ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

പേജ് - 690


ਏਕ ਜਾਰ ਸੁਨਾ ਨਯੋ ਤਿਹ ਡਾਰੀਐ ਅਬਿਚਾਰ ॥
ek jaar sunaa nayo tih ddaareeai abichaar |

മറ്റൊരു പുതിയ കെണി കേട്ടിരിക്കുന്നു, അത് ചിന്തിക്കാതെ കണ്ടെത്തണം.

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੋ ਤੁਮੈ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਵਤਾਰ ॥੧੪੦॥
sat baat kaho tumai sun raaj raaj vataar |140|

“ഇപ്പോൾ രാജാവേ! ഉടനെ മറ്റൊരു വല എറിയുക, ഇതാണ് അവനെ പിടിക്കാനുള്ള ഒരേയൊരു നടപടി. ”140.

ਗਿਆਨ ਨਾਮੁ ਸੁਨਾ ਹਮੋ ਤਿਹ ਜਾਰ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਇ ॥
giaan naam sunaa hamo tih jaar ko nrip raae |

ഹേ രാജൻ! 'അറിവ്' എന്നാണ് ആ കെണിയുടെ പേര് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുള്ളത്.

ਤਉਨ ਤਾ ਮੈ ਡਾਰਿ ਕੈ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥
taun taa mai ddaar kai mun raaj lehu gahaae |

“രാജാവേ! അറിവിൻ്റെ വലയുടെ പേര് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, അത് സമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞ് മഹാജ്ഞാനിയെ പിടിക്കുക

ਯੌ ਨ ਹਾਥਿ ਪਰੇ ਮੁਨੀਸੁਰ ਬੀਤ ਹੈ ਬਹੁ ਬਰਖ ॥
yau na haath pare muneesur beet hai bahu barakh |

“വർഷങ്ങളോളം മറ്റൊരു അളവുകോലിലും മുനി പിടിക്കപ്പെടില്ല

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੌ ਤੁਮੈ ਸੁਨ ਲੀਜੀਐ ਭਰਤਰਖ ॥੧੪੧॥
sat baat kahau tumai sun leejeeai bharatarakh |141|

സംരക്ഷകനേ! ഇത് കേൾക്കൂ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് സത്യം പറയുന്നു. ”141.

ਯੌ ਨ ਪਾਨਿ ਪਰੇ ਮੁਨਾਬਰ ਹੋਹਿਾਂ ਕੋਟਿ ਉਪਾਇ ॥
yau na paan pare munaabar hohiaan kott upaae |

“ഇതൊഴിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് പല നടപടികളും സ്വീകരിക്കാം, നിങ്ങൾക്ക് അവനെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല

ਡਾਰ ਕੇ ਤੁਮ ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਸੁ ਤਾਸੁ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥
ddaar ke tum gayaan jaar su taas lehu gahaae |

"അറിവിൻ്റെ വല മാത്രം എറിഞ്ഞ് അവനെ പിടിക്കുക"

ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਜਬੈ ਨ੍ਰਿਪੰਬਰ ਡਾਰ੍ਯੋ ਤਿਹ ਬੀਚ ॥
gayaan jaar jabai nripanbar ddaarayo tih beech |

മഹാരാജാവ് (പരസ്നാഥ്) അവനിൽ അറിവിൻ്റെ വല ഇട്ടപ്പോൾ.

ਤਉਨ ਜਾਰ ਗਹੋ ਮੁਨਾਬਰ ਜਾਨੁ ਦੂਜ ਦਧੀਚ ॥੧੪੨॥
taun jaar gaho munaabar jaan dooj dadheech |142|

രാജാവ് അറിവിൻ്റെ വല സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞപ്പോൾ ആ വല രണ്ടാം ദധിച്ചിനെപ്പോലെ അവനെ പിടികൂടി.142.

ਮਛ ਸਹਿਤ ਮਛਿੰਦ੍ਰ ਜੋਗੀ ਬਧਿ ਜਾਰ ਮਝਾਰ ॥
machh sahit machhindr jogee badh jaar majhaar |

മചീന്ദ്ര ജോഗിയെ മീൻ കൊണ്ട് വലയിൽ കെട്ടിയിരുന്നു.

ਮਛ ਲੋਕ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਸਬ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ਬਿਸੰਭਾਰ ॥
machh lok bilok kai sab hvai ge bisanbhaar |

യോഗി മത്സ്യേന്ദ്രൻ മത്സ്യത്തോടൊപ്പം പിടിക്കപ്പെട്ടു, വലയിൽ കുടുങ്ങി, മത്സ്യങ്ങളെല്ലാം അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

ਦ੍ਵੈ ਮਹੂਰਤ ਬਿਤੀ ਜਬੈ ਸੁਧਿ ਪਾਇ ਕੈ ਕਛੁ ਅੰਗਿ ॥
dvai mahoorat bitee jabai sudh paae kai kachh ang |

രണ്ട് മണിക്കൂറിന് ശേഷം, ചില ശരീരങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ,

ਭੂਪ ਦ੍ਵਾਰ ਗਏ ਸਭੈ ਭਟ ਬਾਧਿ ਅਸਤ੍ਰ ਉਤੰਗ ॥੧੪੩॥
bhoop dvaar ge sabhai bhatt baadh asatr utang |143|

കുറച്ച് സമയത്തിനുശേഷം, എല്ലാ ആളുകളും കുറച്ച് ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തപ്പോൾ, എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും ആയുധങ്ങളും ആയുധങ്ങളും നിക്ഷേപിച്ച് രാജാവിൻ്റെ കവാടത്തിൽ എത്തി.143.

ਮਛ ਉਦਰ ਲਗੇ ਸੁ ਚੀਰਨ ਕਿਉਹੂੰ ਨ ਚੀਰਾ ਜਾਇ ॥
machh udar lage su cheeran kiauhoon na cheeraa jaae |

അവർ മത്സ്യത്തിൻ്റെ വയറു കീറാൻ തുടങ്ങി, പക്ഷേ ആർക്കും അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല

ਹਾਰਿ ਹਾਰਿ ਪਰੈ ਜਬੈ ਤਬ ਪੂਛ ਮਿਤ੍ਰ ਬੁਲਾਇ ॥
haar haar parai jabai tab poochh mitr bulaae |

എല്ലാവരും വഴങ്ങിയപ്പോൾ രാജാവ് സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ച് അവരോട് ചോദിച്ചു:

ਅਉਰ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੀਐ ਉਪਚਾਰ ਤਾਕਰ ਆਜ ॥
aaur kaun bichaareeai upachaar taakar aaj |

(ഇത് കീറാൻ) അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ശ്രമങ്ങൾ (പ്രതിവിധി) പരിഗണിക്കണം,

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜਾ ਤੇ ਪਰੈ ਮੁਨੀਸ੍ਵਰ ਸਰੇ ਹਮਰੋ ਕਾਜੁ ॥੧੪੪॥
drisatt jaa te parai muneesvar sare hamaro kaaj |144|

“ഇനി എന്ത് നടപടിയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്, അങ്ങനെ നമുക്ക് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യത്തിൽ വിജയിക്കാനും മഹാനായ മുനിയെ കാണാനും കഴിയും.”144.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ദോഹ്‌റ

ਮਛ ਪੇਟ ਕਿਹੂੰ ਨ ਫਟੇ ਸਬ ਕਰ ਹਟੇ ਉਪਾਇ ॥
machh pett kihoon na fatte sab kar hatte upaae |

എല്ലാവരും അവരുടെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ചു, പക്ഷേ മത്സ്യത്തിൻ്റെ വയറു കീറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਰੂ ਤਿਨ ਕੋ ਹੁਤੋ ਪੂਛਾ ਤਹਿ ਬਨਾਇ ॥੧੪੫॥
gayaan guroo tin ko huto poochhaa teh banaae |145|

അപ്പോൾ രാജാവ് അറിവ് ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു- ഗുരു.145.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
tottak chhand |

ടോട്ടക് സ്റ്റാൻസ

ਭਟ ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਸਬ ਗਰਬ ॥
bhatt tayaag kai sab garab |

എല്ലാ പോരാളികളും, അവരുടെ അഭിമാനം ഉപേക്ഷിച്ചു,

ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਬੋਲੋ ਸਰਬ ॥
nrip teer bolo sarab |

രാജാവിൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് സംസാരിച്ചു.

ਨ੍ਰਿਪ ਪੂਛੀਐ ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ॥
nrip poochheeai gur gayaan |

“രാജാവേ! അറിവിനോട് മാത്രം ചോദിക്കുക - ഗുരു

ਕਹਿ ਦੇਇ ਤੋਹਿ ਬਿਧਾਨ ॥੧੪੬॥
keh dee tohi bidhaan |146|

എല്ലാ രീതികളും അവൻ പറഞ്ഞുതരും.”146.

ਬਿਧਿ ਪੂਰਿ ਕੈ ਸੁਭ ਚਾਰ ॥
bidh poor kai subh chaar |

നല്ല പെരുമാറ്റ രീതി പൂർത്തീകരിച്ചുകൊണ്ട്

ਅਰੁ ਗ੍ਯਾਨ ਰੀਤਿ ਬਿਚਾਰਿ ॥
ar gayaan reet bichaar |

രാജാവ് ചിട്ടയായി ചിന്തിച്ച് അറിവ് ആവാഹിച്ച് പറഞ്ഞു.

ਗੁਰ ਭਾਖੀਐ ਮੁਹਿ ਭੇਵ ॥
gur bhaakheeai muhi bhev |

ഹേ ഗുരുദേവൻ! എന്നോട് പറയൂ (ആ) രഹസ്യം

ਕਿਮ ਦੇਖੀਐ ਮੁਨਿ ਦੇਵ ॥੧੪੭॥
kim dekheeai mun dev |147|

“ഹേ പ്രധാന ഗുരു! മഹർഷിയെ എങ്ങനെ കാണാൻ കഴിയും എന്നതിൻ്റെ രഹസ്യം എന്നോട് പറയൂ ?”147.

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਬੋਲ੍ਯੋ ਬੈਨ ॥
gur gayaan bolayo bain |

അറിവ്' ഗുരു യാത്ര പറഞ്ഞു

ਸੁਭ ਬਾਚ ਸੋ ਸੁਖ ਦੈਨ ॥
subh baach so sukh dain |

അപ്പോൾ വിജ്ഞാന-ഗുരു ഈ അമൃത വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു.

ਛੁਰਕਾ ਬਿਬੇਕ ਲੈ ਹਾਥ ॥
chhurakaa bibek lai haath |

(ഓ രാജൻ!) ബിബേക്കിൻ്റെ കഠാര നിങ്ങളുടെ കൈയ്യിൽ എടുക്കുക.

ਇਹ ਫਾਰੀਐ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੮॥
eih faareeai tih saath |148|

“രാജാവേ! വിവേകയുടെ (വിവേചനം) കത്തി എടുത്ത് ഈ മത്സ്യത്തെ കീറിക്കളയുക. ”148.

ਤਬ ਕਾਮ ਤੈਸੋ ਈ ਕੀਨ ॥
tab kaam taiso ee keen |

പിന്നീട് അത് അതേ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਜ੍ਯੋਂ ਸਿਖ ਦੀਨ ॥
gur gayaan jayon sikh deen |

പിന്നെ ഗുരു ഉപദേശിച്ചതെന്തും അതനുസരിച്ച് ചെയ്തു

ਗਹਿ ਕੈ ਬਿਬੇਕਹਿ ਹਾਥ ॥
geh kai bibekeh haath |

കൈയിൽ ബിബെക്ക് (കത്തി) പിടിച്ച്,

ਤਿਹ ਚੀਰਿਆ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੯॥
tih cheeriaa tih saath |149|

വിവേകയെ ദത്തെടുത്ത ശേഷം ആ മീൻ കീറി.149.

ਜਬ ਚੀਰਿ ਪੇਟ ਬਨਾਇ ॥
jab cheer pett banaae |

(മത്സ്യത്തിൻ്റെ) വയറ് നന്നായി പിളർന്നിരിക്കുമ്പോൾ

ਤਬ ਦੇਖਏ ਜਗ ਰਾਇ ॥
tab dekhe jag raae |

മീനിൻ്റെ വയറു കീറിയപ്പോൾ ആ മഹാമുനിയെ കണ്ടു

ਜੁਤ ਧ੍ਯਾਨ ਮੁੰਦ੍ਰਤ ਨੈਨ ॥
jut dhayaan mundrat nain |

(അവൻ) ധ്യാനത്തിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നു

ਬਿਨੁ ਆਸ ਚਿਤ ਨ ਡੁਲੈਨ ॥੧੫੦॥
bin aas chit na ddulain |150|

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് ഏകാഗ്രതയോടെ കണ്ണുകളടച്ച് അവൻ അവിടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.150.

ਸਤ ਧਾਤ ਪੁਤ੍ਰਾ ਕੀਨ ॥
sat dhaat putraa keen |

ഏഴ് ലോഹങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി.

ਮੁਨਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਰ ਧਰ ਦੀਨ ॥
mun drisatt tar dhar deen |

തുടർന്ന് ഏഴ് ലോഹങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു ഷീറ്റ് മഹർഷിയുടെ ദർശനത്തിന് കീഴിലാക്കി

ਜਬ ਛੂਟਿ ਰਿਖਿ ਕੇ ਧ੍ਯਾਨ ॥
jab chhoott rikh ke dhayaan |

മുനിയുടെ (മുനി) ശ്രദ്ധ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ

ਤਬ ਭਏ ਭਸਮ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥੧੫੧॥
tab bhe bhasam pramaan |151|

മുനിയുടെ സങ്കല്പം പൊട്ടിയപ്പോൾ, ഋഷിയുടെ ദർശനത്താൽ ഷീറ്റ് ചാരമായി.151.

ਜੋ ਅਉਰ ਦ੍ਰਿਗ ਤਰਿ ਆਉ ॥
jo aaur drig tar aau |

മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ണിനു താഴെ വന്നാൽ

ਸੋਊ ਜੀਅਤ ਜਾਨ ਨ ਪਾਉ ॥
soaoo jeeat jaan na paau |

അവൻ്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും വന്നിരുന്നെങ്കിൽ (ആ സമയത്ത്)