ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್

ಪುಟ - 1246

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ಮೊದಲ ಮೆಹಲ್:

ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਕੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ॥

manahu ji andhe koop kahiaa birad na jaananaee |

ಆಳವಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಹೊಂಡಗಳಂತಿರುವ ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದಾಗಲೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲਿ ਦਿਸਨਿੑ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥

man andhai aoondhai kaval disani khare karoop |

ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕುರುಡಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ಹೃದಯ ಕಮಲಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿವೆ; ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਹਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਹਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥

eik keh jaaneh kahiaa bujheh te nar sugharr saroop |

ಕೆಲವರು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಮತ್ತು ಸುಂದರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ਇਕਨਾ ਨਾਦ ਨ ਬੇਦ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸ ਕਸ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥

eikanaa naad na bed na geea ras ras kas na jaanant |

ನಾಡಿನ ಅಥವಾ ವೇದಗಳ ಧ್ವನಿ-ಪ್ರವಾಹ, ಸಂಗೀತ, ಸದ್ಗುಣ ಅಥವಾ ದುರ್ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਇਕਨਾ ਸੁਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥

eikanaa sudh na budh na akal sar akhar kaa bheo na lahant |

ಕೆಲವರು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಅಥವಾ ಭವ್ಯವಾದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤਿ ॥੨॥

naanak se nar asal khar ji bin gun garab karant |2|

ಓ ನಾನಕ್, ಅವರು ಕತ್ತೆಗಳು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಲ್ಲ. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

ಪೂರಿ:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਭ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ॥

guramukh sabh pavit hai dhan sanpai maaeaa |

ಗುರುಮುಖನಿಗೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ: ಸಂಪತ್ತು, ಆಸ್ತಿ, ಮಾಯೆ.

ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਜੋ ਖਰਚਦੇ ਦੇਂਦੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

har arath jo kharachade dende sukh paaeaa |

ಭಗವಂತನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುವವರು ದಾನದ ಮೂಲಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਤੋਟਿ ਨ ਆਇਆ ॥

jo har naam dhiaaeide tin tott na aaeaa |

ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು ಎಂದಿಗೂ ವಂಚಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਮਾਇਆ ਸੁਟਿ ਪਾਇਆ ॥

guramukhaan nadaree aavadaa maaeaa sutt paaeaa |

ಗುರುಮುಖರು ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾਂ ਹੋਰੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨੨॥

naanak bhagataan hor chit na aavee har naam samaaeaa |22|

ಓ ನಾನಕ್, ಭಕ್ತರು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಭಗವಂತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾರೆ. ||22||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

ಸಲೋಕ್, ನಾಲ್ಕನೇ ಮೆಹಲ್:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

satigur sevan se vaddabhaagee |

ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು ಬಹಳ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਜਿਨੑਾ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

sachai sabad jinaa ek liv laagee |

ಅವರು ಏಕ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವಾದ ನಿಜವಾದ ಶಾಬಾದ್‌ಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ਗਿਰਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧੀ ॥

girah kuttanb meh sahaj samaadhee |

ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ, ಅವರು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸਚੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥

naanak naam rate se sache bairaagee |1|

ಓ ನಾನಕ್, ನಾಮಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

ನಾಲ್ಕನೇ ಮೆಹ್ಲ್:

ਗਣਤੈ ਸੇਵ ਨ ਹੋਵਈ ਕੀਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

ganatai sev na hovee keetaa thaae na paae |

ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿದ ಸೇವೆಯು ಸೇವೆಯಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਸਚਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥

sabadai saad na aaeio sach na lago bhaau |

ಮರ್ತ್ಯನು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದಿದ್ದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವಾದ ಶಬ್ದದ ಸುವಾಸನೆಯು ರುಚಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨ ਲਗਈ ਮਨਹਠਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

satigur piaaraa na lagee manahatth aavai jaae |

ನಿಷ್ಠುರ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ਜੇ ਇਕ ਵਿਖ ਅਗਾਹਾ ਭਰੇ ਤਾਂ ਦਸ ਵਿਖਾਂ ਪਿਛਾਹਾ ਜਾਇ ॥

je ik vikh agaahaa bhare taan das vikhaan pichhaahaa jaae |

ಅವನು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ, ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

satigur kee sevaa chaakaree je chaleh satigur bhaae |

ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

aap gavaae satiguroo no milai sahaje rahai samaae |

ಅವನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅಂತರ್ಬೋಧೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ਨਾਨਕ ਤਿਨੑਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

naanak tinaa naam na veesarai sache mel milaae |2|

ಓ ನಾನಕ್, ಅವರು ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

ಪೂರಿ:

ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਾਇਦੇ ਕੋ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਈ ॥

khaan malook kahaaeide ko rahan na paaee |

ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಗಾರರು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ਗੜੑ ਮੰਦਰ ਗਚ ਗੀਰੀਆ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥

garra mandar gach geereea kichh saath na jaaee |

ಅವರ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಕೋಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಲುಗಳು - ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ਸੋਇਨ ਸਾਖਤਿ ਪਉਣ ਵੇਗ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥

soein saakhat paun veg dhrig dhrig chaturaaee |

ಅವರ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು, ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ, ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಿವೆ.

ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਰਕਾਰ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਮੈਲੁ ਵਧਾਈ ॥

chhateeh amrit parakaar kareh bahu mail vadhaaee |

ಮೂವತ್ತಾರು ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಅವು ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ಉಬ್ಬುತ್ತವೆ.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥੨੩॥

naanak jo devai tiseh na jaananaee manamukh dukh paaee |23|

ಓ ನಾನಕ್, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನ್ಮುಖನು ಕೊಡುವವನನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ. ||23||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

ಸಲೋಕ್, ಮೂರನೇ ಮೆಹ್ಲ್:

ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਮੁੋਨੀ ਥਕੇ ਦੇਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

parri parri panddit muonee thake desantar bhav thake bhekhadhaaree |

ಪಂಡಿತರು, ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಮೌನ ಮುನಿಗಳು ಸುಸ್ತಾಗುವವರೆಗೆ ಓದುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಓದುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ದಣಿದ ತನಕ ಅವರು ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಲುವಂಗಿಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.