Mae'r haf ar ein hôl hi bellach, a thymor y gaeaf o'n blaenau. Wrth syllu ar y ddrama hon, mae fy meddwl sigledig yn simsan.
Ym mhob un o'r deg cyfeiriad, mae'r canghennau'n wyrdd ac yn fyw. Mae'r hyn sy'n aeddfedu'n araf, yn felys.
O Nanak, yn Assu, cyfarfyddwch â mi, fy Anwylyd. Mae'r Gwir Gwrw wedi dod yn Eiriolwr a Ffrind i mi. ||11||
Yn Katak, dyna'n unig sy'n dod i ben, sy'n plesio Ewyllys Duw.
Mae lamp greddf yn llosgi, wedi'i goleuo gan hanfod realiti.
Cariad yw'r olew yn y lamp, sy'n uno'r briodferch enaid â'i Harglwydd. Mae'r briodferch wrth ei bodd, mewn ecstasi.
Un sy'n marw mewn beiau a diffygion - nid yw ei marwolaeth yn llwyddiannus. Ond y mae un sy'n marw mewn rhinwedd gogoneddus, yn marw mewn gwirionedd.
Mae y rhai sydd wedi eu bendithio ag addoliad defosiynol o'r Naam, sef Enw yr Arglwydd, yn eistedd yn eu cartref eu hunain. Maen nhw'n gosod eu gobeithion ynot ti.
Nanac: agor caeadau dy ddrws, O Arglwydd, a chwrdd â mi. Mae un foment fel chwe mis i mi. ||12||
Da yw mis Maghar, i'r rhai sy'n canu Mawl i'r Arglwydd, ac yn uno yn ei Fod.
Mae'r wraig rinweddol yn traethu Ei Glodforedd Gogoneddus ; Fy Anwylyd Arglwydd Arglwydd sydd Dragwyddol a Digyfnewid.
Mae'r Arglwydd pennaf yn Ddisymud a Digyfnewid, Yn Glyfar a Doeth; mae'r byd i gyd yn anwadal.
Trwy rinwedd doethineb ysbrydol a myfyrdod, mae hi yn uno yn Ei Fod ; y mae hi yn rhyngu bodd Duw, ac y mae Efe yn ei phlesio.
Clywais y caneuon a'r gerddoriaeth, a cherddi'r beirdd; ond yn unig Enw yr Arglwydd sydd yn tynnu ymaith fy mhoen.
O Nanak, mae'r briodferch enaid honno'n plesio ei Gwr, Arglwydd, sy'n cyflawni addoliad defosiynol cariadus o flaen ei Anwylyd. ||13||
Yn Poh, mae'r eira'n disgyn, a sudd y coed a'r caeau'n sychu.
Pam nad wyt ti wedi dod? Rwy'n eich cadw yn fy meddwl, corff a cheg.
mae efe yn treiddio trwy fy meddwl a'm corph ; Ef yw Bywyd y Byd. Trwy Air y Guru's Shabad, Rwy'n mwynhau Ei Gariad.
Mae ei Oleuni yn llenwi pawb a aned o wyau, a aned o'r groth, a aned o chwys ac a aned o'r ddaear, pob calon.
Caniatâ imi Weledigaeth Fendigaid Dy Darshan, Arglwydd Trugaredd a thosturi. O Rhoddwr Mawr, rho imi ddeall, er mwyn imi gael iachawdwriaeth.
O Nanac, mae'r Arglwydd yn mwynhau, yn sawru ac yn ysbeilio'r briodferch sydd mewn cariad ag Ef. ||14||
Yn Maagh, dof yn bur; Gwn fod cysegr sanctaidd pererindod o'm mewn.
Yr wyf wedi cyfarfod â'm Cyfaill yn reddfol rwydd ; Yr wyf yn amgyffred ei Rinweddau Gogoneddus, ac yn uno yn Ei Fod.
Fy Anwylyd, Hardd Arglwydd Dduw, gwrandewch: canaf Dy Ogoniannau, ac unaf yn Dy Fod. Os yw'n plesio Dy Ewyllys, ymdrochi yn y pwll cysegredig oddi mewn.
Y Ganges, Jamunaa, man cyfarfod cysegredig y tair afon, y saith môr,
Mae elusengarwch, rhoddion, addoliad ac addoliad oll yn gorffwys yn yr Arglwydd Dduw Trosgynnol; ar hyd yr oesoedd, sylweddolaf yr Un.
O Nanak, yn Maagh, yr hanfod mwyaf aruchel yw myfyrdod ar yr Arglwydd ; hwn yw baddon glanhau yr wyth a thrigain o gysegrfeydd cysegredig pererindod. ||15||
Yn Phalgun, mae ei meddwl wedi'i swyno, wedi'i blesio gan Gariad ei Anwylyd.
Nos a dydd, mae hi wedi'i swyno, ac mae ei hunanoldeb wedi diflannu.
Mae ymlyniad emosiynol yn cael ei ddileu o'i meddwl, pan fydd yn ei blesio Ef; yn Ei Drugaredd, Daw i'm cartref.
Yr wyf yn gwisgo amryw ddillad, ond heb fy Anwylyd, ni chaf le ym Mhlasdy ei Bresenoldeb.
Yr wyf wedi addurno fy hun â garlantau o flodau, mwclis perl, olew persawrus a gwisgoedd sidan.
O Nanak, mae'r Guru wedi fy uno ag Ef. Mae'r briodferch enaid wedi dod o hyd i'w Gwr Arglwydd, o fewn cartref ei chalon ei hun. ||16||
Mae'r deuddeg mis, y tymhorau, yr wythnosau, y dyddiau, yr oriau, y munudau a'r eiliadau i gyd yn aruchel,
Pan ddaw y Gwir Arglwydd a'i chyfarfod yn rhwydd naturiol.
Mae Duw, fy Anwylyd, wedi cwrdd â mi, ac mae fy materion i gyd wedi'u datrys. Mae Arglwydd y Creawdwr yn gwybod pob ffordd a modd.
Fe'm carir gan yr Un sydd wedi fy addurno a'm dyrchafu; Yr wyf wedi cyfarfod ag ef, ac yr wyf yn blasu Ei Gariad.
Daw gwely fy nghalon yn hardd, pan fydd fy Arglwydd Gŵr yn fy nhreisio. Fel Gurmukh, mae'r dynged ar fy nhalcen wedi'i deffro a'i actifadu.