ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്
പേജ് - 457
ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਹੇਰ ਕੈ ਨਿਬੇਰ ਦੀਨੇ ਸੂਰ ਸਬੈ ਆਪ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਤਾ ਕੇ ਉਠੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ਕੈ ॥੧੫੯੫॥
aaisee bhaat her kai niber deene soor sabai aap brijaraaj taa ke utthe gun gaae kai |1595|രാജാവിനെ മുറിവേൽപ്പിച്ച ശേഷം, അയാൾ സ്വയം മുറിവേറ്റു, തുടർന്ന് വീണു, ഈ രീതിയിൽ, അവൻ യോദ്ധാക്കളെ തിരഞ്ഞു അവരെ നശിപ്പിച്ചു, അവൻ്റെ ധീരത കണ്ട്, കൃഷ്ണൻ തന്നെ അവനെ പ്രശംസിക്കാൻ തുടങ്ങി.1595.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ദോഹ്റ
ਦੇਖਿ ਜੁਧਿਸਟਰਿ ਓਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੋ ਭਗਤਿ ਬਿਚਾਰਿ ॥
dekh judhisattar or prabh apano bhagat bichaar |യുധിഷ്ട്രനെ നോക്കി (അവനെ) തൻ്റെ ഭക്തനായി കണക്കാക്കുന്നു
ਤਿਹ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਪਉਰਖ ਸੁਜਸੁ ਮੁਖ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਸੁਧਾਰਿ ॥੧੫੯੬॥
tih nrip ko paurakh sujas mukh so kahiyo sudhaar |1596|യുധിഷ്ടരെ കാണുകയും തൻ്റെ ഭക്തനായി കരുതുകയും ചെയ്ത കൃഷ്ണൻ രാജാവിൻ്റെ ധീരതയെക്കുറിച്ച് നല്ല രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.1596.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |KABIT
ਭਾਰੇ ਭਾਰੇ ਸੂਰਮਾ ਸੰਘਾਰਿ ਡਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਜਮ ਕੀ ਜਮਨ ਕੀ ਘਨੀ ਹੀ ਸੈਨਾ ਛਈ ਹੈ ॥
bhaare bhaare sooramaa sanghaar ddaare mahaaraaj jam kee jaman kee ghanee hee sainaa chhee hai |ഈ രാജാവ്, ഖരഗ് സിംഗ്, ശക്തരായ യോദ്ധാക്കളെയും യമൻ്റെ നിബിഡമായ മേഘങ്ങളെയും കൊന്നു
ਸਸਿ ਕੀ ਸੁਰੇਸ ਕੀ ਦਿਨੇਸ ਕੀ ਧਨੇਸ ਕੀ ਲੁਕੇਸ ਹੂੰ ਕੀ ਚਮੂੰ ਮ੍ਰਿਤਲੋਕ ਕਉ ਪਠਈ ਹੈ ॥
sas kee sures kee dines kee dhanes kee lukes hoon kee chamoon mritalok kau patthee hai |ശേഷനാഗ, ഇന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, കുബേർ മുതലായ നാല് സൈന്യങ്ങളെയും അവൻ മരണത്തിൻ്റെ ലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
ਭਾਜ ਗੇ ਜਲੇਸ ਸੇ ਗਨੇਸ ਸੇ ਗਨਤ ਕਉਨ ਅਉਰ ਹਉ ਕਹਾ ਕਹੋ ਪਸ੍ਵੇਸ ਪੀਠ ਦਈ ਹੈ ॥
bhaaj ge jales se ganes se ganat kaun aaur hau kahaa kaho pasves peetth dee hai |വരുണനെയും ഗണേശനെയും ഒക്കെ എന്ത് പറയാൻ, അവനെ കണ്ടിട്ട് ശിവൻ പോലും തിരിച്ചു പോയി
ਜਾਦਵ ਸਬਨ ਤੇ ਨ ਡਾਰਿਓ ਰੀਝ ਲਰਿਓ ਹਾ ਹਾ ਦੇਖੋ ਨ੍ਰਿਪ ਹਮ ਤੇ ਬਜਾਇ ਬਾਜੀ ਲਈ ਹੈ ॥੧੫੯੭॥
jaadav saban te na ddaario reejh lario haa haa dekho nrip ham te bajaae baajee lee hai |1597|അവൻ ഒരു യാദവനെയും ഭയപ്പെട്ടില്ല, പ്രസാദമായി, നമ്മുടെ എല്ലാവരോടും പോരാടി, അവൻ നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും മേൽ വിജയം നേടിയിരിക്കുന്നു.1597.
ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਚ ॥
raajaa judhisattar baach |യുധിഷ്ഠർ രാജാവിൻ്റെ പ്രസംഗം
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ദോഹ്റ
ਕਹਿਓ ਜੁਧਿਸਟਰ ਨਿਮ੍ਰ ਹੁਇ ਸੁਨੀਯੈ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ॥
kahio judhisattar nimr hue suneeyai sree brijaraaj |യുധിഷ്ഠരൻ താഴ്മയോടെ പറഞ്ഞു, ഹേ ബ്രജ്നാഥ്! കൗത്ക കാണാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക
ਯਹ ਸਮਾਜੁ ਤੁਮ ਹੀ ਕੀਯੋ ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਨ ਕਾਜ ॥੧੫੯੮॥
yah samaaj tum hee keeyo kautuk dekhan kaaj |1598|യുധിഷ്ഠർ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു, “ബ്രജയുടെ കർത്താവേ! സ്പോർട്സ് കാണുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് ഈ കളിയെല്ലാം നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചത്. ”1598.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |ചൗപായി
ਯੌ ਨ੍ਰਿਪ ਹਰਿ ਸੇ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
yau nrip har se bachan sunaae |അങ്ങനെ രാജാവ് (യുധിഷ്ഠർ) ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു.
ਬਹੁਰੇ ਉਨਿ ਭਟ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥
bahure un bhatt maar giraae |(അവിടെ) അവൻ (ഖരഗ് സിംഗ്) വീണ്ടും കൂടുതൽ യോദ്ധാക്കളെ വധിച്ചു.
ਪੁਨਿ ਮਲੇਛ ਕੀ ਸੈਨਾ ਧਾਈ ॥
pun malechh kee sainaa dhaaee |അപ്പോൾ മാലെക്ക് സൈന്യം ആക്രമിച്ചു.
ਨਾਮ ਤਿਨਹੁ ਕਬਿ ਦੇਤ ਬਤਾਈ ॥੧੫੯੯॥
naam tinahu kab det bataaee |1599|ഇക്കരെ യുധിഷ്ഠർ കൃഷ്ണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, അപ്പുറത്ത് ഖരഗ് സിംഗ് എന്ന രാജാവ് സൈന്യത്തിൻ്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്തെ വീഴ്ത്തി, അപ്പോൾ കവി വിവരിക്കുന്നു, 1599
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |സ്വയ്യ
ਨਾਹਿਰ ਖਾਨ ਝੜਾਝੜ ਖਾ ਬਲਬੀਰ ਬਹਾਦਰ ਖਾਨ ਤਬੈ ॥
naahir khaan jharraajharr khaa balabeer bahaadar khaan tabai |പിന്നെ നാഹിർ ഖാൻ, ജ്രജാർ ഖാൻ, ബൽബീർ ബഹാദൂർ ഖാൻ;
ਪੁਨਿ ਖਾਨ ਨਿਹੰਗ ਭੜੰਗ ਝੜੰਗ ਲਰੇ ਰਨਿ ਆਗੇ ਡਰੇ ਨ ਕਬੈ ॥
pun khaan nihang bharrang jharrang lare ran aage ddare na kabai |നഹർ ഖാൻ, ഝരജാർ ഖാൻ, ബഹാദൂർ ഖാൻ, നിഹാങ് ഖാൻ, ഭരംഗ്, ഝരംഗ് എന്നിവർ യുദ്ധത്തിൽ വിദഗ്ധരായ യോദ്ധാക്കളായിരുന്നു, അവർക്ക് ഒരിക്കലും യുദ്ധഭയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ਜਿਹ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਡਰੈ ਦਿਗਪਾਲ ਮਹਾ ਭਟ ਤੇ ਕਬਹੂੰ ਨ ਦਬੈ ॥
jih roop nihaar ddarai digapaal mahaa bhatt te kabahoon na dabai |ദിക്കുകളുടെ സംരക്ഷകർ പോലും ആരുടെ രൂപങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് കണ്ടാൽ, അത്തരം വീരശൂരപരാക്രമികളെ ആർക്കും അടിച്ചമർത്താൻ കഴിയില്ല.
ਕਰਿ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਧਰੇ ਅਭਿਮਾਨ ਸੋਂ ਆਇ ਪਰੇ ਤਬ ਖਾਨ ਸਬੈ ॥੧੬੦੦॥
kar baan kamaan dhare abhimaan son aae pare tab khaan sabai |1600|ആ ഖാൻമാരെല്ലാം തങ്ങളുടെ വില്ലും അമ്പും കയ്യിൽ എടുത്ത് അഭിമാനത്തോടെ രാജാവിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വന്നു.1600.
ਜਾਹਿਦ ਖਾਨਹੁ ਜਬਰ ਖਾਨ ਸੁ ਵਾਹਿਦ ਖਾਨ ਗਏ ਸੰਗ ਸੂਰੇ ॥
jaahid khaanahu jabar khaan su vaahid khaan ge sang soore |സാഹിദ് ഖാൻ, ജബ്ബാർ ഖാൻ, വാഹിദ് ഖാൻ തുടങ്ങിയ യോദ്ധാക്കൾ അവർക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു
ਚਉਪ ਚਹੂੰ ਦਿਸ ਤੇ ਉਮਗੇ ਚਿਤ ਮੈ ਚਪਿ ਰੋਸ ਕੇ ਮਾਰਿ ਮਰੂਰੇ ॥
chaup chahoon dis te umage chit mai chap ros ke maar maroore |അവർ ദേഷ്യത്തോടെ നാല് ദിക്കിൽ നിന്നും മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു
ਗੋਰੇ ਮਲੇਛ ਚਲੇ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਇਕ ਸਿਆਹ ਮਲੇਛ ਚਲੇ ਇਕ ਭੂਰੇ ॥
gore malechh chale nrip pai ik siaah malechh chale ik bhoore |വെള്ള, കറുപ്പ്, ചാര തുടങ്ങിയ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ള മലെച്ചകൾ രാജാവിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ਭੂਪ ਸਰਾਸਨੁ ਲੈ ਤਬ ਹੀ ਸੁ ਅਚੂਰ ਬਡੇ ਛਿਨ ਭੀਤਰ ਚੂਰੇ ॥੧੬੦੧॥
bhoop saraasan lai tab hee su achoor badde chhin bheetar choore |1601|ആ നിമിഷം തന്നെ, രാജാവ് തൻ്റെ വില്ല് കയ്യിലെടുത്തു, കോപാകുലരായ ഈ യോദ്ധാക്കളെയെല്ലാം തകർത്തു.1601.
ਕੋਪਿ ਮਲੇਛਨ ਕੀ ਪ੍ਰਿਤਨਾ ਸੁ ਦੁਧਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸਤਿ ਧਾ ਕਰ ਡਾਰੀ ॥
kop malechhan kee pritanaa su dudhaa kar kai sat dhaa kar ddaaree |രാജാവ് കോപാകുലനായി, മലെച്ചകളുടെ സൈന്യത്തെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു, അവരെ കൂടുതൽ തകർത്തു
ਬੀਰ ਪਰੇ ਕਹੂੰ ਬਾਜ ਮਰੇ ਕਹੂੰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੇ ਗਜ ਭੂ ਪਰਿ ਭਾਰੀ ॥
beer pare kahoon baaj mare kahoon jhoom gire gaj bhoo par bhaaree |എവിടെയോ യോദ്ധാക്കൾ, എവിടെയോ കുതിരകളുടെ ശക്തിയുള്ള കൂറ്റൻ ആനകൾ ചത്തുകിടന്നു
ਘੂਮਤਿ ਹੈ ਕਹੂੰ ਘਾਇ ਲਗੇ ਭਟ ਬੋਲ ਸਕੈ ਨ ਗਏ ਬਲ ਹਾਰੀ ॥
ghoomat hai kahoon ghaae lage bhatt bol sakai na ge bal haaree |ആനകൾ ഊഞ്ഞാൽ വീഴുകയായിരുന്നു
ਆਸਨ ਲਾਇ ਮਨੋ ਮੁਨਿ ਰਾਇ ਲਗਾਵਤ ਧਿਆਨ ਬਡੇ ਬ੍ਰਤਧਾਰੀ ॥੧੬੦੨॥
aasan laae mano mun raae lagaavat dhiaan badde bratadhaaree |1602|ക്ഷുഭിതരായ ചില യോദ്ധാക്കൾ വിതുമ്പുന്നു, ചിലർ സംസാരശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു, ചിലർ ധ്യാനത്തിൽ ഉപവസിക്കുന്ന സന്യാസിയെപ്പോലെ നിശബ്ദരായി ഇരിക്കുന്നു.1602.
ਜੁਧੁ ਇਤੋ ਜਬ ਭੂਪ ਕੀਓ ਤਬ ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਰਿਸਿ ਕੈ ਅਟਕਿਓ ॥
judh ito jab bhoop keeo tab naahir khaa ris kai attakio |രാജാവ് ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടത്തിയപ്പോൾ, നഹർ ഖാൻ വളരെ ക്രോധത്തോടെ അവൻ്റെ മുമ്പിൽ വന്നു നിന്നു.
ਹਥਿਆਰ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਜੁ ਸਮਾਜ ਮੈ ਬਾਜਿ ਹੁਤੋ ਮਟਕਿਓ ॥
hathiaar sanbhaar hakaar pario ju samaaj mai baaj huto mattakio |തൻ്റെ ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കുതിരയുമായി രാജാവിനെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവൻ്റെ മേൽ വീണു
ਖੜਗੇਸ ਤਿਨੈ ਗਹਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਝਟਕਿਓ ਅਰੁ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਪਟਕਿਓ ॥
kharrages tinai geh kesan te jhattakio ar bhoom bikhai pattakio |ഖരഗ് സിംഗ് അവൻ്റെ തലമുടിയിൽ പിടിച്ച് നിലത്ത് എറിഞ്ഞു
ਤਬ ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਇਹ ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਕਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਭਜਿ ਗਯੋ ਨ ਟਿਕਿਓ ॥੧੬੦੩॥
tab naahir khaa ih dekh dasaa keh sayaam kahai bhaj gayo na ttikio |1603|അങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിൽ അവനെ കണ്ട താഹിർ ഖാൻ അവിടെ നിൽക്കാതെ ഓടിപ്പോയി.1603.
ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਭਜਿ ਗਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਿ ਖਾਨ ਝੜਾਝੜ ਆਏ ॥
naahir khaa bhaj gayo jab hee tab hee ris khaan jharraajharr aae |നാഹിർ ഖാൻ ഓടിയപ്പോൾ ജ്രജാർ ഖാൻ ദേഷ്യത്തോടെ വന്നു.
ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਭੈ ਅਪੁਨੇ ਜਮ ਰੂਪ ਕੀਏ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰਿ ਧਾਏ ॥
sasatr sanbhaar sabhai apune jam roop kee nrip aoopar dhaae |താഹിർ ഖാൻ ഓടിപ്പോയപ്പോൾ, രോഷാകുലനായി, ഝരാജർ ഖാൻ മുന്നോട്ട് വന്ന്, ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ച് യമനെപ്പോലെ രാജാവിൻ്റെ മേൽ വീണു.
ਭੂਪਤਿ ਬਾਨ ਹਨੇ ਇਨ ਕਉ ਇਨ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਬਹੁ ਬਾਨ ਲਗਾਏ ॥
bhoopat baan hane in kau in hoon nrip kau bahu baan lagaae |അവൻ രാജാവിൻ്റെ മേൽ ധാരാളം അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു, രാജാവ് അവൻ്റെ മേൽ ധാരാളം അസ്ത്രങ്ങൾ എയ്തു
ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਰਰੈ ਉਪਮਾ ਰਨ ਚਾਰਨ ਜੀਤ ਕੇ ਗੀਤ ਬਨਾਏ ॥੧੬੦੪॥
kinar jachh rarai upamaa ran chaaran jeet ke geet banaae |1604|കിന്നരന്മാരും യക്ഷന്മാരും അവരുടെ യുദ്ധത്തെ പുകഴ്ത്തുകയും മിസ്ത്രലുകളുടെ സംഘം വിജയഗാനം ആലപിക്കുകയും ചെയ്തു.1604.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ദോഹ്റ
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਲਖਿ ਬਿਕਟਿ ਭਟ ਤਿਉਰ ਚੜਾਏ ਮਾਥਿ ॥
kharrag singh lakh bikatt bhatt tiaur charraae maath |ഖരഗ് സിംഗ് (ജ്രജാർ ഖാൻ) ഒരു വിക്കറ്റ് യോദ്ധാവായി കാണുകയും നെറ്റിയിൽ ഒരു തെറി വെക്കുകയും ചെയ്തു.
ਸੀਸ ਕਾਟਿ ਅਰਿ ਕੋ ਦਯੋ ਏਕ ਬਾਨ ਕੇ ਸਾਥਿ ॥੧੬੦੫॥
sees kaatt ar ko dayo ek baan ke saath |1605|ഖരഗ് സിംഗ് തൻ്റെ മുമ്പിലെ കർക്കശ യോദ്ധാക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ തൻ്റെ നെറ്റിയിലെ അടയാളങ്ങൾ മാറ്റി, ഒരൊറ്റ അമ്പ് കൊണ്ട് ശത്രുവിൻ്റെ തല വെട്ടി.1605.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |സ്വയ്യ
ਪੁਨਿ ਖਾਨ ਨਿਹੰਗ ਝੜੰਗ ਭੜੰਗ ਚਲੇ ਮੁਖ ਢਾਲਨਿ ਕਉ ਧਰਿ ਕੈ ॥
pun khaan nihang jharrang bharrang chale mukh dtaalan kau dhar kai |തുടർന്ന് നിഹാങ് ഖാൻ, ജരംഗ് ഖാൻ, ഭരംഗ് ഖാൻ തുടങ്ങിയവർ പരിച കൊണ്ട് വായ പിളർത്തി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ਕਰਿ ਮੈ ਕਰਵਾਰ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਮੁਰਾਰ ਪੈ ਧਾਇ ਪਰੇ ਅਰਿ ਕੈ ॥
kar mai karavaar sanbhaar hakaar muraar pai dhaae pare ar kai |അപ്പോൾ രാജാവ് തൻ്റെ വാൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വെല്ലുവിളിച്ച് കൃഷ്ണൻ്റെ മേൽ വീണു
ਦਲੁ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦਯੋ ਪਲ ਮੈ ਧਰਿ ਮੁੰਡ ਸੁ ਮੀਨਨ ਜਿਉ ਫਰਕੈ ॥
dal maar bidaar dayo pal mai dhar mundd su meenan jiau farakai |രാജാവ് അടിക്കുകയും സൈന്യത്തെ ഓടിക്കുകയും ചെയ്തു, തുമ്പിക്കൈകളും തലകളും മത്സ്യങ്ങളെപ്പോലെ യുദ്ധക്കളത്തിൽ വലയാൻ തുടങ്ങി.
ਨ ਟਰੇ ਰਨ ਭੂਮਿ ਹੂੰ ਤੇ ਤਬ ਲਉ ਜਬ ਲਉ ਛਿਤ ਪੈ ਨ ਪਰੇ ਮਰਿ ਕੈ ॥੧੬੦੬॥
n ttare ran bhoom hoon te tab lau jab lau chhit pai na pare mar kai |1606|യോദ്ധാക്കൾ അവരുടെ മരണം വരെ വയലിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.1606.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |ദോഹ്റ