ശ്രീ ദസം ഗ്രന്ഥ്

ਬਾਧ ਨਿਖੰਗ ਚਲੇ ਕਟਿ ਸੌ ਕਹਿ ਭ੍ਰਾਤ ਈਹਾ ਕਰਿਜੈ ਰਖਵਾਰੀ ॥੩੫੩॥

അവൻ ആവനാഴി കെട്ടി സ്വർണ്ണ മാനിനെ കൊണ്ടുവരാൻ പുറപ്പെട്ടു, സീതയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ലക്ഷ്മണനെ വിട്ടു.353.

ਓਟ ਥਕਯੋ ਕਰਿ ਕੋਟਿ ਨਿਸਾਚਰ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਬੀਰ ਨਿਦਾਨ ਸੰਘਾਰਯੋ ॥

മാരീച് എന്ന രാക്ഷസൻ അതിവേഗത്തിൽ ഓടി രാമനെ അനിശ്ചിതത്വത്തിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ ഒടുവിൽ അവൻ തളർന്നു, രാമൻ അവനെ കൊന്നു.

ਹੇ ਲਹੁ ਬੀਰ ਉਬਾਰ ਲੈ ਮੋਕਹ ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਰਾਮ ਪੁਕਾਰਯੋ ॥

എന്നാൽ മരണസമയത്ത് അവൻ രാമൻ്റെ സ്വരത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, സഹോദരാ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ.

ਜਾਨਕੀ ਬੋਲ ਕੁਬੋਲ ਸੁਨਯੋ ਤਬ ਹੀ ਤਿਹ ਓਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰ ਪਠਾਯੋ ॥

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ നിലവിളി കേട്ട് സീത ശക്തനായ ലക്ഷ്മണനെ അക്കരെ അയച്ചു.

ਰੇਖ ਕਮਾਨ ਕੀ ਕਾਢ ਮਹਾਬਲ ਜਾਤ ਭਏ ਇਤ ਰਾਵਨ ਆਯੋ ॥੩੫੪॥

ആരാണ് പോകുന്നതിനുമുമ്പ് അവിടെ ഒരു വര വരച്ചത്, തുടർന്ന് രാവണൻ വന്നു.354.

ਭੇਖ ਅਲੇਖ ਉਚਾਰ ਕੈ ਰਾਵਣ ਜਾਤ ਭਏ ਸੀਅ ਕੇ ਢਿਗ ਯੌ ॥

ഒരു യോഗിയുടെ വേഷം ധരിച്ച്, ദാനധർമ്മത്തിനുള്ള പരമ്പരാഗത അഭ്യർത്ഥന ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, രാവണൻ സീതയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

ਅਵਿਲੋਕ ਧਨੀ ਧਨਵਾਨ ਬਡੋ ਤਿਹ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਮਗ ਮੋ ਠਗ ਜਯੋ ॥

ഒരു സമ്പന്നനെ സന്ദർശിച്ച് ഒരു കൊള്ളക്കാരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ,

ਕਛੁ ਦੇਹੁ ਭਿਛਾ ਮ੍ਰਿਗ ਨੈਨ ਹਮੈ ਇਹ ਰੇਖ ਮਿਟਾਇ ਹਮੈ ਅਬ ਹੀ ॥

ਬਿਨੁ ਰੇਖ ਭਈ ਅਵਿਲੋਕ ਲਈ ਹਰਿ ਸੀਅ ਉਡਯੋ ਨਭਿ ਕਉ ਤਬ ਹੀ ॥੩੫੫॥

സീത അതിരു കടക്കുന്നത് കണ്ട രാവണൻ അവളെ പിടികൂടി ആകാശത്തേക്ക് പറക്കാൻ തുടങ്ങി.355.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਰਾਮ ਵਤਾਰ ਕਥਾ ਸੀਤਾ ਹਰਨ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

ബാച്ചിത്തർ നാടകത്തിലെ രാമാവതാറിലെ "സീതയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൽ" എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള അധ്യായത്തിൻ്റെ അവസാനം.

ਅਥ ਸੀਤਾ ਖੋਜਬੋ ਕਥਨੰ ॥

ഇനി സീതയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം ആരംഭിക്കുക:

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

ടോട്ടക് സ്റ്റാൻസ

ਰਘੁਨਾਥ ਹਰੀ ਸੀਅ ਹੇਰ ਮਨੰ ॥

സീത മാൻ ആയി മാറിയെന്ന് ശ്രീരാമൻ (എപ്പോൾ) മനസ്സിൽ കണ്ടു.

ਗਹਿ ਬਾਨ ਸਿਲਾ ਸਿਤ ਸਜਿ ਧਨੰ ॥

രാമൻ സീതയെ അപഹരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് മനസ്സിൽ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തൻ്റെ വില്ലും അമ്പും കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഒരു വെളുത്ത പാറയിൽ ഇരുന്നു.

ਚਹੂੰ ਓਰ ਸੁਧਾਰ ਨਿਹਾਰ ਫਿਰੇ ॥

ഒപ്പം നാലുവശവും നന്നായി നോക്കി.

ਛਿਤ ਊਪਰ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਰਾਜ ਗਿਰੇ ॥੩੫੬॥

അവൻ നാലു വശത്തും ഒരിക്കൽ കൂടി കണ്ടു, പക്ഷേ ഒടുവിൽ നിരാശനായി അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു.356.

ਲਘੁ ਬੀਰ ਉਠਾਇ ਸੁ ਅੰਕ ਭਰੇ ॥

ഇളയ സഹോദരൻ (ലച്ച്മൺ) (അവനെ) ആലിംഗനം ചെയ്തു

ਮੁਖ ਪੋਛ ਤਬੈ ਬਚਨਾ ਉਚਰੇ ॥

അവൻ്റെ ഇളയ സഹോദരൻ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉയർത്തി അവൻ്റെ മുഖം വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ਕਸ ਅਧੀਰ ਪਰੇ ਪ੍ਰਭ ਧੀਰ ਧਰੋ ॥

നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് അക്ഷമനായിരിക്കുന്നത്, ക്ഷമയോടെയിരിക്കുക,

ਸੀਅ ਜਾਇ ਕਹਾ ਤਿਹ ਸੋਧ ਕਰੋ ॥੩੫੭॥

എൻ്റെ നാഥാ! അക്ഷമരാകരുത്, സംയമനം പാലിക്കുക. സീത എവിടേക്കാണ് പോയത് എന്ന് അന്വേഷിക്കുക.

ਉਠ ਠਾਢਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਭੂਮ ਗਿਰੇ ॥

(റാം ജി) എഴുന്നേറ്റു പക്ഷേ ഭൂമിയിൽ വീണു (അശുദ്ധനായി).

ਪਹਰੇਕਕ ਲਉ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਨ ਫਿਰੇ ॥

റാം എഴുന്നേറ്റു, പക്ഷേ വീണ്ടും മയങ്ങി, കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും ബോധം വന്നു.

ਤਨ ਚੇਤ ਸੁਚੇਤ ਉਠੇ ਹਰਿ ਯੌਂ ॥

ശരീരത്തിൽ സൂറത്ത് വന്നതോടെ രാമൻ ഇതുപോലെ ഉണർന്നു

ਰਣ ਮੰਡਲ ਮਧਿ ਗਿਰਯੋ ਭਟ ਜਯੋਂ ॥੩੫੮॥

യുദ്ധക്കളത്തിൽ സാവധാനം ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ഒരു യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.358.

ਛਹੂੰ ਓਰ ਪੁਕਾਰ ਬਕਾਰ ਥਕੇ ॥

നാലാമത്തെ പക്ഷം ഉറക്കെ നിലവിളിച്ച് തളർന്നു.

ਲਘੁ ਭ੍ਰਾਤ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਝਥੇ ॥

നാലു വശത്തും നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ക്ഷീണിതനായി, ഇളയ സഹോദരനോടൊപ്പം വലിയ വേദന അനുഭവിച്ചു.

ਉਠ ਕੈ ਪੁਨ ਪ੍ਰਾਤ ਇਸਨਾਨ ਗਏ ॥

(രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ) രാമൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു കുളിക്കാൻ പോയി.

ਜਲ ਜੰਤ ਸਭੈ ਜਰਿ ਛਾਰਿ ਭਏ ॥੩੫੯॥

അവൻ അതിരാവിലെ കുളിക്കാൻ പോയി, അവൻ്റെ വേദനയുടെ ചൂടിൻ്റെ ആഘാതത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും വെണ്ണീറായി.359.

ਬਿਰਹੀ ਜਿਹ ਓਰ ਸੁ ਦਿਸਟ ਧਰੈ ॥

വൈയോഗി (രാമൻ) നേരെ നോക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

ਫਲ ਫੂਲ ਪਲਾਸ ਅਕਾਸ ਜਰੈ ॥

തൻ്റെ പ്രിയതമയിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ രാമൻ കണ്ട ദിശ, എല്ലാ പൂക്കളും പഴങ്ങളും ഒപ്പം പാലാസിലെ മരങ്ങളും ആകാശവും അവൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ എരിഞ്ഞു.

ਕਰ ਸੌ ਧਰ ਜਉਨ ਛੁਅੰਤ ਭਈ ॥

അവരുടെ കൈകൾ തൊട്ട ഭൂമി,

ਕਚ ਬਾਸਨ ਜਯੋਂ ਪਕ ਫੂਟ ਗਈ ॥੩੬੦॥

അവൻ ഭൂമിയെ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചപ്പോഴെല്ലാം, അവൻ്റെ സ്പർശനത്താൽ ഭൂമി പൊട്ടുന്ന പാത്രം പോലെ പിളർന്നു.360.

ਜਿਹ ਭੂਮ ਥਲੀ ਪਰ ਰਾਮ ਫਿਰੇ ॥

രാമൻ വിഹരിച്ച ഭൂമി,

ਦਵ ਜਯੋਂ ਜਲ ਪਾਤ ਪਲਾਸ ਗਿਰੇ ॥

രാമൻ വിശ്രമിച്ച നിലത്ത്, പാലസ് മരങ്ങൾ (ആ നിലത്ത്) കരിഞ്ഞു പുല്ലുപോലെ ചാരമായി.

ਟੁਟ ਆਸੂ ਆਰਣ ਨੈਨ ਝਰੀ ॥

(രാമൻ്റെ) ചുവന്ന കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വീഴുന്നു

ਮਨੋ ਤਾਤ ਤਵਾ ਪਰ ਬੂੰਦ ਪਰੀ ॥੩੬੧॥

കിട്ടിത്തലയിൽ വീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികൾ പോലെ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുമ്പോൾ അവൻ്റെ കണ്ണുനീർ തുടർച്ചയായി ആവിയായി.361.

ਤਨ ਰਾਘਵ ਭੇਟ ਸਮੀਰ ਜਰੀ ॥

രാമൻ്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചതോടെ കാറ്റ് ജ്വലിച്ചു

ਤਜ ਧੀਰ ਸਰੋਵਰ ਸਾਝ ਦੁਰੀ ॥

ദേഹത്ത് തൊട്ടപ്പോൾ പൊള്ളുന്ന തണുത്ത മനസ്സ് പോലും തണുപ്പിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ക്ഷമ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ വെള്ളക്കുളത്തിൽ ലയിച്ചു.

ਨਹਿ ਤਤ੍ਰ ਥਲੀ ਸਤ ਪਤ੍ਰ ਰਹੇ ॥

(തടാകത്തിൽ) താമര ആ സ്ഥലത്ത് നിൽക്കരുത്.

ਜਲ ਜੰਤ ਪਰਤ੍ਰਿਨ ਪਤ੍ਰ ਦਹੇ ॥੩੬੨॥

അവിടെയും താമരയുടെ ഇലകൾക്ക് അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാതെ വെള്ളം, പുല്ല്, ഇലകൾ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും രാമൻ്റെ വേർപിരിയൽ അവസ്ഥയിൽ ചാരമായി മാറി.362.

ਇਤ ਢੂੰਢ ਬਨੇ ਰਘੁਨਾਥ ਫਿਰੇ ॥

വീട്ടിൽ (സീതയെ) കണ്ടെത്തിയ ശേഷം രാമൻ (പെൺകുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക്) മടങ്ങി.

ਉਤ ਰਾਵਨ ਆਨ ਜਟਾਯੁ ਘਿਰੇ ॥

ഇപ്പുറത്ത് രാമൻ സീതയെ തേടി വനത്തിൽ അലഞ്ഞുനടന്നു, മറുവശത്ത് രാവണൻ ജടായുവാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു.

ਰਣ ਛੋਰ ਹਠੀ ਪਗ ਦੁਐ ਨ ਭਜਯੋ ॥

ഹാതി (ജടായു) റാണിനെ വിട്ട് രണ്ടടി പോലും പിന്നോട്ട് ഓടിയില്ല.

ਉਡ ਪਛ ਗਏ ਪੈ ਨ ਪਛ ਤਜਯੋ ॥੩੬੩॥

സ്ഥായിയായ ജടായു ചിറകുകൾ വെട്ടിയിട്ടും അതിൻ്റെ ഉഗ്രമായ പോരാട്ടത്തിന് വഴങ്ങിയില്ല.363.

ਗੀਤਾ ਮਾਲਤੀ ਛੰਦ ॥

ഗീത മാൾട്ടി സ്റ്റാൻസ

ਪਛਰਾਜ ਰਾਵਨ ਮਾਰਿ ਕੈ ਰਘੁਰਾਜ ਸੀਤਹਿ ਲੈ ਗਯੋ ॥

ജടായുവിനെ വധിച്ചതിന് ശേഷം രാവണൻ സീതയെ കൊണ്ടുപോയി.

ਨਭਿ ਓਰ ਖੋਰ ਨਿਹਾਰ ਕੈ ਸੁ ਜਟਾਉ ਸੀਅ ਸੰਦੇਸ ਦਯੋ ॥

രാമൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ജടായുവാണ് ഈ സന്ദേശം അറിയിച്ചത്.

ਤਬ ਜਾਨ ਰਾਮ ਗਏ ਬਲੀ ਸੀਅ ਸਤ ਰਾਵਨ ਹੀ ਹਰੀ ॥

ജടായു രാമനെ കണ്ടപ്പോൾ രാവണൻ സീതയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി എന്ന് ഉറപ്പായി.