ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 401


ਸਾਜਿਯੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ਧਨੁਖ ਬਾਨੁ ਲੈ ਰਥਿ ਚਢਿਯੋ ॥੧੦੩੪॥
saajiyo kavach nikhang dhanukh baan lai rath chadtiyo |1034|

ജരാസന്ധൻ്റെ സൈന്യത്തിൻ്റെ നാല് വിഭാഗങ്ങളും സജ്ജമായിരുന്നു, രാജാവ് തന്നെ തൻ്റെ കവചവും ആവനാഴിയും വില്ലും അമ്പും മറ്റും എടുത്ത് രഥത്തിൽ കയറി.1034.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਜੋਰਿ ਚਮੂੰ ਸਬ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਤਬ ਯੌ ਰਨ ਸਾਜ ਸਮਾਜ ਬਨਾਯੋ ॥
jor chamoon sab mantr lai tab yau ran saaj samaaj banaayo |

തൻ്റെ സൈന്യത്തിലെ നാലു വിഭാഗങ്ങളെയും മന്ത്രിമാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു രാജാവ് ക്രൂരമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു

ਤੇਈਸ ਛੂਹਨ ਲੈ ਦਲ ਸੰਗਿ ਬਜਾਇ ਕੈ ਬੰਬ ਤਹਾ ਕਹੁ ਧਾਯੋ ॥
teees chhoohan lai dal sang bajaae kai banb tahaa kahu dhaayo |

തൻ്റെ ഇരുപത്തിമൂന്ന് യൂണിറ്റുകളുടെ കൂറ്റൻ സൈന്യത്തോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ നീങ്ങി

ਬੀਰ ਬਡੇ ਸਮ ਰਾਵਨ ਕੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸੰਗ ਲੈ ਮਰਿਬੇ ਕਹੁ ਆਯੋ ॥
beer badde sam raavan ke tin kau sang lai maribe kahu aayo |

വീരന്മാരെപ്പോലെ ശക്തനായ രാവണനോടൊപ്പം അവൻ എത്തി

ਮਾਨਹੁ ਕਾਲ ਪ੍ਰਲੈ ਦਿਨ ਬਾਰਿਧ ਫੈਲ ਪਰਿਯੋ ਜਲੁ ਯੌ ਦਲੁ ਛਾਯੋ ॥੧੦੩੫॥
maanahu kaal pralai din baaridh fail pariyo jal yau dal chhaayo |1035|

പിരിച്ചുവിടുന്ന സമയത്ത് അവൻ്റെ സൈന്യം കടൽ പോലെ വ്യാപിച്ചു.1035.

ਨਗ ਮਾਨਹੁ ਨਾਗ ਬਡੇ ਤਿਹ ਮੈ ਮਛੁਰੀ ਪੁਨਿ ਪੈਦਲ ਕੀ ਬਲ ਜੇਤੀ ॥
nag maanahu naag badde tih mai machhuree pun paidal kee bal jetee |

വലിയ യോദ്ധാക്കൾ പർവതങ്ങളും ശേഷനാഗവും പോലെ ശക്തരാണ്

ਚਕ੍ਰ ਮਨੋ ਰਥ ਚਕ੍ਰ ਬਨੇ ਉਪਜੀ ਕਵਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਕਹੀ ਤੇਤੀ ॥
chakr mano rath chakr bane upajee kav kai man mai kahee tetee |

കാൽനടയായ ജരാസന്ധൻ്റെ സൈന്യം കടലിലെ മത്സ്യം പോലെയാണ്, സൈന്യത്തിൻ്റെ രഥങ്ങളുടെ ചക്രങ്ങൾ മൂർച്ചയുള്ള ഡിസ്കുകൾ പോലെയാണ്.

ਹੈ ਭਏ ਬੋਚਨ ਤੁਲਿ ਮਨੋ ਲਹਰੈ ਬਹਰੈ ਬਰਛੀ ਦੁਤਿ ਸੇਤੀ ॥
hai bhe bochan tul mano laharai baharai barachhee dut setee |

പടയാളികളുടെ കഠാരകളുടെ മിന്നലും അവരുടെ ചലനവും കടലിലെ മുതലകൾ പോലെയാണ്

ਸਿੰਧੁ ਕਿਧੌ ਦਲ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਰਹਿਗੀ ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਤਿਹ ਮਧ ਬਰੇਤੀ ॥੧੦੩੬॥
sindh kidhau dal sandh jaraa rahigee mathuraa jaa tih madh baretee |1036|

ജരാസന്ധൻ്റെ സൈന്യം കടൽ പോലെയാണ്, ഈ വലിയ സൈന്യത്തിന് മുന്നിൽ മതുര ഒരു ചെറിയ ദ്വീപ് പോലെയാണ്.1036.

ਜੋ ਬਲ ਬੰਡ ਬਡੇ ਦਲ ਮੈ ਤਿਹ ਅਗ੍ਰ ਕਥਾ ਮਹਿ ਨਾਮ ਕਹੈ ਹਉ ॥
jo bal bandd badde dal mai tih agr kathaa meh naam kahai hau |

(ഈ) സൈന്യത്തിലെ ശക്തരായ യോദ്ധാക്കളുടെ പേരുകൾ അടുത്ത കഥയിൽ പറയും.

ਜੋ ਸੰਗਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰੈ ਰਿਸ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਜਸ ਕੋ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰੈ ਹਉ ॥
jo sang sayaam larai ris kai tin ke jas ko mukh te ucharai hau |

വരാനിരിക്കുന്ന കഥയിൽ, കൃഷ്ണനോട് കോപിച്ച് അവരെ സ്തുതിച്ച ആ മഹാവീരന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ਜੇ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਭਿਰੇ ਤਿਨ ਕਉ ਕਥ ਕੈ ਪ੍ਰਭ ਲੋਕ ਰਿਝੈ ਹਉ ॥
je balibhadr ke sang bhire tin kau kath kai prabh lok rijhai hau |

ബൽഭദ്രനൊപ്പം പോരാളികളെയും ഞാൻ പരാമർശിക്കുകയും ജനങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്

ਤ੍ਯਾਗ ਸਭੈ ਗ੍ਰਿਹ ਲਾਲਚ ਕੋ ਹਰਿ ਕੇ ਹਰਿ ਕੇ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗੈ ਹਉ ॥੧੦੩੭॥
tayaag sabhai grih laalach ko har ke har ke har ke gun gai hau |1037|

എല്ലാത്തരം അത്യാഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് സിംഹരൂപിയായ കൃഷ്ണനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കും.1037.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਜਦੁਬੀਰਨ ਸਬ ਹੂੰ ਸੁਨੀ ਦੂਤ ਕਹੀ ਜਬ ਆਇ ॥
jadubeeran sab hoon sunee doot kahee jab aae |

ദൂതൻ വന്ന് സംസാരിച്ചപ്പോൾ യദുബാൻസിയിലെ എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും കേട്ടു.

ਮਿਲਿ ਸਬ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਦਨ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ਜਾਇ ॥੧੦੩੮॥
mil sab hoon nrip ke sadan mantr bichaariyo jaae |1038|

ആക്രമണത്തെക്കുറിച്ച് ദൂതൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, യാദവ കുലത്തിലെ എല്ലാ ആളുകളും അത് കേട്ടു, എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി സ്ഥിതിഗതികൾ ആലോചിക്കാൻ രാജാവിൻ്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.1038.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਤੇਈਸ ਛੂਹਨ ਲੈ ਦਲ ਸੰਗਿ ਚਢਿਯੋ ਹਮ ਪੈ ਅਤਿ ਹੀ ਭਰਿ ਰੋਹੈ ॥
teees chhoohan lai dal sang chadtiyo ham pai at hee bhar rohai |

തൻ്റെ വൻസൈന്യത്തിൻ്റെ ഇരുപത്തിമൂന്ന് യൂണിറ്റുകളെ കൂടെക്കൊണ്ടുപോയ ജരാസന്ധൻ ക്രോധത്തോടെ ഞങ്ങളെ ആക്രമിച്ചതായി രാജാവ് പറഞ്ഞു.

ਜਾਇ ਲਰੈ ਅਰਿ ਕੇ ਸਮੁਹੇ ਇਹ ਲਾਇਕ ਯਾ ਪੁਰ ਮੈ ਅਬ ਕੋ ਹੈ ॥
jaae larai ar ke samuhe ih laaeik yaa pur mai ab ko hai |

ശത്രുവിനെ നേരിടാൻ ഈ നഗരത്തിൽ ആരുണ്ട്

ਜੋ ਭਜਿ ਹੈ ਡਰੁ ਮਾਨਿ ਘਨੋ ਰਿਸ ਕੈ ਸਬ ਕੋ ਤਬ ਮਾਰਤ ਸੋ ਹੈ ॥
jo bhaj hai ddar maan ghano ris kai sab ko tab maarat so hai |

ഓടിപ്പോയാൽ നമ്മുടെ മാനം നഷ്‌ടപ്പെടും, കോപത്താൽ അവർ നമ്മെയെല്ലാം കൊന്നുകളയും, അതിനാൽ ജരാസന്ധൻ്റെ സൈന്യത്തോട് മടികൂടാതെ യുദ്ധം ചെയ്യണം.

ਤਾ ਤੇ ਨਿਸੰਕ ਭਿਰੋ ਇਨ ਸੋ ਜਿਤ ਹੈ ਤੁ ਭਲੋ ਮ੍ਰਿਤ ਏ ਜਸੁ ਹੋ ਹੈ ॥੧੦੩੯॥
taa te nisank bhiro in so jit hai tu bhalo mrit e jas ho hai |1039|

കാരണം നമ്മൾ ജയിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് നല്ലതാണ്, മരിച്ചാൽ നമുക്ക് മാനം ലഭിക്കും.1039.

ਤਉ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਉਠਿ ਕੈ ਰਿਸਿ ਬੀਚ ਸਭਾ ਅਪੁਨੇ ਬਲ ਸੋ ॥
tau jadubeer kahiyo utth kai ris beech sabhaa apune bal so |

അപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണൻ എഴുന്നേറ്റു കോപത്തോടെ സഭയോടു പറഞ്ഞു.

ਅਬ ਕੋ ਬਲਵੰਡ ਬਡੋ ਹਮ ਮੈ ਚਲਿ ਆਗੇ ਹੀ ਜਾਇ ਲਰੈ ਦਲ ਸੋ ॥
ab ko balavandd baddo ham mai chal aage hee jaae larai dal so |

അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ കോടതിയിൽ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു പറഞ്ഞു: ശത്രുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നമുക്കിടയിൽ ശക്തൻ ആരാണ്?

ਅਪਨੋ ਬਲ ਧਾਰਿ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਦਾਨਵ ਦੂਰ ਕਰੈ ਸਭ ਭੂ ਤਲ ਸੋ ॥
apano bal dhaar sanghaar kai daanav door karai sabh bhoo tal so |

അധികാരമേറ്റെടുത്ത്, അവൻ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്തേക്കാം

ਬਹੁ ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਕਾਕਨਿ ਡਾਕਨਿ ਤੋਖ ਕਰੈ ਪਲ ਮੈ ਪਲ ਸੋ ॥੧੦੪੦॥
bahu bhoot pisaachan kaakan ddaakan tokh karai pal mai pal so |1040|

അവൻ തൻ്റെ മാംസം പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുക്കൾ, രക്തസാക്ഷികൾ മുതലായവയ്ക്ക് അർപ്പിക്കുകയും യുദ്ധക്കളത്തിൽ രക്തസാക്ഷികളാകുന്ന ആളുകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാം.

ਜਬ ਯਾ ਬਿਧਿ ਸੋ ਜਦੁਬੀਰ ਕਹਿਯੋ ਕਿਨਹੂੰ ਮਨ ਮੈ ਨਹੀ ਧੀਰ ਧਰਿਯੋ ॥
jab yaa bidh so jadubeer kahiyo kinahoon man mai nahee dheer dhariyo |

കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും സഹിഷ്ണുത കൈവിട്ടു

ਹਰਿ ਦੇਖਿ ਤਬੈ ਮੁਖਿ ਬਾਇ ਰਹੇ ਸਭ ਹੂੰ ਭਜਬੇ ਕਹੁ ਚਿਤ ਕਰਿਯੋ ॥
har dekh tabai mukh baae rahe sabh hoon bhajabe kahu chit kariyo |

കൃഷ്ണനെ കണ്ടതും അവരുടെ വായ തുറന്നത് ഓർമ്മ വന്നു, എല്ലാവരും ഓടിപ്പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി

ਜੋਊ ਮਾਨ ਹੁਤੋ ਮਨਿ ਛਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਸੋਊ ਓਰਨਿ ਕੀ ਸਮ ਤੁਲ ਗਰਿਯੋ ॥
joaoo maan huto man chhatrin ke soaoo oran kee sam tul gariyo |

എല്ലാ ക്ഷത്രിയരുടെയും മാനം മഴയിൽ ആലിപ്പഴം പോലെ അലിഞ്ഞുപോയി

ਕੋਊ ਜਾਇ ਨ ਸਾਮੁਹੈ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਨ੍ਰਿਪ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਬਿਧਿ ਯਾ ਉਚਰਿਯੋ ॥੧੦੪੧॥
koaoo jaae na saamuhai satran ke nrip ne mukh te bidh yaa uchariyo |1041|

ശത്രുവിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനും രാജാവിൻ്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വരാനും ആർക്കും സ്വയം ധൈര്യപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.1041.

ਕਿਨਹੂੰ ਨਹਿ ਧੀਰਜੁ ਬਾਧਿ ਸਕਿਯੋ ਲਰਬੇ ਤੇ ਡਰੇ ਸਭ ਕੋ ਮਨੁ ਭਾਜਿਯੋ ॥
kinahoon neh dheeraj baadh sakiyo larabe te ddare sabh ko man bhaajiyo |

ആർക്കും അവൻ്റെ സഹിഷ്ണുത നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല, എല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് യുദ്ധം എന്ന ആശയത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു

ਭਾਜਨ ਕੀ ਸਬ ਹੂੰ ਬਿਧ ਕੀ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹੀ ਕੋਪਿ ਸਰਾਸਨੁ ਸਾਜਿਯੋ ॥
bhaajan kee sab hoon bidh kee kinahoon nahee kop saraasan saajiyo |

കോപത്തോടെ അവൻ്റെ വില്ലും അമ്പും പിടിക്കാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല, അങ്ങനെ യുദ്ധം എന്ന ആശയം ഉപേക്ഷിച്ചു, എല്ലാവരും ഓടിപ്പോകാൻ പദ്ധതിയിട്ടു.

ਯੌ ਹਰਿ ਜੂ ਪੁਨਿ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਗਜ ਕੋ ਬਧਿ ਕੈ ਜਿਮ ਕੇਹਰਿ ਗਾਜਿਯੋ ॥
yau har joo pun bol utthio gaj ko badh kai jim kehar gaajiyo |

ഇതുകണ്ട് കൃഷ്ണൻ ആനയെ കൊന്ന് സിംഹത്തെപ്പോലെ ഇടിമുഴക്കി

ਅਉਰ ਭਲੀ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਧੁਨਿ ਕੋ ਸੁਨ ਕੈ ਘਨ ਸਾਵਨ ਲਾਜਿਯੋ ॥੧੦੪੨॥
aaur bhalee upamaa upajee dhun ko sun kai ghan saavan laajiyo |1042|

അവൻ ഇടിമുഴക്കുന്നതു കണ്ട് സാവൻ മാസത്തിലെ മേഘങ്ങൾ പോലും ലജ്ജിച്ചു.1042.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
kaanrah joo baach |

കൃഷ്ണൻ്റെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਰਾਜ ਨ ਚਿੰਤ ਕਰੋ ਮਨ ਮੈ ਹਮਹੂੰ ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤ ਸੁ ਜਾਇ ਲਰੈਗੇ ॥
raaj na chint karo man mai hamahoon doaoo bhraat su jaae laraige |

രാജാവേ! ഉത്കണ്ഠയില്ലാതെ ഭരിക്കുക

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਰਨ ਭੀਤਰ ਜੁਧ ਕਰੈਗੇ ॥
baan kamaan kripaan gadaa geh kai ran bheetar judh karaige |

ഞങ്ങൾ രണ്ടു സഹോദരന്മാരും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോകുകയും വില്ലും അമ്പും വാളും ഗദയും മറ്റും വഹിച്ച് ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തുകയും ചെയ്യും.

ਜੋ ਹਮ ਊਪਰਿ ਕੋਪ ਕੈ ਆਇ ਹੈ ਤਾਹਿ ਕੇ ਅਸਤ੍ਰ ਸਿਉ ਪ੍ਰਾਨ ਹਰੈਗੇ ॥
jo ham aoopar kop kai aae hai taeh ke asatr siau praan haraige |

*നമ്മെ എതിരിടുന്നവനെ നാം നമ്മുടെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കും

ਪੈ ਉਨ ਕੋ ਮਰਿ ਹੈ ਡਰ ਹੈ ਨਹੀ ਆਹਵ ਤੇ ਪਗ ਦੁਇ ਨ ਟਰੈਗੇ ॥੧੦੪੩॥
pai un ko mar hai ddar hai nahee aahav te pag due na ttaraige |1043|

ഞങ്ങൾ അവനെ പരാജയപ്പെടുത്തും, രണ്ടടി പോലും പിന്നോട്ട് പോകില്ല.

ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ਯੌ ਦੋਊ ਠਾਢ ਭਏ ਚਲ ਕੈ ਨਿਜੁ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪਹਿ ਆਏ ॥
eiau keh kai yau doaoo tthaadt bhe chal kai nij maat pitaa peh aae |

ഇതും പറഞ്ഞു സഹോദരന്മാർ രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റു മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തെത്തി.

ਆਵਤ ਹੀ ਦੁਹੂੰ ਹਾਥਨ ਜੋਰਿ ਕੈ ਪਾਇਨ ਊਪਰ ਮਾਥ ਲੁਡਾਏ ॥
aavat hee duhoon haathan jor kai paaein aoopar maath luddaae |

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സഹോദരന്മാർ രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുക്കൽ വന്നു, അവർ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.

ਮੋਹੁ ਬਢਿਯੋ ਬਸੁਦੇਵ ਅਉ ਦੇਵਕੀ ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਸੁਤ ਕੰਠਿ ਲਗਾਏ ॥
mohu badtiyo basudev aau devakee lai apune sut kantth lagaae |

അവരെ കണ്ടതും വാസുദേവിൻ്റെയും ദേവകിയുടെയും ആക്രമണം വർദ്ധിച്ചു, അവർ രണ്ട് മക്കളെയും അവരുടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.

ਜੀਤਹੁਗੇ ਤੁਮ ਦੈਤਨ ਸਿਉ ਭਜਿ ਹੈ ਅਰਿ ਜ੍ਯੋ ਘਨ ਬਾਤ ਉਡਾਏ ॥੧੦੪੪॥
jeetahuge tum daitan siau bhaj hai ar jayo ghan baat uddaae |1044|

അവർ പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ ഭൂതങ്ങളെ കീഴടക്കും, കാറ്റിന് മുമ്പായി മേഘങ്ങൾ ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ അവ ഓടിപ്പോകും." 1044.

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਉ ਪ੍ਰਨਾਮ ਦੋਊ ਕਰਿ ਕੈ ਤਜਿ ਧਾਮ ਸੁ ਬਾਹਰਿ ਆਏ ॥
maat pitaa kau pranaam doaoo kar kai taj dhaam su baahar aae |

മാതാപിതാക്കളുടെ മുന്നിൽ വണങ്ങി വീരന്മാർ രണ്ടുപേരും വീടുവിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി

ਆਵਤ ਹੀ ਸਭ ਆਯੁਧ ਲੈ ਪੁਰ ਬੀਰ ਜਿਤੇ ਸਭ ਹੀ ਸੁ ਬੁਲਾਏ ॥
aavat hee sabh aayudh lai pur beer jite sabh hee su bulaae |

പുറത്തിറങ്ങി അവർ ആയുധങ്ങളെല്ലാം എടുത്ത് എല്ലാ യോദ്ധാക്കളെയും വിളിച്ചു

ਦਾਨ ਘਨੇ ਦਿਜ ਕਉ ਦਏ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲਿ ਆਨੰਦ ਚਿਤ ਬਢਾਏ ॥
daan ghane dij kau de sayaam duhoon mil aanand chit badtaae |

ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനധർമ്മങ്ങൾക്കായി ധാരാളം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുകയും അവർ മനസ്സിൽ അത്യധികം സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു

ਆਸਿਖ ਦੇਤ ਭਏ ਦਿਜ ਇਉ ਗ੍ਰਿਹ ਆਇ ਹੋ ਜੀਤਿ ਘਨੇ ਅਰਿ ਘਾਏ ॥੧੦੪੫॥
aasikh det bhe dij iau grih aae ho jeet ghane ar ghaae |1045|

അവർ രണ്ട് സഹോദരന്മാരെയും അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ കൊന്ന് സുരക്ഷിതമായി നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും." 1045.