ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 371

ਤਾਹੀ ਕੇ ਹੇਤ ਚਲੇ ਤਜਿ ਕੈ ਪੁਰਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਗੋਪ ਸੁ ਪੂਜਨ ਦੇਵੀ ॥੭੫੭॥

taahee ke het chale taj kai pur gvaarin gop su poojan devee |757|

ഗോപികമാരും ഗോപമാരും അവളെ ആരാധിക്കുന്നതിനായി നഗരത്തിന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.757.

ਆਠ ਭੁਜਾ ਜਿਹ ਕੀ ਜਗਿ ਮਾਲੁਮ ਸੁੰਭ ਸੰਘਾਰਨਿ ਨਾਮ ਜਿਸੀ ਕੋ ॥

aatth bhujaa jih kee jag maalum sunbh sanghaaran naam jisee ko |

ആരുടെ എട്ട് വശങ്ങളും ലോകം അറിയുന്നു, ആരുടെ പേര് 'ശുംഭ സംഘറാണി' എന്നാണ്.

ਸਾਧਨ ਦੋਖਨ ਕੀ ਹਰਤਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਨ ਮਾਨਤ ਤ੍ਰਾਸ ਕਿਸੀ ਕੋ ॥

saadhan dokhan kee harataa kab sayaam na maanat traas kisee ko |

എട്ട് ഭുജങ്ങളുള്ളവൾ, ശുംഭൻ്റെ ഘാതകയായവൾ, സന്യാസിമാരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നീക്കുന്നവൾ, ഭയരഹിതയായവൾ.

ਸਾਤ ਅਕਾਸ ਪਤਾਲਨ ਸਾਤਨ ਫੈਲ ਰਹਿਓ ਜਸ ਨਾਮੁ ਇਸੀ ਕੋ ॥

saat akaas pataalan saatan fail rahio jas naam isee ko |

ആരുടെ കീർത്തി സപ്തആകാശങ്ങളിലും ഭൂലോകത്തിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു

ਤਾਹੀ ਕੋ ਪੂਜਨ ਦ੍ਯੋਸ ਲਗਿਓ ਸਭ ਗੋਪ ਚਲੇ ਹਿਤ ਮਾਨਿ ਤਿਸੀ ਕੋ ॥੭੫੮॥

taahee ko poojan dayos lagio sabh gop chale hit maan tisee ko |758|

അവളെ ആരാധിക്കുന്നതിനായി എല്ലാ ഗോപമാരും ഇന്ന് പോകുന്നു.758.

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਮਹਾਰੁਦ੍ਰ ਅਰੁ ਚੰਡਿ ਕੇ ਚਲੇ ਪੂਜਬੇ ਕਾਜ ॥

mahaarudr ar chandd ke chale poojabe kaaj |

മഹാ രുദ്രനും ചണ്ഡിയും പൂജാ വേലകൾക്കായി പോയിരിക്കുന്നു.

ਜਸੁਧਾ ਤ੍ਰੀਯਾ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਅਉ ਸੰਗ ਲੀਏ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ॥੭੫੯॥

jasudhaa treeyaa balibhadr aau sang lee brijaraaj |759|

മഹാനായ രുദ്രനെയും ചണ്ഡിയെയും ആരാധിക്കുന്നതിനായി കൃഷ്ണൻ യശോദയ്ക്കും ബൽറാമിനുമൊപ്പം പോകുന്നു.759.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਪੂਜਨ ਕਾਜ ਚਲੈ ਤਜ ਕੈ ਪੁਰ ਗੋਪ ਸਭੈ ਮਨ ਮੈ ਹਰਖੇ ॥

poojan kaaj chalai taj kai pur gop sabhai man mai harakhe |

പ്രസാദിച്ച ഗോപമാർ ആരാധനയ്ക്കായി നഗരം വിട്ടു

ਗਹਿ ਅਛਤ ਧੂਪ ਪਚਾਮ੍ਰਿਤ ਦੀਪਕ ਸਾਮੁਹੇ ਚੰਡਿ ਸਿਵੈ ਸਰਖੇ ॥

geh achhat dhoop pachaamrit deepak saamuhe chandd sivai sarakhe |

മൺവിളക്ക്, പഞ്ചാമൃതം, പാൽ, അരി എന്നിവ അവർ സമർപ്പിച്ചു

ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਭੇ ਤਿਨ ਕੋ ਦੁਖ ਥੇ ਜੁ ਜਿਤੇ ਸਭ ਹੀ ਘਰਖੇ ॥

at aanand praapat bhe tin ko dukh the ju jite sabh hee gharakhe |

അവർ അങ്ങേയറ്റം സന്തോഷിച്ചു, അവരുടെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും അവസാനിച്ചു

ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਅਹੀਰਨ ਕੇ ਜੁ ਹੁਤੇ ਸੁਭ ਭਾਗ ਘਰੀ ਇਹ ਮੈ ਪਰਖੇ ॥੭੬੦॥

kab sayaam aheeran ke ju hute subh bhaag gharee ih mai parakhe |760|

കവി ശ്യാമിൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ഈ സമയം ഏറ്റവും ഭാഗ്യമാണ്.760.

ਏਕ ਭੁਜੰਗਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਬਾ ਕਹੁ ਲੀਲ ਲਯੋ ਤਨ ਨੈਕੁ ਨ ਛੋਰੈ ॥

ek bhujangan kaanrah babaa kahu leel layo tan naik na chhorai |

ഈ വശത്ത്, ഒരു പാമ്പ് കൃഷ്ണൻ്റെ പിതാവിൻ്റെ ശരീരം മുഴുവൻ അവൻ്റെ വായിൽ വിഴുങ്ങി

ਸ੍ਰਯਾਹ ਮਨੋ ਅਬਨੂਸਹਿ ਕੋ ਤਰੁ ਕੋਪ ਡਸਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਕਰਿ ਜੋਰੈ ॥

srayaah mano abanooseh ko tar kop ddasiyo at hee kar jorai |

ആ പാമ്പ് കറുത്ത മരം പോലെ കറുത്തതായിരുന്നു, അത്യധികം ക്രോധത്തോടെ, അപേക്ഷകൾക്കിടയിലും അവൻ നന്ദനെ കുത്തി.

ਜਿਉ ਪੁਰ ਕੇ ਜਨ ਲਾਤਨ ਮਾਰਤ ਜੋਰ ਕਰੈ ਅਤਿ ਹੀ ਝਕ ਝੋਰੈ ॥

jiau pur ke jan laatan maarat jor karai at hee jhak jhorai |

നഗരവാസികൾ (അവനെ) ചവിട്ടുമ്പോൾ, (അവൻ) അവൻ്റെ ശരീരത്തെ അക്രമാസക്തമായി വിറപ്പിക്കുന്നു.

ਹਾਰਿ ਪਰੇ ਸਭਨੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਤਬ ਕੂਕ ਕਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕੀ ਓਰੈ ॥੭੬੧॥

haar pare sabhano mil kai tab kook karee bhagavaan kee orai |761|

നഗരത്തിലെ എല്ലാ ആളുകളും വയോധികനായ നന്ദിനെ ക്രൂരമായ മർദ്ദനത്തിലൂടെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ എല്ലാവരും തളർന്നുപോയി, രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ, അവർ കൃഷ്ണനെ നോക്കി നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.761.

ਗੋਪ ਪੁਕਾਰਤ ਹੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਭਯੈ ॥

gop pukaarat hai mil kai sabh sayaam kahai musaleedhar bhayai |

ഗോപാസും ബൽറാമും കൃഷ്ണനുവേണ്ടി നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി

ਦੋਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ਕਰਤਾ ਸੁਖ ਆਵਹੁ ਟੇਰਤ ਦੈਤ ਮਰਯੈ ॥

dokh ko harataa karataa sukh aavahu tterat dait marayai |

നീ കഷ്ടതകൾ നീക്കുന്നവനും സുഖങ്ങൾ നൽകുന്നവനുമാകുന്നു

ਮੋਹਿ ਗ੍ਰਸਿਯੋ ਅਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡੇ ਹਮ ਰੋਵਹਿ ਯਾ ਬਧਿ ਕਾਰਜ ਕਯੈ ॥

mohi grasiyo eh sayaam badde ham roveh yaa badh kaaraj kayai |

നന്ദൻ പറഞ്ഞു, കൃഷ്ണാ, പാമ്പ് എന്നെ പിടികൂടി, ഒന്നുകിൽ അവനെ കൊല്ലുക അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടും.

ਰੋਗ ਭਏ ਜਿਮ ਬੈਦ ਬੁਲਈਅਤ ਭੀਰ ਪਰੇ ਜਿਮ ਬੀਰ ਬੁਲਯੈ ॥੭੬੨॥

rog bhe jim baid buleeat bheer pare jim beer bulayai |762|

ഒരാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ ഒരു ഡോക്ടറെ വിളിക്കുന്നത് പോലെ, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ, നായകന്മാർ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.762.

ਸੁਨਿ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਹਰਿ ਬਾਤ ਪਿਤਾ ਉਹ ਸਾਪਹਿ ਕੋ ਤਨ ਛੇਦ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

sun sraunan mai har baat pitaa uh saapeh ko tan chhed kario hai |

തൻ്റെ പിതാവിൻ്റെ വാക്കുകൾ ചെവികൊണ്ട് കേട്ട ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ആ പാമ്പിൻ്റെ ശരീരം വെട്ടിയെടുത്തു.

ਸਾਪ ਕੀ ਦੇਹ ਤਜੀ ਉਨ ਹੂੰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥

saap kee deh tajee un hoon ik sundar maanukh deh dhario hai |

പിതാവിൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കൃഷ്ണൻ പാമ്പിൻ്റെ ശരീരത്തിൽ തുളച്ചു, അത് ഒരു സുന്ദരനായി സ്വയം അവതരിച്ചു (പാമ്പിൻ്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം)

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੈ ਬਿਧਿ ਯਾ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰਿਓ ਹੈ ॥

taa chhab ko jas uch mahaa kab nai bidh yaa mukh te uchario hai |

അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രതിച്ഛായയുടെ മഹത്തായതും മികച്ചതുമായ വിജയം കവി അങ്ങനെ ഉച്ചരിക്കുന്നു.

ਮਾਨਹੁ ਪੁੰਨਿ ਪ੍ਰਤਾਪਨ ਤੇ ਸਸਿ ਛੀਨ ਲਯੋ ਰਿਪੁ ਦੂਰ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥੭੬੩॥

maanahu pun prataapan te sas chheen layo rip door kario hai |763|

പുണ്യപ്രവൃത്തികളുടെ ആഘാതത്തിൽ, അപഹരിക്കപ്പെട്ട ചന്ദ്രൻ്റെ മഹത്വം ശത്രുവിനെ അവസാനിപ്പിച്ച് ഈ മനുഷ്യനിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നുവെന്ന് കവി കണ്ണടയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നു.763.

ਬਾਮਨ ਹੋਇ ਗਯੋ ਸੁ ਵਹੈ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸਨ ਹੈ ਪੁਨਿ ਜਾ ਕੋ ॥

baaman hoe gayo su vahai fun naam sudarasan hai pun jaa ko |

അപ്പോൾ (ആ മനുഷ്യൻ) ബ്രാഹ്മണനായി, അവൻ്റെ പേര് സുദർശൻ.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਹਸਿ ਕੈ ਤਿਹ ਸੋ ਕਹੁ ਰੇ ਤੈ ਠਉਰ ਕਹਾ ਕੋ ॥

kaanrah kahee bateeyaa has kai tih so kahu re tai tthaur kahaa ko |

ആ ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും സുദർശൻ എന്ന മനുഷ്യനായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് അവൻ്റെ യഥാർത്ഥ വാസസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

ਨੈਨ ਨਿਵਾਇ ਮਨੈ ਸੁਖ ਪਾਇ ਸੁ ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਓ ਕਰ ਤਾ ਕੋ ॥

nain nivaae manai sukh paae su jor pranaam kario kar taa ko |

(അവൻ) അവൻ്റെ (കൃഷ്ണനെ) വണങ്ങി, അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ കുനിഞ്ഞ്, മനസ്സ് സംതൃപ്തമായി, കൈകൾ കൂപ്പി.

ਲੋਗਨ ਕੌ ਬਰਤਾ ਹਰਤਾ ਦੁਖ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਪਤਿ ਜੋ ਚਹੁੰ ਘਾ ਕੋ ॥੭੬੪॥

logan kau barataa harataa dukh sayaam kahai pat jo chahun ghaa ko |764|

അവൻ മനസ്സിൽ സന്തുഷ്ടനായി, കുനിഞ്ഞ കണ്ണുകളോടും കൂപ്പുകൈകളോടും കൂടി, കൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "കർത്താവേ! നീയാണ് ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ സംരക്ഷകനും നിർമാർജനവും കൂടാതെ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും നാഥൻ കൂടിയാണ്.

ਦਿਜ ਬਾਚ ॥

dij baach |

ബ്രാഹ്മണൻ്റെ സംസാരം:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਖੀਸੁਰ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋ ਅਤਿ ਹਾਸਿ ਕਰਿਓ ਤਿਹ ਸ੍ਰਾਪ ਦਯੋ ਹੈ ॥

atr rikheesur ke sut ko at haas kario tih sraap dayo hai |

(ഞാൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, ഒരിക്കൽ) അത്രി മുനിയുടെ പുത്രനുമായി ഒരു വലിയ തമാശ കളിച്ചു, അവൻ (എന്നെ) ശപിച്ചു.

ਜਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਤੂਅ ਸਾਪ ਸੁ ਹੋ ਬਚਨਾ ਉਨਿ ਯਾ ਬਿਧਿ ਮੋਹਿ ਕਹਿਓ ਹੈ ॥

jaeh kahiyo tooa saap su ho bachanaa un yaa bidh mohi kahio hai |

എന്നെ സർപ്പമാകാൻ ശപിച്ച ആർത്തി മഹർഷിയുടെ മകനെ ഞാൻ പരിഹസിച്ചു.

ਤਾਹੀ ਕੇ ਸ੍ਰਾਪ ਲਗੇ ਹਮਰੇ ਤਨ ਬਾਮਨ ਤੇ ਅਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਯੋ ਹੈ ॥

taahee ke sraap lage hamare tan baaman te eh sayaam bhayo hai |

അവൻ്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായി, എൻ്റെ ശരീരം ഒരു കറുത്ത പാമ്പിൻ്റെ രൂപമായി മാറി

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤੁਮੈ ਤਨ ਛੂਵਤ ਹੀ ਤਨ ਕੋ ਸਭ ਪਾਪ ਪਰਾਇ ਗਯੋ ਹੈ ॥੭੬੫॥

kaanrah tumai tan chhoovat hee tan ko sabh paap paraae gayo hai |765|

ഓ കൃഷ്ണാ! അങ്ങയുടെ സ്പർശനത്താൽ എൻ്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ പാപങ്ങളും മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.

ਪੂਜਤ ਤੇ ਜਗ ਮਾਤ ਸਭੈ ਜਨ ਪੂਜਿ ਸਭੈ ਤਿਹ ਡੇਰਨ ਆਏ ॥

poojat te jag maat sabhai jan pooj sabhai tih dderan aae |

ലോകദേവതയെ ആരാധിച്ച ശേഷം എല്ലാ ആളുകളും അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി

ਕਾਨ੍ਰਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਕੋ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ਸਭੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਉਪਮਾ ਜਸ ਗਾਏ ॥

kaanrah paraakram ko ur dhaar sabho mil kai upamaa jas gaae |

എല്ലാവരും കൃഷ്ണൻ്റെ ശക്തിയെ പുകഴ്ത്തി

ਸੋਰਠਿ ਸਾਰੰਗ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਬਿਲਾਵਲ ਭੀਤਰ ਤਾਨ ਬਸਾਏ ॥

soratth saarang sudh malaar bilaaval bheetar taan basaae |

സോറതയിൽ, സാരംഗ്, ശുദ്ധ മൽഹാർ, ബിലാവൽ (പ്രാഥമിക രാഗങ്ങൾ) കൃഷ്ണ തൻ്റെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു.

ਰੀਝਿ ਰਹੇ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਸੁ ਸਭੈ ਜਨ ਰੀਝਿ ਰਹੇ ਜਿਨ ਹੂੰ ਸੁਨਿ ਪਾਏ ॥੭੬੬॥

reejh rahe brij ke su sabhai jan reejh rahe jin hoon sun paae |766|

സോരത്ത്, സരന്ദ്, ശുദ്ധ് മൽഹർ, ബിലാവൽ എന്നിവരുടെ സംഗീത രീതികളുടെ ഈണം പ്ലേ ചെയ്തു, അത് കേട്ട് ബ്രജയിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കേട്ട മറ്റുള്ളവരും സന്തോഷിച്ചു.766.