ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 665
ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥
prabh saache kee saachee kaar |درست است خدمت به خداوند واقعی خدا.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥
naanak naam savaaranahaar |4|4|ای نانک، نعم زینت دهنده است. ||4||4||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ذناساری، مهل سوم:
ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
jo har seveh tin bal jaau |من قربانی کسانی هستم که خداوند را خدمت می کنند.
ਤਿਨ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੁ ਸਚਾ ਮੁਖਿ ਨਾਉ ॥
tin hiradai saach sachaa mukh naau |حق در دل آنهاست و نام حق بر لبانشان است.
ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲਿਹੁ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
saacho saach samaalihu dukh jaae |با سکونت بر حق ترین حق، دردهای آنها برطرف می شود.
ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥
saachai sabad vasai man aae |1|از طریق کلام واقعی شاباد، خداوند در ذهن آنها ساکن می شود. ||1||
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਣਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ॥
gurabaanee sun mail gavaae |با شنیدن کلام قربانی پلیدی شسته می شود
ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sahaje har naam man vasaae |1| rahaau |و آنها به طور طبیعی نام خداوند را در ذهن خود ثبت می کنند. ||1||مکث||
ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥
koorr kusat trisanaa agan bujhaae |کسی که بر فریب و نیرنگ و آتش هوس غلبه کند
ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
antar saant sahaj sukh paae |آرامش، آرامش و لذت را در درون خود می یابد.
ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਤਾ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥
gur kai bhaanai chalai taa aap jaae |اگر کسی با اراده گورو هماهنگ باشد، خود بزرگ بینی خود را از بین می برد.
ਸਾਚੁ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥
saach mahal paae har gun gaae |2|او عمارت واقعی حضور خداوند را می یابد و ستایش های با شکوه خداوند را می خواند. ||2||
ਨ ਸਬਦੁ ਬੂਝੈ ਨ ਜਾਣੈ ਬਾਣੀ ॥
n sabad boojhai na jaanai baanee |منموک کور و خودخواه، شاباد را نمی فهمد. او کلام بنی گورو را نمی داند،
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥
manamukh andhe dukh vihaanee |و بنابراین زندگی خود را در بدبختی می گذراند.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
satigur bhette taa sukh paae |اما اگر با گورو واقعی ملاقات کند، آرامش پیدا می کند،
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥
haumai vichahu tthaak rahaae |3|و نفس درونی خاموش می شود. ||3||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥
kis no kaheeai daataa ik soe |با کی دیگه صحبت کنم؟ خداوند یگانه بخشنده همه است.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
kirapaa kare sabad milaavaa hoe |هنگامی که او فیض خود را عطا کرد، ما کلام شاباد را به دست می آوریم.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
mil preetam saache gun gaavaa |در دیدار با معشوق، ستایش های با شکوه پروردگار واقعی را می خوانم.
ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਾ ਭਾਵਾ ॥੪॥੫॥
naanak saache saachaa bhaavaa |4|5|ای نانک، راستگو شدم، مورد رضایت پروردگار حقیقی قرار گرفتم. ||4||5||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ذناساری، مهل سوم:
ਮਨੁ ਮਰੈ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥
man marai dhaat mar jaae |وقتی ذهن تسخیر می شود، سرگردانی آشفته اش متوقف می شود.
ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥
bin man mooe kaise har paae |بدون تسخیر ذهن، چگونه می توان خداوند را یافت؟
ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
eihu man marai daaroo jaanai koe |نادر کسی است که داروی تسخیر ذهن را بداند.
ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥
man sabad marai boojhai jan soe |1|ذهن از طریق کلام شاباد تسخیر می شود. این را بنده حقیر خداوند می داند. ||1||
ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਹਰਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
jis no bakhase har de vaddiaaee |خداوند او را می بخشد و او را با جلال برکت می دهد.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad vasai man aaee | rahaau |به لطف گورو، خداوند در ذهن ساکن می شود. ||مکث||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
guramukh karanee kaar kamaavai |گورمخ کارهای نیک انجام می دهد،
ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥
taa is man kee sojhee paavai |و بنابراین، او این ذهن را درک می کند.
ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥
man mai mat maigal mikadaaraa |ذهن مست است، مثل فیل با شراب.
ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥
gur ankas maar jeevaalanahaaraa |2|گورو مهار را روی آن قرار می دهد و آن را جوان می کند. ||2||
ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥
man asaadh saadhai jan koee |ذهن بی انضباط است. فقط تعداد کمی از افراد می توانند آن را منضبط کنند.
ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥
achar charai taa niramal hoee |اگر کسى غذاى ناشى از خوردن را بخورد، پاک مى شود.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥
guramukh ihu man leaa savaar |به عنوان گورمخ، ذهنش آراسته است.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥
haumai vichahu tajai vikaar |3|خودپرستی و فساد از درون ریشه کن می شود. ||3||
ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
jo dhur rakhian mel milaae |کسانی که خداوند اولیه آنها را در اتحاد خود متحد نگه می دارد،
ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥
kade na vichhurreh sabad samaae |هرگز از او جدا نخواهند شد. آنها در کلمه شاباد ادغام شده اند.
ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ॥
aapanee kalaa aape prabh jaanai |فقط خود خدا قدرت خودش را می داند.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੬॥
naanak guramukh naam pachhaanai |4|6|ای نانک، گورموک به نعم، نام خداوند پی می برد. ||4||6||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ذناساری، مهل سوم:
ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥
kaachaa dhan sancheh moorakh gaavaar |احمقان نادان ثروت دروغین جمع می کنند.
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਅੰਧ ਗਾਵਾਰ ॥
manamukh bhoole andh gaavaar |منمخ های کور، احمق و خودخواه به بیراهه رفته اند.
ਬਿਖਿਆ ਕੈ ਧਨਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ॥
bikhiaa kai dhan sadaa dukh hoe |ثروت زهرآگین درد دائمی می آورد.
ਨਾ ਸਾਥਿ ਜਾਇ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥
naa saath jaae na paraapat hoe |1|با شما همراه نخواهد شد و هیچ سودی به همراه نخواهد داشت. ||1||
ਸਾਚਾ ਧਨੁ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਏ ॥
saachaa dhan guramatee paae |ثروت واقعی از طریق آموزه های گورو به دست می آید.
ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਫੁਨਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥ ਰਹਾਉ ॥
kaachaa dhan fun aavai jaae | rahaau |ثروت کاذب همچنان می آید و می رود. ||مکث||
ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਸਭਿ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥
manamukh bhoole sabh mareh gavaar |منمخ های خودخواه نادان همه گمراه می شوند و می میرند.
ਭਵਜਲਿ ਡੂਬੇ ਨ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥
bhavajal ddoobe na uravaar na paar |آنها در اقیانوس وحشتناک جهانی غرق می شوند و نمی توانند به این ساحل یا آن سوی ساحل برسند.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥
satigur bhette poorai bhaag |اما با سرنوشت کامل، آنها با گورو واقعی ملاقات می کنند.
ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥੨॥
saach rate ahinis bairaag |2|آغشته به نام واقعی، روز و شب، از دنیا جدا می مانند. ||2||
ਚਹੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
chahu jug meh amrit saachee baanee |در طول چهار عصر، بنی حقیقی کلام او شهد آمبروسیال است.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥
poorai bhaag har naam samaanee |با تقدیر کامل، شخص در نام واقعی جذب می شود.
ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਤਰਸਹਿ ਸਭਿ ਲੋਇ ॥
sidh saadhik taraseh sabh loe |سیدها، جویندگان و همه مردم در آرزوی نام هستند.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥
poorai bhaag paraapat hoe |3|فقط با تقدیر کامل به دست می آید. ||3||
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਹੈ ਸੋਇ ॥
sabh kichh saachaa saachaa hai soe |پروردگار واقعی همه چیز است. او حقیقت دارد.
ਊਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥
aootam braham pachhaanai koe |فقط تعداد کمی از خداوند متعال را درک می کنند.
ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਆਪਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
sach saachaa sach aap drirraae |او صادق ترین حق است. او خود نام واقعی را در درون خود کاشته است.