ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 937

ਜਨੁ ਸਾਵਕ ਸਾਯਕ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥

jan saavak saayak ke maare |

വേട്ടക്കാരന് ഒരു മാനിനെ കാണുന്നത് പോലെ അവൻ്റെ നോട്ടം ആകർഷകമായിരുന്നു.

ਚਿਤ ਮੈ ਅਧਿਕ ਰੀਝ ਕੇ ਰਹੈ ॥

chit mai adhik reejh ke rahai |

(അവൾ) ചിറ്റിൽ വളരെ സന്തോഷവതിയാണ്

ਰਾਝਨ ਰਾਝਨ ਮੁਖ ਤੇ ਕਹੈ ॥੨॥

raajhan raajhan mukh te kahai |2|

അവർ അവനുവേണ്ടി കൊതിക്കും, എപ്പോഴും 'രഞ്ജാ, രഞ്ജാ' (2)

ਕਰਮ ਕਾਲ ਤਹ ਐਸੋ ਭਯੋ ॥

karam kaal tah aaiso bhayo |

കോൾ ഇങ്ങനെ തുടർന്നു

ਤੌਨੇ ਦੇਸ ਕਾਲ ਪਰ ਗਯੋ ॥

tauane des kaal par gayo |

രാജ്യത്തുടനീളം ക്ഷാമം പടർന്നുപിടിച്ച ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.

ਜਿਯਤ ਨ ਕੌ ਨਰ ਬਚਿਯੋ ਨਗਰ ਮੈ ॥

jiyat na kau nar bachiyo nagar mai |

ഒരാൾ പോലും ജീവനോടെ നഗരം വിട്ടുപോയില്ല.

ਸੋ ਉਬਰਿਯੋ ਜਾ ਕੇ ਧਨੁ ਘਰ ਮੈ ॥੩॥

so ubariyo jaa ke dhan ghar mai |3|

പലരും മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടില്ല, സമ്പന്നരായവർ മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു.(3)

ਚਿਤ੍ਰ ਦੇਵਿ ਇਕ ਰਾਨਿ ਨਗਰ ਮੈ ॥

chitr dev ik raan nagar mai |

ആ നഗരത്തിൽ ചിത്രാദേവി എന്നൊരു രാജ്ഞി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ਰਾਝਾ ਏਕ ਪੂਤ ਤਿਹ ਘਰ ਮੈ ॥

raajhaa ek poot tih ghar mai |

ആ നഗരത്തിൽ ചിതാർദേവി എന്നു പേരുള്ള ഒരു റാണി താമസിച്ചിരുന്നു, അവർക്ക് രഞ്ജ എന്നു പേരുള്ള ഈ മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ਤਾ ਕੇ ਔਰ ਨ ਬਚਿਯੋ ਕੋਈ ॥

taa ke aauar na bachiyo koee |

അവരിൽ ആരും രക്ഷപ്പെട്ടില്ല.

ਮਾਇ ਪੂਤ ਵੈ ਬਾਚੇ ਦੋਈ ॥੪॥

maae poot vai baache doee |4|

അമ്മയും മകനുമല്ലാതെ മറ്റാരും രക്ഷപ്പെട്ടില്ല.(4)

ਰਨਿਯਹਿ ਭੂਖ ਅਧਿਕ ਜਬ ਜਾਗੀ ॥

raniyeh bhookh adhik jab jaagee |

വിശപ്പ് രാജ്ഞിയെ വേദനിപ്പിച്ചപ്പോൾ,

ਤਾ ਕੌ ਬੇਚਿ ਮੇਖਲਾ ਸਾਜੀ ॥

taa kau bech mekhalaa saajee |

വിശപ്പ് സ്ത്രീയെ വേദനിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒരു പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.

ਨਿਤਿ ਪੀਸਨ ਪਰ ਦ੍ਵਾਰੇ ਜਾਵੈ ॥

nit peesan par dvaare jaavai |

എല്ലാ ദിവസവും അവൾ മറ്റുള്ളവരുടെ വാതിൽക്കൽ (ധാന്യം) പൊടിക്കാൻ പോകുമായിരുന്നു.

ਜੂਠ ਚੂਨ ਚੌਕਾ ਚੁਨਿ ਖਾਵੈ ॥੫॥

jootth choon chauakaa chun khaavai |5|

അവൾ മാവ് പൊടിക്കാൻ മറ്റ് വീടുകളിൽ പോകും, അവിടെ ബാക്കിയുള്ളത് അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും.(5)

ਐਸੇ ਹੀ ਭੂਖਨ ਮਰਿ ਗਈ ॥

aaise hee bhookhan mar gee |

അവൾ ഇങ്ങനെ പട്ടിണി കിടന്നു മരിച്ചു.

ਪੁਨਿ ਬਿਧਿ ਤਹਾ ਬ੍ਰਿਸਟਿ ਅਤਿ ਦਈ ॥

pun bidh tahaa brisatt at dee |

അപ്പോൾ വിധാത അവിടെ ധാരാളം മഴ പെയ്യിച്ചു.

ਸੂਕੇ ਭਏ ਹਰੇ ਜਨੁ ਸਾਰੇ ॥

sooke bhe hare jan saare |

എല്ലാം പച്ച ഉണങ്ങിപ്പോയ പോലെ

ਬਹੁਰਿ ਜੀਤ ਕੇ ਬਜੇ ਨਗਾਰੇ ॥੬॥

bahur jeet ke baje nagaare |6|

പിന്നെ ജിതിൻ്റെ പാട്ടുകൾ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. 6.

ਤਹਾ ਏਕ ਰਾਝਾ ਹੀ ਉਬਰਿਯੋ ॥

tahaa ek raajhaa hee ubariyo |

ഒരു രാഞ്ജ മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

ਔਰ ਲੋਗ ਸਭ ਤਹ ਕੋ ਮਰਿਯੋ ॥

aauar log sabh tah ko mariyo |

അങ്ങനെ അവൾ അവളുടെ വിശപ്പ് ഇല്ലാതാക്കി, പെട്ടെന്ന്, സർവ്വശക്തൻ

ਰਾਝੋ ਜਾਟ ਹੇਤ ਤਿਨ ਪਾਰਿਯੋ ॥

raajho jaatt het tin paariyo |

(വാങ്ങൽ) ജാട്ടുകൾ താൽപ്പര്യത്തോടെയാണ് രഞ്ജെ വളർത്തിയത്

ਪੂਤ ਭਾਵ ਤੇ ਤਾਹਿ ਜਿਯਾਰਿਯੋ ॥੭॥

poot bhaav te taeh jiyaariyo |7|

ദയനീയമായ ഒരു നിരീക്ഷണം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഉണങ്ങിയതെല്ലാം പച്ചയായി (7)

ਪੂਤ ਜਾਟ ਕੋ ਸਭ ਕੋ ਜਾਨੈ ॥

poot jaatt ko sabh ko jaanai |

(ഇപ്പോൾ) എല്ലാവരും (അവനെ) ഒരു ജാട്ടിൻ്റെ മകനായി കണക്കാക്കി.

ਤਿਸ ਤੇ ਕੋਊ ਨ ਰਹਿਯੋ ਪਛਾਨੈ ॥

tis te koaoo na rahiyo pachhaanai |

എല്ലാവരും, ഇപ്പോൾ, അവൻ (രഞ്ജ) ഒരു ജാട്ടിൻ്റെ മകനാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവൻ്റെ യഥാർത്ഥ വ്യക്തിത്വം (അവൻ ഒരു റാണിയുടെ മകനാണെന്ന്) ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.