ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Tudalen - 1417
ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਨੀਐ ਸਾਚੇ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੩੩॥
naanak sabad marai man maaneeai saache saachee soe |33|Nanak, pan fydd rhywun yn marw yng Ngair y Shabad, mae'r meddwl yn cael ei blesio a'i dyhuddo. Gwir yw enw da'r rhai sy'n wir. ||33||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਗਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
maaeaa mohu dukh saagar hai bikh dutar tariaa na jaae |Mae ymlyniad emosiynol i Maya yn gefnfor peryglus o boen a gwenwyn, na ellir ei groesi.
ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥
meraa meraa karade pach mue haumai karat vihaae |Gan sgrechian, "Mine, mine!", maent yn pydru ac yn marw; maent yn pasio eu bywydau mewn egotism.
ਮਨਮੁਖਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ਹੈ ਅਧ ਵਿਚਿ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥
manamukhaa uravaar na paar hai adh vich rahe lapattaae |Mae'r manmukhiaid hunan ewyllysgar mewn limbo, na'r ochr hon, na'r llall; maent yn sownd yn y canol.
ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥
jo dhur likhiaa su kamaavanaa karanaa kachhoo na jaae |Gweithredant fel y maent wedi eu rhag- dynghedu ; ni allant wneud dim arall.
ਗੁਰਮਤੀ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਭਾਇ ॥
guramatee giaan ratan man vasai sabh dekhiaa braham subhaae |Yn dilyn Dysgeidiaeth y Guru, mae'r em o ddoethineb ysbrydol yn aros yn y meddwl, ac yna mae Duw i'w weld yn hawdd ym mhob peth.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਵਡਭਾਗੀ ਚੜੈ ਤੇ ਭਉਜਲਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥੩੪॥
naanak satigur bohithai vaddabhaagee charrai te bhaujal paar langhaae |34|O Nanak, mae'r rhai ffodus iawn yn cychwyn ar Gwch y Gwir Guru; maent yn cael eu cario ar draws y byd-gefnfor dychrynllyd. ||34||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ ॥
bin satigur daataa ko nahee jo har naam dee aadhaar |Heb y Gwir Guru, nid oes unrhyw roddwr a all roi Cefnogaeth Enw'r Arglwydd.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
gur kirapaa te naau man vasai sadaa rahai ur dhaar |Trwy ras Guru, daw'r Enw i drigo yn y meddwl; cadw ef yn gysegredig yn dy galon.
ਤਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਤਿਪਤਿ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥
tisanaa bujhai tipat hoe har kai naae piaar |Mae tân dymuniad yn cael ei ddiffodd, ac un yn canfod bodlonrwydd, trwy Gariad Enw'r Arglwydd.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩੫॥
naanak guramukh paaeeai har apanee kirapaa dhaar |35|O Nanak, mae'r Gurmukh yn dod o hyd i'r Arglwydd, pan fydd Ef yn cawodydd ei Drugaredd. ||35||
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਤੁ ਬਰਲਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥
bin sabadai jagat baraliaa kahanaa kachhoo na jaae |Heb y Shabad, mae'r byd mor wallgof, fel na ellir ei ddisgrifio hyd yn oed.
ਹਰਿ ਰਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har rakhe se ubare sabad rahe liv laae |Achubir y rhai a ddiogelir gan yr Arglwydd ; maent yn dal mewn cysylltiad cariadus â Gair y Shabad.
ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਰਖੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥੩੬॥
naanak karataa sabh kichh jaanadaa jin rakhee banat banaae |36|O Nanak, mae'r Creawdwr a wnaeth y gwneuthuriad hwn yn gwybod popeth. ||36||
ਹੋਮ ਜਗ ਸਭਿ ਤੀਰਥਾ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ ॥
hom jag sabh teerathaa parri panddit thake puraan |Mae'r Panditiaid, yr ysgolheigion crefyddol, wedi blino ar wneud tân-offrymau ac aberthau, gwneud pererindod i'r holl gysegrfeydd cysegredig, a darllen y Puraanas.
ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਮਿਟਈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥
bikh maaeaa mohu na mittee vich haumai aavan jaan |Ond ni allant gael gwared ar y gwenwyn o ymlyniad emosiynol i Maya; maent yn parhau i fynd a dod mewn egotism.
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲੁ ਉਤਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
satigur miliaai mal utaree har japiaa purakh sujaan |Wrth gwrdd â'r Gwir Gwrw, mae budreddi rhywun yn cael ei olchi i ffwrdd, gan fyfyrio ar yr Arglwydd, y Prif Fod, yr Un Hollwybodol.
ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੩੭॥
jinaa har har prabh seviaa jan naanak sad kurabaan |37|Mae Nanak gwas am byth yn aberth i'r rhai sy'n gwasanaethu eu Harglwydd Dduw. ||37||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤਵਦੇ ਬਹੁ ਆਸਾ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥
maaeaa mohu bahu chitavade bahu aasaa lobh vikaar |Mae marwolion yn meddwl yn fawr am Maya ac ymlyniad emosiynol; goleddant obeithion mawr, mewn trachwant a llygredd.
ਮਨਮੁਖਿ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਰਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਖਿਨ ਵਾਰ ॥
manamukh asathir naa theeai mar binas jaae khin vaar |Nid yw y manmukhiaid hunan- ewyllysgar yn dyfod yn gyson a sefydlog ; maent yn marw ac wedi mynd mewn amrantiad.
ਵਡ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥
vadd bhaag hovai satigur milai haumai tajai vikaar |Dim ond y rhai sydd wedi'u bendithio â lwc dda sy'n cwrdd â'r Gwir Guru, ac yn gadael eu hegotistiaeth a'u llygredd ar eu hôl.
ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਪਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥੩੮॥
har naamaa jap sukh paaeaa jan naanak sabad veechaar |38|Canant Enw'r Arglwydd, cânt heddwch; gwas Nanak yn myfyrio Gair y Shabad. ||38||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
bin satigur bhagat na hovee naam na lagai piaar |Heb y Gwir Guru, nid oes addoliad defosiynol, a dim cariad at y Naam, Enw'r Arglwydd.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੩੯॥
jan naanak naam araadhiaa gur kai het piaar |39|Mae'r gwas Nanak yn addoli ac yn addoli'r Naam, gyda chariad ac anwyldeb tuag at y Guru. ||39||
ਲੋਭੀ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ਨ ਕੀਜੈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥
lobhee kaa vesaahu na keejai je kaa paar vasaae |Peidiwch ag ymddiried mewn pobl farus, os gallwch chi osgoi gwneud hynny.
ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਤਿਥੈ ਧੁਹੈ ਜਿਥੈ ਹਥੁ ਨ ਪਾਇ ॥
ant kaal tithai dhuhai jithai hath na paae |Ar yr eiliad olaf un, byddant yn eich twyllo yno, lle na fydd neb yn gallu rhoi help llaw.
ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਕਰੇ ਮੁਹਿ ਕਾਲਖ ਦਾਗੁ ਲਗਾਇ ॥
manamukh setee sang kare muhi kaalakh daag lagaae |Bydd pwy bynnag sy'n gysylltiedig â'r manmukhiaid hunan-ewyllus, yn cael ei wyneb yn ddu ac yn fudr.
ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨੑ ਲੋਭੀਆਂ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥
muh kaale tina lobheean jaasan janam gavaae |Du yw wynebau'r bobl farus hynny; maent yn colli eu bywydau, ac yn gadael mewn gwarth.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
satasangat har mel prabh har naam vasai man aae |Arglwydd, gad imi ymuno â'r Sat Sangat, y Gwir Gynulleidfa; bydded i Enw'r Arglwydd Dduw aros yn fy meddwl.
ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੪੦॥
janam maran kee mal utarai jan naanak har gun gaae |40|Y mae budreddi a llygredd genedigaeth a marwolaeth wedi eu golchi ymaith, O was Nanac, yn canu Mawl i'r Arglwydd. ||40||
ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥
dhur har prabh karatai likhiaa su mettanaa na jaae |Beth bynnag sydd wedi ei rag-dynnu gan yr Arglwydd Dduw Creawdwr, ni ellir ei ddileu.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
jeeo pindd sabh tis daa pratipaal kare har raae |Ei gorff a'i enaid yw ei holl eiddo. Mae'r Arglwydd Frenin Sofran yn coleddu'r cyfan.
ਚੁਗਲ ਨਿੰਦਕ ਭੁਖੇ ਰੁਲਿ ਮੁਏ ਏਨਾ ਹਥੁ ਨ ਕਿਥਾਊ ਪਾਇ ॥
chugal nindak bhukhe rul mue enaa hath na kithaaoo paae |Bydd y clecs a'r athrodwyr yn dal yn newynog ac yn marw, gan dreiglo yn y llwch; ni all eu dwylo gyrraedd unman.
ਬਾਹਰਿ ਪਾਖੰਡ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ ॥
baahar paakhandd sabh karam kareh man hiradai kapatt kamaae |O'r tu allan, y maent yn gwneuthur pob gweithred briodol, ond rhagrithwyr ydynt ; yn eu meddyliau a'u calonnau, y maent yn arfer dichell a thwyll.
ਖੇਤਿ ਸਰੀਰਿ ਜੋ ਬੀਜੀਐ ਸੋ ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ॥
khet sareer jo beejeeai so ant khaloaa aae |Beth bynnag a blannwyd yn fferm y corff, deued a saif ger eu bron yn y diwedd.