ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Seite - 964
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਸਭੇ ਦੁਖ ਸੰਤਾਪ ਜਾਂ ਤੁਧਹੁ ਭੁਲੀਐ ॥
sabhe dukh santaap jaan tudhahu bhuleeai |Wenn ich Dich vergesse, ertrage ich allen Schmerz und alle Leiden.
ਜੇ ਕੀਚਨਿ ਲਖ ਉਪਾਵ ਤਾਂ ਕਹੀ ਨ ਘੁਲੀਐ ॥
je keechan lakh upaav taan kahee na ghuleeai |Trotz tausender Bemühungen sind sie noch immer nicht ausgerottet.
ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ਸੁ ਨਿਰਧਨੁ ਕਾਂਢੀਐ ॥
jis no visarai naau su niradhan kaandteeai |Wer den Namen vergisst, gilt als armer Mensch.
ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ਸੋ ਜੋਨੀ ਹਾਂਢੀਐ ॥
jis no visarai naau so jonee haandteeai |Wer den Namen vergisst, irrt in der Reinkarnation umher.
ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੈ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਜਮੁ ਡੰਡੁ ਦੇ ॥
jis khasam na aavai chit tis jam ddandd de |Wer sich nicht an seinen Herrn und Meister erinnert, wird vom Todesboten bestraft.
ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੀ ਚਿਤਿ ਰੋਗੀ ਸੇ ਗਣੇ ॥
jis khasam na aavee chit rogee se gane |Wer sich nicht an seinen Herrn und Meister erinnert, gilt als kranker Mensch.
ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੀ ਚਿਤਿ ਸੁ ਖਰੋ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ॥
jis khasam na aavee chit su kharo ahankaareea |Wer sich nicht an seinen Herrn und Meister erinnert, ist egoistisch und stolz.
ਸੋਈ ਦੁਹੇਲਾ ਜਗਿ ਜਿਨਿ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰੀਆ ॥੧੪॥
soee duhelaa jag jin naau visaareea |14|Wer den Namen vergisst, ist in dieser Welt unglücklich. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |Salok, Fünfter Mehl:
ਤੈਡੀ ਬੰਦਸਿ ਮੈ ਕੋਇ ਨ ਡਿਠਾ ਤੂ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥
taiddee bandas mai koe na dditthaa too naanak man bhaanaa |Ich habe keinen anderen wie Dich gesehen. Nur Du bist ein Wohltäter für Nanak.
ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਤਿਸੁ ਮਿਤ੍ਰ ਵਿਚੋਲੇ ਜੈ ਮਿਲਿ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਾ ॥੧॥
ghol ghumaaee tis mitr vichole jai mil kant pachhaanaa |1|Ich bin ein hingebungsvolles, ergebenes Opfer für diesen Freund, diesen Vermittler, der mich dazu führt, meinen Ehemann, den Herrn, zu erkennen. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |Fünftes Mehl:
ਪਾਵ ਸੁਹਾਵੇ ਜਾਂ ਤਉ ਧਿਰਿ ਜੁਲਦੇ ਸੀਸੁ ਸੁਹਾਵਾ ਚਰਣੀ ॥
paav suhaave jaan tau dhir julade sees suhaavaa charanee |Schön sind die Füße, die auf Dich zugehen; schön ist der Kopf, der Dir zu Füßen liegt.
ਮੁਖੁ ਸੁਹਾਵਾ ਜਾਂ ਤਉ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਜੀਉ ਪਇਆ ਤਉ ਸਰਣੀ ॥੨॥
mukh suhaavaa jaan tau jas gaavai jeeo peaa tau saranee |2|Schön ist der Mund, der Dein Lob singt; schön ist die Seele, die Dein Heiligtum sucht. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਮਿਲਿ ਨਾਰੀ ਸਤਸੰਗਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵੀਆ ॥
mil naaree satasang mangal gaaveea |Wenn ich die Bräute des Herrn in der Wahren Gemeinde treffe, singe ich Freudenlieder.
ਘਰ ਕਾ ਹੋਆ ਬੰਧਾਨੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਧਾਵੀਆ ॥
ghar kaa hoaa bandhaan bahurr na dhaaveea |Die Heimat meines Herzens ist nun gefestigt und ich werde nicht wieder auf Wanderschaft gehen.
ਬਿਨਠੀ ਦੁਰਮਤਿ ਦੁਰਤੁ ਸੋਇ ਕੂੜਾਵੀਆ ॥
binatthee duramat durat soe koorraaveea |Meine Böswilligkeit wurde ebenso vertrieben wie meine Sünde und mein schlechter Ruf.
ਸੀਲਵੰਤਿ ਪਰਧਾਨਿ ਰਿਦੈ ਸਚਾਵੀਆ ॥
seelavant paradhaan ridai sachaaveea |Ich bin für meine Ruhe und Gutmütigkeit bekannt, mein Herz ist voller Wahrheit.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਇਕੁ ਇਕ ਰੀਤਾਵੀਆ ॥
antar baahar ik ik reetaaveea |Innerlich und äußerlich ist der Eine und Einzige Herr mein Weg.
ਮਨਿ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਚਰਣ ਦਾਸਾਵੀਆ ॥
man darasan kee piaas charan daasaaveea |Mein Geist dürstet nach der gesegneten Vision Seines Darshan. Ich bin ein Sklave zu Seinen Füßen.
ਸੋਭਾ ਬਣੀ ਸੀਗਾਰੁ ਖਸਮਿ ਜਾਂ ਰਾਵੀਆ ॥
sobhaa banee seegaar khasam jaan raaveea |Ich werde verherrlicht und verschönert, wenn mein Herr und Meister Freude an mir hat.
ਮਿਲੀਆ ਆਇ ਸੰਜੋਗਿ ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵੀਆ ॥੧੫॥
mileea aae sanjog jaan tis bhaaveea |15|Ich begegne Ihm durch mein gesegnetes Schicksal, wenn es Seinem Willen entspricht. ||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |Salok, Fünfter Mehl:
ਹਭਿ ਗੁਣ ਤੈਡੇ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਮੈ ਕੂ ਥੀਏ ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਕਿਆ ਹੋਵੈ ॥
habh gun taidde naanak jeeo mai koo thee mai niragun te kiaa hovai |Alle Tugenden sind Dein, lieber Herr. Du schenkst sie uns. Ich bin unwürdig – was kann ich erreichen, oh Nanak?
ਤਉ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾਰੁ ਨ ਕੋਈ ਜਾਚਕੁ ਸਦਾ ਜਾਚੋਵੈ ॥੧॥
tau jevadd daataar na koee jaachak sadaa jaachovai |1|Es gibt keinen anderen Geber, der so groß ist wie Du. Ich bin ein Bettler; ich flehe Dich für immer an. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |Fünftes Mehl:
ਦੇਹ ਛਿਜੰਦੜੀ ਊਣ ਮਝੂਣਾ ਗੁਰਿ ਸਜਣਿ ਜੀਉ ਧਰਾਇਆ ॥
deh chhijandarree aoon majhoonaa gur sajan jeeo dharaaeaa |Mein Körper verfiel und ich war deprimiert. Der Guru, mein Freund, hat mich ermutigt und getröstet.
ਹਭੇ ਸੁਖ ਸੁਹੇਲੜਾ ਸੁਤਾ ਜਿਤਾ ਜਗੁ ਸਬਾਇਆ ॥੨॥
habhe sukh suhelarraa sutaa jitaa jag sabaaeaa |2|Ich schlafe in völligem Frieden und Komfort. Ich habe die ganze Welt erobert. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਵਡਾ ਤੇਰਾ ਦਰਬਾਰੁ ਸਚਾ ਤੁਧੁ ਤਖਤੁ ॥
vaddaa teraa darabaar sachaa tudh takhat |Der Darbaar Deines Hofes ist herrlich und groß. Dein heiliger Thron ist wahrhaftig.
ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਨਿਹਚਲੁ ਚਉਰੁ ਛਤੁ ॥
sir saahaa paatisaahu nihachal chaur chhat |Du bist der Kaiser über den Köpfen der Könige. Dein Baldachin und dein Chauree (Fliegenpinsel) sind dauerhaft und unveränderlich.
ਜੋ ਭਾਵੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੋਈ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥
jo bhaavai paarabraham soee sach niaau |Nur das ist wahre Gerechtigkeit, die dem Willen des höchsten Herrn Gottes entspricht.
ਜੇ ਭਾਵੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਿਥਾਵੇ ਮਿਲੈ ਥਾਉ ॥
je bhaavai paarabraham nithaave milai thaau |Sogar die Obdachlosen erhalten ein Zuhause, wenn es dem Willen des höchsten Herrn Gottes entspricht.
ਜੋ ਕੀਨੑੀ ਕਰਤਾਰਿ ਸਾਈ ਭਲੀ ਗਲ ॥
jo keenaee karataar saaee bhalee gal |Was auch immer der Schöpfergott tut, es ist eine gute Sache.
ਜਿਨੑੀ ਪਛਾਤਾ ਖਸਮੁ ਸੇ ਦਰਗਾਹ ਮਲ ॥
jinaee pachhaataa khasam se daragaah mal |Diejenigen, die ihren Herrn und Meister anerkennen, sitzen im Hof des Herrn.
ਸਹੀ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਕਿਨੈ ਨ ਫੇਰੀਐ ॥
sahee teraa furamaan kinai na fereeai |Dein Befehl ist wahr; niemand kann ihn in Frage stellen.
ਕਾਰਣ ਕਰਣ ਕਰੀਮ ਕੁਦਰਤਿ ਤੇਰੀਐ ॥੧੬॥
kaaran karan kareem kudarat tereeai |16|barmherziger Herr, Ursache aller Ursachen, Deine schöpferische Kraft ist allmächtig. ||16||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |Salok, Fünfter Mehl:
ਸੋਇ ਸੁਣੰਦੜੀ ਮੇਰਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਮਉਲਾ ਨਾਮੁ ਜਪੰਦੜੀ ਲਾਲੀ ॥
soe sunandarree meraa tan man maulaa naam japandarree laalee |Als ich von Dir hörte, blühten mein Körper und mein Geist auf; als ich Naam, den Namen des Herrn, singe, werde ich von Leben erfüllt.
ਪੰਧਿ ਜੁਲੰਦੜੀ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰੁ ਠੰਢਾ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲੀ ॥੧॥
pandh julandarree meraa andar tthandtaa gur darasan dekh nihaalee |1|Beim Gehen auf dem Pfad habe ich tief in meinem Inneren kühle Ruhe gefunden; beim Anblick der gesegneten Vision des Darshan des Gurus bin ich hingerissen. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |Fünftes Mehl:
ਹਠ ਮੰਝਾਹੂ ਮੈ ਮਾਣਕੁ ਲਧਾ ॥
hatth manjhaahoo mai maanak ladhaa |Ich habe das Juwel in meinem Herzen gefunden.
ਮੁਲਿ ਨ ਘਿਧਾ ਮੈ ਕੂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ॥
mul na ghidhaa mai koo satigur ditaa |Es wurde mir nichts berechnet; ich habe es vom Wahren Guru bekommen.
ਢੂੰਢ ਵਞਾਈ ਥੀਆ ਥਿਤਾ ॥
dtoondt vayaaee theea thitaa |Meine Suche hat ein Ende und ich bin stabil geworden.
ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕ ਜਿਤਾ ॥੨॥
janam padaarath naanak jitaa |2|O Nanak, ich habe dieses unbezahlbare Menschenleben bezwungen. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮੁ ਹੋਇ ਸੋ ਸੇਵਾ ਲਾਗਾ ॥
jis kai masatak karam hoe so sevaa laagaa |Wer solch gutes Karma auf seiner Stirn eingeschrieben trägt, ist dem Dienst des Herrn verpflichtet.
ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਸੋ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥
jis gur mil kamal pragaasiaa so anadin jaagaa |Wer bei der Begegnung mit dem Guru eine Lotusblüte im Herzen verspürt, bleibt Tag und Nacht wach und aufmerksam.
ਲਗਾ ਰੰਗੁ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਸਭੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥
lagaa rang charanaarabind sabh bhram bhau bhaagaa |Wer die Lotosfüße des Herrn liebt, dem weichen alle Zweifel und Ängste.