ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Dasam Granth
Página - 457
ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਹੇਰ ਕੈ ਨਿਬੇਰ ਦੀਨੇ ਸੂਰ ਸਬੈ ਆਪ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਤਾ ਕੇ ਉਠੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ਕੈ ॥੧੫੯੫॥
aaisee bhaat her kai niber deene soor sabai aap brijaraaj taa ke utthe gun gaae kai |1595|Después de herir al rey, él mismo fue herido y luego cayó, de esta manera buscó guerreros y los destruyó, al ver su valentía, el mismo Krishna comenzó a alabarlo.1595.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |DOHRA
ਦੇਖਿ ਜੁਧਿਸਟਰਿ ਓਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੋ ਭਗਤਿ ਬਿਚਾਰਿ ॥
dekh judhisattar or prabh apano bhagat bichaar |Mirando a Yudhishtra y considerándolo su devoto.
ਤਿਹ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਪਉਰਖ ਸੁਜਸੁ ਮੁਖ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਸੁਧਾਰਿ ॥੧੫੯੬॥
tih nrip ko paurakh sujas mukh so kahiyo sudhaar |1596|Mirando hacia Yudhishtar y considerándolo su devoto, Krishna le habló de manera amable sobre la valentía del rey.1596.
ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |KABIT
ਭਾਰੇ ਭਾਰੇ ਸੂਰਮਾ ਸੰਘਾਰਿ ਡਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਜਮ ਕੀ ਜਮਨ ਕੀ ਘਨੀ ਹੀ ਸੈਨਾ ਛਈ ਹੈ ॥
bhaare bhaare sooramaa sanghaar ddaare mahaaraaj jam kee jaman kee ghanee hee sainaa chhee hai |Este rey, Kharag Singh, ha matado a guerreros poderosos y a las densas nubes de Yama.
ਸਸਿ ਕੀ ਸੁਰੇਸ ਕੀ ਦਿਨੇਸ ਕੀ ਧਨੇਸ ਕੀ ਲੁਕੇਸ ਹੂੰ ਕੀ ਚਮੂੰ ਮ੍ਰਿਤਲੋਕ ਕਉ ਪਠਈ ਹੈ ॥
sas kee sures kee dines kee dhanes kee lukes hoon kee chamoon mritalok kau patthee hai |Ha enviado al mundo de la muerte las cuatro divisiones del ejército de Sheshnaga, Indra, Surya, Kuber, etc.
ਭਾਜ ਗੇ ਜਲੇਸ ਸੇ ਗਨੇਸ ਸੇ ਗਨਤ ਕਉਨ ਅਉਰ ਹਉ ਕਹਾ ਕਹੋ ਪਸ੍ਵੇਸ ਪੀਠ ਦਈ ਹੈ ॥
bhaaj ge jales se ganes se ganat kaun aaur hau kahaa kaho pasves peetth dee hai |Que decir de Varuna, Ganesh etc., al verlo, incluso Shiva volvió
ਜਾਦਵ ਸਬਨ ਤੇ ਨ ਡਾਰਿਓ ਰੀਝ ਲਰਿਓ ਹਾ ਹਾ ਦੇਖੋ ਨ੍ਰਿਪ ਹਮ ਤੇ ਬਜਾਇ ਬਾਜੀ ਲਈ ਹੈ ॥੧੫੯੭॥
jaadav saban te na ddaario reejh lario haa haa dekho nrip ham te bajaae baajee lee hai |1597|No temía a ningún Yadava y, afortunadamente, luchando contra todos nosotros, obtuvo la victoria sobre todos nosotros.1597.
ਰਾਜਾ ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਚ ॥
raajaa judhisattar baach |Discurso del rey Yudhishtar
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |DOHRA
ਕਹਿਓ ਜੁਧਿਸਟਰ ਨਿਮ੍ਰ ਹੁਇ ਸੁਨੀਯੈ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ॥
kahio judhisattar nimr hue suneeyai sree brijaraaj |Yudhishthara dijo humildemente: ¡Oh Brajnath! Escuchar para ver a Kautka
ਯਹ ਸਮਾਜੁ ਤੁਮ ਹੀ ਕੀਯੋ ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਨ ਕਾਜ ॥੧੫੯੮॥
yah samaaj tum hee keeyo kautuk dekhan kaaj |1598|Yudhishtar dijo con humildad: “¡Oh Señor de Braja! toda esta obra la has creado tú para ver el deporte”. 1598.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |CHAUPAI
ਯੌ ਨ੍ਰਿਪ ਹਰਿ ਸੇ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
yau nrip har se bachan sunaae |Así le habló el rey (Yudhisthara) a Sri Krishna.
ਬਹੁਰੇ ਉਨਿ ਭਟ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥
bahure un bhatt maar giraae |(Allí) él (Kharag Singh) volvió a matar a más guerreros.
ਪੁਨਿ ਮਲੇਛ ਕੀ ਸੈਨਾ ਧਾਈ ॥
pun malechh kee sainaa dhaaee |Entonces el ejército de Malech atacó.
ਨਾਮ ਤਿਨਹੁ ਕਬਿ ਦੇਤ ਬਤਾਈ ॥੧੫੯੯॥
naam tinahu kab det bataaee |1599|De este lado Yudhishtar le dijo esto a Krishna y de ese lado el rey Kharag Singh derribó a gran parte del ejército, luego relata ahora el poeta, 1599
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |SWAYYA
ਨਾਹਿਰ ਖਾਨ ਝੜਾਝੜ ਖਾ ਬਲਬੀਰ ਬਹਾਦਰ ਖਾਨ ਤਬੈ ॥
naahir khaan jharraajharr khaa balabeer bahaadar khaan tabai |Luego Nahir Khan, Jhrajhar Khan y Balbir Bahadur Khan;
ਪੁਨਿ ਖਾਨ ਨਿਹੰਗ ਭੜੰਗ ਝੜੰਗ ਲਰੇ ਰਨਿ ਆਗੇ ਡਰੇ ਨ ਕਬੈ ॥
pun khaan nihang bharrang jharrang lare ran aage ddare na kabai |Nahar Khan, Jharajhar Khan, Bahadur Khan, Nihang Khan, Bharang y Jharang eran guerreros tan expertos en la guerra que nunca temieron la guerra.
ਜਿਹ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਡਰੈ ਦਿਗਪਾਲ ਮਹਾ ਭਟ ਤੇ ਕਬਹੂੰ ਨ ਦਬੈ ॥
jih roop nihaar ddarai digapaal mahaa bhatt te kabahoon na dabai |Al ver cuyas figuras temían incluso los protectores de las direcciones, guerreros tan poderosos nunca podrían ser reprimidos por nadie.
ਕਰਿ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਧਰੇ ਅਭਿਮਾਨ ਸੋਂ ਆਇ ਪਰੇ ਤਬ ਖਾਨ ਸਬੈ ॥੧੬੦੦॥
kar baan kamaan dhare abhimaan son aae pare tab khaan sabai |1600|Todos esos Khans, tomando sus arcos y flechas en sus manos vinieron a luchar orgullosamente con el rey. 1600.
ਜਾਹਿਦ ਖਾਨਹੁ ਜਬਰ ਖਾਨ ਸੁ ਵਾਹਿਦ ਖਾਨ ਗਏ ਸੰਗ ਸੂਰੇ ॥
jaahid khaanahu jabar khaan su vaahid khaan ge sang soore |Estaban acompañados por guerreros como Zahid Khan, Jabbar Khan y Wahid Khan.
ਚਉਪ ਚਹੂੰ ਦਿਸ ਤੇ ਉਮਗੇ ਚਿਤ ਮੈ ਚਪਿ ਰੋਸ ਕੇ ਮਾਰਿ ਮਰੂਰੇ ॥
chaup chahoon dis te umage chit mai chap ros ke maar maroore |Corrieron hacia adelante desde las cuatro direcciones y se enojaron.
ਗੋਰੇ ਮਲੇਛ ਚਲੇ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਇਕ ਸਿਆਹ ਮਲੇਛ ਚਲੇ ਇਕ ਭੂਰੇ ॥
gore malechh chale nrip pai ik siaah malechh chale ik bhoore |Los malechhas de todos los colores, blancos, negros, grises, etc., marcharon hacia adelante para pelear con el rey.
ਭੂਪ ਸਰਾਸਨੁ ਲੈ ਤਬ ਹੀ ਸੁ ਅਚੂਰ ਬਡੇ ਛਿਨ ਭੀਤਰ ਚੂਰੇ ॥੧੬੦੧॥
bhoop saraasan lai tab hee su achoor badde chhin bheetar choore |1601|En ese mismo instante, el rey, tomando su arco en la mano, hizo polvo a todos estos guerreros enojados.1601.
ਕੋਪਿ ਮਲੇਛਨ ਕੀ ਪ੍ਰਿਤਨਾ ਸੁ ਦੁਧਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸਤਿ ਧਾ ਕਰ ਡਾਰੀ ॥
kop malechhan kee pritanaa su dudhaa kar kai sat dhaa kar ddaaree |El rey, enojado, dividió el ejército de malechhas en dos partes y los dividió aún más.
ਬੀਰ ਪਰੇ ਕਹੂੰ ਬਾਜ ਮਰੇ ਕਹੂੰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੇ ਗਜ ਭੂ ਪਰਿ ਭਾਰੀ ॥
beer pare kahoon baaj mare kahoon jhoom gire gaj bhoo par bhaaree |En algún lugar yacían muertos los guerreros, en algún lugar los caballos, poderosos elefantes enormes.
ਘੂਮਤਿ ਹੈ ਕਹੂੰ ਘਾਇ ਲਗੇ ਭਟ ਬੋਲ ਸਕੈ ਨ ਗਏ ਬਲ ਹਾਰੀ ॥
ghoomat hai kahoon ghaae lage bhatt bol sakai na ge bal haaree |Los elefantes habían caído después de balancearse.
ਆਸਨ ਲਾਇ ਮਨੋ ਮੁਨਿ ਰਾਇ ਲਗਾਵਤ ਧਿਆਨ ਬਡੇ ਬ੍ਰਤਧਾਰੀ ॥੧੬੦੨॥
aasan laae mano mun raae lagaavat dhiaan badde bratadhaaree |1602|Algunos de los guerreros heridos se retuercen y algunos han perdido el poder del habla, algunos están sentados en silencio como un ermitaño en ayunas y en meditación.1602.
ਜੁਧੁ ਇਤੋ ਜਬ ਭੂਪ ਕੀਓ ਤਬ ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਰਿਸਿ ਕੈ ਅਟਕਿਓ ॥
judh ito jab bhoop keeo tab naahir khaa ris kai attakio |Cuando el rey libró una guerra terrible, Nahar Khan, muy furioso, se presentó ante él.
ਹਥਿਆਰ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਜੁ ਸਮਾਜ ਮੈ ਬਾਜਿ ਹੁਤੋ ਮਟਕਿਓ ॥
hathiaar sanbhaar hakaar pario ju samaaj mai baaj huto mattakio |Empuñando sus armas, con el caballo bailando y desafiando al rey, cayó sobre él.
ਖੜਗੇਸ ਤਿਨੈ ਗਹਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਝਟਕਿਓ ਅਰੁ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਪਟਕਿਓ ॥
kharrages tinai geh kesan te jhattakio ar bhoom bikhai pattakio |Kharag Singh lo agarró por el pelo, lo arrojó al suelo y de un tirón
ਤਬ ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਇਹ ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਕਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਭਜਿ ਗਯੋ ਨ ਟਿਕਿਓ ॥੧੬੦੩॥
tab naahir khaa ih dekh dasaa keh sayaam kahai bhaj gayo na ttikio |1603|Al verlo en tal situación, Tahir Khan no se quedó allí y huyó.1603.
ਨਾਹਿਰ ਖਾ ਭਜਿ ਗਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਿ ਖਾਨ ਝੜਾਝੜ ਆਏ ॥
naahir khaa bhaj gayo jab hee tab hee ris khaan jharraajharr aae |Cuando Nahir Khan se escapó, Jhrajhar Khan se enfureció.
ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਭੈ ਅਪੁਨੇ ਜਮ ਰੂਪ ਕੀਏ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰਿ ਧਾਏ ॥
sasatr sanbhaar sabhai apune jam roop kee nrip aoopar dhaae |Cuando Tahir Khan huyó, entonces, con gran furia, Jharajhar Khan se adelantó y, sosteniendo sus armas, cayó sobre el rey que se parecía a Yama.
ਭੂਪਤਿ ਬਾਨ ਹਨੇ ਇਨ ਕਉ ਇਨ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਬਹੁ ਬਾਨ ਲਗਾਏ ॥
bhoopat baan hane in kau in hoon nrip kau bahu baan lagaae |Disparó muchas flechas sobre el rey y el rey le disparó muchas flechas.
ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਰਰੈ ਉਪਮਾ ਰਨ ਚਾਰਨ ਜੀਤ ਕੇ ਗੀਤ ਬਨਾਏ ॥੧੬੦੪॥
kinar jachh rarai upamaa ran chaaran jeet ke geet banaae |1604|Kinnars y Yakshas elogiaron su batalla y el grupo de juglares comenzó a cantar canciones de victoria. 1604.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |DOHRA
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਲਖਿ ਬਿਕਟਿ ਭਟ ਤਿਉਰ ਚੜਾਏ ਮਾਥਿ ॥
kharrag singh lakh bikatt bhatt tiaur charraae maath |Kharag Singh vio a (Jhrajhar Khan) como un guerrero portillo y se puso un teuri en la frente.
ਸੀਸ ਕਾਟਿ ਅਰਿ ਕੋ ਦਯੋ ਏਕ ਬਾਨ ਕੇ ਸਾਥਿ ॥੧੬੦੫॥
sees kaatt ar ko dayo ek baan ke saath |1605|Kharag Singh, al ver a los severos guerreros ante él, cambió los signos en su frente y con una sola flecha cortó la cabeza del enemigo. 1605.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |SWAYYA
ਪੁਨਿ ਖਾਨ ਨਿਹੰਗ ਝੜੰਗ ਭੜੰਗ ਚਲੇ ਮੁਖ ਢਾਲਨਿ ਕਉ ਧਰਿ ਕੈ ॥
pun khaan nihang jharrang bharrang chale mukh dtaalan kau dhar kai |Luego Nihang Khan, Jharang Khan y Bharang Khan, etc., marcharon hacia adelante, masticándose la boca con sus escudos.
ਕਰਿ ਮੈ ਕਰਵਾਰ ਸੰਭਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਮੁਰਾਰ ਪੈ ਧਾਇ ਪਰੇ ਅਰਿ ਕੈ ॥
kar mai karavaar sanbhaar hakaar muraar pai dhaae pare ar kai |Luego, sosteniendo su espada en la mano, el rey desafió y cayó sobre Krishna.
ਦਲੁ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ਦਯੋ ਪਲ ਮੈ ਧਰਿ ਮੁੰਡ ਸੁ ਮੀਨਨ ਜਿਉ ਫਰਕੈ ॥
dal maar bidaar dayo pal mai dhar mundd su meenan jiau farakai |El rey golpeó e hizo huir al ejército y los troncos y cabezas comenzaron a retorcerse en el campo de batalla como peces.
ਨ ਟਰੇ ਰਨ ਭੂਮਿ ਹੂੰ ਤੇ ਤਬ ਲਉ ਜਬ ਲਉ ਛਿਤ ਪੈ ਨ ਪਰੇ ਮਰਿ ਕੈ ॥੧੬੦੬॥
n ttare ran bhoom hoon te tab lau jab lau chhit pai na pare mar kai |1606|Los guerreros no quisieron retirarse del campo hasta su muerte.1606.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |DOHRA