ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 665


ਅਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਸੁਰੰਗ ਸੁਭੰ ॥
at ujal ang surang subhan |

ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, അവൻ ആകാശത്ത് ഒരിടത്ത് സ്ഥിരത പുലർത്തി, അവൻ്റെ കൈകാലുകൾ വളരെ വെളുത്തതും മനോഹരവുമായിരുന്നു.

ਨਹੀ ਆਨਿ ਬਿਲੋਕਤ ਆਪ ਦ੍ਰਿਗੰ ॥
nahee aan bilokat aap drigan |

മറ്റാരെയും അവൻ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടില്ല.

ਇਹ ਭਾਤਿ ਰਹ੍ਯੋ ਗਡ ਮਛ ਮਨੰ ॥੩੬੭॥
eih bhaat rahayo gadd machh manan |367|

അവൻ്റെ മനസ്സ് മത്സ്യത്തിൽ ലയിച്ചു, അവൻ മറ്റാരെയും കാണുന്നില്ല.367.

ਤਹਾ ਜਾਇ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਮਜਨ ਕੈ ॥
tahaa jaae mahaa mun majan kai |

മഹാമുനി അവിടെ പോയി കുളിച്ചു

ਉਠਿ ਕੈ ਹਰਿ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਸੁਚ ਕੈ ॥
autth kai har dhiaan lagaa such kai |

ഈ ഗുരുദേവൻ പോയി കുളിച്ചു ഭഗവാൻ്റെ മദ്ധ്യസ്ഥനായി എഴുന്നേറ്റു.

ਨ ਟਰੋ ਤਬ ਲੌ ਵਹ ਮਛ ਅਰੀ ॥
n ttaro tab lau vah machh aree |

മത്സ്യത്തിൻ്റെ ആ ശത്രു ഇത്രയും കാലം പോലും അവിടെ നിന്ന് പോയിട്ടില്ല.

ਰਥ ਸੂਰ ਅਥਿਓ ਨਹ ਡੀਠ ਟਰੀ ॥੩੬੮॥
rath soor athio nah ddeetth ttaree |368|

എന്നാൽ മത്സ്യത്തിൻ്റെ ശത്രു, സൂര്യാസ്തമയം വരെ മത്സ്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.368.

ਥਰਕੰਤ ਰਹਾ ਨਭਿ ਮਛ ਕਟੰ ॥
tharakant rahaa nabh machh kattan |

മീൻ വെട്ടുകാരൻ (ദുധിര) അവിടെ മർദ്ദിക്കുന്നത് തുടർന്നു.

ਰਥ ਭਾਨੁ ਹਟਿਓ ਨਹੀ ਧ੍ਯਾਨ ਛੁਟੰ ॥
rath bhaan hattio nahee dhayaan chhuttan |

അവൻ ആകാശത്ത് അചഞ്ചലനായി നിന്നു, സൂര്യാസ്തമയത്തെക്കുറിച്ച് പോലും ചിന്തിച്ചില്ല

ਅਵਿਲੋਕ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਮੋਹਿ ਰਹਿਓ ॥
avilok mahaa mun mohi rahio |

(അവളെ) കണ്ടപ്പോൾ മഹാമുനി അഭിരമിച്ചു.

ਗੁਰੁ ਸਤ੍ਰਸਵੋ ਕਰ ਤਾਸੁ ਕਹਿਓ ॥੩੬੯॥
gur satrasavo kar taas kahio |369|

അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട മഹാമുനി നിശബ്ദത പാലിക്കുകയും പതിനേഴാമത്തെ ഗുരുവായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.369.

ਇਤਿ ਸਤਾਰਵੋ ਗੁਰੂ ਦੁਧੀਰਾ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧੭॥
eit sataaravo guroo dudheeraa samaapatan |17|

മത്സ്യബന്ധന പക്ഷിയെ പതിനേഴാം ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ചതിൻ്റെ വിവരണം അവസാനിക്കുന്നു.

ਅਥ ਮ੍ਰਿਗਹਾ ਅਠਾਰਸਵੋ ਗੁਰੂ ਬਰਨਨੰ ॥
ath mrigahaa atthaarasavo guroo barananan |

ഇപ്പോൾ ഒരു വേട്ടക്കാരനെ പതിനെട്ടാമത്തെ ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ചതിൻ്റെ വിവരണം ആരംഭിക്കുന്നു

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
tottak chhand |

ടോട്ടക് സ്റ്റാൻസ

ਕਰਿ ਮਜਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗਾਇ ਗੁਨੰ ॥
kar majan gobind gaae gunan |

കുളിച്ചും ഗോവിന്ദൻ്റെ ഗുണങ്ങൾ ജപിച്ചും,

ਉਠਿ ਜਾਤਿ ਭਏ ਬਨ ਮਧਿ ਮੁਨੰ ॥
autth jaat bhe ban madh munan |

കുളികഴിഞ്ഞ് ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് മുനി കാട്ടിലേക്ക് പോയി.

ਜਹ ਸਾਲ ਤਮਾਲ ਮਢਾਲ ਲਸੈ ॥
jah saal tamaal madtaal lasai |

സാൽ, തമാൽ, മദൽ എന്നിവ ബ്രീച്ചുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു

ਰਥ ਸੂਰਜ ਕੇ ਪਗ ਬਾਜ ਫਸੈ ॥੩੭੦॥
rath sooraj ke pag baaj fasai |370|

സാലിൻ്റെയും താമലിൻ്റെയും മരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തും ആ മരങ്ങളുടെ ഇടതൂർന്ന തണലിലും സൂര്യൻ്റെ പ്രകാശം എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.370.

ਅਵਿਲੋਕ ਤਹਾ ਇਕ ਤਾਲ ਮਹਾ ॥
avilok tahaa ik taal mahaa |

അവിടെ (അവൻ) ഒരു വലിയ കുളം കണ്ടു.

ਰਿਖਿ ਜਾਤ ਭਏ ਹਿਤ ਜੋਗ ਜਹਾ ॥
rikh jaat bhe hit jog jahaa |

മുനി അവിടെ പോയി യോഗ അഭ്യസിച്ചു.

ਤਹ ਪਤ੍ਰਣ ਮਧ ਲਹ੍ਯੋ ਮ੍ਰਿਗਹਾ ॥
tah patran madh lahayo mrigahaa |

അവിടെ (ദത്തമുനി) ഒരു വേട്ടക്കാരൻ അക്ഷരങ്ങൾ മറയ്ക്കുന്നത് കണ്ടു.

ਤਨ ਸੋਭਤ ਕੰਚਨ ਸੁਧ ਪ੍ਰਭਾ ॥੩੭੧॥
tan sobhat kanchan sudh prabhaa |371|

അവിടെ മുനി ഒരു ടാങ്കും സസ്യജാലങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം പോലെ മനോഹരമായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടു.371.

ਕਰਿ ਸੰਧਿਤ ਬਾਣ ਕਮਾਣ ਸਿਤੰ ॥
kar sandhit baan kamaan sitan |

(അവൻ) അവൻ്റെ കയ്യിൽ വില്ലിൽ ഒരു വിറയ്ക്കുന്ന അസ്ത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਰਤ ਕੋਟ ਕਰੋਰ ਕਿਤੰ ॥
mrig maarat kott karor kitan |

അനേകം മാനുകളെ കൊന്ന വെള്ള നിറത്തിലുള്ള വില്ലും അമ്പും അവൻ്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു

ਸਭ ਸੈਨ ਮੁਨੀਸਰ ਸੰਗਿ ਲਏ ॥
sabh sain muneesar sang le |

(ദത്ത) മുഴുവൻ സേവകരെയും ഒപ്പം കൊണ്ടുവന്നു

ਜਹ ਕਾਨਨ ਥੋ ਤਹ ਜਾਤ ਭਏ ॥੩੭੨॥
jah kaanan tho tah jaat bhe |372|

മുനി തൻ്റെ ജനത്തോടൊപ്പം വനത്തിൻ്റെ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.372.

ਕਨਕੰ ਦੁਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਸਨੇ ॥
kanakan dut ujal ang sane |

(അവൻ്റെ) സ്വർണ്ണ കൈകാലുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਮਨੰ ਰਿਤੁ ਰਾਜ ਬਨੇ ॥
mun raaj manan rit raaj bane |

സ്വർണ്ണത്തിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള നിരവധി വ്യക്തികൾ,

ਰਿਖਿ ਸੰਗ ਸਖਾ ਨਿਸਿ ਬਹੁਤ ਲਏ ॥
rikh sang sakhaa nis bahut le |

രാത്രിയിൽ മഹർഷിയുടെ അകമ്പടിയോടെ സേവകർ ഉണ്ടായിരുന്നു

ਤਿਹ ਬਾਰਿਧ ਦੂਜ ਬਿਲੋਕਿ ਗਏ ॥੩੭੩॥
tih baaridh dooj bilok ge |373|

ദത്തൻ മുനിയെ അനുഗമിച്ചു, എല്ലാവരും ആ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടു.373.

ਰਿਖਿ ਬੋਲਤ ਘੋਰਤ ਨਾਦ ਨਵੰ ॥
rikh bolat ghorat naad navan |

മുനി ഉച്ചത്തിൽ ജപിച്ചു (കഴുതകളെപ്പോലെ).

ਤਿਹ ਠਉਰ ਕੁਲਾਹਲ ਉਚ ਹੂਅੰ ॥
tih tthaur kulaahal uch hooan |

ആ മുനിമാർ ആ സ്ഥലത്ത് ഭയങ്കരമായ ഒരു ബഹളം മുഴക്കി

ਜਲ ਪੀਵਤ ਠਉਰ ਹੀ ਠਉਰ ਮੁਨੀ ॥
jal peevat tthaur hee tthaur munee |

മുനി ആളുകൾ ഓരോ സ്ഥലത്തും വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ਬਨ ਮਧਿ ਮਨੋ ਰਿਖ ਮਾਲ ਬਨੀ ॥੩੭੪॥
ban madh mano rikh maal banee |374|

വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന അവർ ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.374.

ਅਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਧਰੈ ॥
at ujal ang bibhoot dharai |

(മുനി) ശരീരത്തിൽ ഒരു നേരിയ വിഭൂതി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਨ੍ਯਾਸ ਅਨਾਸ ਕਰੈ ॥
bahu bhaat nayaas anaas karai |

ആ മുനിമാർ അവരുടെ വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ ഭസ്മം പുരട്ടി, വിവിധ ഭാവങ്ങൾ അഭ്യസിച്ചു

ਨਿਵਲ੍ਰਯਾਦਿਕ ਸਰਬੰ ਕਰਮ ਕੀਏ ॥
nivalrayaadik saraban karam kee |

നിയുലി എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്തു.

ਰਿਖਿ ਸਰਬ ਚਹੂੰ ਚਕ ਦਾਸ ਥੀਏ ॥੩੭੫॥
rikh sarab chahoon chak daas thee |375|

നിയോലി (കുടൽ ശുദ്ധീകരണം) പോലെയുള്ള വിവിധ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, നാല് ദിശകളിലും അലഞ്ഞു.375.

ਅਨਭੰਗ ਅਖੰਡ ਅਨੰਗ ਤਨੰ ॥
anabhang akhandd anang tanan |

(അവൻ്റെ) ശരീരം കാമദേവൻ്റേതു പോലെ ഒടിഞ്ഞതും ഒടിഞ്ഞതും ആയിരുന്നു.

ਬਹੁ ਸਾਧਤ ਨ੍ਯਾਸ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਬਨੰ ॥
bahu saadhat nayaas sanayaas banan |

കാമത്തിൻ്റെ അംശം കൂടാതെ അവർ വിവിധ ആചാരങ്ങളിൽ മുഴുകി

ਜਟ ਸੋਹਤ ਜਾਨੁਕ ਧੂਰ ਜਟੀ ॥
jatt sohat jaanuk dhoor jattee |

ജടകൾ ശിവനെപ്പോലെ സുന്ദരമായിരുന്നു. (ആയതായി തോന്നി)

ਸਿਵ ਕੀ ਜਨੁ ਜੋਗ ਜਟਾ ਪ੍ਰਗਟੀ ॥੩੭੬॥
siv kee jan jog jattaa pragattee |376|

അവരുടെ പൂട്ടുകൾ ശിവൻ്റെ പൂട്ടിൻ്റെ പ്രകടനമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.376.

ਸਿਵ ਤੇ ਜਨੁ ਗੰਗ ਤਰੰਗ ਛੁਟੇ ॥
siv te jan gang tarang chhutte |

(ജടകൾ) ശിവൻ്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഗംഗയുടെ അരുവികൾ പോലെ പടരുന്നതുപോലെ.

ਇਹ ਹੁਇ ਜਨ ਜੋਗ ਜਟਾ ਪ੍ਰਗਟੇ ॥
eih hue jan jog jattaa pragatte |

ശിവനിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഗംഗയുടെ തിരമാലകൾ പോലെ അവരുടെ യോഗി പൂട്ടുകൾ അലയടിച്ചു

ਤਪ ਸਰਬ ਤਪੀਸਨ ਕੇ ਸਬ ਹੀ ॥
tap sarab tapeesan ke sab hee |

എല്ലാ സന്യാസിമാരും (ദത്തൻ ഉൾപ്പെടെ) വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.

ਮੁਨਿ ਜੇ ਸਬ ਛੀਨ ਲਏ ਤਬ ਹੀ ॥੩੭੭॥
mun je sab chheen le tab hee |377|

മുൻകാല സന്യാസിമാരുടെ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് അവർ പലതരം തപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.377.

ਸ੍ਰੁਤ ਜੇਤਿਕ ਨ੍ਯਾਸ ਉਦਾਸ ਕਹੇ ॥
srut jetik nayaas udaas kahe |

വേദങ്ങളിൽ യോഗയുടെ പല മാർഗങ്ങളും പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ਸਬ ਹੀ ਰਿਖਿ ਅੰਗਨ ਜਾਨ ਲਏ ॥
sab hee rikh angan jaan le |

ശ്രുതികളിൽ (വേദങ്ങളിൽ) വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന വിവിധ ആചാരങ്ങളെല്ലാം ഈ ഋഷിമാരാൽ അനുഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.