ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Dasam Granth
Página - 361
ਕਰਿ ਕੈ ਬਸਿ ਵਾ ਸੰਗਿ ਐਸੇ ਕਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਦੁਰਾਇ ਕਹਾਨੀ ॥
kar kai bas vaa sang aaise kahee kab sayaam kahai jaduraae kahaanee |El poeta Shyam cuenta la historia de Krishna, habiéndolo llevado a (su) morada (Krishna) y compartiendo palabras con él.
ਪੈ ਰਸ ਰੀਤਹਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸਮ ਮਾਨਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨੀ ॥
pai ras reeteh kee at hee ju hutee sam maanahu amrit baanee |De esta manera, sometiendo a Radha, Krishna extendió aún más la historia de su amor apasionado y con sus palabras parecidas a néctar llevó la tradición del amor apasionado al extremo.
ਤੇਰੋ ਕਹਾ ਬਿਗਰੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸ੍ਯਾਮ ਗੁਮਾਨੀ ॥
tero kahaa bigarai brij naar kahiyo ih bhaat sayaam gumaanee |Señora de Braj (¡Radha!), ¿qué te pasa?, dijo así el orgulloso Sri Krishna,
ਅਉਰ ਸਭੈ ਤ੍ਰੀਯ ਚੇਰਿਨ ਹੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਤਿਨ ਮੈ ਤੂ ਰਾਨੀ ॥੬੭੦॥
aaur sabhai treey cherin hai brikhabhaan sutaa tin mai too raanee |670|El orgulloso Krishna dijo: “¡Oh Radha! ¿Qué daño te sucederá en esto? Todas las mujeres son tus siervas y tú eres la única reina entre ellas.”670.
ਜਹਾ ਚੰਦ ਕੀ ਚਾਦਨੀ ਛਾਜਤ ਹੈ ਜਹਾ ਪਾਤ ਚੰਬੇਲੀ ਕੇ ਸੇਜ ਡਹੀ ਹੈ ॥
jahaa chand kee chaadanee chhaajat hai jahaa paat chanbelee ke sej ddahee hai |Donde hay luz de luna y un lecho de flores de jazmín.
ਸੇਤ ਜਹਾ ਗੁਲ ਰਾਜਤ ਹੈ ਜਿਹ ਕੇ ਜਮੁਨਾ ਢਿਗ ਆਇ ਬਹੀ ਹੈ ॥
set jahaa gul raajat hai jih ke jamunaa dtig aae bahee hai |Donde hay flores blancas y el Yamuna fluye cerca
ਤਾਹੀ ਸਮੈ ਹਰਿ ਰਾਧੇ ਗ੍ਰਸੀ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੀ ਹੈ ॥
taahee samai har raadhe grasee upamaa tih kee kab sayaam kahee hai |Allí Krishna abrazó a Radha.
ਸੇਤ ਤ੍ਰੀਯਾ ਤਨ ਸ੍ਯਾਮ ਹਰੀ ਮਨੋ ਸੋਮ ਕਲਾ ਇਹ ਰਾਹੁ ਗਹੀ ਹੈ ॥੬੭੧॥
set treeyaa tan sayaam haree mano som kalaa ih raahu gahee hai |671|La Radha de color blanco y el Krishna de color negro juntos aparecen como la luz de la luna que llega a este camino.671.
ਤਿਹ ਕੋ ਹਰਿ ਜੂ ਫਿਰਿ ਛੋਰਿ ਦਯੋ ਸੋਊ ਕੁੰਜ ਗਲੀ ਕੇ ਬਿਖੈ ਬਨ ਮੈ ॥
tih ko har joo fir chhor dayo soaoo kunj galee ke bikhai ban mai |Luego, Sri Krishna lo liberó en las estrechas calles de Ban.
ਫਿਰਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਮੈ ਸੋਊ ਜਾਇ ਮਿਲੀ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਤਨ ਮੈ ॥
fir gvaarin mai soaoo jaae milee at aanand kai apune tan mai |Entonces Krishna la dejó en el nicho y con gran alegría fue a encontrarse con las otras gopis.
ਅਤਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਹੈ ਕਹੀ ਉਪਜੀ ਜੁ ਕੋਊ ਕਬਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ॥
at taa chhab kee upamaa hai kahee upajee ju koaoo kab kai man mai |El símil de la imagen de aquella época que surgió en la mente del poeta, se dice a continuación.
ਮਨੋ ਕੇਹਰਿ ਤੇ ਛੁਟਵਾਇ ਮਿਲੀ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਕੋ ਮਨੋ ਮ੍ਰਿਗੀਯਾ ਬਨ ਮੈ ॥੬੭੨॥
mano kehar te chhuttavaae milee mriganee ko mano mrigeeyaa ban mai |672|Al describir la belleza de aquel espectáculo, el poeta dice que fue al encuentro de las otras gopis como una cierva que, escapando de las garras de un león, se une a la manada de ciervos.672.
ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਕੈ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਮੈ ਹਰਿ ਜੂ ਅਤਿ ਹੀ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਖੇਲ ਮਚਾਯੋ ॥
fir jaae kai gvaarin mai har joo at hee ik sundar khel machaayo |Krishna comenzó a representar una obra encantadora entre las gopis.
ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਹੂੰ ਕੇ ਹਾਥ ਪੈ ਹਾਥ ਧਰਿਯੋ ਅਤਿ ਸਹੀ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥
chandrabhagaa hoon ke haath pai haath dhariyo at sahee man mai sukh paayo |Puso su mano sobre la mano de Chandarbhaga, por lo que ella experimentó un placer extremo.
ਗਾਵਤ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਹੈ ਸਭ ਗੀਤ ਜੋਊ ਉਨ ਕੈ ਮਨ ਭੀਤਰ ਭਾਯੋ ॥
gaavat gvaarin hai sabh geet joaoo un kai man bheetar bhaayo |Las gopis comenzaron a cantar su canción favorita.
ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਨਿ ਆਨੰਦ ਕੈ ਮਨ ਕੋ ਫੁਨਿ ਸੋਕ ਸਭੈ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥੬੭੩॥
sayaam kahai man aanand kai man ko fun sok sabhai bisaraayo |673|El poeta Shyam dice que estaban sumamente complacidos y todo el dolor de su mente terminó.673.
ਹਰਿ ਨਾਚਤ ਨਾਚਤ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਮੈ ਹਸਿ ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਹੂੰ ਕੀ ਓਰਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
har naachat naachat gvaarin mai has chandrabhagaa hoon kee or nihaariyo |Durante su danza, Krishna vio sonriendo a Chandarbhaga.
ਸੋਊ ਹਸੀ ਇਤ ਤੇ ਏ ਹਸੇ ਜਦੁਰਾ ਤਿਹ ਸੋ ਬਚਨਾ ਹੈ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
soaoo hasee it te e hase jaduraa tih so bachanaa hai uchaariyo |Ella se rió de este lado y de ese lado Krishna comenzó a hablar sonriendo con ella.
ਮੇਰੋ ਮਹਾ ਹਿਤ ਹੈ ਤੁਮ ਸੋ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਇਹ ਹੇਰਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
mero mahaa hit hai tum so brikhabhaan sutaa ih her bichaariyo |Te amo mucho. Radha, al ver esto (todo), pensó (así en su mente).
ਆਨਿ ਤ੍ਰਿਯਾ ਸੰਗਿ ਹੇਤ ਕਰਿਯੋ ਹਮ ਊਪਰ ਤੇ ਹਰਿ ਚੇਤ ਬਿਸਾਰਿਯੋ ॥੬੭੪॥
aan triyaa sang het kariyo ham aoopar te har chet bisaariyo |674|Al ver esto, Radha pensó que Krishna entonces estaba absorto en el amor de otra mujer y, como tal, su amor por ella había terminado.674.
ਹਰਿ ਰਾਧਿਕਾ ਆਨਨ ਦੇਖਤ ਹੀ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
har raadhikaa aanan dekhat hee apane man mai ih bhaat uchaariyo |Al ver el rostro de Krishna, Radha dijo en su propia mente: "Krishna ahora ha sido sometido por otras mujeres.
ਸ੍ਯਾਮ ਭਏ ਬਸਿ ਅਉਰ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਿਹ ਤੇ ਅਤਿ ਪੈ ਮਨਿ ਮਾਨ ਹੀ ਧਾਰਿਯੋ ॥
sayaam bhe bas aaur triyaa tih te at pai man maan hee dhaariyo |Por eso ya no se acuerda de mí con su corazón”.
ਆਨੰਦ ਥੋ ਜਿਤਨੋ ਮਨ ਮੈ ਤਿਤਨੋ ਇਹ ਭਾਖਿ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
aanand tho jitano man mai titano ih bhaakh bidaa kar ddaariyo |Diciendo esto, se despidió de la dicha de su mente.
ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਮੁਖਿ ਚੰਦ ਦੁਤੈ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਤੇ ਘਟ ਮੋਹਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥੬੭੫॥
chandrabhagaa mukh chand dutai sabh gvaarin te ghatt mohi bichaariyo |675|Ella pensó que el rostro de Chandarbhaga es como la luna para Krishna y él es la que menos la ama de todas las gopis.675.
ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੋਊ ਤਬ ਹੀ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰੀ ॥
keh kai ih bhaat soaoo tab hee apane man mai ih baat bichaaree |Habiendo dicho esto (en su mente), consideró esto en su mente.
ਪ੍ਰੀਤ ਕਰੀ ਹਰਿ ਆਨਹਿ ਸੋ ਤਜਿ ਖੇਲ ਸਭੈ ਉਠਿ ਧਾਮਿ ਸਿਧਾਰੀ ॥
preet karee har aaneh so taj khel sabhai utth dhaam sidhaaree |Diciendo esto, reflexionó en su mente y pensando que Krishna entonces amaba a alguien más, se dirigió a su casa.
ਐਸ ਕਰੀ ਗਨਤੀ ਮਨ ਮੈ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰੀ ॥
aais karee ganatee man mai upamaa tih kee kab sayaam uchaaree |(Radha) reflexionó así en mente cuya similitud dice (así) el poeta Shyam.
ਤ੍ਰੀਯਨ ਬੀਚ ਚਲੈਗੀ ਕਥਾ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਸੁਤਾ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬਿਸਾਰੀ ॥੬੭੬॥
treeyan beech chalaigee kathaa brikhabhaan sutaa brijanaath bisaaree |676|El poeta Shyam dice: “Ahora se hablará entre las mujeres de que Krishna se ha olvidado de Radha”.676.
ਅਥ ਰਾਧਿਕਾ ਕੋ ਮਾਨ ਕਥਨੰ ॥
ath raadhikaa ko maan kathanan |Ahora comienza la descripción del homenaje a Radha.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |SWAYYA
ਇਹ ਭਾਤਿ ਚਲੀ ਕਹਿ ਕੈ ਸੁ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੋਊ ਕੁੰਜ ਗਲੀ ਹੈ ॥
eih bhaat chalee keh kai su triyaa kab sayaam kahai soaoo kunj galee hai |Dicho esto, Radha sale del nicho.
ਚੰਦਮੁਖੀ ਤਨ ਕੰਚਨ ਸੇ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਤੇ ਜੋਊ ਖੂਬ ਭਲੀ ਹੈ ॥
chandamukhee tan kanchan se sabh gvaarin te joaoo khoob bhalee hai |Radha, la más bella entre las gopis, tiene la cara como la luna y el cuerpo como el oro.
ਮਾਨ ਕੀਯੋ ਨਿਖਰੀ ਤਿਨ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਸੀ ਮਨੋ ਸੁ ਬਿਨਾ ਹੀ ਅਲੀ ਹੈ ॥
maan keeyo nikharee tin te mriganee see mano su binaa hee alee hai |Habiendo estado orgullosa, ahora estaba separada de sus amigos como una cierva de una manada de hembras.
ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਮਨ ਮੈ ਪਤਿ ਸੋ ਰਤਿ ਮਾਨਹੁ ਰੂਠਿ ਚਲੀ ਹੈ ॥੬੭੭॥
yau upajee upamaa man mai pat so rat maanahu rootth chalee hai |677|Al verla parecía que Rati, enojado con el dios del amor, lo abandonaba.677.
ਇਤ ਤੇ ਹਰਿ ਖੇਲਤ ਰਾਸ ਬਿਖੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਿਹਾਰੀ ॥
eit te har khelat raas bikhai brikhabhaan sutaa kar preet nihaaree |Mientras jugaba en el rasa, Sri Krishna miró amorosamente a Radha. El poeta Shyam dice:
ਪੇਖ ਰਹਿਯੋ ਨ ਪਿਖੀ ਤਿਨ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸੋਊ ਪਿਆਰੀ ॥
pekh rahiyo na pikhee tin mai kab sayaam kahai ju hutee soaoo piaaree |De este lado, Krishna, absorto en el juego amoroso, miró hacia Radha, pero no se la veía por ninguna parte.
ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਸਮ ਜਾ ਮੁਖ ਹੈ ਤਨ ਕੰਚਨ ਸੋ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ॥
chandraprabhaa sam jaa mukh hai tan kanchan so at sundar naaree |Es una mujer muy hermosa con rostro de luna y cuerpo dorado.
ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਮਾਨ ਕੈ ਨੀਦ ਗਈ ਕਿ ਕੋਊ ਉਨਿ ਮਾਨ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰੀ ॥੬੭੮॥
kai grihi maan kai need gee ki koaoo un maan kee baat bichaaree |678|Radha, cuyo rostro es como la luna y cuyo cuerpo es como el oro y que es extremadamente encantadora, o ha ido a su casa bajo el impacto del sueño o por algún orgullo y pensando en ello, se ha ido.678.
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
kaanrah baach |Discurso de Krishna:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |SWAYYA
ਬਿਜਛਟਾ ਜਿਹ ਨਾਮ ਸਖੀ ਕੋ ਹੈ ਸੋਊ ਸਖੀ ਜਦੁਰਾਇ ਬੁਲਾਈ ॥
bijachhattaa jih naam sakhee ko hai soaoo sakhee jaduraae bulaaee |Krishna llamó a la joven damisela llamada Vidhuchhata.
ਅੰਗ ਪ੍ਰਭਾ ਜਿਹ ਕੰਚਨ ਸੀ ਜਿਹ ਤੇ ਮੁਖ ਚੰਦ ਛਟਾ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥
ang prabhaa jih kanchan see jih te mukh chand chhattaa chhab paaee |Su cuerpo brillaba como el oro y la gloria de su rostro era como la luna.
ਤਾ ਸੰਗਿ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਜੂ ਸੁਨ ਤੂ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਪਹਿ ਜਾਈ ॥
taa sang aaise kahiyo har joo sun too brikhabhaan sutaa peh jaaee |Kishan le dijo así: (¡Oh Sakhi!) Escucha, ve con Radha.
ਪਾਇਨ ਪੈ ਬਿਨਤੀਅਨ ਕੈ ਅਤਿ ਹੇਤ ਕੇ ਭਾਵ ਸੋ ਲਿਆਉ ਮਨਾਈ ॥੬੭੯॥
paaein pai binateean kai at het ke bhaav so liaau manaaee |679|Krishna la llamó y le dijo: “Ve a ver a Radha y, postrándote a sus pies, pídele y convéncela para que venga”. 679.
ਜਦੁਰਾਇ ਕੀ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਆ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਜੋਊ ਬਾਲ ਭਲੀ ਹੈ ॥
jaduraae kee sun kai bateea brikhabhaan sutaa joaoo baal bhalee hai |Después de escuchar a Krishna, que es una muy buena mujer, Radha,
ਰੂਪ ਮਨੋ ਸਮ ਸੁੰਦਰ ਮੈਨ ਕੇ ਮਾਨਹੁ ਸੁੰਦਰਿ ਕੰਜ ਕਲੀ ਹੈ ॥
roop mano sam sundar main ke maanahu sundar kanj kalee hai |Al escuchar las palabras de Krishna, el rey de Yadavas, la joven damisela que le obedecía se dirigió hacia Radha, que es encantadora como el dios del amor y el loto.
ਤਾ ਕੇ ਮਨਾਇਬੇ ਕਾਜ ਚਲੀ ਹਰਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਆਇਸ ਪਾਇ ਅਲੀ ਹੈ ॥
taa ke manaaeibe kaaj chalee har ko fun aaeis paae alee hai |Para celebrarlo, Sakhi fue con el permiso de Krishna.
ਯੋ ਉਪਜੀ ਜੀਯ ਮੈ ਉਪਮਾ ਕਰ ਤੇ ਚਕਈ ਮਨੋ ਛੂਟਿ ਚਲੀ ਹੈ ॥੬੮੦॥
yo upajee jeey mai upamaa kar te chakee mano chhoott chalee hai |680|Para persuadirla se movió como un disco que se desliza de la mano.680.