ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 344


ਗੁਹਿ ਕੈ ਬਨ ਫੂਲਨ ਸੁੰਦਰ ਹਾਰ ਸੋ ਕੇਲ ਕਰੈ ਤਿਨ ਡਾਰਿ ਗਰੈ ॥
guhi kai ban foolan sundar haar so kel karai tin ddaar garai |

ബൺ പൂക്കളുടെ മനോഹരമായ മാലകളുണ്ടാക്കി ഞങ്ങൾ കഴുത്തിൽ ഇടും.

ਬਿਰਹਾ ਛੁਧ ਕੋ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਹਸ ਕੈ ਰਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਪੇਟ ਭਰੈ ॥੫੦੩॥
birahaa chhudh ko tih tthaur bikhai has kai ras kai sang pett bharai |503|

മനോഹരമായ മാലകൾ അണിഞ്ഞ് കാമുകീ കളിയിൽ മുഴുകിയേക്കാം, നമ്മുടെ കായികവിനോദത്താൽ വേർപിരിയലിൻ്റെ നൊമ്പരം അവസാനിപ്പിക്കാം.503.

ਆਇਸੁ ਮਾਨਿ ਤਬੈ ਹਰਿ ਕੋ ਸਭ ਧਾਇ ਚਲੀ ਗੁਪੀਆ ਤਿਹ ਠਉਰੈ ॥
aaeis maan tabai har ko sabh dhaae chalee gupeea tih tthaurai |

ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ അനുവാദം അനുസരിച്ചു ഗോപികമാരെല്ലാം ഓടി ആ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ਏਕ ਚਲੈ ਮੁਸਕਾਇ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਏਕ ਚਲੈ ਹਰੂਏ ਇਕ ਦਉਰੈ ॥
ek chalai musakaae bhalee bidh ek chalai harooe ik daurai |

കൃഷ്ണനോട് യോജിച്ച് ഗോപികമാരെല്ലാം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് നീങ്ങി, ഒരാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ പതുക്കെ നടക്കുന്നു, ഒരാൾ ഓടുന്നു.

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਜਲ ਮੈ ਜਮੁਨਾ ਕਹੁ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਹਉਰੈ ॥
sayaam kahai upamaa tih kee jal mai jamunaa kahu gvaarin haurai |

(കവി) ജമ്‌നയിലെ ഗോപികമാർ വെള്ളം വലിച്ചെറിയുന്നുവെന്ന് ശ്യാം അവരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.

ਰੀਝ ਰਹੈ ਬਨ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇਖਿ ਸੁ ਅਉਰ ਪਿਖੈ ਗਜ ਗਾਮਨ ਸਉਰੈ ॥੫੦੪॥
reejh rahai ban ke mrig dekh su aaur pikhai gaj gaaman saurai |504|

ഗോപികമാർ യമുനയിലെ ജലം നീന്തിത്തുടിക്കുന്നതായും ആനയുടെ നടപ്പാതയിലുള്ള ആ സ്ത്രീകൾ അവരുടെ ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങൾക്കനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കണ്ട് കാട്ടിലെ മാനുകളും സന്തോഷിക്കുന്നുവെന്നും കവി ശ്യാം പറയുന്നു.504.

ਸ੍ਯਾਮ ਸਮੇਤ ਸਭੈ ਗੁਪੀਆ ਜਮੁਨਾ ਜਲ ਕੋ ਤਰਿ ਪਾਰਿ ਪਰਈਯਾ ॥
sayaam samet sabhai gupeea jamunaa jal ko tar paar pareeyaa |

ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗോപികമാരെല്ലാം നീന്തിക്കടന്നവരാണ്

ਪਾਰ ਭਈ ਜਬ ਹੀ ਹਿਤ ਸੋ ਗਿਰਦਾ ਕਰ ਕੈ ਤਿਹ ਕੋ ਤਿਸਟਈਯਾ ॥
paar bhee jab hee hit so giradaa kar kai tih ko tisatteeyaa |

ഗോപികമാരെല്ലാം കൃഷ്ണനോടൊപ്പം യമുനയും കടന്ന് മറുവശത്തേക്ക് പോയി ഒരുമിച്ചുകൂടി വട്ടമിട്ടു നിന്നു.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਈਯਾ ॥
taa chhab kee at hee upamaa kab nai mukh te ih bhaat suneeyaa |

കവി ആ ചിത്രത്തിൻ്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെ സാദൃശ്യം (തൻ്റെ) മുഖത്ത് നിന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਭਯੋ ਸਸਿ ਸੁਧ ਮਨੋ ਸਮ ਰਾਜਤ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਤੀਰ ਤਰਈਯਾ ॥੫੦੫॥
kaanrah bhayo sas sudh mano sam raajat gvaarin teer tareeyaa |505|

ഈ ദൃശ്യം ഇങ്ങനെയാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്: കൃഷ്ണൻ ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണെന്നും ചുറ്റുമുള്ള ഗോപികമാർ അവൻ്റെ നക്ഷത്രകുടുംബത്തെപ്പോലെയാണെന്നും.505.

ਬਾਤ ਲਗੀ ਕਹਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਕਵਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਿਲ ਕੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ॥
baat lagee kahane mukh te kav sayaam kahai mil kai sabh gvaarin |

കവി ശ്യാം പറയുന്നു, എല്ലാ ഗോപികമാരും ചേർന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.

ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ ਮ੍ਰਿਗ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗਨੀ ਲਖੀਯੈ ਤਿਨ ਭਾਨ ਅਨੰਤ ਅਪਾਰਨਿ ॥
chandramukhee mrig se driganee lakheeyai tin bhaan anant apaaran |

ചന്ദ്രമുഖവും പേടകണ്ണുമുള്ള ഗോപികമാരെല്ലാം പരസ്പരം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി:

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਸਾਥ ਕਰੀ ਚਰਚਾ ਮਿਲਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੀ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਬਾਰਨਿ ॥
kaanrah ke saath karee charachaa mil kai brij kee sabh sundar baaran |

ബ്രാജിലെ സുന്ദരികളായ എല്ലാ സ്ത്രീകളും ശ്രീകൃഷ്ണനുമായി ചർച്ച തുടങ്ങി.

ਛੋਰਿ ਦਈ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਸਭ ਲਾਜ ਜੁ ਹੋਇ ਮਹਾ ਰਸ ਕੀ ਚਸਕਾਰਨਿ ॥੫੦੬॥
chhor dee grih kee sabh laaj ju hoe mahaa ras kee chasakaaran |506|

ബ്രജയിലെ അശരണരായ പെൺകുട്ടികൾ കൃഷ്ണനുമായി പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുകയും ഈ മഹത്തായ ആനന്ദത്തിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തു, അവർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ ലജ്ജകളും ഉപേക്ഷിച്ചു.506.

ਕੈ ਰਸ ਕੇ ਹਰਿ ਕਾਰਨੁ ਕੈ ਕਰਿ ਕਸਟ ਬਡੋ ਕੋਊ ਮੰਤਰ ਸਾਧੋ ॥
kai ras ke har kaaran kai kar kasatt baddo koaoo mantar saadho |

ഒന്നുകിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു മന്ത്രം ഉണ്ടാക്കി ജ്യൂസ് ഉണ്ടാക്കി.

ਕੈ ਕੋਊ ਜੰਤ੍ਰ ਬਡੋਈ ਸਧਿਯੋ ਇਨ ਕੋ ਅਪਨੇ ਮਨ ਭੀਤਰ ਬਾਧੋ ॥
kai koaoo jantr baddoee sadhiyo in ko apane man bheetar baadho |

പ്രണയത്തിലോ കൃഷ്ണനോടോ അല്ലെങ്കിൽ മന്ത്രമോ ശക്തിയേറിയ യന്ത്രമോ നിമിത്തമോ ഗോപികമാരുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാകുന്നു.

ਕੈ ਕੇਹੂੰ ਤੰਤ੍ਰ ਕੇ ਸਾਥ ਕਿਧੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਕਰਿ ਧਾਧੋ ॥
kai kehoon tantr ke saath kidho kab sayaam kahai at hee kar dhaadho |

അല്ലെങ്കിൽ ഒരു തന്ത്രത്തിൻ്റെ പേരിൽ അത് അങ്ങേയറ്റം ഭീതിയിൽ ജ്വലിക്കുന്നു

ਚੋਰਿ ਲਯੋ ਮਨੁ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੋ ਛਿਨ ਭੀਤਰ ਦੀਨ ਦਯਾਨਿਧਿ ਮਾਧੋ ॥੫੦੭॥
chor layo man gvaarin ko chhin bheetar deen dayaanidh maadho |507|

എളിയവരോട് കരുണ കാണിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് ഗോപികമാരുടെ മനസ്സ് അപഹരിച്ചു.507.

ਗੋਪੀ ਵਾਚ ॥
gopee vaach |

ഗോപികമാരുടെ സംസാരം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਸਾਥ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਕੋ ਤਜਿ ਕੈ ਕਿਹ ਓਰਿ ਗਏ ਥੇ ॥
kaanrah ke gvaarin saath kahiyo ham ko taj kai kih or ge the |

ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനോട് ചോദിച്ചു, "ഞങ്ങളെ വിട്ട് നീ എവിടെ പോയി?"

ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਢਾਇ ਮਹਾ ਹਮ ਸੋ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਪੈ ਰਸ ਕੇਲ ਕਏ ਥੇ ॥
preet badtaae mahaa ham so jamunaa tatt pai ras kel ke the |

ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങളെ വിട്ടിട്ട് നീ എവിടെ പോയി? നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സ്‌നേഹിക്കുകയും യമുനയുടെ തീരത്ത് ഞങ്ങളുമായി കാമവികാരത്തിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു

ਯੌ ਤਜਿ ਗੇ ਜਿਮ ਰਾਹਿ ਮੁਸਾਫਿਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਨਾਹਿ ਨਏ ਥੇ ॥
yau taj ge jim raeh musaafir sayaam kahiyo tum naeh ne the |

                                                                                  ങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു യാത്രികനെ പോലെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പരിചയപ്പെടാത്തവരായിരുന്നു, സഹയാത്രികനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ਫੂਲ ਖਿਰੇ ਮੁਖ ਆਏ ਕਹਾ ਅਪਨੀ ਬਿਰੀਆ ਕਹੂੰ ਭਉਰ ਭਏ ਥੇ ॥੫੦੮॥
fool khire mukh aae kahaa apanee bireea kahoon bhaur bhe the |508|

ഞങ്ങളുടെ മുഖം ഇവിടെ പൂക്കൾ പോലെ വിരിഞ്ഞു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഒരു കറുത്ത തേനീച്ചയെപ്പോലെ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോയി.

ਅਥ ਚਤੁਰ ਪੁਰਖ ਭੇਦ ਕਥਨੰ ॥
ath chatur purakh bhed kathanan |

നാല് തരം പുരുഷൻമാരുടെ വേർതിരിവിൻ്റെ വിവരണം ഇപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਨਰ ਏਕ ਅਕੀਨ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰੈ ਇਕ ਕੀਨ ਕਰੈ ਇਕ ਕੀਨ ਜੁ ਜਾਨੈ ॥
nar ek akeen hee preet karai ik keen karai ik keen ju jaanai |

സ്നേഹിക്കപ്പെടാതെ സ്നേഹിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്

ਏਕ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੇ ਭੇਦ ਜਨੈ ਜੋਊ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੈ ਅਰਿ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਨੈ ॥
ek na preet ke bhed janai joaoo preet karai ar kai tih maanai |

സ്നേഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം സ്നേഹിക്കുകയും അത്തരം സ്നേഹത്തെ ഉപകാരമായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മറ്റു ചിലരുണ്ട്, സ്നേഹത്തിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ അറിയുന്ന, മനസ്സിൽ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുന്ന വേറെ ചിലരുണ്ട്.

ਸੋ ਨਰ ਮੂੜ ਬਿਖੈ ਕਹੀਯੈ ਜਗਿ ਜੋ ਨਰ ਰੰਚ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਛਾਨੈ ॥
so nar moorr bikhai kaheeyai jag jo nar ranch na preet pachhaanai |

നാലാമത്തെ തരം വ്യക്തികൾ ലോകത്ത് വിഡ്ഢികൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടാം, കാരണം അവർക്ക് സ്നേഹം അൽപ്പം പോലും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.

ਸੋ ਚਰਚਾ ਰਸ ਕੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁ ਗ੍ਵਾਰਿਨੀਆ ਸੰਗਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਖਾਨੈ ॥੫੦੯॥
so charachaa ras kee ih bhaat su gvaarineea sang kaanrah bakhaanai |509|

ഗോപികമാരും കൃഷ്ണനും അത്തരത്തിലുള്ള ചർച്ചയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.509.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ॥
gopee baach |

ഗോപികമാരുടെ സംസാരം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਗ੍ਵਾਰਿਨੀਆ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹੈ ਕਰਿ ਨੇਹ ਕੋ ਅੰਤਿ ਦਗਾ ਕੋਊ ਦੈ ਹੈ ॥
gvaarineea ih bhaat kahai kar neh ko ant dagaa koaoo dai hai |

ആണി ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ ആത്യന്തികമായി ചതിക്കും എന്ന് ഗോപികമാർ ഇപ്രകാരം (കൃഷ്ണനോട്) പറഞ്ഞു.

ਦੋ ਜਨ ਛਾਡਿ ਪਰੋ ਹਰਿ ਗਯੋ ਜਨ ਜੋ ਛਲ ਸੋ ਤਿਹ ਕੋ ਹਰਿ ਲੈ ਹੈ ॥
do jan chhaadd paro har gayo jan jo chhal so tih ko har lai hai |

ഗോപികമാർ പറയുന്നു, നമുക്ക് നോക്കാം, പ്രണയം അവസാനിപ്പിച്ച് ആരാണ് ചതിക്കുന്നത്? തൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ശത്രുവിനെ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് ആരുടെയെങ്കിലും ക്ഷേമത്തിനായി സദാ സന്നദ്ധനാണ് കൃഷ്ണൻ.

ਜੋ ਬਟਹਾ ਜਨ ਘਾਵਤ ਹੈ ਕੋਊ ਜਾਤ ਚਲਿਯੋ ਪਿਖ ਕੈ ਮਧਿਮੈ ਹੈ ॥
jo battahaa jan ghaavat hai koaoo jaat chaliyo pikh kai madhimai hai |

വഴിയിൽ വെച്ച് (യാത്രക്കാരെ) കൊല്ലുന്നവൻ വഴിയിലുള്ളവരെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ, (മേൽപ്പറഞ്ഞ കൊള്ളക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവനെയും പരിഗണിക്കണം).

ਪੈ ਖਿਝ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਗੁਪੀਆ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਤਿਨ ਕੀ ਸਮ ਏ ਹੈ ॥੫੧੦॥
pai khijh kai at hee gupeea ih bhaat kahiyo tin kee sam e hai |510|

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""(

ਜਬ ਹੀ ਇਹ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਬਾਤ ਕਹੀ ਤਬ ਹੀ ਤਿਨ ਕੇ ਸੰਗ ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਸੈ ॥
jab hee ih gvaarin baat kahee tab hee tin ke sang kaanrah hasai |

ഗോപികമാർ ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ അവരോടൊപ്പം ചിരിച്ചു

ਜਿਹ ਨਾਮ ਕੇ ਲੇਤ ਜਰਾ ਮੁਖ ਤੇ ਤਜ ਕੈ ਗਨਕਾ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸੇ ॥
jih naam ke let jaraa mukh te taj kai ganakaa sabh paap nase |

ആരുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ ഗണികയെപ്പോലുള്ള ഒരു പാപിയുടെ പാപങ്ങൾ നശിച്ചു

ਨ ਜਪਿਯੋ ਜਿਹ ਜਾਪ ਸੋਊ ਉਜਰੇ ਜਿਹ ਜਾਪ ਜਪਿਯੋ ਸੋਊ ਧਾਮ ਬਸੇ ॥
n japiyo jih jaap soaoo ujare jih jaap japiyo soaoo dhaam base |

അവൻ്റെ പേര് ഓർക്കാത്തിടത്തെല്ലാം ആ സ്ഥലം വിജനമായി

ਤਿਨ ਗੋਪਿਨ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਹਮਹੂੰ ਅਤਿ ਹੀ ਰਸ ਬੀਚ ਫਸੇ ॥੫੧੧॥
tin gopin so ih bhaat kahiyo hamahoon at hee ras beech fase |511|

കൃഷ്ണൻ ഗോപികമാരോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞതായി തൻ്റെ പേര് ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ്റെ വീട് സന്തോഷിച്ചു, "നിങ്ങളുടെ പ്രണയാതുരമായ ആസ്വാദനത്തിൽ ഞാൻ ഭയങ്കരമായി കുടുങ്ങിപ്പോയി" 511.

ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਬਾਤ ਹਸੇ ਹਰਿ ਜੂ ਉਠ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਜਲ ਬੀਚ ਤਰੇ ॥
keh kai ih baat hase har joo utth kai jamunaa jal beech tare |

ഈ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ച് കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് യമുനയിലേക്ക് ചാടി

ਛਿਨ ਏਕ ਲਗਿਯੋ ਨ ਤਬੈ ਤਿਹ ਕੋ ਲਖਿ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਕਹ ਪਾਰ ਪਰੇ ॥
chhin ek lagiyo na tabai tih ko lakh kai jamunaa kah paar pare |

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൻ യമുന കടന്നു

ਲਖਿ ਕੈ ਜਲ ਕੋ ਸੰਗ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰੇ ॥
lakh kai jal ko sang gopin ke bhagavaan mahaa upahaas kare |

ഗോപികമാരെയും (യമുനയിലെ വെള്ളത്തെയും) കണ്ട് കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു

ਬਹੁ ਹੋਰਨਿ ਤੈ ਅਰੁ ਬ੍ਰਯਾਹਨਿ ਤੈ ਕੁਰਮਾਤਨ ਤੈ ਅਤਿ ਸੋਊ ਖਰੇ ॥੫੧੨॥
bahu horan tai ar brayaahan tai kuramaatan tai at soaoo khare |512|

ഗോപികമാർ വളരെയധികം സംയമനം പാലിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും കുടുംബാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവർ കൃഷ്ണനെ ആകർഷിക്കുന്നു.512.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |

കൃഷ്ണൻ്റെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਰਜਨੀ ਪਰ ਗੀ ਤਬ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਕਹਿਯੋ ਹਸਿ ਕੈ ਹਮ ਰਾਸ ਕਰੈ ॥
rajanee par gee tab hee bhagavaan kahiyo has kai ham raas karai |

രാത്രി വീണപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു നമുക്ക് രസം കളിക്കാം എന്ന്.

ਸਸਿ ਰਾਜਤ ਹੈ ਸਿਤ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸੁੰਦਰ ਸੇਤ ਹੀ ਹਾਰ ਡਰੈ ॥
sas raajat hai sit gopin ke mukh sundar set hee haar ddarai |

രാത്രി വീണപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, "വരൂ, നമുക്ക് കാമുകീ കളിയിൽ മുഴുകാം," ഗോപികമാരുടെ മുഖത്ത് ചന്ദ്രക്കല പോലെയുള്ള തെളിച്ചമുണ്ട്, അവർ കഴുത്തിൽ പൂമാലകൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു.