ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 363


ਸੋਰਠਿ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਬਿਲਾਵਲ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਰਿਝਾਵੈ ॥
soratth sudh malaar bilaaval sayaam kahai nand laal rijhaavai |

സോറത്ത്, ശുദ്ധ് മൽഹാർ, ബിലാവൽ എന്നിവരുടെ സംഗീത രീതികളിൽ കൃഷ്ണൻ അവിടെ കളിച്ച് എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ਅਉਰ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹਾ ਕਹੀਯੇ ਸੁਰ ਤ੍ਯਾਗਿ ਸਭੈ ਸੁਰ ਮੰਡਲ ਆਵੈ ॥੬੮੬॥
aaur kee baat kahaa kaheeye sur tayaag sabhai sur manddal aavai |686|

മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയേണ്ടത്, ദൈവങ്ങൾ പോലും അവരുടെ മണ്ഡലം വിട്ട് അവിടെ വരുന്നു.

ਰਾਧੇ ਬਾਚ ਪ੍ਰਤਿ ਉਤਰ ॥
raadhe baach prat utar |

ഉത്തരത്തിനായി രാധികയുടെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਮੈ ਨ ਚਲੋ ਸਜਨੀ ਹਰਿ ਪੈ ਜੁ ਚਲੋ ਤਬ ਮੋਹਿ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਦੁਹਾਈ ॥
mai na chalo sajanee har pai ju chalo tab mohi brijanaath duhaaee |

���ഹേ സുഹൃത്തേ! ഞാൻ കൃഷ്ണൻ്റെ അടുക്കൽ പോകില്ലെന്ന് ബ്രജയുടെ നാഥനെക്കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യുന്നു

ਮੋ ਸੰਗ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਜੀ ਜਦੁਨੰਦਨ ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥
mo sang preet tajee jadunandan chandrabhagaa sang preet lagaaee |

കൃഷ്ണൻ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് ചന്ദർഭാഗയുടെ സ്നേഹത്തിൽ ലയിച്ചു

ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਹਾ ਤੁਮ ਸੌ ਤਜਿ ਮਾਨ ਹਹਾ ਰੀ ਚਲੋ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥
sayaam kee preet mahaa tum sau taj maan hahaa ree chalo duchitaaee |

അപ്പോൾ വിദ്യുച്ഛത എന്ന സുഹൃത്ത് രാധയോട് പറഞ്ഞു, ������������������������� നിങ്ങളുടെ ദ്വൈതത ഉപേക്ഷിച്ച് നിങ്ങൾ അവിടെ പോകുന്നു

ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਖੇਲਤ ਹੈ ਕਹਿਯੋ ਖੇਲਹੁ ਜਾਹੂੰ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥੬੮੭॥
tere binaa nahee khelat hai kahiyo khelahu jaahoon so preet lagaaee |687|

കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ മറ്റാരെക്കാളും കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചു, നീയില്ലാതെ കളിക്കാൻ അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം ആവേശകരമായ കളി ഒരാൾ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളുമായി മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.

ਦੂਤੀ ਵਾਚ ॥
dootee vaach |

സന്ദേശവാഹകൻ്റെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਪਾਇ ਪਰੋ ਤੁਮਰੇ ਸਜਨੀ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਭੀਤਰ ਮਾਨੁ ਨ ਕਈਯੈ ॥
paae paro tumare sajanee at hee man bheetar maan na keeyai |

���ഹേ സുഹൃത്തേ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഇതുപോലുള്ള അഹങ്കാരം ഉണ്ടാകരുത്

ਸ੍ਯਾਮ ਬੁਲਾਵਤ ਹੈ ਸੁ ਜਹਾ ਉਠ ਕੈ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਚਲਿ ਜਈਯੈ ॥
sayaam bulaavat hai su jahaa utth kai tih tthaur bikhai chal jeeyai |

കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നിങ്ങൾ പോകൂ

ਨਾਚਤ ਹੈ ਜਿਮ ਗ੍ਵਾਰਨਿਆ ਨਚੀਯੈ ਤਿਮ ਅਉ ਤਿਹ ਭਾਤਿ ਹੀ ਗਈਯੈ ॥
naachat hai jim gvaaraniaa nacheeyai tim aau tih bhaat hee geeyai |

ഗോപികമാർ ആടുകയും പാടുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി, നിങ്ങൾക്കും നൃത്തം ചെയ്യുകയും പാടുകയും ചെയ്യാം.

ਅਉਰ ਅਨੇਕਿਕ ਬਾਤ ਕਰੋ ਪਰ ਰਾਧੇ ਬਲਾਇ ਲਿਉ ਸਉਹ ਨ ਖਈਯੈ ॥੬੮੮॥
aaur anekik baat karo par raadhe balaae liau sauh na kheeyai |688|

ഹേ രാധ! പോകില്ല എന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞയല്ലാതെ മറ്റെന്തിനെയും കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാം.

ਰਾਧੇ ਬਾਚ ॥
raadhe baach |

രാധയുടെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਜੈਹਉ ਨ ਹਉ ਸੁਨ ਰੀ ਸਜਨੀ ਤੁਹਿ ਸੀ ਹਰਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੋਟਿ ਪਠਾਵੈ ॥
jaihau na hau sun ree sajanee tuhi see har gvaaran kott patthaavai |

���ഹേ സുഹൃത്തേ! കൃഷ്ണൻ നിന്നെപ്പോലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗോപികമാരെ അയച്ചാൽ ഞാൻ പോകില്ല

ਬੰਸੀ ਬਜਾਵੈ ਤਹਾ ਤੁ ਕਹਾ ਅਰੁ ਆਪ ਕਹਾ ਭਯੋ ਮੰਗਲ ਗਾਵੈ ॥
bansee bajaavai tahaa tu kahaa ar aap kahaa bhayo mangal gaavai |

അവൻ തൻ്റെ പുല്ലാങ്കുഴലിൽ വായിക്കുകയും സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തെല്ലാം,

ਮੈ ਨ ਚਲੋ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਮ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਆਨਿ ਸੁਨਾਵੈ ॥
mai na chalo tih tthaur bikhai brahamaa ham ko kahiyo aan sunaavai |

ബ്രഹ്മാവ് വന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചാലും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകില്ല

ਅਉਰ ਸਖੀ ਕੀ ਕਹਾ ਗਨਤੀ ਨਹੀ ਜਾਉ ਰੀ ਜਉ ਹਰਿ ਆਪਨ ਆਵੈ ॥੬੮੯॥
aaur sakhee kee kahaa ganatee nahee jaau ree jau har aapan aavai |689|

ഒരു സുഹൃത്തിനെയും ഞാൻ പരിഗണിക്കുന്നില്ല, നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും പോകാം, കൃഷ്ണൻ വേണമെങ്കിൽ അവൻ തന്നെ വരാം.

ਦੂਤੀ ਬਾਚ ਰਾਧੇ ਸੋ ॥
dootee baach raadhe so |

രാധയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത ദൂതൻ്റെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਕਾਹੇ ਕੋ ਮਾਨ ਕਰੈ ਸੁਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਉਠ ਕੈ ਕਰ ਸੋਊ ॥
kaahe ko maan karai sun gvaarin sayaam kahai utth kai kar soaoo |

ഓ ഗോപി! എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ അഹങ്കാരത്തിൽ മുഴുകുന്നത്?

ਜਾ ਕੇ ਕੀਏ ਹਰਿ ਹੋਇ ਖੁਸੀ ਸੁਨਿਯੈ ਬਲ ਕਾਜ ਕਰੋ ਅਬ ਜੋਊ ॥
jaa ke kee har hoe khusee suniyai bal kaaj karo ab joaoo |

കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതെന്തും ചെയ്യുക, കൃഷ്ണനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്ന ആ ജോലി ചെയ്യുക.

ਤਉ ਤੁਹਿ ਬੋਲਿ ਪਠਾਵਤ ਹੈ ਜਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਤੁਮ ਸੋ ਤਬ ਓਊ ॥
tau tuhi bol patthaavat hai jab preet lagee tum so tab oaoo |

അവൻ നിങ്ങളുമായി പ്രണയത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ (അവൻ) നിങ്ങൾക്കായി (വീണ്ടും വീണ്ടും) അയയ്ക്കുകയുള്ളൂ.

ਨਾਤਰ ਰਾਸ ਬਿਖੈ ਸੁਨ ਰੀ ਤੁਹਿ ਸੀ ਨਹਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਸੁੰਦਰ ਕੋਊ ॥੬੯੦॥
naatar raas bikhai sun ree tuhi see neh gvaarin sundar koaoo |690|

അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അതിനാൽ നിന്നെ വിളിക്കാൻ അവൻ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു, അല്ലാത്തപക്ഷം മുഴുവൻ കാമുകീ നാടകത്തിലും ഇത്ര സുന്ദരിയായ മറ്റൊരു ഗോപിയില്ല?690.

ਸੰਗ ਤੇਰੇ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਘਨੀ ਹਰਿ ਕੀ ਸਭ ਜਾਨਤ ਹੈ ਕਛੂ ਨਾਹਿ ਨਈ ॥
sang tere hee preet ghanee har kee sabh jaanat hai kachhoo naeh nee |

അവൻ നിങ്ങളോട് അഗാധമായ സ്നേഹമാണ്, എല്ലാവർക്കും അത് അറിയാം, ഇത് പുതിയ കാര്യമല്ല

ਜਿਹ ਕੀ ਮੁਖ ਉਪਮ ਚੰਦ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾ ਜਿਹ ਕੀ ਤਨ ਭਾ ਮਨੋ ਰੂਪਮਈ ॥
jih kee mukh upam chandr prabhaa jih kee tan bhaa mano roopamee |

ചന്ദ്രനെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള മുഖവും അഴകുള്ള ശരീരവുമുള്ളവൻ,

ਤਿਹ ਸੰਗ ਕੋ ਤ੍ਯਾਗਿ ਸੁਨੋ ਸਜਨੀ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਉਠ ਕੈ ਤੁਹਿ ਬਾਟ ਲਈ ॥
tih sang ko tayaag suno sajanee grih kee utth kai tuhi baatt lee |

അവൻ്റെ കമ്പനി വിടുന്നു, സുഹൃത്തേ! നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു

ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੇ ਸੰਗ ਸਖੀ ਬਹੁ ਤੇਰੀ ਰੀ ਤੋ ਸੀ ਗੁਵਾਰਿ ਭਈ ਨ ਭਈ ॥੬੯੧॥
brijanaath ke sang sakhee bahu teree ree to see guvaar bhee na bhee |691|

ബ്രജയുടെ അധിപനായ കൃഷ്ണൻ്റെ കൂട്ടത്തിൽ ചെറുപ്പക്കാരായ പെൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടാകാം, പക്ഷേ നിങ്ങളെപ്പോലെ അപരിഷ്കൃതരായ ആരും ഇല്ല.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |

കവിയുടെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਸੁਨ ਕੈ ਇਹ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਮਨਿ ਕੋਪ ਭਈ ਹੈ ॥
sun kai ih gvaarin kee bateeyaa brikhabhaan sutaa man kop bhee hai |

ഗോപി (ബിജ്ഛത) യിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ രാധയ്ക്ക് മനസ്സിൽ ദേഷ്യം വന്നു. (പറയാൻ തുടങ്ങി) നി ടിവിയൻ!

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਿਨਾ ਪਠਏ ਰੀ ਤ੍ਰੀਯਾ ਹਮਰੇ ਉਨ ਕੇ ਉਠਿ ਬੀਚ ਪਈ ਹੈ ॥
kaanrah binaa patthe ree treeyaa hamare un ke utth beech pee hai |

ഗോപിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് രോഷാകുലയായ രാധ പറഞ്ഞു, കൃഷ്ണൻ അയച്ചുകൊടുക്കാതെ നീ എനിക്കും കൃഷ്ണനും ഇടയിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.

ਆਈ ਮਨਾਵਨ ਹੈ ਹਮ ਕੋ ਸੁ ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਜੁ ਨਹੀ ਰੁਚਈ ਹੈ ॥
aaee manaavan hai ham ko su kahee bateeyaa ju nahee ruchee hai |

നിങ്ങൾ എന്നെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ വന്നതാണ്, പക്ഷേ നിങ്ങൾ എന്താണ് സംസാരിച്ചത്, എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല

ਕੋਪ ਕੈ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਈ ਚਲ ਰੀ ਚਲ ਤੂ ਕਿਨਿ ਬੀਚ ਦਈ ਹੈ ॥੬੯੨॥
kop kai utar det bhee chal ree chal too kin beech dee hai |692|

��� ഗ്രേറ്റ് ഐയിൽ, രാധ പറഞ്ഞു, ��� നിങ്ങൾ ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പോയി ഞങ്ങളിൽ ഉപയോഗശൂന്യമായി ഇടപെടരുത് .�� 692.

ਦੂਤੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
dootee baach kaanrah so |

കൃഷ്ണനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത ദൂതൻ്റെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਕੋਪ ਕੈ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਈ ਇਨ ਆਇ ਕਹਿਯੋ ਫਿਰਿ ਸੰਗ ਸੁਜਾਨੈ ॥
kop kai utar det bhee in aae kahiyo fir sang sujaanai |

രാധ കോപത്തോടെ മറുപടി പറയുകയാണെന്ന് ദൂതൻ ദേഷ്യത്തോടെ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു

ਬੈਠ ਰਹੀ ਹਠ ਮਾਨਿ ਤ੍ਰੀਯਾ ਹਉ ਮਨਾਇ ਰਹੀ ਜੜ ਕਿਉ ਹੂੰ ਨ ਮਾਨੈ ॥
baitth rahee hatth maan treeyaa hau manaae rahee jarr kiau hoon na maanai |

അവൾ അവളുടെ സ്ത്രീ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു, അവളുടെ വിഡ്ഢി ബുദ്ധിയോടെ അവൾ ഒരു തരത്തിലും സമ്മതിക്കുന്നില്ല

ਸਾਮ ਦੀਏ ਨ ਮਨੈ ਨਹੀ ਦੰਡ ਮਨੈ ਨਹੀ ਭੇਦ ਦੀਏ ਅਰੁ ਦਾਨੈ ॥
saam dee na manai nahee dandd manai nahee bhed dee ar daanai |

ശാന്തത, സംയമനം, പിഴ, വ്യത്യാസം എന്നിങ്ങനെ നാലിൽ ഒന്നിലും അവൾ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല

ਐਸੀ ਗੁਵਾਰਿ ਸੋ ਹੇਤ ਕਹਾ ਤੁਮਰੀ ਜੋਊ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੋ ਰੰਗ ਨ ਜਾਨੈ ॥੬੯੩॥
aaisee guvaar so het kahaa tumaree joaoo preet ko rang na jaanai |693|

അവൾക്കും നിങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിൻ്റെ വശം മനസ്സിലാകുന്നില്ല, ഇത്രയും അപരിഷ്കൃതനായ ഗോപിയെ സ്നേഹിച്ചിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? 693.

ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥
mainaprabhaa baach kaanrah joo so |

കൃഷ്ണനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത മെയിൻപ്രഭയുടെ പ്രസംഗം:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയ്യ

ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਹਰਿ ਪਾਸ ਹੁਤੀ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਬ ਬੋਲਿ ਉਠੀ ਹੈ ॥
mainaprabhaa har paas hutee sun kai bateeyaa tab bol utthee hai |

കൃഷ്ണൻ്റെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന മൻപ്രഭ (ജോ എന്നു പേരുള്ള ഗോപി) (ബിജ്ചാതയുടെ) സംസാരം കേട്ട് ഉടനെ സംസാരിച്ചു.

ਲਿਆਇ ਹੋ ਹਉ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਤੇ ਹਰਿ ਜੂ ਜੋਊ ਗ੍ਵਾਰ ਰੁਠੀ ਹੈ ॥
liaae ho hau ih bhaat kahiyo tum te har joo joaoo gvaar rutthee hai |

ദൂതനെ ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനരികിൽ നിന്നിരുന്ന മൈൻപ്രഭ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ഗോപി പറഞ്ഞു: ഹേ കൃഷ്ണാ! നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട ഗോപിയെ ഞാൻ കൊണ്ടുവരാം

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਪਾਇਨ ਪੈ ਤਬ ਹੀ ਸੁ ਲਿਯਾਵਨ ਤਾਹੀ ਕੇ ਕਾਜ ਉਠੀ ਹੈ ॥
kaanrah ke paaein pai tab hee su liyaavan taahee ke kaaj utthee hai |

അവളെ കൃഷ്ണൻ്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരാൻ വേണ്ടി ആ ഗോപി എഴുന്നേറ്റു

ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੁਖ ਊਪਰ ਤੇ ਮਨੋ ਕੰਜ ਪ੍ਰਭਾ ਸਭ ਵਾਰ ਸੁਟੀ ਹੈ ॥੬੯੪॥
sundarataa mukh aoopar te mano kanj prabhaa sabh vaar suttee hai |694|

അവളുടെ സൌന്ദര്യം കാണുമ്പോൾ, താമര അവളുടെ എല്ലാ സൌന്ദര്യവും ത്യജിച്ചുവെന്ന് തോന്നുന്നു.694.