ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್

ಪುಟ - 1416

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਰਤੇ ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈਨਿ ਨਿਰਧਨੁ ਹੋਰੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨੬॥

naanak naam rate se dhanavant hain niradhan hor sansaar |26|

ಓ ನಾನಕ್, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಶ್ರೀಮಂತರು, ಅವರು ನಾಮ್‌ನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರಪಂಚದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಬಡವಾಗಿದೆ. ||26||

ਜਨ ਕੀ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਵਰ ਨ ਠਾਉ ॥

jan kee ttek har naam har bin naavai tthavar na tthaau |

ಭಗವಂತನ ಹೆಸರು ಭಗವಂತನ ವಿನಮ್ರ ಸೇವಕರ ಬೆಂಬಲವಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਉ ॥

guramatee naau man vasai sahaje sahaj samaau |

ಗುರುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನಾಮವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಅಂತರ್ಬೋಧೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥

vaddabhaagee naam dhiaaeaa ahinis laagaa bhaau |

ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರು ನಾಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು, ಅವರು ಹೆಸರಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੨੭॥

jan naanak mangai dhoorr tin hau sad kurabaanai jaau |27|

ಸೇವಕ ನಾನಕ್ ಅವರ ಪಾದದ ಧೂಳಿಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ತ್ಯಾಗ. ||27||

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤਿਸਨਾ ਜਲਤੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

lakh chauraaseeh medanee tisanaa jalatee kare pukaar |

8.4 ಮಿಲಿಯನ್ ಜಾತಿಯ ಜೀವಿಗಳು ಆಸೆಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತವೆ.

ਇਹੁ ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਸਰਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਨ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

eihu mohu maaeaa sabh pasariaa naal chalai na antee vaar |

ಮಾಯೆಯೊಂದಿಗಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದರ್ಶನವು ಆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

bin har saant na aavee kis aagai karee pukaar |

ಭಗವಂತನಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ನಾವು ಯಾರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ದೂರು ಕೊಡಬೇಕು?

ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਬੂਝਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿਚਾਰੁ ॥

vaddabhaagee satigur paaeaa boojhiaa braham bichaar |

ದೊಡ್ಡ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ಒಬ್ಬರು ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ਤਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਸਭ ਬੁਝਿ ਗਈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨੮॥

tisanaa agan sabh bujh gee jan naanak har ur dhaar |28|

ಓ ಸೇವಕ ನಾನಕ್, ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಬಯಕೆಯ ಬೆಂಕಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರಿಹೋಗಿದೆ. ||28||

ਅਸੀ ਖਤੇ ਬਹੁਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

asee khate bahut kamaavade ant na paaraavaar |

ನಾನು ಹಲವಾರು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಅಥವಾ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਬਖਸਿ ਲੈਹੁ ਹਉ ਪਾਪੀ ਵਡ ਗੁਨਹਗਾਰੁ ॥

har kirapaa kar kai bakhas laihu hau paapee vadd gunahagaar |

ಓ ಕರ್ತನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕರುಣಿಸು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ನಾನೊಬ್ಬ ಪಾಪಿ, ಮಹಾ ಅಪರಾಧಿ.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਲੇਖੈ ਵਾਰ ਨ ਆਵਈ ਤੂੰ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੁ ॥

har jeeo lekhai vaar na aavee toon bakhas milaavanahaar |

ಓ ಪ್ರಿಯ ಕರ್ತನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳ ಖಾತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಕ್ಷಮಿಸುವ ನನ್ನ ಸರದಿಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸು.

ਗੁਰ ਤੁਠੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿਆ ਸਭ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਿ ਵਿਕਾਰ ॥

gur tutthai har prabh meliaa sabh kilavikh katt vikaar |

ಗುರುಗಳು, ಅವರ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಭಗವಂತ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವನು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਜੈਕਾਰੁ ॥੨੯॥

jinaa har har naam dhiaaeaa jan naanak tina jaikaar |29|

ಸೇವಕ ನಾನಕ್ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರ ವಿಜಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹರ್, ಹರ್. ||29||

ਵਿਛੁੜਿ ਵਿਛੁੜਿ ਜੋ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਭਾਇ ॥

vichhurr vichhurr jo mile satigur ke bhai bhaae |

ಭಗವಂತನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ದೂರವಾದವರು ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಭಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਹਚਲੁ ਭਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

janam maran nihachal bhe guramukh naam dhiaae |

ಅವರು ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಚಕ್ರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಗುರುಮುಖರಾಗಿ, ಅವರು ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਹੀਰੇ ਰਤਨ ਲਭੰਨਿੑ ॥

gur saadhoo sangat milai heere ratan labhani |

ಸಾಧ್ ಸಂಗತ, ಗುರುಗಳ ಸಭೆ ಸೇರಿ ವಜ್ರ, ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ਨਾਨਕ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਲਹੰਨਿੑ ॥੩੦॥

naanak laal amolakaa guramukh khoj lahani |30|

ಓ ನಾನಕ್, ರತ್ನವು ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು; ಗುರುಮುಖರು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ||30||

ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

manamukh naam na chetio dhig jeevan dhig vaas |

ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖರು ನಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಜೀವನವು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಗಳು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಿವೆ.

ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਣਾ ਪੈਨਣਾ ਸੋ ਮਨਿ ਨ ਵਸਿਓ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

jis daa ditaa khaanaa painanaa so man na vasio gunataas |

ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಉಡುಪನ್ನು ಕೊಡುವ ಆ ಭಗವಂತ - ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ನಿಧಿಯಾದ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੇਦਿਓ ਕਿਉ ਹੋਵੈ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

eihu man sabad na bhedio kiau hovai ghar vaas |

ಈ ಮನಸ್ಸು ಶಬ್ದದ ಪದದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಅದು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಬಹುದು?

ਮਨਮੁਖੀਆ ਦੋਹਾਗਣੀ ਆਵਣ ਜਾਣਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥

manamukheea dohaaganee aavan jaan mueeaas |

ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖರು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಹಾಳಾದ ವಧುಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸੁਹਾਗੁ ਹੈ ਮਸਤਕਿ ਮਣੀ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥

guramukh naam suhaag hai masatak manee likhiaas |

ಗುರುಮುಖರು ಭಗವಂತನ ನಾಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಉದಾತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ರತ್ನವನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

har har naam ur dhaariaa har hiradai kamal pragaas |

ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹರ್, ಹರ್; ಭಗವಂತ ಅವರ ಹೃದಯ ಕಮಲವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥

satigur sevan aapanaa hau sad balihaaree taas |

ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನಾನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ತ್ಯಾಗ.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੩੧॥

naanak tin mukh ujale jin antar naam pragaas |31|

ಓ ನಾನಕ್, ನಾಮದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅವರ ಆಂತರಿಕ ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ಮುಖಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ. ||31||

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਸਿਝੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

sabad marai soee jan sijhai bin sabadai mukat na hoee |

ಶಾಬಾದ್ ಪದದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವರು ಉಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾಬಾದ್ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾರೂ ವಿಮೋಚನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਵਿਗੁਤੇ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥

bhekh kareh bahu karam vigute bhaae doojai paraj vigoee |

ಅವರು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಳಾಗುತ್ತಾರೆ; ದ್ವಂದ್ವತೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪ್ರಪಂಚವು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.