ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Seite - 682
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਅਉਖੀ ਘੜੀ ਨ ਦੇਖਣ ਦੇਈ ਅਪਨਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਲੇ ॥
aaukhee gharree na dekhan deee apanaa birad samaale |Er lässt seine Anhänger die schwierigen Zeiten nicht sehen. Das liegt in seiner Natur.
ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖੈ ਅਪਨੇ ਕਉ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੇ ॥੧॥
haath dee raakhai apane kau saas saas pratipaale |1|Er reicht seinem Anhänger die Hand und beschützt ihn. Mit jedem Atemzug hegt er Liebe zu ihm. ||1||
ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਲਾਗਿ ਰਹਿਓ ਮੇਰਾ ਚੀਤੁ ॥
prabh siau laag rahio meraa cheet |Mein Bewusstsein bleibt mit Gott verbunden.
ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਸਹਾਈ ਧੰਨੁ ਹਮਾਰਾ ਮੀਤੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aad ant prabh sadaa sahaaee dhan hamaaraa meet | rahaau |Am Anfang und am Ende ist Gott immer mein Helfer und Begleiter; gesegnet sei mein Freund. ||Pause||
ਮਨਿ ਬਿਲਾਸ ਭਏ ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਅਚਰਜ ਦੇਖਿ ਬਡਾਈ ॥
man bilaas bhe saahib ke acharaj dekh baddaaee |Mein Geist ist entzückt, wenn ich auf die wunderbare, glorreiche Größe des Herrn und Meisters blicke.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਆਨਦ ਕਰਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭਿ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥੨॥੧੫॥੪੬॥
har simar simar aanad kar naanak prabh pooran paij rakhaaee |2|15|46|Während Nanak sich in der Meditation an den Herrn erinnert, gerät er in Ekstase; Gott in seiner Vollkommenheit hat seine Ehre beschützt und bewahrt. ||2||15||46||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਜਿਸ ਕਉ ਬਿਸਰੈ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਦਾਤਾ ਸੋਈ ਗਨਹੁ ਅਭਾਗਾ ॥
jis kau bisarai praanapat daataa soee ganahu abhaagaa |Wer den Herrn des Lebens, den großen Geber, vergisst, der soll wissen, dass er äußerst unglücklich ist.
ਚਰਨ ਕਮਲ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਰਾਗਿਓ ਅਮਿਅ ਸਰੋਵਰ ਪਾਗਾ ॥੧॥
charan kamal jaa kaa man raagio amia sarovar paagaa |1|Wer mit seinem Geist die Lotosfüße des Herrn liebt, erlangt den Teich ambrosischen Nektars. ||1||
ਤੇਰਾ ਜਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਜਾਗਾ ॥
teraa jan raam naam rang jaagaa |Ihr demütiger Diener erwacht in der Liebe zum Namen des Herrn.
ਆਲਸੁ ਛੀਜਿ ਗਇਆ ਸਭੁ ਤਨ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aalas chheej geaa sabh tan te preetam siau man laagaa | rahaau |Alle Faulheit ist aus seinem Körper gewichen und sein Geist ist auf den geliebten Herrn gerichtet. ||Pause||
ਜਹ ਜਹ ਪੇਖਉ ਤਹ ਨਾਰਾਇਣ ਸਗਲ ਘਟਾ ਮਹਿ ਤਾਗਾ ॥
jah jah pekhau tah naaraaein sagal ghattaa meh taagaa |Wohin ich auch schaue, ist der Herr da. Er ist der Faden, an dem alle Herzen aufgefädelt sind.
ਨਾਮ ਉਦਕੁ ਪੀਵਤ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਆਗੇ ਸਭਿ ਅਨੁਰਾਗਾ ॥੨॥੧੬॥੪੭॥
naam udak peevat jan naanak tiaage sabh anuraagaa |2|16|47|Indem er das Wasser von Naam trank, hat der Diener Nanak allen anderen Lieben abgeschworen. ||2||16||47||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਜਨ ਕੇ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਕਾਮ ॥
jan ke pooran hoe kaam |Alle Angelegenheiten des demütigen Dieners des Herrn sind vollkommen geklärt.
ਕਲੀ ਕਾਲ ਮਹਾ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਲਜਾ ਰਾਖੀ ਰਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kalee kaal mahaa bikhiaa meh lajaa raakhee raam |1| rahaau |Im äußerst giftigen dunklen Zeitalter des Kali Yuga bewahrt und schützt der Herr seine Ehre. ||1||Pause||
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ਜਾਮ ॥
simar simar suaamee prabh apunaa nikatt na aavai jaam |Wenn er sich in der Meditation an Gott, seinen Herrn und Meister erinnert, kommt ihm der Todesbote nicht nahe.
ਮੁਕਤਿ ਬੈਕੁੰਠ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਜਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਕਾ ਧਾਮ ॥੧॥
mukat baikuntth saadh kee sangat jan paaeio har kaa dhaam |1|Befreiung und Himmel findet man in der Saadh Sangat, der Gemeinschaft der Heiligen; sein demütiger Diener findet die Heimat des Herrn. ||1||
ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਥਾਤੀ ਕੋਟਿ ਸੂਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥
charan kamal har jan kee thaatee kott sookh bisraam |Die Lotusfüße des Herrn sind der Schatz seines demütigen Dieners; in ihnen findet er Millionen von Freuden und Tröstungen.
ਗੋਬਿੰਦੁ ਦਮੋਦਰ ਸਿਮਰਉ ਦਿਨ ਰੈਨਿ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੨॥੧੭॥੪੮॥
gobind damodar simrau din rain naanak sad kurabaan |2|17|48|Er gedenkt des Herrn Gott in Meditation, Tag und Nacht. Nanak ist ihm auf ewig ein Opfer. ||2||17||48||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਮਾਂਗਉ ਰਾਮ ਤੇ ਇਕੁ ਦਾਨੁ ॥
maangau raam te ik daan |Ich bitte den Herrn nur um ein Geschenk.
ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਹੋਵਹਿ ਸਿਮਰਉ ਤੁਮਰਾ ਨਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal manorath pooran hoveh simrau tumaraa naam |1| rahaau |Mögen alle meine Wünsche in Erfüllung gehen, wenn ich über Deinen Namen meditiere und mich an ihn erinnere, oh Herr. ||1||Pause||
ਚਰਨ ਤੁਮੑਾਰੇ ਹਿਰਦੈ ਵਾਸਹਿ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਪਾਵਉ ॥
charan tumaare hiradai vaaseh santan kaa sang paavau |Mögen Deine Füße in meinem Herzen verweilen und möge ich die Gesellschaft der Heiligen finden.
ਸੋਗ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਮਨੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਣ ਗਾਵਉ ॥੧॥
sog agan meh man na viaapai aatth pahar gun gaavau |1|Möge mein Geist nicht vom Feuer der Trauer geplagt werden; möge ich rund um die Uhr Deine glorreichen Lobpreisungen singen. ||1||
ਸ੍ਵਸਤਿ ਬਿਵਸਥਾ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮਧੵੰਤ ਪ੍ਰਭ ਜਾਪਣ ॥
svasat bivasathaa har kee sevaa madhayant prabh jaapan |Möge ich dem Herrn in meiner Kindheit und Jugend dienen und im mittleren und hohen Alter über Gott meditieren.
ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਪਰਮੇਸਰ ਬਾਹੁੜਿ ਜਨਮ ਨ ਛਾਪਣ ॥੨॥੧੮॥੪੯॥
naanak rang lagaa paramesar baahurr janam na chhaapan |2|18|49|O Nanak, jemand, der von der Liebe des transzendenten Herrn erfüllt ist, wird nicht wiedergeboren, um zu sterben. ||2||18||49||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਮਾਂਗਉ ਰਾਮ ਤੇ ਸਭਿ ਥੋਕ ॥
maangau raam te sabh thok |Ich bitte den Herrn nur um alles.
ਮਾਨੁਖ ਕਉ ਜਾਚਤ ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਮੋਖ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
maanukh kau jaachat sram paaeeai prabh kai simaran mokh |1| rahaau |Ich würde zögern, andere Leute anzubetteln. Indem man sich in der Meditation an Gott erinnert, erlangt man Befreiung. ||1||Pause||
ਘੋਖੇ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪੁਰਾਨਾਂ ਬੇਦ ਪੁਕਾਰਹਿ ਘੋਖ ॥
ghokhe mun jan sinmrit puraanaan bed pukaareh ghokh |Ich habe bei den stillen Weisen studiert und die Simritees, die Puraanas und die Veden sorgfältig gelesen. Sie alle verkünden, dass
ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਿੰਧੁ ਸੇਵਿ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਦੋਵੈ ਸੁਹੇਲੇ ਲੋਕ ॥੧॥
kripaa sindh sev sach paaeeai dovai suhele lok |1|indem man dem Herrn, dem Ozean der Barmherzigkeit, dient, erlangt man die Wahrheit und sowohl diese als auch die nächste Welt werden verschönert. ||1||
ਆਨ ਅਚਾਰ ਬਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੇਤੇ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਫੋਕ ॥
aan achaar biauhaar hai jete bin har simaran fok |Alle anderen Rituale und Bräuche sind nutzlos, wenn man sich nicht in der Meditation an den Herrn erinnert.
ਨਾਨਕ ਜਨਮ ਮਰਣ ਭੈ ਕਾਟੇ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਬਿਨਸੇ ਸੋਕ ॥੨॥੧੯॥੫੦॥
naanak janam maran bhai kaatte mil saadhoo binase sok |2|19|50|O Nanak, die Angst vor Geburt und Tod ist verschwunden; durch die Begegnung mit dem Heiligen verschwindet der Kummer. ||2||19||50||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |Dhanaasaree, Fünftes Mehl:
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ॥
trisanaa bujhai har kai naam |Das Verlangen wird durch den Namen des Herrn gestillt.
ਮਹਾ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਲਾਗੈ ਪੂਰਨ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mahaa santokh hovai gur bachanee prabh siau laagai pooran dhiaan |1| rahaau |Durch das Wort des Gurus erlangt man großen Frieden und Zufriedenheit und die Meditation ist vollkommen auf Gott ausgerichtet. ||1||Pause||