu rang siau raleea maanai |Sie werden einen Platz im Palast der Gegenwart des Herrn und Meisters erhalten. Wenn Sie Ihm gefallen, werden Sie die Freuden Seiner Liebe genießen.
ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥
maran na mandaa lokaa aakheeai je koee mar jaanai |2|Der Tod wäre nicht als schlimm zu bezeichnen, oh Menschen, wenn man wüsste, wie man wirklich stirbt. ||2||
ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਨਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥
maran munasaa sooriaa hak hai jo hoe maran paravaano |Der Tod tapferer Helden ist gesegnet, wenn er von Gott gebilligt wird.