Sri Dasam Granth

Página - 437


ਛਲਬਲ ਸਿੰਘ ਜਿਹ ਨਾਮ ਮਹਾਬੀਰ ਬਲ ਬੀਰ ਕੋ ॥
chhalabal singh jih naam mahaabeer bal beer ko |

El poderoso Mahavir cuyo nombre es Chalbal Singh,

ਲਏ ਖੜਗ ਕਰਿ ਚਾਮ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਪਰ ਸੋ ਚਲਿਓ ॥੧੩੯੯॥
le kharrag kar chaam kharrag singh par so chalio |1399|

El gran guerrero Chhalbal Singh fue a hacer la guerra a Kharag Singh, tomando su escudo y su espada en sus manos.1399.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

CHAUPAI

ਜਬ ਹੀ ਪਾਚ ਬੀਰ ਮਿਲਿ ਧਾਏ ॥
jab hee paach beer mil dhaae |

Cuando (esos) cinco guerreros se apresuraron juntos

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਕੇ ਊਪਰ ਆਏ ॥
kharrag singh ke aoopar aae |

Y se encontró con Kharag Singh,

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਤਬ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
kharrag singh tab sasatr sanbhaare |

Entonces Kharag Singh tomó las armas.

ਸਬ ਹੀ ਪ੍ਰਾਨ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥੧੪੦੦॥
sab hee praan binaa kar ddaare |1400|

Cuando estos cinco guerreros se juntaron y cayeron sobre Kharag Singh, Kharag Singh tomó sus armas y mató a todos estos guerreros.1400.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਦੁਆਦਸ ਜੋਧੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕੇ ਅਤਿ ਬਲਬੰਡ ਅਖੰਡ ॥
duaadas jodhe krisan ke at balabandd akhandd |

Otros doce guerreros de Sri Krishna que eran valientes y poderosos.

ਜੀਤ ਲਯੋ ਹੈ ਜਗਤ ਜਿਨ ਬਲ ਕਰਿ ਭੁਜਾ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੧੪੦੧॥
jeet layo hai jagat jin bal kar bhujaa prachandd |1401|

Doce guerreros de Krishna son sumamente poderosos, que han conquistado el mundo entero con su fuerza.1401.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਬਾਲਮ ਸਿੰਘ ਮਹਾਮਤਿ ਸਿੰਘ ਜਗਾਜਤ ਸਿੰਘ ਲਏ ਅਸਿ ਧਾਯੋ ॥
baalam singh mahaamat singh jagaajat singh le as dhaayo |

Balram Singh, Mahamati Singh y Jagajat Singh cayeron sobre él (el enemigo) con sus espadas.

ਸਿੰਘ ਧਨੇਸ ਕ੍ਰਿਪਾਵਤ ਸਿੰਘ ਸੁ ਜੋਬਨ ਸਿੰਘ ਮਹਾ ਬਰ ਪਾਯੋ ॥
singh dhanes kripaavat singh su joban singh mahaa bar paayo |

Dhanesh Singh, Kripavat Singh, Joban Singh,

ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਚਲਿਯੋ ਜਗ ਸਿੰਘ ਸਦਾ ਸਿੰਘ ਲੈ ਜਸ ਸਿੰਘ ਰਿਸਾਯੋ ॥
jeevan singh chaliyo jag singh sadaa singh lai jas singh risaayo |

Jiwan Singh, Jag Singh, Sada Singh, etc. también avanzaron.

ਬੀਰਮ ਸਿੰਘ ਲਏ ਸਕਤੀ ਕਰ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਸੋ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੧੪੦੨॥
beeram singh le sakatee kar mai kharrages so judh machaayo |1402|

Tomando su Shakti (excavadora) en la mano, Viram Singh comenzó la guerra con Kharag Singh.1402.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜਿਹਿ ਨਾਮ ਭਟ ਸੋਊ ਭਯੋ ਤਿਨ ਸੰਗਿ ॥
mohan singh jihi naam bhatt soaoo bhayo tin sang |

Un guerrero llamado Mohan Singh lo acompañó.

ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰਿ ਕਰ ਮੈ ਲੀਏ ਸਾਜਿਯੋ ਕਵਚ ਨਿਖੰਗ ॥੧੪੦੩॥
sasatr dhaar kar mai lee saajiyo kavach nikhang |1403|

Llevaba sus armas en las manos y estaba decorado con la aljaba y la armadura.1403.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਕਹੁ ਰਾਮ ਭਨੈ ਸਭ ਭੂਪਨ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
kharrages balee kahu raam bhanai sabh bhoopan baan prahaar kario hai |

(Poeta) Ram dice: Todos los reyes han disparado flechas al poderoso Kharag Singh.

ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਦ੍ਰਿੜ ਭੂ ਪਰ ਮੇਰੁ ਸੋ ਆਹਵ ਤੇ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਡਰਿਓ ਹੈ ॥
tthaadto rahio drirr bhoo par mer so aahav te nahee naik ddario hai |

Todos los reyes golpearon con sus flechas al poderoso guerrero Kharag Singh, pero él permaneció firme en el campo de batalla como una montaña sin miedo.

ਕੋਪ ਸਿਉ ਓਪ ਬਢੀ ਤਿਹ ਆਨਨ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਭਾਉ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥
kop siau op badtee tih aanan taa chhab ko kab bhaau dhario hai |

Por la ira, la belleza de su rostro ha aumentado aún más, (al ver) su imagen, el poeta tiene (en su mente este) significado.

ਰੋਸਿ ਕੀ ਆਗ ਪ੍ਰਚੰਡ ਭਈ ਸਰ ਪੁੰਜ ਛੁਟੇ ਮਾਨੋ ਘੀਉ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੪੦੪॥
ros kee aag prachandd bhee sar punj chhutte maano gheeo pario hai |1404|

La ira parecía mucho mayor en su rostro y en el poderoso fuego de su ira, estas flechas funcionaban como ghee.1404.

ਜੋ ਦਲ ਹੋ ਹਰਿ ਬੀਰਨਿ ਕੇ ਸੰਗ ਸੋ ਤੋ ਕਛੂ ਅਰਿ ਮਾਰਿ ਲਯੋ ਹੈ ॥
jo dal ho har beeran ke sang so to kachhoo ar maar layo hai |

La fuerza de guerreros de Krishna que estaba allí, algunos de sus guerreros fueron derribados por el enemigo.

ਫੇਰਿ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਰੁਪ ਕੈ ਅਸਿ ਲੈ ਜੀਯ ਮੈ ਪੁਨਿ ਕੋਪੁ ਭਯੋ ਹੈ ॥
fer ayodhan mai rup kai as lai jeey mai pun kop bhayo hai |

Se paró furioso de nuevo en el campo, tomando su espada en la mano.

ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰ ਦਯੋ ਘਟ ਗਯੋ ਦਲ ਸੋ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਭਾਉ ਨਯੋ ਹੈ ॥
maar bidaar dayo ghatt gayo dal so kab ke man bhaau nayo hai |

(Enfadado, ha destruido el ejército) matando, eventualmente el ejército se reduce. (Al ver esta situación) un nuevo pensamiento ha surgido en la mente del poeta,

ਮਾਨਹੁ ਸੂਰ ਪ੍ਰਲੈ ਕੋ ਚੜਿਯੋ ਜਲੁ ਸਾਗਰ ਕੋ ਸਬ ਸੂਕਿ ਗਯੋ ਹੈ ॥੧੪੦੫॥
maanahu soor pralai ko charriyo jal saagar ko sab sook gayo hai |1405|

Al matar al ejército enemigo, lo disminuyó como las aguas del océano secadas por el sol abrasador en el día del juicio final.1405.

ਪ੍ਰਥਮੇ ਤਿਨ ਕੀ ਭੁਜ ਕਾਟਿ ਦਈ ਫਿਰ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਦਏ ॥
prathame tin kee bhuj kaatt dee fir kai tin ke sir kaatt de |

En primer lugar cortó los brazos de los guerreros y luego sus cabezas.

ਰਥ ਬਾਜਨ ਸੂਤ ਸਮੇਤ ਸਬੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਰਨ ਬੀਚ ਛਏ ॥
rath baajan soot samet sabai kab sayaam kahai ran beech chhe |

Los carros junto con los caballos y los aurigas fueron destruidos en el campo de batalla.

ਜਿਨ ਕੀ ਸੁਖ ਕੇ ਸੰਗ ਆਯੁ ਕਟੀ ਤਿਨ ਕੀ ਲੁਥ ਜੰਬੁਕ ਗੀਧ ਖਏ ॥
jin kee sukh ke sang aay kattee tin kee luth janbuk geedh khe |

Aquellos que pasaron su vida cómodamente, sus cadáveres fueron devorados por chacales y buitres.

ਜਿਨ ਸਤ੍ਰ ਘਨੇ ਰਨ ਮਾਝਿ ਹਨੇ ਸੋਊ ਸੰਘਰ ਮੈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਭਏ ॥੧੪੦੬॥
jin satr ghane ran maajh hane soaoo sanghar mai bin praan bhe |1406|

Aquellos guerreros que habían destruido al enemigo en una terrible guerra, ahora quedaron sin vida en el campo de batalla.

ਦ੍ਵਾਦਸ ਭੂਪਨ ਕੋ ਹਨਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਰਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਛਾਜਿਯੋ ॥
dvaadas bhoopan ko han kai kab sayaam kahai ran mai nrip chhaajiyo |

El poeta Shyam dice que el rey (Kharag Singh) es honrado en el campo de batalla matando a doce reyes.

ਮਾਨਹੁ ਦੂਰ ਘਨੋ ਤਮੁ ਕੈ ਦਿਨ ਆਧਿਕ ਮੈ ਦਿਵਰਾਜ ਬਿਰਾਜਿਯੋ ॥
maanahu door ghano tam kai din aadhik mai divaraaj biraajiyo |

Después de matar a los doce reyes, el rey Kharag Singh luce espléndido como el sol en la oscuridad lejana.

ਗਾਜਤ ਹੈ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਧੁਨਿ ਜਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਘਨ ਸਾਵਨ ਲਾਜਿਯੋ ॥
gaajat hai kharrages balee dhun jaa sun kai ghan saavan laajiyo |

Las nubes de Sawan se sienten tímidas al escuchar el trueno de Kharag Singh

ਕਾਲ ਪ੍ਰਲੈ ਜਿਉ ਕਿਰਾਰਨ ਤੇ ਬਢਿ ਮਾਨਹੁ ਨੀਰਧ ਕੋਪ ਕੈ ਗਾਜਿਯੋ ॥੧੪੦੭॥
kaal pralai jiau kiraaran te badt maanahu neeradh kop kai gaajiyo |1407|

Parece que sobre sus costas rebosantes, el océano tronaba en el día del juicio final.1407.

ਅਉਰ ਕਿਤੀ ਜਦੁਬੀਰ ਚਮੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਇਉ ਪੁਰਖਤਿ ਦਿਖਾਇ ਭਜਾਈ ॥
aaur kitee jadubeer chamoon nrip iau purakhat dikhaae bhajaaee |

El rey, haciendo gala de su valentía, hizo que gran parte del ejército Yadava huyera.

ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਭਟ ਆਇ ਭਿਰੇ ਤਿਨ ਪ੍ਰਾਨਨ ਕੀ ਸਬ ਆਸ ਚੁਕਾਈ ॥
aaur jite bhatt aae bhire tin praanan kee sab aas chukaaee |

Los guerreros que vinieron a luchar con él, perdieron la esperanza de sobrevivir.

ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਅਸਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੇ ਜਿਨ ਧਾਇ ਕੈ ਆਇ ਕੈ ਕੀਨੀ ਲਰਾਈ ॥
lai kar mai as sayaam bhane jin dhaae kai aae kai keenee laraaee |

(El poeta) Dice Shyam, que ha luchado con espada en mano y corriendo,

ਅੰਤ ਕੋ ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮਿ ਗਏ ਤਿਨ ਨਾਹਕ ਆਪਨੀ ਦੇਹ ਗਵਾਈ ॥੧੪੦੮॥
ant ko ant ke dhaam ge tin naahak aapanee deh gavaaee |1408|

Dice el poeta que cualquiera que luchaba, tomando su espada en la mano, entraba en la morada de la muerte y perdía el cuerpo inútilmente.1408.

ਬਹੁਰੋ ਰਨ ਮੈ ਰਿਸ ਕੈ ਦਸ ਸੈ ਗਜ ਐਤ ਤੁਰੰਗ ਚਮੂੰ ਹਨਿ ਡਾਰੀ ॥
bahuro ran mai ris kai das sai gaj aait turang chamoon han ddaaree |

Enfurecido de nuevo, mató a mil elefantes y jinetes.

ਦੁਇ ਸਤਿ ਸਿਯੰਦਨ ਕਾਟਿ ਦਏ ਬਹੁ ਬੀਰ ਹਨੇ ਬਲੁ ਕੈ ਅਸਿ ਧਾਰੀ ॥
due sat siyandan kaatt de bahu beer hane bal kai as dhaaree |

Cortó doscientos carros y mató a muchos guerreros con espadas.

ਬੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਦਾਤ ਹਨੇ ਦ੍ਰੁਮ ਸੇ ਗਿਰ ਹੈ ਰਨ ਭੂਮਿ ਮੰਝਾਰੀ ॥
bees hazaar padaat hane drum se gir hai ran bhoom manjhaaree |

Mató a veinte mil soldados a pie, que cayeron en el campo de batalla como árboles.

ਮਾਨੋ ਹਨੂੰ ਰਿਸਿ ਰਾਵਨ ਬਾਗ ਕੀ ਮੂਲ ਹੂੰ ਤੇ ਜਰ ਮੇਖ ਉਚਾਰੀ ॥੧੪੦੯॥
maano hanoo ris raavan baag kee mool hoon te jar mekh uchaaree |1409|

Este espectáculo apareció en el jardín desarraigado de Ravana por el enfurecido Hanumar.1409.

ਰਾਛਸ ਅਭ ਹੁਤੋ ਹਰਿ ਕੀ ਦਿਸਿ ਸੋ ਬਲੁ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰ ਧਾਯੋ ॥
raachhas abh huto har kee dis so bal kai nrip aoopar dhaayo |

Un demonio llamado Abhar estaba del lado de Krishna.

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਬੈ ਅਪੁਨੇ ਚਪਲਾ ਸਮ ਲੈ ਅਸਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
sasatr sanbhaar sabai apune chapalaa sam lai as kop badtaayo |

Cayó sobre Kharag Singh con toda su fuerza.

ਗਾਜਤ ਹੀ ਬਰਖਿਯੋ ਬਰਖਾ ਸਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕਬੀਸਰ ਯੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥
gaajat hee barakhiyo barakhaa sar sayaam kabeesar yo gun gaayo |

El poeta Shyam lo ha elogiado de esta manera (por haber) colocado una aljaba de flechas tan pronto como tronó,

ਮਾਨਹੁ ਗੋਪਨ ਕੇ ਗਨ ਪੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਕੀਏ ਮਘਵਾ ਚਢਿ ਆਯੋ ॥੧੪੧੦॥
maanahu gopan ke gan pai at kop kee maghavaa chadt aayo |1410|

Sosteniendo sus armas, tomó su espada parecida a un relámpago en su mano y, atronando con furia, lanzó flechas como Indra enfurecido sobre una reunión de gops.1410.

ਦੈਤ ਚਮੂੰ ਘਨ ਜਿਉ ਉਮਡੀ ਮਨ ਮੈ ਨ ਕਛੂ ਨ੍ਰਿਪ ਹੂੰ ਡਰੁ ਕੀਨੋ ॥
dait chamoon ghan jiau umaddee man mai na kachhoo nrip hoon ddar keeno |

Las fuerzas demoníacas se precipitaron hacia adelante como nubes, pero el rey no se asustó ni un poco.