ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 1192


ਅਪਨੋ ਬਿਪ ਕਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵੈ ॥
apano bip kah sees jhukaavai |

അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ തല കുനിക്കും.

ਜੋ ਸਿਖ੍ਯਾ ਦਿਜ ਦੇਤ ਸੁ ਲੇਹੀ ॥
jo sikhayaa dij det su lehee |

ബ്രാഹ്മണൻ നൽകുന്ന വിദ്യാഭ്യാസമാണ് അവർ നേടിയിരുന്നത്

ਅਮਿਤ ਦਰਬ ਪੰਡਿਤ ਕਹ ਦੇਹੀ ॥੮॥
amit darab panddit kah dehee |8|

കൂടാതെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ധാരാളം പണം നൽകാറുണ്ടായിരുന്നു.8.

ਇਕ ਦਿਨ ਕੁਅਰਿ ਅਗਮਨੋ ਗਈ ॥
eik din kuar agamano gee |

ഒരു ദിവസം രാജ് കുമാരി ആദ്യം പോയി

ਦਿਜ ਕਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਤ ਭਈ ॥
dij kah sees jhukaavat bhee |

ബ്രാഹ്മണനെ തല കുനിച്ചു.

ਸਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੂਜਤ ਥਾ ਦਿਜਬਰ ॥
saaligraam poojat thaa dijabar |

ബ്രാഹ്മണർ പരസ്പരം തല കുനിച്ചു

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਹ ਸੀਸ ਨ੍ਯਾਇ ਕਰਿ ॥੯॥
bhaat bhaat tih sees nayaae kar |9|

സാൽഗ്രാമിനെ ആരാധിക്കുകയായിരുന്നു. 9.

ਤਾ ਕੌ ਨਿਰਖਿ ਕੁਅਰਿ ਮੁਸਕਾਨੀ ॥
taa kau nirakh kuar musakaanee |

അവനെ കണ്ടതും രാജ് കുമാരി ചിരിച്ചു

ਸੋ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਪਾਹਨ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥
so pratimaa paahan pahichaanee |

ആ വിഗ്രഹം ഒരു കല്ലാണെന്ന് കരുതി.

ਤਾਹਿ ਕਹਾ ਪੂਜਤ ਕਿਹ ਨਮਿਤਿਹ ॥
taeh kahaa poojat kih namitih |

അവൻ (ബ്രാഹ്മണൻ) എന്ത് ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് ആരാധിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി

ਸਿਰ ਨਾਵਤ ਕਰ ਜੋਰਿ ਕਾਜ ਜਿਹ ॥੧੦॥
sir naavat kar jor kaaj jih |10|

പിന്നെ ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് നിങ്ങൾ കൂപ്പുകൈകളോടെ തല കുനിക്കുന്നത്. 10.

ਦਿਜ ਬਾਚ ॥
dij baach |

ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു:

ਸਾਲਗ੍ਰਾਮ ਠਾਕੁਰ ਏ ਬਾਲਾ ॥
saalagraam tthaakur e baalaa |

ഹേ രാജകുമാരി! ഇതാണ് സാൽഗ്രാം താക്കൂർ

ਪੂਜਤ ਜਿਨੈ ਬਡੇ ਨਰਪਾਲਾ ॥
poojat jinai badde narapaalaa |

മഹാരാജാക്കന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ.

ਤੈ ਅਗ੍ਯਾਨ ਇਹ ਕਹਾ ਪਛਾਨੈ ॥
tai agayaan ih kahaa pachhaanai |

ഇതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്?

ਪਰਮੇਸ੍ਵਰ ਕਹ ਪਾਹਨ ਜਾਨੈ ॥੧੧॥
paramesvar kah paahan jaanai |11|

ദൈവത്തെ ഒരു കല്ലായി കണക്കാക്കുന്നു. 11.

ਰਾਜਾ ਸੁਤ ਬਾਚ ॥
raajaa sut baach |

രാജ് കുമാരി പറഞ്ഞു.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

സ്വയം:

ਤਾਹਿ ਪਛਾਨਤ ਹੈ ਨ ਮਹਾ ਜੜ ਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤਿਹੂੰ ਪੁਰ ਮਾਹੀ ॥
taeh pachhaanat hai na mahaa jarr jaa ko prataap tihoon pur maahee |

ഹേ മഹാവിഡ്ഢി! മൂന്ന് ജനതകൾക്കിടയിൽ ആരുടെ മഹത്വം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നുവോ അവനെ നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

ਪੂਜਤ ਹੈ ਪ੍ਰਭੁ ਕੈ ਤਿਸ ਕੌ ਜਿਨ ਕੇ ਪਰਸੇ ਪਰਲੋਕ ਪਰਾਹੀ ॥
poojat hai prabh kai tis kau jin ke parase paralok paraahee |

അവനെ കർത്താവായി ആരാധിക്കുന്നു, ആരുടെ ആരാധനയാൽ പരലോകവും (കൂടാതെ) ഇല്ലാതാകുന്നു.

ਪਾਪ ਕਰੋ ਪਰਮਾਰਥ ਕੈ ਜਿਹ ਪਾਪਨ ਤੇ ਅਤਿ ਪਾਪ ਡਰਾਹੀ ॥
paap karo paramaarath kai jih paapan te at paap ddaraahee |

ആത്മത്യാഗത്തിനായി അവൻ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

ਪਾਇ ਪਰੋ ਪਰਮੇਸ੍ਵਰ ਕੇ ਪਸੁ ਪਾਹਨ ਮੈ ਪਰਮੇਸ੍ਵਰ ਨਾਹੀ ॥੧੨॥
paae paro paramesvar ke pas paahan mai paramesvar naahee |12|

ഹേ വിഡ്ഢി! ദൈവത്തിൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴുക, കല്ലിൽ ദൈവമില്ല. 12.

ਬਿਜੈ ਛੰਦ ॥
bijai chhand |

ബിജയ് ചന്ദ്:

ਜੀਵਨ ਮੈ ਜਲ ਮੈ ਥਲ ਮੈ ਸਭ ਰੂਪਨ ਮੈ ਸਭ ਭੂਪਨ ਮਾਹੀ ॥
jeevan mai jal mai thal mai sabh roopan mai sabh bhoopan maahee |

(അവൻ ദൈവമാണ്) എല്ലാ ജീവികളിലും, ജലത്തിലും, ഭൂമിയിലും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരിലും,

ਸੂਰਜ ਮੈ ਸਸਿ ਮੈ ਨਭ ਮੈ ਜਹ ਹੇਰੌ ਤਹਾ ਚਿਤ ਲਾਇ ਤਹਾ ਹੀ ॥
sooraj mai sas mai nabh mai jah herau tahaa chit laae tahaa hee |

സൂര്യനിൽ, ചന്ദ്രനിൽ, ആകാശത്ത്, എവിടെ കണ്ടാലും ചിട്ടി വെച്ചാൽ അവിടെ (ലഭിക്കാം).

ਪਾਵਕ ਮੈ ਅਰੁ ਪੌਨ ਹੂੰ ਮੈ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤਲ ਮੈ ਸੁ ਕਹਾ ਨਹਿ ਜਾਹੀ ॥
paavak mai ar pauan hoon mai prithavee tal mai su kahaa neh jaahee |

തീയിൽ, കാറ്റിൽ, ഭൂമിയിൽ, (അതും) ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്താണ്.

ਬ੍ਯਾਪਕ ਹੈ ਸਭ ਹੀ ਕੇ ਬਿਖੈ ਕਛੁ ਪਾਹਨ ਮੈ ਪਰਮੇਸ੍ਵਵਰ ਨਾਹੀ ॥੧੩॥
bayaapak hai sabh hee ke bikhai kachh paahan mai paramesvavar naahee |13|

(അവൻ) സർവ്വവ്യാപിയാണ്, കല്ലുകൾക്ക് മാത്രം ദൈവമില്ല. 13.

ਕਾਗਜ ਦੀਪ ਸਭੈ ਕਰਿ ਕੈ ਅਰੁ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ੍ਰਨ ਕੀ ਮਸੁ ਕੈਯੈ ॥
kaagaj deep sabhai kar kai ar saat samundran kee mas kaiyai |

എല്ലാ ആഴങ്ങളും (ദ്വീപുകൾ) കടലാസ് ഉണ്ടാക്കുക, ഏഴു കടലുകൾ മഷി ചെയ്യുക.

ਕਾਟਿ ਬਨਾਸਪਤੀ ਸਿਗਰੀ ਲਿਖਬੇ ਹੂੰ ਕੌ ਲੇਖਨਿ ਕਾਜ ਬਨੈਯੈ ॥
kaatt banaasapatee sigaree likhabe hoon kau lekhan kaaj banaiyai |

എല്ലാ സസ്യജാലങ്ങളും മുറിച്ച് എഴുതാൻ പേനകൾ ഉണ്ടാക്കുക.

ਸਾਰਸ੍ਵਤੀ ਬਕਤਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸਭ ਜੀਵਨ ਤੇ ਜੁਗ ਸਾਠਿ ਲਿਖੈਯੈ ॥
saarasvatee bakataa kar kai sabh jeevan te jug saatth likhaiyai |

അറുപതു വയസ്സുവരെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളാലും സരസ്വതിയെ സംസാരിക്കുകയും എഴുതുകയും ചെയ്യണം

ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਯੁਤ ਹੈ ਨਹਿ ਕੈਸੇ ਹੂੰ ਸੋ ਜੜ ਪਾਹਨ ਮੌ ਠਹਰੈਯੈ ॥੧੪॥
jo prabh paayut hai neh kaise hoon so jarr paahan mau tthaharaiyai |14|

(അപ്പോഴും) ഒരു തരത്തിലും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ഭഗവാനെ, ഹേ മൂഢാ! അവൻ അവനെ കല്ലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. 14.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ഇരുപത്തിനാല്:

ਏ ਜਨ ਭੇਵ ਨ ਹਰਿ ਕੋ ਪਾਵੈ ॥
e jan bhev na har ko paavai |

ദൈവം കല്ലിൽ വസിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവൻ

ਪਾਹਨ ਮੈ ਹਰਿ ਕੌ ਠਹਰਾਵੈ ॥
paahan mai har kau tthaharaavai |

ആ വ്യക്തിക്ക് ദൈവത്തിൻ്റെ രഹസ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.

ਜਿਹ ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਲੋਗਨ ਭਰਮਾਹੀ ॥
jih kih bidh logan bharamaahee |

(അവൻ) അവൻ ആളുകളെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നത് പോലെ

ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਦਰਬੁ ਲੂਟਿ ਲੈ ਜਾਹੀ ॥੧੫॥
grih ko darab loott lai jaahee |15|

കൂടാതെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണം മോഷ്ടിക്കുന്നു. 15.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ഇരട്ട:

ਜਗ ਮੈ ਆਪੁ ਕਹਾਵਈ ਪੰਡਿਤ ਸੁਘਰ ਸੁਚੇਤ ॥
jag mai aap kahaavee panddit sughar suchet |

ലോകത്തിൽ (നിങ്ങൾ) സ്വയം പഠിച്ചവനും പരിഷ്കൃതനും ജാഗ്രതയുള്ളവനുമായി വിളിക്കുന്നു

ਪਾਹਨ ਕੀ ਪੂਜਾ ਕਰੈ ਯਾ ਤੇ ਲਗਤ ਅਚੇਤ ॥੧੬॥
paahan kee poojaa karai yaa te lagat achet |16|

എന്നാൽ അവൻ കല്ലുകളെ ആരാധിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ വിഡ്ഢിയായി കാണപ്പെടുന്നത്. 16.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ഇരുപത്തിനാല്:

ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਆਸਾ ਧਨ ਧਾਰੈਂ ॥
chit bheetar aasaa dhan dhaarain |

(നിങ്ങളുടെ) മനസ്സിൽ (പണം മുതലായവ) ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ട്

ਸਿਵ ਸਿਵ ਸਿਵ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਾਰੈਂ ॥
siv siv siv mukh te uchaarain |

വായ് കൊണ്ട് 'ശിവ ശിവ' എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്നു.

ਅਧਿਕ ਡਿੰਭ ਕਰਿ ਜਗਿ ਦਿਖਾਵੈਂ ॥
adhik ddinbh kar jag dikhaavain |

വളരെ കപടമായി ലോകത്തെ കാണിക്കുന്നു,

ਦ੍ਵਾਰ ਦ੍ਵਾਰ ਮਾਗਤ ਨ ਲਜਾਵੈਂ ॥੧੭॥
dvaar dvaar maagat na lajaavain |17|

പക്ഷേ, വീടുവീടാന്തരം കയറി ഭിക്ഷ യാചിക്കാൻ അയാൾക്ക് നാണമില്ല. 17.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ഉറച്ച്:

ਨਾਕ ਮੂੰਦਿ ਕਰਿ ਚਾਰਿ ਘਰੀ ਠਾਢੇ ਰਹੈ ॥
naak moond kar chaar gharee tthaadte rahai |

നാല് മണിക്കൂർ മൂക്ക് അടച്ച് സൂക്ഷിക്കുന്നു

ਸਿਵ ਸਿਵ ਸਿਵ ਹ੍ਵੈ ਏਕ ਚਰਨ ਇਸਥਿਤ ਕਹੈ ॥
siv siv siv hvai ek charan isathit kahai |

ഒറ്റക്കാലിൽ നിന്നുകൊണ്ട് 'ശിവ ശിവ' എന്ന് പറയുന്നു.

ਜੋ ਕੋਊ ਪੈਸਾ ਏਕ ਦੇਤ ਕਰਿ ਆਇ ਕੈ ॥
jo koaoo paisaa ek det kar aae kai |

ആരെങ്കിലും വന്ന് ഒരു പൈസ കൊടുത്താൽ