ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 346


ਜੋ ਰਿਪੁ ਪੈ ਮਗ ਜਾਤ ਚਲਿਯੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਉਪਮਾ ਚਲਿ ਦੇਖਤ ਓਊ ॥
jo rip pai mag jaat chaliyo sun kai upamaa chal dekhat oaoo |

അവൻ്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്ന ശത്രു കൃഷ്ണനെ കാണാനായി വ്യതിചലിക്കുന്നു

ਅਉਰ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹਾ ਕਹੀਯੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਰਾਦਿਕ ਰੀਝਤ ਸੋਊ ॥੫੧੯॥
aaur kee baat kahaa kaheeyai kab sayaam suraadik reejhat soaoo |519|

മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയേണ്ടത്, കൃഷ്ണനെ കണ്ട് ദേവന്മാരും പ്രസാദിക്കുന്നു.519.

ਗੋਪਿਨ ਸੰਗ ਤਹਾ ਭਗਵਾਨ ਮਨੈ ਅਤਿ ਹੀ ਹਿਤ ਕੋ ਕਰ ਗਾਵੈ ॥
gopin sang tahaa bhagavaan manai at hee hit ko kar gaavai |

അവിടെ ഗോപികമാരുമായി ഇടകലർന്ന് ഹൃദയത്തിൽ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാടുന്നു.

ਰੀਝ ਰਹੈ ਖਗ ਠਉਰ ਸਮੇਤ ਸੁ ਯਾ ਬਿਧਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਰਿਝਾਵੈ ॥
reejh rahai khag tthaur samet su yaa bidh gvaarin kaanrah rijhaavai |

കൃഷ്ണൻ ഗോപികമാരോടൊപ്പം അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹത്തിൽ പാടുന്നു, അവനെ കണ്ടപ്പോൾ പക്ഷികൾ പോലും നിശ്ചലമാകുന്ന തരത്തിൽ അവരെ ആകർഷിച്ചു.

ਜਾ ਕਹੁ ਖੋਜਿ ਕਈ ਗਣ ਗੰਧ੍ਰਬ ਕਿੰਨਰ ਭੇਦ ਨ ਰੰਚਕ ਪਾਵੈ ॥
jaa kahu khoj kee gan gandhrab kinar bhed na ranchak paavai |

അനേകം ഗണങ്ങളും ഗന്ധർബുമാരും കിന്നരന്മാരും ആരെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്, പക്ഷേ അവർക്ക് (അവനെ) തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ਗਾਵਤ ਸੋ ਹਰਿ ਜੂ ਤਿਹ ਜਾ ਤਜ ਕੈ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਚਲਿ ਕੈ ਮ੍ਰਿਗ ਆਵੈ ॥੫੨੦॥
gaavat so har joo tih jaa taj kai mriganee chal kai mrig aavai |520|

ഗണന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും കിന്നരന്മാർക്കും അറിയാത്ത രഹസ്യം ഭഗവാൻ പാടുന്നു, അവൻ പാടുന്നത് കേട്ട് മാനുകളെ ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യർ ഉയർന്നുവരുന്നു.520.

ਗਾਵਤ ਸਾਰੰਗ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਬਿਭਾਸ ਬਿਲਾਵਲ ਅਉ ਫੁਨਿ ਗਉਰੀ ॥
gaavat saarang sudh malaar bibhaas bilaaval aau fun gauree |

(ശ്രീകൃഷ്ണൻ) സാരംഗ്, ശുദ്ധ മൽഹാർ, ബിഭാസ്, ബിലാവൽ, പിന്നെ ഗൗഡി (മറ്റ് രാഗങ്ങൾക്ക്) പാടുന്നു.

ਜਾ ਸੁਰ ਸ੍ਰੋਨਨ ਮੈ ਸੁਨ ਕੈ ਸੁਰ ਭਾਮਿਨ ਧਾਵਤ ਡਾਰਿ ਪਿਛਉਰੀ ॥
jaa sur sronan mai sun kai sur bhaamin dhaavat ddaar pichhauree |

സാരംഗ്, സുദ്ധ് മൽഹാർ, വിഭാസ്, ബിലാവൽ, ഗൗരി എന്നിവരുടെ സംഗീത രീതികൾ അദ്ദേഹം പാടി, അവൻ്റെ രാഗം കേട്ട്, ശിരോവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ദേവപത്നിമാരും വരുന്നു.

ਸੋ ਸੁਨ ਕੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਰਸ ਕੈ ਸੰਗ ਹੋਇ ਗਈ ਜਨੁ ਬਉਰੀ ॥
so sun kai sabh gvaaraniyaa ras kai sang hoe gee jan bauree |

അത് (പാട്ട്) കേട്ട് എല്ലാ ഗോപികളും (പ്രണയ) രസത്താൽ മയങ്ങി.

ਤਿਆਗ ਕੈ ਕਾਨਨ ਤਾ ਸੁਨ ਕੈ ਮ੍ਰਿਗ ਲੈ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਚਲਿ ਆਵਤ ਦਉਰੀ ॥੫੨੧॥
tiaag kai kaanan taa sun kai mrig lai mriganee chal aavat dauree |521|

ഗോപികമാരും ആ സ്വാദിഷ്ടമായ ശബ്ദം കേട്ട് ഭ്രാന്തുപിടിച്ച് മാനുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഓടിവന്ന് വനം വിട്ട് ഓടുന്നു.521.

ਏਕ ਨਚੈ ਇਕ ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਤਾਲ ਦਿਖਾਵਤ ਭਾਵਨ ॥
ek nachai ik gaavat geet bajaavat taal dikhaavat bhaavan |

ആരോ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, മറ്റൊരാൾ പാടുന്നു, ഒരാൾ തൻ്റെ വികാരങ്ങൾ പലവിധത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു

ਰਾਸ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਹੀ ਰਸ ਸੋ ਸੁ ਰਿਝਾਵਨ ਕਾਜ ਸਭੈ ਮਨ ਭਾਵਨਿ ॥
raas bikhai at hee ras so su rijhaavan kaaj sabhai man bhaavan |

ആ കാമകരമായ പ്രകടനത്തിൽ എല്ലാവരും ആകർഷകമായ രീതിയിൽ പരസ്പരം വശീകരിക്കുന്നു

ਚਾਦਨੀ ਸੁੰਦਰ ਰਾਤਿ ਬਿਖੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੁ ਬਿਖੈ ਰੁਤ ਸਾਵਨ ॥
chaadanee sundar raat bikhai kab sayaam kahai su bikhai rut saavan |

സാവൻ ഋതുവിലെ സുന്ദരമായ നിലാവുള്ള രാത്രിയിൽ ഗോപി നഗർ വിട്ട് കവി ശ്യാം പറയുന്നു.

ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਤਜਿ ਕੈ ਪੁਰ ਕੋ ਮਿਲਿ ਖੇਲਿ ਕਰੈ ਰਸ ਨੀਕਨਿ ਠਾਵਨ ॥੫੨੨॥
gvaaraniyaa taj kai pur ko mil khel karai ras neekan tthaavan |522|

മഴക്കാലത്തും നിലാവുള്ള രാത്രികളിലും നഗരം ഉപേക്ഷിച്ച് നല്ല സ്ഥലങ്ങളിൽ ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം കളിക്കുന്നതായി കവി ശ്യാം പറയുന്നു.522.

ਸੁੰਦਰ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਿਲਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਖੇਲ ਕਰਿਯੋ ਹੈ ॥
sundar tthaur bikhai kab sayaam kahai mil gvaarin khel kariyo hai |

കവി ശ്യാം പറയുന്നു, (ആ) മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത് എല്ലാ ഗോപികമാരും ഒരുമിച്ച് കളിച്ചു.

ਮਾਨਹੁ ਆਪ ਹੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੁਰ ਮੰਡਲ ਸੁਧਿ ਬਨਾਇ ਧਰਿਯੋ ਹੈ ॥
maanahu aap hee te brahamaa sur manddal sudh banaae dhariyo hai |

ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനുമായി നല്ല സ്ഥലങ്ങളിൽ കളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരുടെ മണ്ഡലം സൃഷ്ടിച്ചതായി തോന്നുന്നുവെന്നും കവി ശ്യാം പറയുന്നു.

ਜਾ ਪਿਖ ਕੇ ਖਗ ਰੀਝ ਰਹੈ ਮ੍ਰਿਗ ਤਿਆਗ ਤਿਸੈ ਨਹੀ ਚਾਰੋ ਚਰਿਯੋ ਹੈ ॥
jaa pikh ke khag reejh rahai mrig tiaag tisai nahee chaaro chariyo hai |

ഈ കാഴ്‌ച കണ്ട് പക്ഷികൾക്ക് സന്തോഷമായി, മാനുകൾക്ക് ഭക്ഷണത്തിൻ്റെയും വെള്ളത്തിൻ്റെയും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

ਅਉਰ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹਾ ਕਹੀਯੇ ਜਿਹ ਕੇ ਪਿਖਏ ਭਗਵਾਨ ਛਰਿਯੋ ਹੈ ॥੫੨੩॥
aaur kee baat kahaa kaheeye jih ke pikhe bhagavaan chhariyo hai |523|

ഇനി എന്ത് പറയണം, ഭഗവാൻ തന്നെ ചതിച്ചു.523.

ਇਤ ਤੇ ਨੰਦਲਾਲ ਸਖਾ ਲੀਏ ਸੰਗਿ ਉਤੈ ਫੁਨਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਜੂਥ ਸਬੈ ॥
eit te nandalaal sakhaa lee sang utai fun gvaarin jooth sabai |

ഈ വശത്ത് കൃഷ്ണൻ തൻ്റെ കാമുകന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പുറത്ത് ഗോപികമാർ ഒത്തുകൂടി തുടങ്ങി

ਬਹਸਾ ਬਹਸੀ ਤਹ ਹੋਨ ਲਗੀ ਰਸ ਬਾਤਨ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ॥
bahasaa bahasee tah hon lagee ras baatan so kab sayaam tabai |

കവി ശ്യാമിൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ആനന്ദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ വിഷയങ്ങളിൽ ഒരു സംഭാഷണം നടന്നു:

ਜਿਹ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਹੀ ਅੰਤ ਲਖੈ ਨਹ ਨਾਰਦ ਪਾਵਤ ਜਾਹਿ ਛਬੈ ॥
jih ko brahamaa nahee ant lakhai nah naarad paavat jaeh chhabai |

ഭഗവാൻ്റെ രഹസ്യം ബ്രഹ്മാവിനും നാരദ മുനിക്കും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല

ਮ੍ਰਿਗ ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਮਹਿ ਰਾਜਤ ਹੈ ਹਰਿ ਤਿਉ ਗਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਬੀਚ ਫਬੈ ॥੫੨੪॥
mrig jiau mriganee meh raajat hai har tiau gan gvaarin beech fabai |524|

ഒരു മാൻ അതേ രീതിയിൽ പ്രവൃത്തികൾക്കിടയിൽ ഗംഭീരമായി കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഗോപികമാർക്കിടയിൽ കൃഷ്ണൻ.524.

ਨੰਦ ਲਾਲ ਲਲਾ ਇਤ ਗਾਵਤ ਹੈ ਉਤ ਤੇ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਮਿਲਿ ਗਾਵੈ ॥
nand laal lalaa it gaavat hai ut te sabh gvaaraniyaa mil gaavai |

ഇക്കരെ കൃഷ്ണൻ പാടുന്നു, അപ്പുറത്ത് ഗോപികമാർ പാടുന്നു

ਫਾਗੁਨ ਕੀ ਰੁਤਿ ਊਪਰਿ ਆਬਨ ਮਾਨਹੁ ਕੋਕਿਲਕਾ ਕੁਕਹਾਵੈ ॥
faagun kee rut aoopar aaban maanahu kokilakaa kukahaavai |

ഫാഗൂണിലെ നിശാശലഭത്തിൽ സീസണിൽ മാമ്പഴത്തിൽ പാടുന്ന രാപ്പാടികൾ പോലെയാണ് അവ

ਤੀਰ ਨਦੀ ਸੋਊ ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਜੋਊ ਉਨ ਕੇ ਮਨ ਭੀਤਰ ਭਾਵੈ ॥
teer nadee soaoo gaavat geet joaoo un ke man bheetar bhaavai |

അവർ അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പാട്ടുകൾ പാടുന്നു

ਨੈਨ ਨਛਤ੍ਰ ਪਸਾਰਿ ਪਿਖੈ ਸੁਰ ਦੇਵ ਬਧੂ ਮਿਲਿ ਦੇਖਨਿ ਆਵੈ ॥੫੨੫॥
nain nachhatr pasaar pikhai sur dev badhoo mil dekhan aavai |525|

ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരുടെ തേജസ്സ് ഉറ്റുനോക്കുന്നു, ദൈവങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരും അവരെ കാണാൻ വരുന്നു.525.

ਮੰਡਲ ਰਾਸ ਬਚਿਤ੍ਰ ਮਹਾ ਸਮ ਜੇ ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਵਾਨ ਰਚਿਯੋ ਹੈ ॥
manddal raas bachitr mahaa sam je har kee bhagavaan rachiyo hai |

ശ്രീകൃഷ്ണൻ നൃത്തം ചെയ്ത ആ കാമുകീ കളിയുടെ അരങ്ങ് അതിമനോഹരമാണ്

ਤਾਹੀ ਕੇ ਬੀਚ ਕਹੈ ਕਬਿ ਇਉ ਰਸ ਕੰਚਨ ਕੀ ਸਮਤੁਲਿ ਮਚਿਯੋ ਹੈ ॥
taahee ke beech kahai kab iau ras kanchan kee samatul machiyo hai |

ആ വേദിയിൽ, സ്വർണ്ണം പോലെ ഗംഭീരമായ ഒത്തുചേരൽ, കാമുകി നാടകത്തെക്കുറിച്ച് കോലാഹലം ഉയർത്തി.

ਤਾ ਸੀ ਬਨਾਇਬੇ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨ ਬਨੀ ਕਰਿ ਕੈ ਜੁਗ ਕੋਟਿ ਪਚਿਯੋ ਹੈ ॥
taa see banaaeibe ko brahamaa na banee kar kai jug kott pachiyo hai |

കോടിക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾ പ്രയത്നിച്ച് ബ്രഹ്മാവിന് പോലും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കില്ല

ਕੰਚਨ ਕੇ ਤਨਿ ਗੋਪਨਿ ਕੋ ਤਿਹ ਮਧਿ ਮਨੀ ਮਨ ਤੁਲਿ ਗਚਿਯੋ ਹੈ ॥੫੨੬॥
kanchan ke tan gopan ko tih madh manee man tul gachiyo hai |526|

ഗോപികമാരുടെ ശരീരം സ്വർണ്ണം പോലെയാണ്, അവരുടെ മനസ്സ് മുത്തുകൾ പോലെ ഗംഭീരമാണ്.526.

ਜਲ ਮੈ ਸਫਰੀ ਜਿਮ ਕੇਲ ਕਰੈ ਤਿਮ ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਗਿ ਡੋਲੈ ॥
jal mai safaree jim kel karai tim gvaaraniyaa har ke sang ddolai |

മത്സ്യം വെള്ളത്തിൽ നീങ്ങുന്നതുപോലെ, ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം വിഹരിക്കുന്നു

ਜਿਉ ਜਨ ਫਾਗ ਕੋ ਖੇਲਤ ਹੈ ਤਿਹ ਭਾਤਿ ਹੀ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਸਾਥ ਕਲੋਲੈ ॥
jiau jan faag ko khelat hai tih bhaat hee kaanrah ke saath kalolai |

ആളുകൾ ഭയമില്ലാതെ ഹോളി കളിക്കുന്നതുപോലെ, ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനുമായി ശൃംഗാരുന്നു

ਕੋਕਿਲਕਾ ਜਿਮ ਬੋਲਤ ਹੈ ਤਿਮ ਗਾਵਤ ਤਾ ਕੀ ਬਰਾਬਰ ਬੋਲੈ ॥
kokilakaa jim bolat hai tim gaavat taa kee baraabar bolai |

കാക്കകൾ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, സംസാരിക്കുന്ന (ഗോപികമാർ) പാടുന്നു.

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਇਹ ਭਾਤਨ ਸੋ ਰਸ ਕਾਨ੍ਰਹਿ ਨਿਚੋਲੈ ॥੫੨੭॥
sayaam kahai sabh gvaaraniyaa ih bhaatan so ras kaanreh nicholai |527|

അവരെല്ലാം ഒരു നിശാഗന്ധിയെപ്പോലെ കലഹിക്കുകയും കൃഷ്ണ-അമൃത് ഊറ്റിയിടുകയും ചെയ്യുന്നു.527.

ਰਸ ਕੀ ਚਰਚਾ ਤਿਨ ਸੋ ਭਗਵਾਨ ਕਰੀ ਹਿਤ ਸੋ ਨ ਕਛੂ ਕਮ ਕੈ ॥
ras kee charachaa tin so bhagavaan karee hit so na kachhoo kam kai |

ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ അവരുമായി കാമവികാരത്തെപ്പറ്റി സ്വതന്ത്രമായ ചർച്ച നടത്തി

ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤੁਮਰੇ ਮਾਹਿ ਖੇਲ ਬਨਿਓ ਹਮ ਕੈ ॥
eih bhaat kahiyo kab sayaam kahai tumare maeh khel banio ham kai |

കൃഷ്ണൻ ഗോപികമാരോട് പറഞ്ഞതായി കവി പറയുന്നു, "ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു നാടകം പോലെയായി"

ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਬਾਤ ਦੀਯੋ ਹਸਿ ਕੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭਾ ਸੁਭ ਦੰਤਨ ਯੌ ਦਮਕੈ ॥
keh kai ih baat deeyo has kai su prabhaa subh dantan yau damakai |

ഇതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് (ശ്രീകൃഷ്ണൻ) ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി, (അപ്പോൾ) പല്ലുകളുടെ ഭംഗി ഇതുപോലെ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ਜਨੁ ਦਿਉਸ ਭਲੇ ਰੁਤਿ ਸਾਵਨ ਕੀ ਅਤਿ ਅਭ੍ਰਨ ਮੈ ਚਪਲਾ ਚਮਕੈ ॥੫੨੮॥
jan diaus bhale rut saavan kee at abhran mai chapalaa chamakai |528|

ഇതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു, സാവനമാസത്തിലെ മേഘങ്ങളിൽ മിന്നൽപ്പിണരെന്നപോലെ പല്ലുകൾ തിളങ്ങി.528.

ਐਹੋ ਲਲਾ ਨੰਦ ਲਾਲ ਕਹੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿਯਾ ਅਤਿ ਮੈਨ ਭਰੀ ॥
aaiho lalaa nand laal kahai sabh gvaaraniyaa at main bharee |

കാമവിവശരായ ഗോപികമാർ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി, ഹേ നന്ദലാൽ! വരിക

ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਆਵਹੁ ਖੇਲ ਕਰੋ ਨ ਕਛੂ ਮਨ ਭੀਤਰ ਸੰਕ ਕਰੀ ॥
hamare sang aavahu khel karo na kachhoo man bheetar sank karee |

കാമഭ്രാന്തരായ ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനെ വിളിച്ച് പറയുന്നു, "കൃഷ്ണാ! ഒരു മടിയും കൂടാതെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരൂ (സെക്സ്) കളിക്കൂ

ਨੈਨ ਨਚਾਇ ਕਛੂ ਮੁਸਕਾਇ ਕੈ ਭਉਹ ਦੁਊ ਕਰਿ ਟੇਢਿ ਧਰੀ ॥
nain nachaae kachhoo musakaae kai bhauh duaoo kar ttedt dharee |

അവർ അവരുടെ കണ്ണുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, അവർ അവരുടെ പുരികങ്ങൾ ചരിക്കുന്നു

ਮਨ ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਰਸ ਕੀ ਮਨੋ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਕੰਠਹਿ ਫਾਸਿ ਡਰੀ ॥੫੨੯॥
man yau upajee upamaa ras kee mano kaanrah ke kanttheh faas ddaree |529|

കൃഷ്ണൻ്റെ കഴുത്തിൽ ആസക്തിയുടെ മൂക്ക് വീണതായി തോന്നുന്നു.529.

ਖੇਲਤ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਮਧਿ ਸੋਊ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਹਰਿ ਜੂ ਛਬਿ ਵਾਰੋ ॥
khelat gvaarin madh soaoo kab sayaam kahai har joo chhab vaaro |

ഗോപികമാർക്കിടയിൽ കൃഷ്ണൻ കളിക്കുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ചയിൽ ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ് (കവി പറയുന്നു)

ਖੇਲਤ ਹੈ ਸੋਊ ਮੈਨ ਭਰੀ ਇਨ ਹੂੰ ਪਰ ਮਾਨਹੁ ਚੇਟਕ ਡਾਰੋ ॥
khelat hai soaoo main bharee in hoon par maanahu chettak ddaaro |

കാമവിവശരായ അവർ മന്ത്രവാദത്തിൽ ഒന്നായി കളിക്കുന്നു

ਤੀਰ ਨਦੀ ਬ੍ਰਿਜ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਹੋਤ ਹੈ ਸੁੰਦਰ ਭਾਤਿ ਅਖਾਰੋ ॥
teer nadee brij bhoom bikhai at hot hai sundar bhaat akhaaro |

ബ്രജ്-ഭൂമിയിലെ നദിയുടെ (ജമ്ന) തീരത്ത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു അരങ്ങ് നടക്കുന്നു.

ਰੀਝ ਰਹੈ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਕੇ ਸਭੈ ਜਨ ਰੀਝ ਰਹਿਯੋ ਸੁਰ ਮੰਡਲ ਸਾਰੋ ॥੫੩੦॥
reejh rahai prithamee ke sabhai jan reejh rahiyo sur manddal saaro |530|

ബ്രജയുടെ ദേശത്തും നദീതീരത്തും ഈ മനോഹരമായ അരങ്ങ് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് കാണുമ്പോൾ ഭൂമിയിലെ നിവാസികളും ദേവലോകം മുഴുവനും സന്തോഷിക്കുന്നു.530.

ਗਾਵਤ ਏਕ ਨਚੈ ਇਕ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਤਾਰਿਨ ਕਿੰਕਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਬਾਜੈ ॥
gaavat ek nachai ik gvaaran taarin kinkan kee dhun baajai |

ഏതോ ഗോപി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ആരോ പാടുന്നു, ആരോ തന്ത്രി വാദ്യോപകരണത്തിൽ വായിക്കുന്നു, ആരോ ഓടക്കുഴലിൽ വായിക്കുന്നു

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਰਾਜਤ ਬੀਚ ਮ੍ਰਿਗੀ ਹਰਿ ਤਿਉ ਗਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਬੀਚ ਬਿਰਾਜੈ ॥
jiau mrig raajat beech mrigee har tiau gan gvaarin beech biraajai |

ഒരു മാൻ സൃഷ്ടികൾക്കിടയിൽ ഗംഭീരമായി കാണപ്പെടുന്നത് പോലെ, ഗോപികമാർക്കിടയിൽ കൃഷ്ണനുമുണ്ട്.