ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Seite - 167
ਜਿਤਨੀ ਭੂਖ ਅਨ ਰਸ ਸਾਦ ਹੈ ਤਿਤਨੀ ਭੂਖ ਫਿਰਿ ਲਾਗੈ ॥
jitanee bhookh an ras saad hai titanee bhookh fir laagai |Je stärker man Hunger nach anderen Geschmäckern und Freuden verspürt, desto länger hält dieser Hunger an.
ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੋ ਵੇਚੇ ਸਿਰੁ ਗੁਰ ਆਗੈ ॥
jis har aap kripaa kare so veche sir gur aagai |Diejenigen, denen der Herr selbst Gnade erweist, verkaufen ihren Kopf an den Guru.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਫਿਰਿ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ॥੪॥੪॥੧੦॥੪੮॥
jan naanak har ras tripatiaa fir bhookh na laagai |4|4|10|48|Der Diener Nanak ist zufrieden mit dem Namen des Herrn, Har, Har. Er wird nie wieder Hunger verspüren. ||4||4||10||48||
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥
gaurree bairaagan mahalaa 4 |Gauree Bairaagan, Viertes Mehl:
ਹਮਰੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਹਰਿ ਆਸ ਨਿਤ ਕਿਉ ਦੇਖਾ ਹਰਿ ਦਰਸੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
hamarai man chit har aas nit kiau dekhaa har daras tumaaraa |In meinem Bewusstsein herrscht eine ständige Sehnsucht nach Gott. Wie kann ich die gesegnete Vision Deines Darshans erblicken, Herr?
ਜਿਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਸੋ ਜਾਣਤਾ ਹਮਰੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਹਰਿ ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਰਾ ॥
jin preet laaee so jaanataa hamarai man chit har bahut piaaraa |Wer den Herrn liebt, weiß das. Der Herr ist meinem Bewusstsein sehr lieb.
ਹਉ ਕੁਰਬਾਨੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਿਆ ਮੇਰਾ ਸਿਰਜਨਹਾਰਾ ॥੧॥
hau kurabaanee gur aapane jin vichhurriaa meliaa meraa sirajanahaaraa |1|Ich bin ein Opfer für meinen Guru, der mich mit meinem Schöpfer wieder vereint hat. Ich war so lange von ihm getrennt! ||1||
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਮ ਪਾਪੀ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ॥
mere raam ham paapee saran pare har duaar |O mein Herr, ich bin ein Sünder. Ich bin zu Deinem Heiligtum gekommen und bin vor Deiner Tür gefallen, Herr.
ਮਤੁ ਨਿਰਗੁਣ ਹਮ ਮੇਲੈ ਕਬਹੂੰ ਅਪੁਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mat niragun ham melai kabahoon apunee kirapaa dhaar |1| rahaau |Mein Intellekt ist wertlos. Ich bin schmutzig und befleckt. Bitte überschütte mich irgendwann mit Deiner Gnade. ||1||Pause||
ਹਮਰੇ ਅਵਗੁਣ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਹੈ ਬਹੁ ਬਾਰ ਬਾਰ ਹਰਿ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ॥
hamare avagun bahut bahut hai bahu baar baar har ganat na aavai |Meine Verfehlungen sind so zahlreich und zahlreich. Ich habe so oft gesündigt, immer und immer wieder. O Herr, sie sind nicht zu zählen.
ਤੂੰ ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ॥
toon gunavantaa har har deaal har aape bakhas laihi har bhaavai |Du, Herr, bist der barmherzige Schatz der Tugend. Wenn es Dir gefällt, Herr, vergibst Du mir.
ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਸੰਗਤੀ ਉਪਦੇਸੁ ਦੀਓ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਛਡਾਵੈ ॥੨॥
ham aparaadhee raakhe gur sangatee upades deeo har naam chhaddaavai |2|Ich bin ein Sünder und kann nur durch die Gemeinschaft des Gurus gerettet werden. Er hat mir die Lehren des Namens des Herrn verliehen, die mich retten. ||2||
ਤੁਮਰੇ ਗੁਣ ਕਿਆ ਕਹਾ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਜਬ ਗੁਰੁ ਬੋਲਹ ਤਬ ਬਿਸਮੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥
tumare gun kiaa kahaa mere satiguraa jab gur bolah tab bisam hoe jaae |Welche herrlichen Tugenden von Dir kann ich beschreiben, oh mein wahrer Guru? Wenn der Guru spricht, bin ich vor Staunen wie gelähmt.
ਹਮ ਜੈਸੇ ਅਪਰਾਧੀ ਅਵਰੁ ਕੋਈ ਰਾਖੈ ਜੈਸੇ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਛਡਾਇ ॥
ham jaise aparaadhee avar koee raakhai jaise ham satigur raakh lee chhaddaae |Kann irgendjemand sonst einen Sünder wie mich retten? Der Wahre Guru hat mich beschützt und gerettet.
ਤੂੰ ਗੁਰੁ ਪਿਤਾ ਤੂੰਹੈ ਗੁਰੁ ਮਾਤਾ ਤੂੰ ਗੁਰੁ ਬੰਧਪੁ ਮੇਰਾ ਸਖਾ ਸਖਾਇ ॥੩॥
toon gur pitaa toonhai gur maataa toon gur bandhap meraa sakhaa sakhaae |3|O Guru, du bist mein Vater. O Guru, du bist meine Mutter. O Guru, du bist mein Verwandter, Gefährte und Freund. ||3||
ਜੋ ਹਮਰੀ ਬਿਧਿ ਹੋਤੀ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਸਾ ਬਿਧਿ ਤੁਮ ਹਰਿ ਜਾਣਹੁ ਆਪੇ ॥
jo hamaree bidh hotee mere satiguraa saa bidh tum har jaanahu aape |Mein Zustand, oh mein wahrer Guru – diesen Zustand, oh Herr, kennst nur Du.
ਹਮ ਰੁਲਤੇ ਫਿਰਤੇ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛਤਾ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਿ ਕੀਰੇ ਹਮ ਥਾਪੇ ॥
ham rulate firate koee baat na poochhataa gur satigur sang keere ham thaape |Ich wälzte mich im Dreck und niemand kümmerte sich um mich. In der Gesellschaft des Gurus, des Wahren Gurus, wurde ich, der Wurm, emporgehoben und erhöht.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੇਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਚੂਕੇ ਸਭਿ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪੇ ॥੪॥੫॥੧੧॥੪੯॥
dhan dhan guroo naanak jan keraa jit miliaai chooke sabh sog santaape |4|5|11|49|Gesegnet, gesegnet ist der Guru des Dieners Nanak; als ich ihm begegnete, hatten all meine Sorgen und Probleme ein Ende. ||4||5||11||49||
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥
gaurree bairaagan mahalaa 4 |Gauree Bairaagan, Viertes Mehl:
ਕੰਚਨ ਨਾਰੀ ਮਹਿ ਜੀਉ ਲੁਭਤੁ ਹੈ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ॥
kanchan naaree meh jeeo lubhat hai mohu meetthaa maaeaa |Die Seele des Mannes wird von Gold und Frauen angelockt, die emotionale Bindung zu Maya ist ihm so süß.
ਘਰ ਮੰਦਰ ਘੋੜੇ ਖੁਸੀ ਮਨੁ ਅਨ ਰਸਿ ਲਾਇਆ ॥
ghar mandar ghorre khusee man an ras laaeaa |Der Geist hängt an den Freuden von Häusern, Palästen, Pferden und anderen Vergnügungen.
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਉ ਛੂਟਾ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥
har prabh chit na aavee kiau chhoottaa mere har raaeaa |1|An Gott den Herrn denkt er nicht einmal. Wie kann er gerettet werden, oh mein Herr und König? ||1||
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਇਹ ਨੀਚ ਕਰਮ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ॥
mere raam ih neech karam har mere |O mein Herr, dies sind meine demütigen Taten, oh mein Herr.
ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸਿ ਅਵਗਣ ਸਭਿ ਮੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gunavantaa har har deaal kar kirapaa bakhas avagan sabh mere |1| rahaau |O Herr, Har, Har, Schatz der Tugend, barmherziger Herr: Bitte segne mich mit Deiner Gnade und vergib mir alle meine Fehler. ||1||Pause||
ਕਿਛੁ ਰੂਪੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਜਾਤਿ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਢੰਗੁ ਨ ਮੇਰਾ ॥
kichh roop nahee kichh jaat naahee kichh dtang na meraa |Ich bin nicht schön, habe keinen gesellschaftlichen Status und keine Manieren.
ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਗੁਣ ਬਿਹੂਨ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਨ ਤੇਰਾ ॥
kiaa muhu lai bolah gun bihoon naam japiaa na teraa |Mit welchem Gesicht soll ich sprechen? Ich habe überhaupt keine Tugend; ich habe Deinen Namen nicht gesungen.
ਹਮ ਪਾਪੀ ਸੰਗਿ ਗੁਰ ਉਬਰੇ ਪੁੰਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇਰਾ ॥੨॥
ham paapee sang gur ubare pun satigur keraa |2|Ich bin ein Sünder, der nur durch die Gemeinschaft des Gurus gerettet werden kann. Dies ist der großzügige Segen des Wahren Gurus. ||2||
ਸਭੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਮੁਖੁ ਨਕੁ ਦੀਆ ਵਰਤਣ ਕਉ ਪਾਣੀ ॥
sabh jeeo pindd mukh nak deea varatan kau paanee |Er gab allen Wesen Seelen, Körper, Münder, Nasen und Wasser zu trinken.
ਅੰਨੁ ਖਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪੈਨਣੁ ਦੀਆ ਰਸ ਅਨਿ ਭੋਗਾਣੀ ॥
an khaanaa kaparr painan deea ras an bhogaanee |Er gab ihnen Getreide zu essen, Kleidung zum Anziehen und andere Freuden, die sie genießen konnten.
ਜਿਨਿ ਦੀਏ ਸੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਪਸੂ ਹਉ ਕਰਿ ਜਾਣੀ ॥੩॥
jin dee su chit na aavee pasoo hau kar jaanee |3|Aber sie erinnern sich nicht an den Einen, der ihnen das alles gegeben hat. Die Tiere denken, dass sie sich selbst erschaffen haben! ||3||
ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥
sabh keetaa teraa varatadaa toon antarajaamee |Du hast sie alle erschaffen. Du durchdringst alles. Du bist der Wissende im Inneren, der Erforscher der Herzen.
ਹਮ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮ ਸੁਆਮੀ ॥
ham jant vichaare kiaa karah sabh khel tum suaamee |Was können diese elenden Kreaturen tun? Dieses ganze Drama gehört Dir, oh Herr und Meister.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਾਟਿ ਵਿਹਾਝਿਆ ਹਰਿ ਗੁਲਮ ਗੁਲਾਮੀ ॥੪॥੬॥੧੨॥੫੦॥
jan naanak haatt vihaajhiaa har gulam gulaamee |4|6|12|50|Der Diener Nanak wurde auf dem Sklavenmarkt gekauft. Er ist der Sklave der Sklaven des Herrn. ||4||6||12||50||