ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್

ಪುಟ - 1171

ਕਾਹੇ ਕਲਰਾ ਸਿੰਚਹੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਹੁ ॥

kaahe kalaraa sinchahu janam gavaavahu |

ನೀವು ಬಂಜರು, ಕ್ಷಾರೀಯ ಮಣ್ಣನ್ನು ಏಕೆ ನೀರಾವರಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ!

ਕਾਚੀ ਢਹਗਿ ਦਿਵਾਲ ਕਾਹੇ ਗਚੁ ਲਾਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kaachee dtahag divaal kaahe gach laavahu |1| rahaau |

ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಗೋಡೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್‌ನಿಂದ ಪ್ಯಾಚ್ ಮಾಡಲು ಏಕೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು? ||1||ವಿರಾಮ||

ਕਰ ਹਰਿਹਟ ਮਾਲ ਟਿੰਡ ਪਰੋਵਹੁ ਤਿਸੁ ਭੀਤਰਿ ਮਨੁ ਜੋਵਹੁ ॥

kar harihatt maal ttindd parovahu tis bheetar man jovahu |

ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳು ಬಕೆಟ್‌ಗಳಾಗಿರಲಿ, ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಎತ್ತುಗಳಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೊಗಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ; ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಿರಿ.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿੰਚਹੁ ਭਰਹੁ ਕਿਆਰੇ ਤਉ ਮਾਲੀ ਕੇ ਹੋਵਹੁ ॥੨॥

amrit sinchahu bharahu kiaare tau maalee ke hovahu |2|

ಅಮೃತ ಮಕರಂದದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೊಲಗಳನ್ನು ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ನೀವು ಗಾರ್ಡನರ್ ದೇವರ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿರುತ್ತೀರಿ. ||2||

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਕਰਹੁ ਬਸੋਲੇ ਗੋਡਹੁ ਧਰਤੀ ਭਾਈ ॥

kaam krodh due karahu basole goddahu dharatee bhaaee |

ಡೆಸ್ಟಿನಿ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಕೊಳೆಯನ್ನು ಅಗೆಯಲು ಲೈಂಗಿಕ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವು ನಿಮ್ಮ ಎರಡು ಸಲಿಕೆಗಳಾಗಿರಲಿ.

ਜਿਉ ਗੋਡਹੁ ਤਿਉ ਤੁਮੑ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ॥੩॥

jiau goddahu tiau tuma sukh paavahu kirat na mettiaa jaaee |3|

ನೀವು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಗೆಯುತ್ತೀರೋ ಅಷ್ಟು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ||3||

ਬਗੁਲੇ ਤੇ ਫੁਨਿ ਹੰਸੁਲਾ ਹੋਵੈ ਜੇ ਤੂ ਕਰਹਿ ਦਇਆਲਾ ॥

bagule te fun hansulaa hovai je too kareh deaalaa |

ಕರುಣಾಮಯಿ ಕರ್ತನೇ, ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ ಕ್ರೇನ್ ಮತ್ತೆ ಹಂಸವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਦਇਆਲਾ ॥੪॥੧॥੯॥

pranavat naanak daasan daasaa deaa karahu deaalaa |4|1|9|

ನಿನ್ನ ಗುಲಾಮರ ಗುಲಾಮನಾದ ನಾನಕ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ: ಓ ಕರುಣಾಮಯಿ ಕರ್ತನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣಿಸು. ||4||1||9||

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ਹਿੰਡੋਲ ॥

basant mahalaa 1 hinddol |

ಬಸಂತ್, ಮೊದಲ ಮೆಹಲ್, ಹಿಂದೋಲ್:

ਸਾਹੁਰੜੀ ਵਥੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਝੀ ਪੇਵਕੜੈ ਧਨ ਵਖੇ ॥

saahurarree vath sabh kichh saajhee pevakarrai dhan vakhe |

ಪತಿ ಭಗವಂತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ - ಮುಂದೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿದೆ; ಆದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ - ಆತ್ಮ-ವಧುವಿನ ಪೋಷಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮ-ವಧು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ਆਪਿ ਕੁਚਜੀ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਜਾਣਾ ਨਾਹੀ ਰਖੇ ॥੧॥

aap kuchajee dos na deaoo jaanaa naahee rakhe |1|

ಅವಳೇ ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆ; ಅವಳು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂಷಿಸಬಹುದು? ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ||1||

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਹਉ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥

mere saahibaa hau aape bharam bhulaanee |

ಓ ನನ್ನ ಕರ್ತನೇ ಮತ್ತು ಗುರುವೇ, ನಾನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ಭ್ರಮೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ਅਖਰ ਲਿਖੇ ਸੇਈ ਗਾਵਾ ਅਵਰ ਨ ਜਾਣਾ ਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

akhar likhe seee gaavaa avar na jaanaa baanee |1| rahaau |

ನೀನು ಬರೆದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಪದ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ||1||ವಿರಾಮ||

ਕਢਿ ਕਸੀਦਾ ਪਹਿਰਹਿ ਚੋਲੀ ਤਾਂ ਤੁਮੑ ਜਾਣਹੁ ਨਾਰੀ ॥

kadt kaseedaa pahireh cholee taan tuma jaanahu naaree |

ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭಗವಂತನ ವಧು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಗೌನ್ ಅನ್ನು ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಸೂತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ਜੇ ਘਰੁ ਰਾਖਹਿ ਬੁਰਾ ਨ ਚਾਖਹਿ ਹੋਵਹਿ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥੨॥

je ghar raakheh buraa na chaakheh hoveh kant piaaree |2|

ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯದ ಮನೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ರುಚಿಸದವಳು ತನ್ನ ಪತಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ||2||

ਜੇ ਤੂੰ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਦੁਇ ਅਖਰ ਦੁਇ ਨਾਵਾ ॥

je toon parriaa panddit beenaa due akhar due naavaa |

ನೀವು ಕಲಿತ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಡಿತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಭಗವಂತನ ಹೆಸರಿನ ಅಕ್ಷರಗಳ ದೋಣಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਏਕੁ ਲੰਘਾਏ ਜੇ ਕਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਾਂ ॥੩॥੨॥੧੦॥

pranavat naanak ek langhaae je kar sach samaavaan |3|2|10|

ನಾನಕ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ, ನೀವು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಂಡರೆ ಒಬ್ಬ ಭಗವಂತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ||3||2||10||

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲ ਮਹਲਾ ੧ ॥

basant hinddol mahalaa 1 |

ಬಸಂತ್ ಹಿಂದೋಲ್, ಮೊದಲ ಮೆಹಲ್:

ਰਾਜਾ ਬਾਲਕੁ ਨਗਰੀ ਕਾਚੀ ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੋ ॥

raajaa baalak nagaree kaachee dusattaa naal piaaro |

ರಾಜನು ಕೇವಲ ಹುಡುಗ, ಮತ್ತು ಅವನ ನಗರವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ದುಷ್ಟ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ਦੁਇ ਮਾਈ ਦੁਇ ਬਾਪਾ ਪੜੀਅਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥੧॥

due maaee due baapaa parreeeh panddit karahu beechaaro |1|

ಅವನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ತಾಯಂದಿರು ಮತ್ತು ಅವನ ಇಬ್ಬರು ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಾನೆ; ಓ ಪಂಡಿತರೇ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ||1||

ਸੁਆਮੀ ਪੰਡਿਤਾ ਤੁਮੑ ਦੇਹੁ ਮਤੀ ॥

suaamee pandditaa tuma dehu matee |

ಓ ಮಾಸ್ತರ್ ಪಂಡಿತ್, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಕಲಿಸು.

ਕਿਨ ਬਿਧਿ ਪਾਵਉ ਪ੍ਰਾਨਪਤੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kin bidh paavau praanapatee |1| rahaau |

ನಾನು ಜೀವನದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು? ||1||ವಿರಾಮ||

ਭੀਤਰਿ ਅਗਨਿ ਬਨਾਸਪਤਿ ਮਉਲੀ ਸਾਗਰੁ ਪੰਡੈ ਪਾਇਆ ॥

bheetar agan banaasapat maulee saagar panddai paaeaa |

ಅರಳುವ ಸಸ್ಯಗಳೊಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇದೆ; ಸಾಗರವನ್ನು ಒಂದು ಬಂಡಲ್ ಆಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ.

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਘਰ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥

chand sooraj due ghar hee bheetar aaisaa giaan na paaeaa |2|

ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ||2||

ਰਾਮ ਰਵੰਤਾ ਜਾਣੀਐ ਇਕ ਮਾਈ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥

raam ravantaa jaaneeai ik maaee bhog karee |

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವವನು ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ - ಮಾಯೆ.

ਤਾ ਕੇ ਲਖਣ ਜਾਣੀਅਹਿ ਖਿਮਾ ਧਨੁ ਸੰਗ੍ਰਹੇਇ ॥੩॥

taa ke lakhan jaaneeeh khimaa dhan sangrahee |3|

ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಯು ಕರುಣೆಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ||3||

ਕਹਿਆ ਸੁਣਹਿ ਨ ਖਾਇਆ ਮਾਨਹਿ ਤਿਨੑਾ ਹੀ ਸੇਤੀ ਵਾਸਾ ॥

kahiaa suneh na khaaeaa maaneh tinaa hee setee vaasaa |

ಮನಸ್ಸು ಕೇಳದವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਖਿਨੁ ਤੋਲਾ ਖਿਨੁ ਮਾਸਾ ॥੪॥੩॥੧੧॥

pranavat naanak daasan daasaa khin tolaa khin maasaa |4|3|11|

ಭಗವಂತನ ಗುಲಾಮನಾದ ನಾನಕ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ: ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮನಸ್ಸು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ. ||4||3||11||

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲ ਮਹਲਾ ੧ ॥

basant hinddol mahalaa 1 |

ಬಸಂತ್ ಹಿಂದೋಲ್, ಮೊದಲ ಮೆಹಲ್:

ਸਾਚਾ ਸਾਹੁ ਗੁਰੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

saachaa saahu guroo sukhadaataa har mele bhukh gavaae |

ಗುರುವು ನಿಜವಾದ ಬ್ಯಾಂಕರ್, ಶಾಂತಿ ನೀಡುವವನು; ಅವನು ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಹಸಿವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥

kar kirapaa har bhagat drirraae anadin har gun gaae |1|

ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ತದನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು, ನಾವು ಭಗವಂತನ ಗ್ಲೋರಿಯಸ್ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇವೆ. ||1||

ਮਤ ਭੂਲਹਿ ਰੇ ਮਨ ਚੇਤਿ ਹਰੀ ॥

mat bhooleh re man chet haree |

ಓ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡ; ಅವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨਾਹੀ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bin gur mukat naahee trai loee guramukh paaeeai naam haree |1| rahaau |

ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರುಮುಖನು ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ||1||ವಿರಾಮ||

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਨਹੀ ਭਗਤਿ ਹਰੀ ॥

bin bhagatee nahee satigur paaeeai bin bhaagaa nahee bhagat haree |

ಭಕ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಿಜವಾದ ಗುರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆಯು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਸਤਸੰਗੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ॥੨॥

bin bhaagaa satasang na paaeeai karam milai har naam haree |2|

ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸತ್ ಸಂಗತ, ನಿಜವಾದ ಸಭೆಯು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮದ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ||2||

ਘਟਿ ਘਟਿ ਗੁਪਤੁ ਉਪਾਏ ਵੇਖੈ ਪਰਗਟੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੰਤ ਜਨਾ ॥

ghatt ghatt gupat upaae vekhai paragatt guramukh sant janaa |

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ವಿನಮ್ರ, ಸಂತ ಗುರುಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.