ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Seite - 725
ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜਿਨਿ ਵਾੜੀ ਹੈ ਲਾਈ ॥੧॥
aape jaanai kare aap jin vaarree hai laaee |1|Er Selbst weiß es, und Er Selbst handelt. Er hat den Garten der Welt angelegt. ||1||
ਰਾਇਸਾ ਪਿਆਰੇ ਕਾ ਰਾਇਸਾ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
raaeisaa piaare kaa raaeisaa jit sadaa sukh hoee | rahaau |Genießen Sie die Geschichte, die Geschichte des geliebten Herrn, die dauerhaften Frieden bringt. ||Pause||
ਜਿਨਿ ਰੰਗਿ ਕੰਤੁ ਨ ਰਾਵਿਆ ਸਾ ਪਛੋ ਰੇ ਤਾਣੀ ॥
jin rang kant na raaviaa saa pachho re taanee |Wer die Liebe seines Ehemannes nicht genießt, wird es am Ende bereuen und Buße tun.
ਹਾਥ ਪਛੋੜੈ ਸਿਰੁ ਧੁਣੈ ਜਬ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੨॥
haath pachhorrai sir dhunai jab rain vihaanee |2|Sie ringt die Hände und schlägt sich den Kopf, wenn die Nacht ihres Lebens vorbei ist. ||2||
ਪਛੋਤਾਵਾ ਨਾ ਮਿਲੈ ਜਬ ਚੂਕੈਗੀ ਸਾਰੀ ॥
pachhotaavaa naa milai jab chookaigee saaree |Aus Reue entsteht nichts, wenn das Spiel bereits vorbei ist.
ਤਾ ਫਿਰਿ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵੀਐ ਜਬ ਆਵੈਗੀ ਵਾਰੀ ॥੩॥
taa fir piaaraa raaveeai jab aavaigee vaaree |3|Sie wird erst dann Gelegenheit haben, sich an ihrem Geliebten zu erfreuen, wenn sie wieder an der Reihe ist. ||3||
ਕੰਤੁ ਲੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਮੈ ਤੇ ਵਧਵੀ ਏਹ ॥
kant leea sohaaganee mai te vadhavee eh |Die glückliche Seelenbraut erreicht ihren Ehemann, Herrn – sie ist so viel besser als ich.
ਸੇ ਗੁਣ ਮੁਝੈ ਨ ਆਵਨੀ ਕੈ ਜੀ ਦੋਸੁ ਧਰੇਹ ॥੪॥
se gun mujhai na aavanee kai jee dos dhareh |4|Ich besitze keine ihrer Verdienste oder Tugenden; wem sollte ich die Schuld geben? ||4||
ਜਿਨੀ ਸਖੀ ਸਹੁ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੂਛਉਗੀ ਜਾਏ ॥
jinee sakhee sahu raaviaa tin poochhaugee jaae |Ich werde hingehen und die Schwestern fragen, die Freude an ihrem Ehemann, dem Herrn, hatten.
ਪਾਇ ਲਗਉ ਬੇਨਤੀ ਕਰਉ ਲੇਉਗੀ ਪੰਥੁ ਬਤਾਏ ॥੫॥
paae lgau benatee krau leaugee panth bataae |5|Ich berühre ihre Füße und bitte sie, mir den Weg zu zeigen. ||5||
ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਨਾਨਕਾ ਭਉ ਚੰਦਨੁ ਲਾਵੈ ॥
hukam pachhaanai naanakaa bhau chandan laavai |Wer das Hukam seines Befehls versteht, oh Nanak, wendet die Furcht vor Gott als ihr Sandelholzöl an.
ਗੁਣ ਕਾਮਣ ਕਾਮਣਿ ਕਰੈ ਤਉ ਪਿਆਰੇ ਕਉ ਪਾਵੈ ॥੬॥
gun kaaman kaaman karai tau piaare kau paavai |6|Sie bezaubert ihren Geliebten mit ihrer Tugend und gewinnt ihn so. ||6||
ਜੋ ਦਿਲਿ ਮਿਲਿਆ ਸੁ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਰੇ ਸੋਈ ॥
jo dil miliaa su mil rahiaa miliaa kaheeai re soee |Wer seinem Geliebten im Herzen begegnet, bleibt mit ihm vereint; das nennt man wahrlich Vereinigung.
ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਬਾਤੀ ਮੇਲੁ ਨ ਹੋਈ ॥੭॥
je bahuteraa locheeai baatee mel na hoee |7|So sehr sie sich auch nach Ihm sehnt, durch bloße Worte wird sie Ihm nicht begegnen. ||7||
ਧਾਤੁ ਮਿਲੈ ਫੁਨਿ ਧਾਤੁ ਕਉ ਲਿਵ ਲਿਵੈ ਕਉ ਧਾਵੈ ॥
dhaat milai fun dhaat kau liv livai kau dhaavai |So wie Metall wieder zu Metall schmilzt, so schmilzt Liebe wieder zu Liebe.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਜਾਣੀਐ ਤਉ ਅਨਭਉ ਪਾਵੈ ॥੮॥
guraparasaadee jaaneeai tau anbhau paavai |8|Durch die Gnade des Gurus erlangt man dieses Verständnis und dann erlangt man den furchtlosen Herrn. ||8||
ਪਾਨਾ ਵਾੜੀ ਹੋਇ ਘਰਿ ਖਰੁ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ॥
paanaa vaarree hoe ghar khar saar na jaanai |Es mag im Garten einen Obstgarten mit Betelnüssen geben, aber der Esel weiß seinen Wert nicht zu schätzen.
ਰਸੀਆ ਹੋਵੈ ਮੁਸਕ ਕਾ ਤਬ ਫੂਲੁ ਪਛਾਣੈ ॥੯॥
raseea hovai musak kaa tab fool pachhaanai |9|Wenn jemand einen Duft genießt, kann er dessen Blume wirklich wertschätzen. ||9||
ਅਪਿਉ ਪੀਵੈ ਜੋ ਨਾਨਕਾ ਭ੍ਰਮੁ ਭ੍ਰਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥
apiau peevai jo naanakaa bhram bhram samaavai |Wer die Ambrosia trinkt, oh Nanak, gibt seine Zweifel und sein Umherirren auf.
ਸਹਜੇ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ॥੧੦॥੧॥
sahaje sahaje mil rahai amaraa pad paavai |10|1|Er bleibt mühelos und intuitiv mit dem Herrn vereint und erlangt den Status der Unsterblichkeit. ||10||1||
ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥
tilang mahalaa 4 |Tilang, Vierter Mehl:
ਹਰਿ ਕੀਆ ਕਥਾ ਕਹਾਣੀਆ ਗੁਰਿ ਮੀਤਿ ਸੁਣਾਈਆ ॥
har keea kathaa kahaaneea gur meet sunaaeea |Der Guru, mein Freund, hat mir die Geschichten und die Predigt des Herrn erzählt.
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਆ ॥੧॥
balihaaree gur aapane gur kau bal jaaeea |1|Ich bin ein Opfer für meinen Guru. Für den Guru bin ich ein Opfer. ||1||
ਆਇ ਮਿਲੁ ਗੁਰਸਿਖ ਆਇ ਮਿਲੁ ਤੂ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aae mil gurasikh aae mil too mere guroo ke piaare | rahaau |Komm, schließe dich mir an, oh Sikh des Gurus, komm und schließe dich mir an. Du bist der Geliebte meines Gurus. ||Pause||
ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਹਰਿ ਭਾਵਦੇ ਸੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਏ ॥
har ke gun har bhaavade se guroo te paae |Die glorreichen Lobpreisungen des Herrn gefallen dem Herrn; ich habe sie vom Guru erhalten.
ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਘੁਮਿ ਘੁਮਿ ਜਾਏ ॥੨॥
jin gur kaa bhaanaa maniaa tin ghum ghum jaae |2|Ich bin ein Opfer, ein Opfer für diejenigen, die sich dem Willen des Gurus unterwerfen und ihm gehorchen. ||2||
ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਤਿਨ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰੀ ॥
jin satigur piaaraa dekhiaa tin kau hau vaaree |Ich bin denen ergeben, die den geliebten wahren Guru anerkennen und auf ihn blicken.
ਜਿਨ ਗੁਰ ਕੀ ਕੀਤੀ ਚਾਕਰੀ ਤਿਨ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੩॥
jin gur kee keetee chaakaree tin sad balihaaree |3|Ich bin für immer ein Opfer für diejenigen, die dem Guru dienen. ||3||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਦੁਖ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥
har har teraa naam hai dukh mettanahaaraa |Dein Name, oh Herr, Har, Har, ist der Zerstörer des Kummers.
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥
gur sevaa te paaeeai guramukh nisataaraa |4|Dies erlangt man, indem man dem Guru dient, und als Gurmukh erlangt man Emanzipation. ||4||
ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤੇ ਜਨ ਪਰਵਾਨਾ ॥
jo har naam dhiaaeide te jan paravaanaa |Diese bescheidenen Wesen, die über den Namen des Herrn meditieren, werden gefeiert und bejubelt.
ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਨਾਨਕੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥੫॥
tin vittahu naanak vaariaa sadaa sadaa kurabaanaa |5|Nanak ist für sie ein Opfer, für immer und ewig ein ergebenes Opfer. ||5||
ਸਾ ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥
saa har teree usatat hai jo har prabh bhaavai |O Herr, das allein gebührt Dir Lob, das Deinem Willen entspricht, o Herr Gott.
ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਹਰਿ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥੬॥
jo guramukh piaaraa sevade tin har fal paavai |6|Die Gurmukhs, die ihrem geliebten Herrn dienen, erhalten ihn als Belohnung. ||6||
ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪਿਰਹੜੀ ਤਿਨਾ ਜੀਅ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥
jinaa har setee piraharree tinaa jeea prabh naale |Diejenigen, die die Liebe zum Herrn hegen, deren Seelen immer bei Gott sind.
ਓਇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਪਿਆਰਾ ਜੀਵਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥੭॥
oe jap jap piaaraa jeevade har naam samaale |7|Sie singen und meditieren über ihren Geliebten, sie leben im Namen des Herrn und versammeln sich in ihm. ||7||
ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਕਉ ਘੁਮਿ ਜਾਇਆ ॥
jin guramukh piaaraa seviaa tin kau ghum jaaeaa |Ich bin ein Opfer für jene Gurmukhs, die ihrem geliebten Herrn dienen.
ਓਇ ਆਪਿ ਛੁਟੇ ਪਰਵਾਰ ਸਿਉ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਇਆ ॥੮॥
oe aap chhutte paravaar siau sabh jagat chhaddaaeaa |8|Sie selbst und ihre Familien werden gerettet, und durch sie wird die ganze Welt gerettet. ||8||
ਗੁਰਿ ਪਿਆਰੈ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਗੁਰੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੁ ਧੰਨੋ ॥
gur piaarai har seviaa gur dhan gur dhano |Mein geliebter Guru dient dem Herrn. Gesegnet sei der Guru, gesegnet sei der Guru.
ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਮਾਰਗੁ ਦਸਿਆ ਗੁਰ ਪੁੰਨੁ ਵਡ ਪੁੰਨੋ ॥੯॥
gur har maarag dasiaa gur pun vadd puno |9|Der Guru hat mir den Weg des Herrn gezeigt; der Guru hat die größte gute Tat vollbracht. ||9||