ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 157


ਦੁਖ ਦਾਹਤ ਸੰਤਨ ਕੇ ਆਯੋ ॥
dukh daahat santan ke aayo |

സന്യാസിമാരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നീ നശിപ്പിക്കുന്നു

ਦੁਖਦਾਹਨ ਪ੍ਰਭ ਤਦਿਨ ਕਹਾਯੋ ॥੧੧॥
dukhadaahan prabh tadin kahaayo |11|

അതിനാൽ നിന്നെ ദുഖ്-ദഹൻ (കഷ്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.11.

ਰਹਾ ਅਨੰਤ ਅੰਤ ਨਹੀ ਪਾਯੋ ॥
rahaa anant ant nahee paayo |

നീ അനന്തനാണ്, ആർക്കും നിൻ്റെ പരിധികൾ അറിയാൻ കഴിയില്ല

ਯਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਬਿਅੰਤ ਕਹਾਯੋ ॥
yaa te naam biant kahaayo |

അതിനാൽ നിന്നെ ബ്രെൻറ് (അതിരില്ലാത്ത കർത്താവ്) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ਜਗ ਮੋ ਰੂਪ ਸਭਨ ਕੈ ਧਰਤਾ ॥
jag mo roop sabhan kai dharataa |

ലോകത്തിലെ എല്ലാവരുടെയും രൂപങ്ങൾ നീ സൃഷ്ടിക്കുന്നു

ਯਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਬਖਨੀਯਤ ਕਰਤਾ ॥੧੨॥
yaa te naam bakhaneeyat karataa |12|

അതിനാൽ നിന്നെ സ്രഷ്ടാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.12.

ਕਿਨਹੂੰ ਕਹੂੰ ਨ ਤਾਹਿ ਲਖਾਯੋ ॥
kinahoon kahoon na taeh lakhaayo |

ആർക്കും നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല,

ਇਹ ਕਰਿ ਨਾਮ ਅਲਖ ਕਹਾਯੋ ॥
eih kar naam alakh kahaayo |

അതിനാൽ നിന്നെ ��അലഖ�� (അഗ്രാഹ്യമായത്) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ਜੋਨਿ ਜਗਤ ਮੈ ਕਬਹੂੰ ਨ ਆਯਾ ॥
jon jagat mai kabahoon na aayaa |

നീ ലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നില്ല

ਯਾ ਤੇ ਸਭੋ ਅਜੋਨ ਬਤਾਯਾ ॥੧੩॥
yaa te sabho ajon bataayaa |13|

അതിനാൽ എല്ലാവരും നിന്നെ ��അജോൺ'' (ജനിക്കാത്ത) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.13.

ਬ੍ਰਹਮਾਦਿਕ ਸਬ ਹੀ ਪਚਿ ਹਾਰੇ ॥
brahamaadik sab hee pach haare |

നിൻ്റെ അന്ത്യം അറിയുന്നതിൽ ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും മടുത്തു

ਬਿਸਨ ਮਹੇਸਵਰ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੇ ॥
bisan mahesavar kaun bichaare |

നിസ്സഹായരായ വിഷ്ണുവും ശിവനും ആരാണ്?

ਚੰਦ ਸੂਰ ਜਿਨਿ ਕਰੇ ਬਿਚਾਰਾ ॥
chand soor jin kare bichaaraa |

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു

ਤਾ ਤੇ ਜਨੀਯਤ ਹੈ ਕਰਤਾਰਾ ॥੧੪॥
taa te janeeyat hai karataaraa |14|

അതിനാൽ നീ സ്രഷ്ടാവ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.14.

ਸਦਾ ਅਭੇਖ ਅਭੇਖੀ ਰਹਈ ॥
sadaa abhekh abhekhee rahee |

നീ എന്നും വേഷംകെട്ടവനാകുന്നു;

ਤਾ ਤੇ ਜਗਤ ਅਭੇਖੀ ਕਹਈ ॥
taa te jagat abhekhee kahee |

അതിനാൽ ലോകം നിന്നെ "അഭേഖി" (ഭാവരഹിതൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ਅਲਖ ਰੂਪ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹਿ ਜਾਨਾ ॥
alakh roop kinahoon neh jaanaa |

നിൻ്റെ അദൃശ്യ രൂപം ആർക്കും അറിയില്ല

ਤਿਹ ਕਰ ਜਾਤ ਅਲੇਖ ਬਖਾਨਾ ॥੧੫॥
tih kar jaat alekh bakhaanaa |15|

അതിനാൽ നിന്നെ ��അലേഖ്&(അഗ്രാഹ്യമായത്) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.15.

ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸਰੂਪ ਅਪਾਰਾ ॥
roop anoop saroop apaaraa |

നിൻ്റെ സൌന്ദര്യം അനന്യമാണ്, നിൻ്റെ രൂപങ്ങൾ അസംഖ്യമാണ്

ਭੇਖ ਅਭੇਖ ਸਭਨ ਤੇ ਨਿਆਰਾ ॥
bhekh abhekh sabhan te niaaraa |

നിങ്ങൾ എല്ലാ വേഷങ്ങളിൽ നിന്നും വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു, ഒരു വിശ്വാസത്തിലും ആശയത്തിലും പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനല്ല

ਦਾਇਕ ਸਭੋ ਅਜਾਚੀ ਸਭ ਤੇ ॥
daaeik sabho ajaachee sabh te |

നീ സാർവത്രിക ദാതാവാണ്, സ്വയം യാചിക്കുന്നില്ല

ਜਾਨ ਲਯੋ ਕਰਤਾ ਹਮ ਤਬ ਤੇ ॥੧੬॥
jaan layo karataa ham tab te |16|

അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്രഷ്ടാവായി അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.16.

ਲਗਨ ਸਗਨ ਤੇ ਰਹਤ ਨਿਰਾਲਮ ॥
lagan sagan te rahat niraalam |

ശകുനമോ ശുഭസൂചകമോ നിന്നെ സ്വാധീനിക്കുന്നില്ല

ਹੈ ਯਹ ਕਥਾ ਜਗਤ ਮੈ ਮਾਲਮ ॥
hai yah kathaa jagat mai maalam |

ഈ വസ്തുത ലോകമെമ്പാടും അറിയാം

ਜੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੰਤ੍ਰ ਨ ਰਿਝਾਯਾ ॥
jantr mantr tantr na rijhaayaa |

യന്ത്രങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും ഒന്നും അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നില്ല

ਭੇਖ ਕਰਤ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹਿ ਪਾਯਾ ॥੧੭॥
bhekh karat kinahoon neh paayaa |17|

വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ആർക്കും നിന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.17.

ਜਗ ਆਪਨ ਆਪਨ ਉਰਝਾਨਾ ॥
jag aapan aapan urajhaanaa |

ലോകം മുഴുവൻ സ്വന്തം താൽപ്പര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതരാണ്

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾਹੂੰ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥
paarabraham kaahoon na pachhaanaa |

അതീന്ദ്രിയമായ ബ്രഹ്മത്തെ ആരും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല

ਇਕ ਮੜੀਅਨ ਕਬਰਨ ਵੇ ਜਾਹੀ ॥
eik marreean kabaran ve jaahee |

നിങ്ങളുടെ തിരിച്ചറിവിനായി പലരും ശ്മശാനങ്ങളിലേക്കും ശ്മശാനങ്ങളിലേക്കും പോകുന്നു

ਦੁਹੂੰਅਨ ਮੈ ਪਰਮੇਸਰ ਨਾਹੀ ॥੧੮॥
duhoonan mai paramesar naahee |18|

എന്നാൽ രണ്ടിലും ഭഗവാൻ ഇല്ല.18.

ਏ ਦੋਊ ਮੋਹ ਬਾਦ ਮੋ ਪਚੇ ॥
e doaoo moh baad mo pache |

അവർ രണ്ടുപേരും (ഹിന്ദുവും മുസ്ലീങ്ങളും) ബന്ധങ്ങളിലും വ്യർഥമായ ചർച്ചകളിലും തർക്കങ്ങളിലും സ്വയം നശിപ്പിക്കുകയാണ്.

ਤਿਨ ਤੇ ਨਾਥ ਨਿਰਾਲੇ ਬਚੇ ॥
tin te naath niraale bache |

എന്നാൽ കർത്താവേ! നീ അവ രണ്ടിൽ നിന്നും വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു

ਜਾ ਤੇ ਛੂਟਿ ਗਯੋ ਭ੍ਰਮ ਉਰ ਕਾ ॥
jaa te chhoott gayo bhram ur kaa |

അവൻ, ആരുടെ സാക്ഷാത്കാരത്തോടെ, മനസ്സിൻ്റെ ഭ്രമം നീങ്ങുന്നു

ਤਿਹ ਆਗੈ ਹਿੰਦੂ ਕਿਆ ਤੁਰਕਾ ॥੧੯॥
tih aagai hindoo kiaa turakaa |19|

ആ ഭഗവാൻ്റെ മുമ്പിൽ ആരും മുസ്ലീമിൻ്റെ ഹിന്ദുവല്ല.19.

ਇਕ ਤਸਬੀ ਇਕ ਮਾਲਾ ਧਰਹੀ ॥
eik tasabee ik maalaa dharahee |

അവരിൽ ഒരാൾ തസ്ബി (മുസ്ലിംകളുടെ ജപമാല) ധരിക്കുന്നു, മറ്റേയാൾ മാല (ഹിന്ദുവിൻ്റെ ജപമാല) ധരിക്കുന്നു.

ਏਕ ਕੁਰਾਨ ਪੁਰਾਨ ਉਚਰਹੀ ॥
ek kuraan puraan ucharahee |

അവരിൽ ഒരാൾ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നു, മറ്റേയാൾ പുരാണങ്ങൾ വായിക്കുന്നു

ਕਰਤ ਬਿਰੁਧ ਗਏ ਮਰਿ ਮੂੜਾ ॥
karat birudh ge mar moorraa |

രണ്ട് മതങ്ങളുടെയും അനുയായികൾ പരസ്പരം എതിർത്ത് വിഡ്ഢികളായി മരിക്കുന്നു.

ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਰੰਗੁ ਨ ਲਾਗਾ ਗੂੜਾ ॥੨੦॥
prabh ko rang na laagaa goorraa |20|

അവരിൽ ആരും കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ ചായം പൂശിയിട്ടില്ല.20.

ਜੋ ਜੋ ਰੰਗ ਏਕ ਕੇ ਰਾਚੇ ॥
jo jo rang ek ke raache |

കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയവർ,

ਤੇ ਤੇ ਲੋਕ ਲਾਜ ਤਜਿ ਨਾਚੇ ॥
te te lok laaj taj naache |

അവർ ലജ്ജ ഉപേക്ഷിച്ച് ആനന്ദത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਜਿਨਿ ਏਕੁ ਪਛਾਨਾ ॥
aad purakh jin ek pachhaanaa |

ആ ആദിമ പുരുഷനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞവർ,

ਦੁਤੀਆ ਭਾਵ ਨ ਮਨ ਮਹਿ ਆਨਾ ॥੨੧॥
duteea bhaav na man meh aanaa |21|

ദ്വൈതത്വം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്ന് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.21.

ਜੋ ਜੋ ਭਾਵ ਦੁਤਿਯ ਮਹਿ ਰਾਚੇ ॥
jo jo bhaav dutiy meh raache |

ദ്വൈതത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവർ,

ਤੇ ਤੇ ਮੀਤ ਮਿਲਨ ਤੇ ਬਾਚੇ ॥
te te meet milan te baache |

അവർ കർത്താവിൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്. അവരുടെ പരമ സുഹൃത്ത്

ਏਕ ਪੁਰਖ ਜਿਨਿ ਨੈਕੁ ਪਛਾਨਾ ॥
ek purakh jin naik pachhaanaa |

പരമപുരുഷനെ കുറച്ചെങ്കിലും തിരിച്ചറിഞ്ഞവർ,

ਤਿਨ ਹੀ ਪਰਮ ਤਤ ਕਹ ਜਾਨਾ ॥੨੨॥
tin hee param tat kah jaanaa |22|

അവർ അവനെ പരമമായ സത്തയായി മനസ്സിലാക്കി.22.

ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ ਜੇਤੇ ॥
jogee saniaasee hai jete |

എല്ലാ യോഗികളും സന്ന്യാസിമാരും

ਮੁੰਡੀਆ ਮੁਸਲਮਾਨ ਗਨ ਕੇਤੇ ॥
munddeea musalamaan gan kete |

തല മൊട്ടയടിച്ച എല്ലാ സന്യാസിമാരും സന്യാസിമാരും മുസ്ലീങ്ങളും