ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್
ಪುಟ - 665
ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥
prabh saache kee saachee kaar |ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತ ದೇವರ ಸೇವೆ ನಿಜ.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥
naanak naam savaaranahaar |4|4|ಓ ನಾನಕ್, ನಾಮ್ ಎಂಬುದು ಅಲಂಕಾರಕಾರ. ||4||4||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ಧನಸಾರಿ, ಮೂರನೇ ಮೆಹ್ಲ್:
ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
jo har seveh tin bal jaau |ಭಗವಂತನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನಾನು ತ್ಯಾಗ.
ਤਿਨ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੁ ਸਚਾ ਮੁਖਿ ਨਾਉ ॥
tin hiradai saach sachaa mukh naau |ಸತ್ಯವು ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಅವರ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿದೆ.
ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲਿਹੁ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
saacho saach samaalihu dukh jaae |ಸತ್ಯದ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದರೆ, ಅವರ ನೋವುಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥
saachai sabad vasai man aae |1|ಶಬ್ದದ ನಿಜವಾದ ಪದದ ಮೂಲಕ, ಭಗವಂತನು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ||1||
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਣਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ॥
gurabaanee sun mail gavaae |ಗುರ್ಬಾನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಕೊಳಕು ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ,
ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sahaje har naam man vasaae |1| rahaau |ಮತ್ತು ಅವರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ||1||ವಿರಾಮ||
ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥
koorr kusat trisanaa agan bujhaae |ಮೋಸ, ಮೋಸ ಮತ್ತು ಆಸೆಯ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದವನು
ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
antar saant sahaj sukh paae |ಒಳಗೆ ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਤਾ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥
gur kai bhaanai chalai taa aap jaae |ಒಬ್ಬನು ಗುರುವಿನ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ਸਾਚੁ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥
saach mahal paae har gun gaae |2|ಅವರು ಭಗವಂತನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯ ನಿಜವಾದ ಭವನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಭಗವಂತನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ||2||
ਨ ਸਬਦੁ ਬੂਝੈ ਨ ਜਾਣੈ ਬਾਣੀ ॥
n sabad boojhai na jaanai baanee |ಕುರುಡ, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖನಿಗೆ ಶಬ್ದ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಗುರುಗಳ ಬಾನಿಯ ಮಾತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥
manamukh andhe dukh vihaanee |ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
satigur bhette taa sukh paae |ಆದರೆ ಅವನು ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರೆ, ಅವನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥
haumai vichahu tthaak rahaae |3|ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವು ಮೌನವಾಗುತ್ತದೆ. ||3||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥
kis no kaheeai daataa ik soe |ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು? ಒಬ್ಬನೇ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡುವವನು.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
kirapaa kare sabad milaavaa hoe |ಅವನು ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ನಾವು ಶಬ್ದದ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
mil preetam saache gun gaavaa |ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊತೆ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾ, ನಾನು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ.
ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਾ ਭਾਵਾ ॥੪॥੫॥
naanak saache saachaa bhaavaa |4|5|ಓ ನಾನಕ್, ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ||4||5||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ಧನಸಾರಿ, ಮೂರನೇ ಮೆಹ್ಲ್:
ਮਨੁ ਮਰੈ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥
man marai dhaat mar jaae |ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದಾಗ, ಅದರ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಅಲೆದಾಟಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥
bin man mooe kaise har paae |ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲದೆ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಹೇಗೆ?
ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
eihu man marai daaroo jaanai koe |ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಅಪರೂಪ.
ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥
man sabad marai boojhai jan soe |1|ಶಬ್ದದ ಪದದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಭಗವಂತನ ವಿನಮ್ರ ಸೇವಕನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ||1||
ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਹਰਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
jis no bakhase har de vaddiaaee |ಕರ್ತನು ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad vasai man aaee | rahaau |ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಭಗವಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ||ವಿರಾಮ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
guramukh karanee kaar kamaavai |ಗುರುಮುಖನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ,
ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥
taa is man kee sojhee paavai |ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಈ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥
man mai mat maigal mikadaaraa |ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ಆನೆಯಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಅಮಲೇರುತ್ತದೆ.
ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥
gur ankas maar jeevaalanahaaraa |2|ಗುರುವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಸರಂಜಾಮು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ||2||
ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥
man asaadh saadhai jan koee |ಮನಸ್ಸು ಅಶಿಸ್ತು; ಅಪರೂಪದ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲರು.
ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥
achar charai taa niramal hoee |ಯಾರಾದರೂ ತಿನ್ನಲಾಗದದನ್ನು ತಿಂದರೆ, ಅವನು ನಿರ್ಮಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥
guramukh ihu man leaa savaar |ಗುರುಮುಖನಾಗಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥
haumai vichahu tajai vikaar |3|ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ||3||
ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
jo dhur rakhian mel milaae |ಯಾರನ್ನು ಮೂಲ ಭಗವಂತ ತನ್ನ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತಾನೋ,
ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥
kade na vichhurreh sabad samaae |ಅವನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಾರದು; ಅವರು ಶಬ್ದದ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ॥
aapanee kalaa aape prabh jaanai |ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿ ತಿಳಿದಿದೆ.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੬॥
naanak guramukh naam pachhaanai |4|6|ಓ ನಾನಕ್, ಗುರುಮುಖನು ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ||4||6||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ಧನಸಾರಿ, ಮೂರನೇ ಮೆಹ್ಲ್:
ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥
kaachaa dhan sancheh moorakh gaavaar |ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸುಳ್ಳು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਅੰਧ ਗਾਵਾਰ ॥
manamukh bhoole andh gaavaar |ಕುರುಡರು, ಮೂರ್ಖರು, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖರು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.
ਬਿਖਿਆ ਕੈ ਧਨਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ॥
bikhiaa kai dhan sadaa dukh hoe |ವಿಷಕಾರಿ ಸಂಪತ್ತು ನಿರಂತರ ನೋವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
ਨਾ ਸਾਥਿ ਜਾਇ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥
naa saath jaae na paraapat hoe |1|ಅದು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವುದೇ ಲಾಭವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ||1||
ਸਾਚਾ ਧਨੁ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਏ ॥
saachaa dhan guramatee paae |ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਫੁਨਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥ ਰਹਾਉ ॥
kaachaa dhan fun aavai jaae | rahaau |ಸುಳ್ಳು ಸಂಪತ್ತು ಬರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ||ವಿರಾಮ||
ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਸਭਿ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥
manamukh bhoole sabh mareh gavaar |ಮೂರ್ಖ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖರೆಲ್ಲರೂ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
ਭਵਜਲਿ ਡੂਬੇ ਨ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥
bhavajal ddoobe na uravaar na paar |ಅವರು ಭಯಾನಕ ವಿಶ್ವ-ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಈ ದಡವನ್ನು ಅಥವಾ ಆಚೆಗೆ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥
satigur bhette poorai bhaag |ಆದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ;
ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥੨॥
saach rate ahinis bairaag |2|ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅವರು ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ||2||
ਚਹੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
chahu jug meh amrit saachee baanee |ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ, ಅವರ ಪದದ ನಿಜವಾದ ಬಾನಿ ಅಮೃತ ಅಮೃತವಾಗಿದೆ.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥
poorai bhaag har naam samaanee |ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ, ಒಬ್ಬನು ನಿಜವಾದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਤਰਸਹਿ ਸਭਿ ਲੋਇ ॥
sidh saadhik taraseh sabh loe |ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧಕರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರು ನಾಮಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥
poorai bhaag paraapat hoe |3|ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ||3||
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਹੈ ਸੋਇ ॥
sabh kichh saachaa saachaa hai soe |ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತ ಸರ್ವಸ್ವ; ಅವನು ನಿಜ.
ਊਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥
aootam braham pachhaanai koe |ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉನ್ನತವಾದ ಭಗವಂತ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਆਪਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
sach saachaa sach aap drirraae |ಅವನು ಸತ್ಯದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ; ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರನ್ನು ಒಳಗೆ ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾನೆ.