ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Páxina - 433
ਛਛੈ ਛਾਇਆ ਵਰਤੀ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਭਰਮੁ ਹੋਆ ॥
chhachhai chhaaeaa varatee sabh antar teraa keea bharam hoaa |Chhachha: a ignorancia existe dentro de todos; a dúbida é obra túa, Señor.
ਭਰਮੁ ਉਪਾਇ ਭੁਲਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨੑ ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆ ॥੧੦॥
bharam upaae bhulaaeean aape teraa karam hoaa tina guroo miliaa |10|Creando dúbidas, Ti mesmo fai que vaguen en ilusión; aqueles que bendices coa túa misericordia reúnense co Guru. ||10||
ਜਜੈ ਜਾਨੁ ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭੀਖ ਭਵਿਆ ॥
jajai jaan mangat jan jaachai lakh chauraaseeh bheekh bhaviaa |Jajja: Ese ser humilde que pide sabedoría andou mendigando por 8,4 millóns de encarnacións.
ਏਕੋ ਲੇਵੈ ਏਕੋ ਦੇਵੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਮੈ ਸੁਣਿਆ ॥੧੧॥
eko levai eko devai avar na doojaa mai suniaa |11|O único Señor quita, e o único Señor dá; Non oín falar de ningún outro. ||11||
ਝਝੈ ਝੂਰਿ ਮਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਦੇਣਾ ਸੁ ਦੇ ਰਹਿਆ ॥
jhajhai jhoor marahu kiaa praanee jo kichh denaa su de rahiaa |Jhajha: Ó ser mortal, por que morres de ansiedade? O que o Señor debe dar, seguirá dando.
ਦੇ ਦੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਜਿਉ ਜੀਆ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਪਇਆ ॥੧੨॥
de de vekhai hukam chalaae jiau jeea kaa rijak peaa |12|El dá, e dá, e vela por nós; segundo as Ordes que El da, os seus seres reciben alimento. ||12||
ਞੰਞੈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਾ ਦੇਖਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥
yanyai nadar kare jaa dekhaa doojaa koee naahee |Nyanya: Cando o Señor concede a súa mirada de graza, entón non vexo ningunha outra.
ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧੩॥
eko rav rahiaa sabh thaaee ek vasiaa man maahee |13|O único Señor está totalmente impregnado por todas partes; o único Señor mora dentro da mente. ||13||
ਟਟੈ ਟੰਚੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ॥
ttattai ttanch karahu kiaa praanee gharree ki muhat ki utth chalanaa |Tatta: Por que practicas a hipocrisía, mortal? Nun momento, nun instante, terás que erguerte e marchar.
ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰਹੁ ਅਪਣਾ ਭਾਜਿ ਪੜਹੁ ਤੁਮ ਹਰਿ ਸਰਣਾ ॥੧੪॥
jooaai janam na haarahu apanaa bhaaj parrahu tum har saranaa |14|Non perdas a túa vida na aposta - apresúrate ao Santuario do Señor. ||14||
ਠਠੈ ਠਾਢਿ ਵਰਤੀ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਜਿਨੑ ਕਾ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥
tthatthai tthaadt varatee tin antar har charanee jina kaa chit laagaa |T'hat'ha: a paz impregna aqueles que vinculan a súa conciencia aos pés de loto do Señor.
ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਤਉ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥
chit laagaa seee jan nisatare tau parasaadee sukh paaeaa |15|Eses seres humildes, cuxa conciencia está tan ligada, sálvanse; pola túa gracia, obteñen a paz. ||15||
ਡਡੈ ਡੰਫੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸੁ ਸਭੁ ਚਲਣਾ ॥
ddaddai ddanf karahu kiaa praanee jo kichh hoaa su sabh chalanaa |Dadda: Por que fas espectáculos tan ostentosos, mortal? Todo o que exista, todo pasará.
ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੧੬॥
tisai sarevahu taa sukh paavahu sarab nirantar rav rahiaa |16|Sírvalle, pois, a El, que está contido e omnipresente entre todos, e obteredes a paz. ||16||
ਢਢੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਆਪੇ ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ॥
dtadtai dtaeh usaarai aape jiau tis bhaavai tivai kare |Dhadha: El mesmo establece e desestablece; como lle gusta á súa vontade, tamén actúa.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਤਿਸੁ ਨਿਸਤਾਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧੭॥
kar kar vekhai hukam chalaae tis nisataare jaa kau nadar kare |17|Tendo creada a creación, vela por ela; El emite os seus mandamentos e emancipa a aqueles sobre os que proxecta a súa mirada de graza. ||17||
ਣਾਣੈ ਰਵਤੁ ਰਹੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥
naanai ravat rahai ghatt antar har gun gaavai soee |Nanna: Aquel cuxo corazón está cheo do Señor, canta as súas gloriosas loanzas.
ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਕਰਤਾ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧੮॥
aape aap milaae karataa punarap janam na hoee |18|Aquel a quen o Señor Creador une consigo mesmo, non está consignado á reencarnación. ||18||
ਤਤੈ ਤਾਰੂ ਭਵਜਲੁ ਹੋਆ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
tatai taaroo bhavajal hoaa taa kaa ant na paaeaa |Tatta: O terrible mundo-océano é moi profundo; non se poden atopar os seus límites.
ਨਾ ਤਰ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਹਮ ਬੂਡਸਿ ਤਾਰਿ ਲੇਹਿ ਤਾਰਣ ਰਾਇਆ ॥੧੯॥
naa tar naa tulahaa ham booddas taar lehi taaran raaeaa |19|Non teño barco, nin sequera balsa; Estou afogando - sálvame, oh Rei Salvador! ||19||
ਥਥੈ ਥਾਨਿ ਥਾਨੰਤਰਿ ਸੋਈ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਹੋਆ ॥
thathai thaan thaanantar soee jaa kaa keea sabh hoaa |T'hat'ha: En todos os lugares e espazos intermedios, El é; todo o que existe é por El.
ਕਿਆ ਭਰਮੁ ਕਿਆ ਮਾਇਆ ਕਹੀਐ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਭਲਾ ॥੨੦॥
kiaa bharam kiaa maaeaa kaheeai jo tis bhaavai soee bhalaa |20|Que é a dúbida? Como se chama Maya? Todo o que lle agrada é bo. ||20||
ਦਦੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਕਿਸੈ ਦੋਸੁ ਕਰੰਮਾ ਆਪਣਿਆ ॥
dadai dos na deaoo kisai dos karamaa aapaniaa |Papá: Non culpes a ninguén máis; culpa en vez das súas propias accións.
ਜੋ ਮੈ ਕੀਆ ਸੋ ਮੈ ਪਾਇਆ ਦੋਸੁ ਨ ਦੀਜੈ ਅਵਰ ਜਨਾ ॥੨੧॥
jo mai keea so mai paaeaa dos na deejai avar janaa |21|Fixen o que fixera, por iso sufrín; Non culpo a ninguén. ||21||
ਧਧੈ ਧਾਰਿ ਕਲਾ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਹਰਿ ਚੀਜੀ ਜਿਨਿ ਰੰਗ ਕੀਆ ॥
dhadhai dhaar kalaa jin chhoddee har cheejee jin rang keea |Dhadha: o seu poder estableceu e sostén a terra; o Señor impartiu a súa cor a todo.
ਤਿਸ ਦਾ ਦੀਆ ਸਭਨੀ ਲੀਆ ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੨੨॥
tis daa deea sabhanee leea karamee karamee hukam peaa |22|Os seus dons son recibidos por todos; todos actúan segundo o seu mandamento. ||22||
ਨੰਨੈ ਨਾਹ ਭੋਗ ਨਿਤ ਭੋਗੈ ਨਾ ਡੀਠਾ ਨਾ ਸੰਮ੍ਹਲਿਆ ॥
nanai naah bhog nit bhogai naa ddeetthaa naa samhaliaa |Nanna: O Señor Marido goza de praceres eternos, pero non se ve nin se entende.
ਗਲੀ ਹਉ ਸੋਹਾਗਣਿ ਭੈਣੇ ਕੰਤੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ॥੨੩॥
galee hau sohaagan bhaine kant na kabahoon mai miliaa |23|Chámanme a noiva da alma feliz, irmá, pero o meu marido, Señor, nunca me coñeceu. ||23||
ਪਪੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ॥
papai paatisaahu paramesar vekhan kau parapanch keea |Pappa: O Rei Supremo, o Señor Trascendente, creou o mundo e vela por el.
ਦੇਖੈ ਬੂਝੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੨੪॥
dekhai boojhai sabh kichh jaanai antar baahar rav rahiaa |24|Ve e entende, e sábeo todo; interior e exteriormente, está plenamente penetrante. ||24||
ਫਫੈ ਫਾਹੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਾਸਾ ਜਮ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥
fafai faahee sabh jag faasaa jam kai sangal bandh leaa |Faffa: O mundo enteiro está atrapado no lazo da Morte, e todos están atados polas súas cadeas.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸੇ ਨਰ ਉਬਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤਿ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨੫॥
guraparasaadee se nar ubare ji har saranaagat bhaj peaa |25|Pola graza do Guru, só eles se salvan, que se apresuran a entrar no Santuario do Señor. ||25||
ਬਬੈ ਬਾਜੀ ਖੇਲਣ ਲਾਗਾ ਚਉਪੜਿ ਕੀਤੇ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥
babai baajee khelan laagaa chauparr keete chaar jugaa |Babba: Púxose a xogar, no taboleiro de xadrez das catro idades.