ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 467


ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਬੀਚ ਕਹਿਯੋ ਪ੍ਰਭਿ ਤੋ ਸਮ ਰਾਜ ਨ ਕੋਊ ਬਨਾਯੋ ॥
chaudah lokan beech kahiyo prabh to sam raaj na koaoo banaayo |

“രാജാവേ! പതിന്നാലു ലോകങ്ങളിലും നിന്നെപ്പോലെ മറ്റൊരു രാജാവില്ല, ഇത് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതാണ്

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬੀਰਨ ਕੀ ਮਨਿ ਤੈ ਸੁ ਭਲੋ ਕੀਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥
taahee te beeran kee man tai su bhalo keeyo sayaam so judh machaayo |

“അതിനാൽ നിങ്ങൾ കൃഷ്ണനുമായി വീരന്മാരെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ചെയ്തു

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮੁਨਿ ਕੀ ਬਤੀਆ ਸੁਨਿ ਭੂਪ ਘਨੋ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੧੬੯੩॥
sayaam kahai mun kee bateea sun bhoop ghano man mai sukh paayo |1693|

” മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് മനസ്സിൽ അങ്ങേയറ്റം പ്രസാദിച്ചു.1693.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਅਭਿਬੰਦਨ ਭੂਪਤਿ ਕੀਯੋ ਨਾਰਦ ਕੋ ਪਹਿਚਾਨਿ ॥
abhibandan bhoopat keeyo naarad ko pahichaan |

നാരദനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ രാജാവ് മഹർഷിക്ക് ആചാരപരമായ സ്വീകരണം നൽകി

ਮੁਨਿਪਤਿ ਇਹ ਉਪਦੇਸ ਦੀਆ ਜੁਧ ਕਰੋ ਬਲਵਾਨ ॥੧੬੯੪॥
munipat ih upades deea judh karo balavaan |1694|

അപ്പോൾ നാരദൻ രാജാവിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.1694.

ਇਤ ਭੂਪਤਿ ਨਾਰਦ ਮਿਲੇ ਪ੍ਰੇਮੁ ਭਗਤਿ ਕੀ ਖਾਨ ॥
eit bhoopat naarad mile prem bhagat kee khaan |

ഇവിടെ, രാജാവ് സ്നേഹത്തോടുള്ള ഭക്തിയുടെ ഒരു രൂപമായ നാരദനെ കണ്ടെത്തി

ਉਤ ਮਹੇਸ ਚਲਿ ਤਹ ਗਏ ਜਹ ਠਾਢੇ ਭਗਵਾਨ ॥੧੬੯੫॥
aut mahes chal tah ge jah tthaadte bhagavaan |1695|

ഇപ്പുറത്ത്, ഭക്തിയുടെ രാജാവെന്ന നിലയിൽ രാജാവ് നാരദനെ കണ്ടു, അപ്പുറത്ത് ശിവൻ അവിടെ എത്തി, അവിടെ കൃഷ്ണൻ നിൽക്കുന്നു.1695.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ചൗപായി

ਇਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮਨਿ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥
eite rudr man mantr bichaario |

അതാ രുദ്രൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੇ ਨਿਕਟਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥
sree jadupat ke nikatt uchaario |

ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു

ਅਬ ਹੀ ਮ੍ਰਿਤਹਿ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥
ab hee mriteh aaeis deejai |

മൃത്യുദേവനെ ഇപ്പോൾ അനുവദിക്കൂ,

ਤਬ ਇਹ ਭੂਪ ਮਾਰਿ ਕੈ ਲੀਜੈ ॥੧੬੯੬॥
tab ih bhoop maar kai leejai |1696|

മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ശിവൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു, “രാജാവിനെ കൊല്ലാൻ ഇപ്പോൾ മരണത്തെ അനുമോദിക്കുക.1696.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਸਰ ਅਪਨੇ ਮੈ ਮ੍ਰਿਤੁ ਧਰਿ ਇਹ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਉਪਾਇ ॥
sar apane mai mrit dhar ih tum karahu upaae |

(വില്ലിൻ്റെ അറ്റം) നിൻ്റെ അസ്ത്രത്തിൽ മൃതു-ദേവന് സമർപ്പിക്കുക; നിങ്ങളും അതുപോലെ ചെയ്യുക.

ਅਬ ਕਸਿ ਕੈ ਧਨੁ ਛਾਡੀਏ ਭੂਲੇ ਬਡਿ ਅਨਿਆਇ ॥੧੬੯੭॥
ab kas kai dhan chhaaddee bhoole badd aniaae |1697|

"മരണത്തെ നിങ്ങളുടെ അമ്പിൽ ഇരുത്തി വില്ലു വലിക്കുക, അമ്പ് വിടുക, അങ്ങനെ ഈ രാജാവ് എല്ലാ അനീതികളും ചെയ്യുന്നത് മറക്കും." 1697.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ചൗപായി

ਸੋਈ ਕਾਮ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੀਨੋ ॥
soee kaam sayaam joo keeno |

ശ്രീകൃഷ്ണനും അതുതന്നെ ചെയ്തു

ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਸੋ ਸਿਵ ਜੂ ਕਹਿ ਦੀਨੋ ॥
jih bidh so siv joo keh deeno |

ശിവൻ്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കൃഷ്ണൻ പ്രവർത്തിച്ചു

ਤਬ ਚਿਤਵਨ ਹਰਿ ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਕੀਯੋ ॥
tab chitavan har mrit ko keeyo |

അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ മൃതുദേവനെ ഓർത്തു

ਮੀਚ ਆਇ ਕੈ ਦਰਸਨੁ ਦੀਯੋ ॥੧੬੯੮॥
meech aae kai darasan deeyo |1698|

കൃഷ്ണൻ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു, മരണത്തിൻ്റെ ദൈവം സ്വയം പ്രത്യക്ഷനായി.1698.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਕਹਿਓ ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੂ ਮੋ ਸਰ ਮੈ ਕਰ ਬਾਸੁ ॥
kahio mrit ko krisan joo mo sar mai kar baas |

ശ്രീകൃഷ്ണൻ മൃതുദേവനോട് പറഞ്ഞു, നീ എൻ്റെ അസ്ത്രത്തിൽ വസിക്കണം.

ਅਬ ਛਾਡਤ ਹੋ ਸਤ੍ਰ ਪੈ ਜਾਇ ਕਰਹੁ ਤਿਹ ਨਾਸੁ ॥੧੬੯੯॥
ab chhaaddat ho satr pai jaae karahu tih naas |1699|

കൃഷ്ണൻ മരണദേവനോട് പറഞ്ഞു, "എൻ്റെ അസ്ത്രത്തിൽ വസിക്കുക, എൻ്റെ അസ്ത്രം പുറന്തള്ളുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാം." 1699.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਦੇਵ ਬਧੂਨ ਕੈ ਨੈਨ ਕਟਾਛ ਬਿਲੋਕਤ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥
dev badhoon kai nain kattaachh bilokat hee nrip chit lubhaayo |

സ്വർഗീയ ദാസിയുടെ വശത്തെ നോട്ടങ്ങൾ രാജാവിനെ വശീകരിച്ചു

ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਹਮ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲ ਕੈ ਰਨ ਮੈ ਸੰਗਿ ਬਾਤਨ ਕੇ ਉਰਝਾਯੋ ॥
naarad braham duhoon mil kai ran mai sang baatan ke urajhaayo |

ഇക്കരെ നാരദനും ബ്രഹ്മാവും രാജാവിനെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ മുഴുകി

ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ਲਖਿ ਘਾਤ ਭਲੀ ਅਰਿ ਮਾਰਨ ਕੋ ਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥
sayaam tabai lakh ghaat bhalee ar maaran ko mrit baan chalaayo |

നല്ല അവസരം കണ്ട ശ്രീകൃഷ്ണൻ ശത്രുവിനെ കൊല്ലാൻ മൃത്യുദേവൻ്റെ അസ്ത്രം തൊടുത്തു വിട്ടു.

ਮੰਤ੍ਰਨਿ ਕੇ ਬਲ ਸੋ ਛਲ ਸੋ ਤਬ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੦॥
mantran ke bal so chhal so tab bhoopat ko sir kaatt giraayo |1700|

അതേ സമയം, ഒരു നല്ല അവസരം കണ്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ തൻ്റെ മരണ അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു, മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ വഞ്ചനാപരമായി രാജാവിൻ്റെ തല താഴേക്ക് വീഴാൻ കാരണമായി.1700.

ਜਦਿਪਿ ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਨ ਹਟਿਓ ਗਹਿ ਕੇਸਨਿ ਤੇ ਹਰਿ ਓਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥
jadip sees kattio na hattio geh kesan te har or chalaayo |

രാജാവിൻ്റെ ശിരസ്സ് മുറിഞ്ഞെങ്കിലും സ്ഥിരത പാലിച്ച് തലമുടിയിൽ നിന്ന് തല പിടിച്ച് കൃഷ്ണൻ്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.

ਮਾਨਹੁ ਪ੍ਰਾਨ ਚਲਿਯੋ ਦਿਵਿ ਆਨਨ ਕਾਜ ਬਿਦਾ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਪੈ ਆਯੋ ॥
maanahu praan chaliyo div aanan kaaj bidaa brijaraaj pai aayo |

കൃഷ്ണനോട് വിടപറയാൻ അവൻ്റെ പ്രാണൻ (പ്രധാനശക്തി) കൃഷ്ണനിൽ എത്തിയതുപോലെ തോന്നി.

ਸੋ ਸਿਰੁ ਲਾਗ ਗਯੋ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰਿ ਮੂਰਛ ਹ੍ਵੈ ਪਗੁ ਨ ਠਹਰਾਯੋ ॥
so sir laag gayo har ke ur moorachh hvai pag na tthaharaayo |

ആ തല കൃഷ്ണനിൽ തട്ടി, അയാൾക്ക് നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല

ਦੇਖਹੁ ਪਉਰਖ ਭੂਪ ਕੇ ਮੁੰਡ ਕੋ ਸ੍ਯੰਦਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੁ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੧॥
dekhahu paurakh bhoop ke mundd ko sayandan te prabh bhoom giraayo |1701|

അവൻ ബോധരഹിതനായി വീണു, രാജാവിൻ്റെ ശിരസ്സിൻ്റെ ധീരത കാണൂ, അതിൽ തട്ടി ഭഗവാൻ (കൃഷ്ണൻ) തൻ്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു.1701.

ਭੂਪਤ ਜੈਸੋ ਸੁ ਪੌਰਖ ਕੀਨੋ ਹੈ ਤੈਸੀ ਕਰੀ ਨ ਕਿਸੀ ਕਰਨੀ ॥
bhoopat jaiso su pauarakh keeno hai taisee karee na kisee karanee |

രാജാവ് ചെയ്തതുപോലെയുള്ള ധീരത മറ്റാരും (മറ്റൊരാൾ) ചെയ്തിട്ടില്ല.

ਲਖਿ ਜਛਨਿ ਕਿਨਰੀ ਰੀਝ ਰਹੀ ਨਭ ਮੈ ਸਭ ਦੇਵਨ ਕੀ ਘਰਨੀ ॥
lakh jachhan kinaree reejh rahee nabh mai sabh devan kee gharanee |

യക്ഷന്മാരുടെയും കിന്നരന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കുന്നത് കണ്ട ഖരഗ് സിംഗ് രാജാവ് അസാധാരണമായ ധീരത പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ਮ੍ਰਿਦ ਬਾਜਤ ਬੀਨ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਮੁਚੰਗ ਲੀਏ ਉਤਰੀ ਧਰਨੀ ॥
mrid baajat been mridang upang muchang lee utaree dharanee |

ബീൻ, മൃദംഗ, ഉപാങ്, മുചാങ് (കൈയിൽ പിടിച്ച്) മൃദുസ്വരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

ਨਭ ਨਾਚਤ ਗਾਵਤ ਰੀਝਿ ਰਿਝਾਵਤ ਯੌ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਬਰਨੀ ॥੧੭੦੨॥
nabh naachat gaavat reejh rijhaavat yau upamaa kab ne baranee |1702|

അവർ തങ്ങളുടെ സംഗീതോപകരണങ്ങളായ കിരണങ്ങൾ, ഡ്രംസ് മുതലായ വാദ്യോപകരണങ്ങൾ വായിച്ച് ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി, എല്ലാവരും നൃത്തം ചെയ്തും പാടിയും മറ്റുള്ളവരെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നു.1702.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਨਭ ਤੇ ਉਤਰੀ ਸੁੰਦਰੀ ਸਕਲ ਲੀਏ ਸੁਰ ਸਾਜ ॥
nabh te utaree sundaree sakal lee sur saaj |

ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ വാദ്യങ്ങളോടും കൂടി സുന്ദരികൾ ആകാശത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങി.

ਕਵਨ ਹੇਤ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿ ਭੂਪਤਿ ਬਰਬੇ ਕਾਜ ॥੧੭੦੩॥
kavan het kab sayaam keh bhoopat barabe kaaj |1703|

സുന്ദരികളായ പെൺകുട്ടികൾ തങ്ങളെത്തന്നെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നു, അവരുടെ വരവിൻ്റെ ലക്ഷ്യം രാജാവിനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെന്ന് കവി പറയുന്നു.1703.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਮੁੰਡ ਬਿਨਾ ਤਬ ਰੁੰਡ ਸੁ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
mundd binaa tab rundd su bhoopat ko chit mai at kop badtaayo |

പിന്നെ ശിരസ്സില്ലാത്ത രാജാവിൻ്റെ മുണ്ട് ചിട്ടിയിൽ ദേഷ്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨੁ ਜੁ ਠਾਢੇ ਹੁਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਧਾਯੋ ॥
dvaadas bhaan ju tthaadte hute kab sayaam kahai tih aoopar dhaayo |

തലയില്ലാത്ത രാജാവ് മനസ്സിൽ അങ്ങേയറ്റം രോഷാകുലനായി, പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി

ਭਾਜਿ ਗਏ ਕਰਿ ਤ੍ਰਾਸ ਸੋਊ ਸਿਵ ਠਾਢੋ ਰਹਿਯੋ ਤਿਹ ਊਪਰ ਆਯੋ ॥
bhaaj ge kar traas soaoo siv tthaadto rahiyo tih aoopar aayo |

എല്ലാവരും അവിടെ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി, പക്ഷേ ശിവൻ അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ്റെ മേൽ വീണു

ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬੀਰ ਮਹਾ ਰਨਧੀਰ ਚਟਾਕਿ ਚਪੇਟ ਦੈ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੪॥
so nrip beer mahaa ranadheer chattaak chapett dai bhoom giraayo |1704|

എന്നാൽ ആ ശക്തൻ തൻ്റെ പ്രഹരത്താൽ ശിവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.1704.

ਏਕਨ ਮਾਰਿ ਚਪੇਟਨ ਸਿਉ ਅਰੁ ਏਕਨ ਕੋ ਧਮਕਾਰ ਗਿਰਾਵੈ ॥
ekan maar chapettan siau ar ekan ko dhamakaar giraavai |

അയാളുടെ അടിയിൽ ഒരാൾ വീണു, ആ അടിയുടെ അടിയിൽ ഒരാൾ

ਚੀਰ ਕੈ ਏਕਨਿ ਡਾਰਿ ਦਏ ਗਹਿ ਏਕਨ ਕੋ ਨਭਿ ਓਰਿ ਚਲਾਵੈ ॥
cheer kai ekan ddaar de geh ekan ko nabh or chalaavai |

അവൻ ഒരാളെ കീറി ആകാശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു

ਬਾਜ ਸਿਉ ਬਾਜਨ ਲੈ ਰਥ ਸਿਉ ਰਥ ਅਉ ਗਜ ਸਿਉ ਗਜਰਾਜ ਬਜਾਵੈ ॥
baaj siau baajan lai rath siau rath aau gaj siau gajaraaj bajaavai |

കുതിരകളെ കുതിരകളുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതിനും രഥങ്ങൾ രഥങ്ങളിൽ ഇടിക്കുന്നതിനും ആനകൾ ആനകളിൽ ഇടിക്കുന്നതിനും അവൻ കാരണമായി.