ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್
ಪುಟ - 333
ਦਹ ਦਿਸ ਬੂਡੀ ਪਵਨੁ ਝੁਲਾਵੈ ਡੋਰਿ ਰਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੩॥
dah dis booddee pavan jhulaavai ddor rahee liv laaee |3|ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಭಗವಂತನ ಪ್ರೀತಿಯ ದಾರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ. ||3||
ਉਨਮਨਿ ਮਨੂਆ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾ ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਗੀ ॥
aunaman manooaa sun samaanaa dubidhaa duramat bhaagee |ವಿಚಲಿತ ಮನಸ್ಸು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ; ದ್ವಂದ್ವತೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸು ಓಡಿಹೋಗಿದೆ.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਨਭਉ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੪੬॥
kahu kabeer anbhau ik dekhiaa raam naam liv laagee |4|2|46|ಕಬೀರ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ಒಬ್ಬ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ನಿರ್ಭೀತನು; ನಾನು ಭಗವಂತನ ಹೆಸರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ||4||2||46||
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਤਿਪਦੇ ॥
gaurree bairaagan tipade |ಗೌರೀ ಬೈರಾಗನ್, ತಿ-ಪಧಯ್:
ਉਲਟਤ ਪਵਨ ਚਕ੍ਰ ਖਟੁ ਭੇਦੇ ਸੁਰਤਿ ਸੁੰਨ ਅਨਰਾਗੀ ॥
aulattat pavan chakr khatt bhede surat sun anaraagee |ನಾನು ನನ್ನ ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಆರು ಚಕ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಚುಚ್ಚಿದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅರಿವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಗವಂತನ ಮೂಲ ಶೂನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵੈ ਤਾਸੁ ਖੋਜੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥
aavai na jaae marai na jeevai taas khoj bairaagee |1|ಬರದ ಅಥವಾ ಹೋಗದ, ಸಾಯದ ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟದ, ಓ ತ್ಯಜಿಸುವವನನ್ನು ಹುಡುಕು. ||1||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਉਲਟਿ ਸਮਾਨਾ ॥
mere man man hee ulatt samaanaa |ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಿದೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਅਕਲਿ ਭਈ ਅਵਰੈ ਨਾਤਰੁ ਥਾ ਬੇਗਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad akal bhee avarai naatar thaa begaanaa |1| rahaau |ಗುರುಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಬದಲಾಯಿತು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ||1||ವಿರಾಮ||
ਨਿਵਰੈ ਦੂਰਿ ਦੂਰਿ ਫੁਨਿ ਨਿਵਰੈ ਜਿਨਿ ਜੈਸਾ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥
nivarai door door fun nivarai jin jaisaa kar maaniaa |ಭಗವಂತನನ್ನು ಅವನಿರುವಂತೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದದ್ದು ದೂರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ದೂರವಿರುವುದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ.
ਅਲਉਤੀ ਕਾ ਜੈਸੇ ਭਇਆ ਬਰੇਡਾ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ॥੨॥
alautee kaa jaise bheaa bareddaa jin peea tin jaaniaa |2|ಇದು ಮಿಠಾಯಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಕ್ಕರೆ ನೀರಿನಂತೆ; ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ರುಚಿ ಗೊತ್ತು. ||2||
ਤੇਰੀ ਨਿਰਗੁਨ ਕਥਾ ਕਾਇ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ਐਸਾ ਕੋਇ ਬਿਬੇਕੀ ॥
teree niragun kathaa kaae siau kaheeai aaisaa koe bibekee |ಓ ಕರ್ತನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ; ಇದು ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದೆ. ಅಂತಹ ವಿವೇಚನಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೇ?
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਪਲੀਤਾ ਤਿਨਿ ਤੈਸੀ ਝਲ ਦੇਖੀ ॥੩॥੩॥੪੭॥
kahu kabeer jin deea paleetaa tin taisee jhal dekhee |3|3|47|ಕಬೀರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನೀವು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಫ್ಯೂಸ್ ಹಾಗೆಯೇ ನೀವು ನೋಡುವ ಫ್ಲ್ಯಾಷ್ ಕೂಡ ಇರುತ್ತದೆ. ||3||3||47||
ਗਉੜੀ ॥
gaurree |ಗೌರಿ:
ਤਹ ਪਾਵਸ ਸਿੰਧੁ ਧੂਪ ਨਹੀ ਛਹੀਆ ਤਹ ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਨਾਹੀ ॥
tah paavas sindh dhoop nahee chhaheea tah utapat parlau naahee |ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ, ಸಾಗರ, ಬಿಸಿಲು ಅಥವಾ ನೆರಳು ಇಲ್ಲ, ಸೃಷ್ಟಿ ಅಥವಾ ವಿನಾಶವಿಲ್ಲ.
ਜੀਵਨ ਮਿਰਤੁ ਨ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਬਿਆਪੈ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥੧॥
jeevan mirat na dukh sukh biaapai sun samaadh doaoo tah naahee |1|ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜೀವನ ಅಥವಾ ಸಾವು, ನೋವು ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಾಧಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಮಾತ್ರ ಇದೆ ಮತ್ತು ದ್ವಂದ್ವವಿಲ್ಲ. ||1||
ਸਹਜ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ॥
sahaj kee akath kathaa hai niraaree |ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ಸಮತೋಲನದ ಸ್ಥಿತಿಯ ವಿವರಣೆಯು ವರ್ಣನಾತೀತ ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾಗಿದೆ.
ਤੁਲਿ ਨਹੀ ਚਢੈ ਜਾਇ ਨ ਮੁਕਾਤੀ ਹਲੁਕੀ ਲਗੈ ਨ ਭਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tul nahee chadtai jaae na mukaatee halukee lagai na bhaaree |1| rahaau |ಅದನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ದಣಿದಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಗುರವೂ ಅಲ್ಲ, ಭಾರವೂ ಅಲ್ಲ. ||1||ವಿರಾಮ||
ਅਰਧ ਉਰਧ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥
aradh uradh doaoo tah naahee raat dinas tah naahee |ಕೆಳ ಅಥವಾ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಪಂಚಗಳೆರಡೂ ಇಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ਜਲੁ ਨਹੀ ਪਵਨੁ ਪਾਵਕੁ ਫੁਨਿ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਹਾ ਸਮਾਹੀ ॥੨॥
jal nahee pavan paavak fun naahee satigur tahaa samaahee |2|ನೀರು, ಗಾಳಿ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿ ಇಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಗುರು ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ||2||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਰਹੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਲਹੀਐ ॥
agam agochar rahai nirantar gur kirapaa te laheeai |ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾಗದ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಾಹ್ಯವಾದ ಭಗವಂತ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਬਲਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ॥੩॥੪॥੪੮॥
kahu kabeer bal jaau gur apune satasangat mil raheeai |3|4|48|ಕಬೀರ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ತ್ಯಾಗ; ನಾನು ಸಾಧ್ ಸಂಗತ್, ಪವಿತ್ರ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ||3||4||48||
ਗਉੜੀ ॥
gaurree |ಗೌರಿ:
ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦੁਇ ਬੈਲ ਬਿਸਾਹੇ ਪਵਨੁ ਪੂਜੀ ਪਰਗਾਸਿਓ ॥
paap pun due bail bisaahe pavan poojee paragaasio |ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಎರಡರಿಂದಲೂ, ದೇಹದ ಎತ್ತು ಖರೀದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಉಸಿರಾಟದ ಗಾಳಿಯು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿದೆ.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਗੂਣਿ ਭਰੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਇਨ ਬਿਧਿ ਟਾਂਡ ਬਿਸਾਹਿਓ ॥੧॥
trisanaa goon bharee ghatt bheetar in bidh ttaandd bisaahio |1|ಅದರ ಬೆನ್ನಿನ ಚೀಲವು ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ನಾವು ಹಿಂಡಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತೇವೆ. ||1||
ਐਸਾ ਨਾਇਕੁ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥
aaisaa naaeik raam hamaaraa |ನನ್ನ ಪ್ರಭುವು ಅಂತಹ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿ!
ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਕੀਓ ਬਨਜਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal sansaar keeo banajaaraa |1| rahaau |ಅವನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ||1||ವಿರಾಮ||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਭਏ ਜਗਾਤੀ ਮਨ ਤਰੰਗ ਬਟਵਾਰਾ ॥
kaam krodh due bhe jagaatee man tarang battavaaraa |ಲೈಂಗಿಕ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವು ತೆರಿಗೆ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವವರು, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಅಲೆಗಳು ಹೆದ್ದಾರಿ ದರೋಡೆಕೋರರು.
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦਾਨੁ ਨਿਬੇਰਹਿ ਟਾਂਡਾ ਉਤਰਿਓ ਪਾਰਾ ॥੨॥
panch tat mil daan nibereh ttaanddaa utario paaraa |2|ಐದು ಅಂಶಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಲೂಟಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಹಿಂಡಿನ ವಿಲೇವಾರಿ ಹೀಗಿದೆ! ||2||
ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਬ ਐਸੀ ਬਨਿ ਆਈ ॥
kahat kabeer sunahu re santahu ab aaisee ban aaee |ಕಬೀರ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಓ ಸಂತರೇ, ಕೇಳು: ಇದು ಈಗ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸ್ಥಿತಿ!
ਘਾਟੀ ਚਢਤ ਬੈਲੁ ਇਕੁ ਥਾਕਾ ਚਲੋ ਗੋਨਿ ਛਿਟਕਾਈ ॥੩॥੫॥੪੯॥
ghaattee chadtat bail ik thaakaa chalo gon chhittakaaee |3|5|49|ಹತ್ತಲು ಹೋದಾಗ ಎತ್ತು ಸುಸ್ತಾಯಿತು; ತನ್ನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಎಸೆದು, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ. ||3||5||49||
ਗਉੜੀ ਪੰਚਪਦਾ ॥
gaurree panchapadaa |ಗೌರಿ, ಪಂಚ-ಪದಾಯ:
ਪੇਵਕੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਹੈ ਸਾਹੁਰੜੈ ਜਾਣਾ ॥
pevakarrai din chaar hai saahurarrai jaanaa |ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ದಿನಗಳವರೆಗೆ, ಆತ್ಮ-ವಧು ತನ್ನ ಪೋಷಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾಳೆ; ನಂತರ, ಅವಳು ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ਅੰਧਾ ਲੋਕੁ ਨ ਜਾਣਈ ਮੂਰਖੁ ਏਆਣਾ ॥੧॥
andhaa lok na jaanee moorakh eaanaa |1|ಕುರುಡರು, ಮೂರ್ಖರು ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಇದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ||1||
ਕਹੁ ਡਡੀਆ ਬਾਧੈ ਧਨ ਖੜੀ ॥
kahu ddaddeea baadhai dhan kharree |ಹೇಳಿ, ವಧು ತನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ?
ਪਾਹੂ ਘਰਿ ਆਏ ਮੁਕਲਾਊ ਆਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paahoo ghar aae mukalaaoo aae |1| rahaau |ಅತಿಥಿಗಳು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು, ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ||1||ವಿರಾಮ||
ਓਹ ਜਿ ਦਿਸੈ ਖੂਹੜੀ ਕਉਨ ਲਾਜੁ ਵਹਾਰੀ ॥
oh ji disai khooharree kaun laaj vahaaree |ನಾವು ನೋಡುವ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಾವಿಗೆ ಉಸಿರಾಟದ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಯಾರು ಇಳಿಸಿದ್ದಾರೆ?
ਲਾਜੁ ਘੜੀ ਸਿਉ ਤੂਟਿ ਪੜੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੨॥
laaj gharree siau toott parree utth chalee panihaaree |2|ಉಸಿರಾಟದ ಹಗ್ಗವು ದೇಹದ ಪಿಚರ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀರು-ವಾಹಕವು ಎದ್ದು ಹೊರಡುತ್ತದೆ. ||2||
ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਅਪੁਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ॥
saahib hoe deaal kripaa kare apunaa kaaraj savaare |ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಯಜಮಾನನು ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಅವಳ ವ್ಯವಹಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.