ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 471
ਨੰਗਾ ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ਤਾ ਦਿਸੈ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥
nangaa dojak chaaliaa taa disai kharaa ddaraavanaa |او برهنه به جهنم می رود، و در آن زمان زشت به نظر می رسد.
ਕਰਿ ਅਉਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਾ ॥੧੪॥
kar aaugan pachhotaavanaa |14|از گناهانی که کرده پشیمان است. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਦਇਆ ਕਪਾਹ ਸੰਤੋਖੁ ਸੂਤੁ ਜਤੁ ਗੰਢੀ ਸਤੁ ਵਟੁ ॥
deaa kapaah santokh soot jat gandtee sat vatt |شفقت را پنبه، قناعت را نخ، فروتنی را گره و راستی را پیچش.
ਏਹੁ ਜਨੇਊ ਜੀਅ ਕਾ ਹਈ ਤ ਪਾਡੇ ਘਤੁ ॥
ehu janeaoo jeea kaa hee ta paadde ghat |این ریسمان مقدس روح است; اگر آن را دارید، پس بروید و آن را روی من بگذارید.
ਨਾ ਏਹੁ ਤੁਟੈ ਨਾ ਮਲੁ ਲਗੈ ਨਾ ਏਹੁ ਜਲੈ ਨ ਜਾਇ ॥
naa ehu tuttai naa mal lagai naa ehu jalai na jaae |نه می شکند، نه با کثیفی کثیف می شود، نه می سوزد و نه گم می شود.
ਧੰਨੁ ਸੁ ਮਾਣਸ ਨਾਨਕਾ ਜੋ ਗਲਿ ਚਲੇ ਪਾਇ ॥
dhan su maanas naanakaa jo gal chale paae |خوشا به حال آن موجودات فانی ای نانک که چنین نخی به گردن می زنند.
ਚਉਕੜਿ ਮੁਲਿ ਅਣਾਇਆ ਬਹਿ ਚਉਕੈ ਪਾਇਆ ॥
chaukarr mul anaaeaa beh chaukai paaeaa |نخ را برای چند پوسته میخری، و در محفظه خود مینشینی، آن را میپوشی.
ਸਿਖਾ ਕੰਨਿ ਚੜਾਈਆ ਗੁਰੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਥਿਆ ॥
sikhaa kan charraaeea gur braahaman thiaa |برهمن با زمزمه کردن دستورالعمل ها در گوش دیگران، تبدیل به یک گورو می شود.
ਓਹੁ ਮੁਆ ਓਹੁ ਝੜਿ ਪਇਆ ਵੇਤਗਾ ਗਇਆ ॥੧॥
ohu muaa ohu jharr peaa vetagaa geaa |1|اما او می میرد و نخ مقدس از بین می رود و روح بدون آن می رود. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਲਖ ਚੋਰੀਆ ਲਖ ਜਾਰੀਆ ਲਖ ਕੂੜੀਆ ਲਖ ਗਾਲਿ ॥
lakh choreea lakh jaareea lakh koorreea lakh gaal |او مرتکب هزاران دزدی، هزاران زنا، هزاران دروغ و هزاران سوء استفاده می شود.
ਲਖ ਠਗੀਆ ਪਹਿਨਾਮੀਆ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ॥
lakh tthageea pahinaameea raat dinas jeea naal |او هزاران فریب و کار پنهانی را شب و روز در برابر همنوعان خود انجام می دهد.
ਤਗੁ ਕਪਾਹਹੁ ਕਤੀਐ ਬਾਮੑਣੁ ਵਟੇ ਆਇ ॥
tag kapaahahu kateeai baaman vatte aae |نخ از پنبه ریسیده می شود و برهمن می آید و آن را می پیچد.
ਕੁਹਿ ਬਕਰਾ ਰਿੰਨਿੑ ਖਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਪਾਇ ॥
kuhi bakaraa rini khaaeaa sabh ko aakhai paae |بز را می کشند، می پزند و می خورند و بعد همه می گویند: نخ مقدس را بپوش.
ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਟੀਐ ਭੀ ਫਿਰਿ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ॥
hoe puraanaa sutteeai bhee fir paaeeai hor |وقتی فرسوده شد، دور ریخته می شود و یکی دیگر می پوشند.
ਨਾਨਕ ਤਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਤਗਿ ਹੋਵੈ ਜੋਰੁ ॥੨॥
naanak tag na tuttee je tag hovai jor |2|ای نانک، نخ پاره نمی شد، اگر قوت واقعی داشت. ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੂਤੁ ॥
naae maniaai pat aoopajai saalaahee sach soot |با ایمان به نام، عزت حاصل می شود. ستایش خداوند ریسمان مقدس واقعی است.
ਦਰਗਹ ਅੰਦਰਿ ਪਾਈਐ ਤਗੁ ਨ ਤੂਟਸਿ ਪੂਤ ॥੩॥
daragah andar paaeeai tag na toottas poot |3|چنین نخ مقدسی در بارگاه خداوند پوشیده می شود. هرگز نمی شکند ||3||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਤਗੁ ਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤਗੁ ਨ ਨਾਰੀ ॥
tag na indree tag na naaree |نه نخ مقدسی برای اندام جنسی وجود دارد و نه نخی برای زن.
ਭਲਕੇ ਥੁਕ ਪਵੈ ਨਿਤ ਦਾੜੀ ॥
bhalake thuk pavai nit daarree |هر روز بر ریش مرد تف می اندازند.
ਤਗੁ ਨ ਪੈਰੀ ਤਗੁ ਨ ਹਥੀ ॥
tag na pairee tag na hathee |نه نخ مقدسی برای پاها و نه نخی برای دست ها وجود دارد.
ਤਗੁ ਨ ਜਿਹਵਾ ਤਗੁ ਨ ਅਖੀ ॥
tag na jihavaa tag na akhee |نه نخی برای زبان و نه نخی برای چشم.
ਵੇਤਗਾ ਆਪੇ ਵਤੈ ॥
vetagaa aape vatai |خود برهمن بدون ریسمان مقدس به دنیای آخرت می رود.
ਵਟਿ ਧਾਗੇ ਅਵਰਾ ਘਤੈ ॥
vatt dhaage avaraa ghatai |نخ ها را می پیچد، روی دیگران می گذارد.
ਲੈ ਭਾੜਿ ਕਰੇ ਵੀਆਹੁ ॥
lai bhaarr kare veeaahu |او برای انجام ازدواج پول می گیرد;
ਕਢਿ ਕਾਗਲੁ ਦਸੇ ਰਾਹੁ ॥
kadt kaagal dase raahu |با خواندن طالع بینی آنها راه را به آنها نشان می دهد.
ਸੁਣਿ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥
sun vekhahu lokaa ehu viddaan |ای مردم این چیز شگفت انگیز را بشنوید و ببینید.
ਮਨਿ ਅੰਧਾ ਨਾਉ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪॥
man andhaa naau sujaan |4|او از نظر ذهنی نابینا است، اما نامش خرد است. ||4||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ॥
saahib hoe deaal kirapaa kare taa saaee kaar karaaeisee |کسى که پروردگار مهربان به او لطف کند، خدمت او را به جا مى آورد.
ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਸੀ ॥
so sevak sevaa kare jis no hukam manaaeisee |آن بنده ای که خداوند او را وادار به اطاعت از فرمان اراده خود می کند، او را خدمت می کند.
ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ਤਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥
hukam maniaai hovai paravaan taa khasamai kaa mahal paaeisee |با اطاعت از فرمان اراده او مقبول می شود و سپس عمارت حضور پروردگار را به دست می آورد.
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥
khasamai bhaavai so kare manahu chindiaa so fal paaeisee |کسى که براى رضاى پروردگار و مولاى خود عمل کند، ثمره هوسهاى ذهنى خود را به دست مى آورد.
ਤਾ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਇਸੀ ॥੧੫॥
taa daragah paidhaa jaaeisee |15|سپس با پوشیدن لباس افتخار به بارگاه خداوند می رود. ||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਗਊ ਬਿਰਾਹਮਣ ਕਉ ਕਰੁ ਲਾਵਹੁ ਗੋਬਰਿ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
gaoo biraahaman kau kar laavahu gobar taran na jaaee |آنها از گاوها و برهمن ها مالیات می گیرند، اما سرگین گاوی که در آشپزخانه خود می زنند آنها را نجات نمی دهد.
ਧੋਤੀ ਟਿਕਾ ਤੈ ਜਪਮਾਲੀ ਧਾਨੁ ਮਲੇਛਾਂ ਖਾਈ ॥
dhotee ttikaa tai japamaalee dhaan malechhaan khaaee |آنها پارچه های کمر خود را می پوشند، نشانه های تشریفاتی را بر پیشانی خود می گذارند و تسبیح های خود را حمل می کنند، اما با مسلمانان غذا می خورند.
ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਸੰਜਮੁ ਤੁਰਕਾ ਭਾਈ ॥
antar poojaa parreh katebaa sanjam turakaa bhaaee |ای خواهران و برادران سرنوشت ساز، شما در خانه عبادت می کنید، اما متون مقدس اسلامی را بخوانید و سبک زندگی مسلمانان را در پیش بگیرید.
ਛੋਡੀਲੇ ਪਾਖੰਡਾ ॥
chhoddeele paakhanddaa |از ریاکاری خود دست بردارید!
ਨਾਮਿ ਲਇਐ ਜਾਹਿ ਤਰੰਦਾ ॥੧॥
naam leaai jaeh tarandaa |1|با گرفتن نعم، نام خداوند، باید در سراسر آن شنا کنید. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਜ ॥
maanas khaane kareh nivaaj |آدم خوارها نمازشان را می خوانند.
ਛੁਰੀ ਵਗਾਇਨਿ ਤਿਨ ਗਲਿ ਤਾਗ ॥
chhuree vagaaein tin gal taag |کسانی که چاقو به دست می گیرند نخ مقدس را بر گردن خود می بندند.
ਤਿਨ ਘਰਿ ਬ੍ਰਹਮਣ ਪੂਰਹਿ ਨਾਦ ॥
tin ghar brahaman pooreh naad |برهمن ها در خانه هایشان صدای حلزون می دهند.
ਉਨੑਾ ਭਿ ਆਵਹਿ ਓਈ ਸਾਦ ॥
aunaa bhi aaveh oee saad |آنها هم همین سلیقه را دارند.
ਕੂੜੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥
koorree raas koorraa vaapaar |سرمایه آنها باطل است و تجارت آنها باطل است.
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥
koorr bol kareh aahaar |با دروغ گفتن غذایشان را می گیرند.
ਸਰਮ ਧਰਮ ਕਾ ਡੇਰਾ ਦੂਰਿ ॥
saram dharam kaa dderaa door |خانه حیا و دارما از آنها دور است.
ਨਾਨਕ ਕੂੜੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
naanak koorr rahiaa bharapoor |اى نانك، آنها كاملاً با باطل آغشته شده اند.
ਮਥੈ ਟਿਕਾ ਤੇੜਿ ਧੋਤੀ ਕਖਾਈ ॥
mathai ttikaa terr dhotee kakhaaee |نشانههای مقدس بر پیشانیشان و کمربندهای زعفرانی بر کمرشان است.
ਹਥਿ ਛੁਰੀ ਜਗਤ ਕਾਸਾਈ ॥
hath chhuree jagat kaasaaee |آنها چاقوها را در دستان خود می گیرند - آنها قصابان جهان هستند!