Mae’r byd truenus hwn yn gaer o bapur, o liw a ffurf a thriciau clyfar.
Diferyn bychan o ddwfr, neu ychydig o bwff o wynt, yn difetha ei ogoniant; mewn amrantiad, ei oes yn dod i ben. ||4||
Mae fel tŷ coeden yn ymyl glan afon, a ffau sarff yn y tŷ hwnnw.
Pan fydd yr afon yn gorlifo, beth sy'n digwydd i'r tŷ coeden? Mae'r neidr yn brathu, fel deuoliaeth yn y meddwl. ||5||
Trwy swyn hud doethineb ysbrydol y Guru, a myfyrdod ar Air Dysgeidiaeth y Guru, mae drygioni a llygredd yn cael eu llosgi i ffwrdd.
Mae'r meddwl a'r corff yn cael eu hoeri a'u lleddfu a cheir Gwirionedd, trwy addoliad defosiynol rhyfeddol ac unigryw yr Arglwydd. ||6||
Mae popeth sy'n bodoli yn erfyn arnat Ti; Yr wyt yn drugarog wrth bob bod.
Ceisiaf Dy Noddfa ; gwared fy anrhydedd, O Arglwydd y Byd, a bendithia fi â Gwirionedd. ||7||
Wedi ei rwymo mewn materion bydol a chyfathrach, nid yw y dall yn deall ; mae'n ymddwyn fel cigydd llofruddiog.
Ond os yw'n cyfarfod â'r Gwir Guru, yna mae'n deall ac yn deall, ac mae ei feddwl wedi'i drwytho â gwir ddoethineb ysbrydol. ||8||
Heb y Gwirionedd, ffug yw'r corff diwerth hwn; Rwyf wedi ymgynghori â'm Guru ar hyn.
O Nanac, fod Duw wedi datguddio Duw i mi; heb y Gwirionedd, breuddwyd yn unig yw'r byd i gyd. ||9||2||
Malaar, Mehl Cyntaf:
Mae'r aderyn glaw a'r pysgod yn cael heddwch mewn dŵr; plesir y carw gan swn y gloch. ||1||
Mae'r aderyn glaw yn canu yn y nos, fy mam. ||1||Saib||
O fy Anwylyd, fy nghariad at Ti byth ni derfyn, os dy Ewyllys di ydyw. ||2||
Cwsg wedi darfod, ac egotistiaeth wedi blino'n lân o fy nghorff; y mae fy nghalon yn treiddio i ddysgeidiaeth y Gwirionedd. ||3||
Gan hedfan ymhlith y coed a'r planhigion, rwy'n parhau i fod yn newynog; yn yfed yn gariadus yn Naam, Enw yr Arglwydd, bodlon wyf. ||4||
Yr wyf yn syllu arnat, a'm tafod yn llefain arnat; Rwyf mor sychedig am Weledigaeth Fendigaid Dy Darshan. ||5||
Heb fy Anwylyd, po fwyaf yr wyf yn addurno fy hun, mwyaf fy nghorff llosgi; nid yw'r dillad hyn yn edrych yn dda ar fy nghorff. ||6||
Heb fy Anwylyd, ni allaf oroesi hyd yn oed am amrantiad; heb gyfarfod ag Ef, ni allaf gysgu. ||7||
Mae ei Gwr Arglwydd gerllaw, ond nid yw'r briodferch druenus yn gwybod hynny. Mae'r Gwir Gwrw yn ei ddatgelu iddi. ||8||
Pan mae hi'n ei gyfarfod Ef yn reddfol, mae hi'n canfod heddwch; y mae Gair y Shabad yn diffodd tân awydd. ||9||
Meddai Nanac, trwot ti, O Arglwydd, y mae fy meddwl yn cael ei foddhau a'i dyhuddo; Ni allaf fynegi Eich gwerth. ||10||3||
Malaar, First Mehl, Ashtpadheeyaa, Ail Dŷ:
Un Duw Creawdwr Cyffredinol. Gan Gras Y Gwir Guru:
Mae'r ddaear yn plygu o dan bwysau'r dŵr,
y mynyddoedd aruchel a'r ceudyllau yr isfyd.
Gan ystyried Gair Shabad y Guru, mae'r cefnforoedd yn tawelu.
Darganfyddir llwybr rhyddhad trwy ddarostwng yr ego. ||1||
Yr wyf yn ddall; Yr wyf yn ceisio Goleuni'r Enw.
Cymeraf Gynhaliaeth Naam, Enw'r Arglwydd. Rwy'n cerdded ar lwybr dirgelwch Ofn y Guru. ||1||Saib||