شری گرو گرانت صاحب

صفحه - 1404

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਈਐ ਪਰਮਾਰਥੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਖਚਨਾ ॥

guraprasaad paaeeai paramaarath satasangat setee man khachanaa |

به لطف گورو، بزرگترین چیز به دست می آید و ذهن با سات سنگات، جماعت واقعی درگیر می شود.

ਕੀਆ ਖੇਲੁ ਬਡ ਮੇਲੁ ਤਮਾਸਾ ਵਾਹਗੁਰੂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਰਚਨਾ ॥੩॥੧੩॥੪੨॥

keea khel badd mel tamaasaa vaahaguroo teree sabh rachanaa |3|13|42|

شما این نمایشنامه، این بازی بزرگ را شکل داده اید و خلق کرده اید. ای واهاای گورو، این همه ساخته توست. ||3||13||42||

ਅਗਮੁ ਅਨੰਤੁ ਅਨਾਦਿ ਆਦਿ ਜਿਸੁ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ॥

agam anant anaad aad jis koe na jaanai |

خداوند غیرقابل دسترس، نامتناهی، ابدی و ازلی است. هیچ کس آغاز او را نمی داند

ਸਿਵ ਬਿਰੰਚਿ ਧਰਿ ਧੵਾਨੁ ਨਿਤਹਿ ਜਿਸੁ ਬੇਦੁ ਬਖਾਣੈ ॥

siv biranch dhar dhayaan niteh jis bed bakhaanai |

شیوا و برهما در مورد او تعمق می کنند. وداها بارها و بارها او را توصیف می کنند.

ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਸਰ ਕੋਈ ॥

nirankaar niravair avar nahee doosar koee |

خداوند بی شکل است، فراتر از نفرت و انتقام. هیچ کس دیگری مانند او وجود ندارد.

ਭੰਜਨ ਗੜ੍ਹਣ ਸਮਥੁ ਤਰਣ ਤਾਰਣ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥

bhanjan garrhan samath taran taaran prabh soee |

او می آفریند و نابود می کند - او قادر مطلق است. خدا قایقی است که باید همه جا را حمل کرد.

ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਕੀਓ ਜਨੁ ਮਥੁਰਾ ਰਸਨਾ ਰਸੈ ॥

naanaa prakaar jin jag keeo jan mathuraa rasanaa rasai |

او جهان را در جهات مختلف آفرید; بنده حقیر او متحوراء از ستایش او لذت می برد.

ਸ੍ਰੀ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਚਿਤਹ ਬਸੈ ॥੧॥

sree sat naam karataa purakh gur raamadaas chitah basai |1|

سات ناام، نام حقیقی و عالی خداوند، شخصیت خلاقیت، در آگاهی گورو رام داس ساکن است. ||1||

ਗੁਰੂ ਸਮਰਥੁ ਗਹਿ ਕਰੀਆ ਧ੍ਰੁਵ ਬੁਧਿ ਸੁਮਤਿ ਸਮ੍ਹਾਰਨ ਕਉ ॥

guroo samarath geh kareea dhruv budh sumat samhaaran kau |

من به گوروی توانا چنگ زده ام. او ذهن مرا ثابت و استوار قرار داده و مرا به آگاهی روشن آراسته است.

ਫੁਨਿ ਧ੍ਰੰਮ ਧੁਜਾ ਫਹਰੰਤਿ ਸਦਾ ਅਘ ਪੁੰਜ ਤਰੰਗ ਨਿਵਾਰਨ ਕਉ ॥

fun dhram dhujaa faharant sadaa agh punj tarang nivaaran kau |

و پرچم عدالت او برای همیشه برای دفاع در برابر امواج گناه با افتخار به اهتزاز در می آید.

ਮਥੁਰਾ ਜਨ ਜਾਨਿ ਕਹੀ ਜੀਅ ਸਾਚੁ ਸੁ ਅਉਰ ਕਛੂ ਨ ਬਿਚਾਰਨ ਕਉ ॥

mathuraa jan jaan kahee jeea saach su aaur kachhoo na bichaaran kau |

بنده حقیر او متحره این را حق می داند و از جان خود می گوید; چیز دیگری برای در نظر گرفتن وجود ندارد

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬੋਹਿਥੁ ਬਡੌ ਕਲਿ ਮੈ ਭਵ ਸਾਗਰ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਨ ਕਉ ॥੨॥

har naam bohith baddau kal mai bhav saagar paar utaaran kau |2|

در این عصر تاریک کالی یوگا، نام خداوند، کشتی بزرگ است، تا همه ما را در سراسر اقیانوس وحشتناک جهانی، به سلامت به سوی دیگر ببرد. ||2||

ਸੰਤ ਤਹੀ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸੰਗ ਸੁਰੰਗ ਰਤੇ ਜਸੁ ਗਾਵਤ ਹੈ ॥

sant tahee satasangat sang surang rate jas gaavat hai |

قدیسان در Saadh Sangat، گروه مقدس ساکن هستند. آغشته به عشق ناب آسمانی، ستایش خداوند را می خوانند.

ਧ੍ਰਮ ਪੰਥੁ ਧਰਿਓ ਧਰਨੀਧਰ ਆਪਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਧਾਰਿ ਨ ਧਾਵਤ ਹੈ ॥

dhram panth dhario dharaneedhar aap rahe liv dhaar na dhaavat hai |

پشتیبانی زمین این مسیر دارما را ایجاد کرده است. او خود عاشقانه با خداوند هماهنگ است و در حواس پرتی سرگردان نیست.

ਮਥੁਰਾ ਭਨਿ ਭਾਗ ਭਲੇ ਉਨੑ ਕੇ ਮਨ ਇਛਤ ਹੀ ਫਲ ਪਾਵਤ ਹੈ ॥

mathuraa bhan bhaag bhale una ke man ichhat hee fal paavat hai |

متحورا چنین می گوید: صاحبان سعادت ثمره آرزوهای ذهن خود را دریافت می کنند.

ਰਵਿ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋ ਤਿਨੑ ਤ੍ਰਾਸੁ ਕਹਾ ਜੁ ਚਰੰਨ ਗੁਰੂ ਚਿਤੁ ਲਾਵਤ ਹੈ ॥੩॥

rav ke sut ko tina traas kahaa ju charan guroo chit laavat hai |3|

کسانی که آگاهی خود را بر روی پای گورو متمرکز می کنند، از قضاوت دارمرج نمی ترسند. ||3||

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਸੁਧਾ ਪਰਪੂਰਨ ਸਬਦ ਤਰੰਗ ਪ੍ਰਗਟਿਤ ਦਿਨ ਆਗਰੁ ॥

niramal naam sudhaa parapooran sabad tarang pragattit din aagar |

حوض پاک و مقدس گورو مملو از امواج شاباد است که در ساعات اولیه قبل از طلوع فجر آشکار شده است.

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਅਥਾਹ ਅਤਿ ਬਡ ਸੁਭਰੁ ਸਦਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਰਤਨਾਗਰੁ ॥

gahir ganbheer athaah at badd subhar sadaa sabh bidh ratanaagar |

او عمیق و عمیق، غیرقابل درک و کاملاً بزرگ است، تا ابد مملو از انواع جواهرات است.

ਸੰਤ ਮਰਾਲ ਕਰਹਿ ਕੰਤੂਹਲ ਤਿਨ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਿਓ ਦੁਖ ਕਾਗਰੁ ॥

sant maraal kareh kantoohal tin jam traas mittio dukh kaagar |

قوهای سنت جشن می گیرند. ترس آنها از مرگ همراه با گزارش درد آنها پاک می شود.

ਕਲਜੁਗ ਦੁਰਤ ਦੂਰਿ ਕਰਬੇ ਕਉ ਦਰਸਨੁ ਗੁਰੂ ਸਗਲ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ॥੪॥

kalajug durat door karabe kau darasan guroo sagal sukh saagar |4|

در این عصر تاریک کالی یوگا، گناهان برداشته می شود. چشم انداز پربرکت دارشان گورو، اقیانوس همه آرامش و آسایش است. ||4||

ਜਾ ਕਉ ਮੁਨਿ ਧੵਾਨੁ ਧਰੈ ਫਿਰਤ ਸਗਲ ਜੁਗ ਕਬਹੁ ਕ ਕੋਊ ਪਾਵੈ ਆਤਮ ਪ੍ਰਗਾਸ ਕਉ ॥

jaa kau mun dhayaan dharai firat sagal jug kabahu k koaoo paavai aatam pragaas kau |

به خاطر او، حکیمان ساکت مراقبه کردند و آگاهی خود را متمرکز کردند و در تمام اعصار سرگردان بودند. به ندرت، اگر هرگز، روح آنها روشن شد.

ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਸਹਿਤ ਬਿਰੰਚਿ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਜਾ ਕੋ ਸਿਵ ਮੁਨਿ ਗਹਿ ਨ ਤਜਾਤ ਕਬਿਲਾਸ ਕੰਉ ॥

bed baanee sahit biranch jas gaavai jaa ko siv mun geh na tajaat kabilaas knau |

در سرودهای وداها، برهما ستایش او را خواند. به خاطر او، شیوا حکیم ساکت جای خود را در کوه کایلاش نگه داشت.

ਜਾ ਕੌ ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਅਨੇਕ ਤਪ ਜਟਾ ਜੂਟ ਭੇਖ ਕੀਏ ਫਿਰਤ ਉਦਾਸ ਕਉ ॥

jaa kau jogee jatee sidh saadhik anek tap jattaa joott bhekh kee firat udaas kau |

به خاطر او، یوگی‌ها، مجردان، سیداها و سالک‌ها، فرقه‌های بی‌شماری از متعصبان با موهای مات شده، لباس‌های مذهبی می‌پوشند و به‌عنوان انصراف‌دهنده‌های جدا شده سرگردان هستند.