ಶ್ರೀ ದಸಮ್ ಗ್ರಂಥ್

ಪುಟ - 174


ਸਬ ਦੇਵਨ ਮਿਲਿ ਕਰਿਯੋ ਬਿਚਾਰਾ ॥
sab devan mil kariyo bichaaraa |

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರು

ਛੀਰਸਮੁਦ੍ਰ ਕਹੁ ਚਲੇ ਸੁਧਾਰਾ ॥
chheerasamudr kahu chale sudhaaraa |

ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು.

ਕਾਲ ਪੁਰਖੁ ਕੀ ਕਰੀ ਬਡਾਈ ॥
kaal purakh kee karee baddaaee |

(ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ) 'ಕಾಲ ಪುರಖ'ವನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದರು.

ਇਮ ਆਗਿਆ ਤਹ ਤੈ ਤਿਨਿ ਆਈ ॥੩॥
eim aagiaa tah tai tin aaee |3|

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು KAL, ವಿಧ್ವಂಸಕ ಭಗವಂತನನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದರು.3.

ਦਿਜ ਜਮਦਗਨਿ ਜਗਤ ਮੋ ਸੋਹਤ ॥
dij jamadagan jagat mo sohat |

ಜಮದಗನಿ ಎಂಬ ಮುನಿ (ಡಿಜ್) ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

ਨਿਤ ਉਠਿ ਕਰਤ ਅਘਨ ਓਘਨ ਹਤ ॥
nit utth karat aghan oghan hat |

ವಿನಾಶಕ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು, ಯಮದಗ್ನಿ ಎಂಬ ಋಷಿಯು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ਤਹ ਤੁਮ ਧਰੋ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰਾ ॥
tah tum dharo bisan avataaraa |

ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ! ನೀವು ಅವನ (ಮನೆಗೆ) ಹೋಗಿ ಅವತಾರವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ

ਹਨਹੁ ਸਕ੍ਰ ਕੇ ਸਤ੍ਰ ਸੁਧਾਰਾ ॥੪॥
hanahu sakr ke satr sudhaaraa |4|

ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡು.

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
bhujang prayaat chhand |

ಭುಜಂಗ್ ಪ್ರಯಾತ್ ಚರಣ

ਜਯੋ ਜਾਮਦਗਨੰ ਦਿਜੰ ਆਵਤਾਰੀ ॥
jayo jaamadaganan dijan aavataaree |

ಜಮದಗ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮನ (ವಿಷ್ಣು) ಮನೆಯು ಅವತರಿಸಿತು.

ਭਯੋ ਰੇਣੁਕਾ ਤੇ ਕਵਾਚੀ ਕੁਠਾਰੀ ॥
bhayo renukaa te kavaachee kutthaaree |

ಅವತಾರರೂಪಿಯಾದ ಯಮದಗ್ನಿ ಋಷಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ರೇಣುಕಾ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು ಮತ್ತು ಕೊಡಲಿಯ ವಾಹಕ (ಅದು ಪರಶುರಾಮ) ಜನಿಸಿದಳು.

ਧਰਿਯੋ ਛਤ੍ਰੀਯਾ ਪਾਤ ਕੋ ਕਾਲ ਰੂਪੰ ॥
dhariyo chhatreeyaa paat ko kaal roopan |

ಛತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಾಲ್ ಸ್ವತಃ (ಈ) ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ

ਹਨ੍ਯੋ ਜਾਇ ਜਉਨੈ ਸਹੰਸਾਸਤ੍ਰ ਭੂਪੰ ॥੫॥
hanayo jaae jaunai sahansaasatr bhoopan |5|

ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಮರಣವೆಂದು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರಬಾದು ಎಂಬ ರಾಜನನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು.

ਕਹਾ ਗੰਮ ਏਤੀ ਕਥਾ ਸਰਬ ਭਾਖਉ ॥
kahaa gam etee kathaa sarab bhaakhau |

ಇಡೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ನನಗಿಲ್ಲ.

ਕਥਾ ਬ੍ਰਿਧ ਤੇ ਥੋਰੀਐ ਬਾਤ ਰਾਖਉ ॥
kathaa bridh te thoreeai baat raakhau |

ಇಡೀ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ದೊಡ್ಡದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ:

ਭਰੇ ਗਰਬ ਛਤ੍ਰੀ ਨਰੇਸੰ ਅਪਾਰੰ ॥
bhare garab chhatree naresan apaaran |

ಅಪರ ಛತ್ರಿ ರಾಜರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು.

ਤਿਨੈ ਨਾਸ ਕੋ ਪਾਣਿ ਧਾਰਿਯੋ ਕੁਠਾਰੰ ॥੬॥
tinai naas ko paan dhaariyo kutthaaran |6|

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜನು ಅಹಂಕಾರದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪರಶುರಾಮನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ਹੁਤੀ ਨੰਦਨੀ ਸਿੰਧ ਜਾ ਕੀ ਸੁਪੁਤ੍ਰੀ ॥
hutee nandanee sindh jaa kee suputree |

(ಘಟನೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಏನೆಂದರೆ) ಕಾಮಧೇನು ಗೌರಿಗೆ ನಂದಿನಿ ಎಂಬ ಮಗಳಿದ್ದಳು.

ਤਿਸੈ ਮਾਗ ਹਾਰਿਯੋ ਸਹੰਸਾਸਤ੍ਰ ਛਤ੍ਰੀ ॥
tisai maag haariyo sahansaasatr chhatree |

ನಂದಿನಿ, ಯಮದಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸಹಸ್ರಬಾಹುವಿನ ಮಗಳಂತಹ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಹಸುವನ್ನು ಋಷಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ದಣಿದಿದ್ದಳು.

ਲੀਯੋ ਛੀਨ ਗਾਯੰ ਹਤਿਯੋ ਰਾਮ ਤਾਤੰ ॥
leeyo chheen gaayan hatiyo raam taatan |

(ಅವಕಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು) ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಪರಶುರಾಮನ ತಂದೆಯನ್ನು (ಜಮದಗನಿ) ಕೊಂದನು.

ਤਿਸੀ ਬੈਰ ਕੀਨੇ ਸਬੈ ਭੂਪ ਪਾਤੰ ॥੭॥
tisee bair keene sabai bhoop paatan |7|

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಯಮದಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರಶುರಾಮನು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು.7.

ਗਈ ਬਾਲ ਤਾ ਤੇ ਲੀਯੋ ਸੋਧ ਤਾ ਕੋ ॥
gee baal taa te leeyo sodh taa ko |

ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, (ಜಮದಗ್ನಿಯ) ಹೆಂಡತಿಯು (ಬಾನ್) ಹೋಗಿ (ಪರಶುರಾಮನನ್ನು) ಕಂಡುಕೊಂಡಳು.

ਹਨਿਯੋ ਤਾਤ ਮੇਰੋ ਕਹੋ ਨਾਮੁ ਵਾ ਕੋ ॥
haniyo taat mero kaho naam vaa ko |

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪರಶುರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೊಲೆಗಾರನ ಗುರುತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ਸਹੰਸਾਸਤ੍ਰ ਭੂਪੰ ਸੁਣਿਯੋ ਸ੍ਰਉਣ ਨਾਮੰ ॥
sahansaasatr bhoopan suniyo sraun naaman |

ಪರಶುರಾಮನು) ರಾಜ ಸಹಸ್ರಬಾಹುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿದಾಗ,

ਗਹੇ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰੰ ਚਲਿਯੋ ਤਉਨ ਠਾਮੰ ॥੮॥
gahe sasatr asatran chaliyo taun tthaaman |8|

ಮತ್ತು ಅವನು ರಾಜ ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸಿದನು.8.

ਕਹੋ ਰਾਜ ਮੇਰੋ ਹਨਿਯੋ ਤਾਤ ਕੈਸੇ ॥
kaho raaj mero haniyo taat kaise |

ಪರಶುರಾಮನು ರಾಜನಿಗೆ, "ಓ ರಾಜನೇ ನೀನು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಂದಿರುವೆ?

ਅਬੈ ਜੁਧ ਜੀਤੋ ਹਨੋ ਤੋਹਿ ਤੈਸੇ ॥
abai judh jeeto hano tohi taise |

ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ

ਕਹਾ ਮੂੜ ਬੈਠੋ ਸੁ ਅਸਤ੍ਰੰ ਸੰਭਾਰੋ ॥
kahaa moorr baittho su asatran sanbhaaro |

ಓ ಮೂರ್ಖ (ರಾಜ)! ನೀವು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೀರಿ? ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ನಿರ್ವಹಣೆ,

ਚਲੋ ਭਾਜ ਨਾ ਤੋ ਸਬੈ ਸਸਤ੍ਰ ਡਾਰੋ ॥੯॥
chalo bhaaj naa to sabai sasatr ddaaro |9|

ಅವನು ಹೇಳಿದನು, "ಓ ಮೂರ್ಖನೇ, ನಿನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೋ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗು."

ਸੁਣੇ ਬੋਲ ਬੰਕੇ ਭਰਿਯੋ ਭੂਪ ਕੋਪੰ ॥
sune bol banke bhariyo bhoop kopan |

(ಪರಶುರಾಮನ) ಇಂತಹ ಕಠೋರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು

ਉਠਿਯੋ ਰਾਜ ਸਰਦੂਲ ਲੈ ਪਾਣਿ ਧੋਪੰ ॥
autthiyo raaj saradool lai paan dhopan |

ಈ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸಿಂಹದಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದನು.

ਹਠਿਯੋ ਖੇਤਿ ਖੂਨੀ ਦਿਜੰ ਖੇਤ੍ਰ ਹਾਯੋ ॥
hatthiyo khet khoonee dijan khetr haayo |

(ರಾಜ) ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು (ಈಗ) ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ਚਹੇ ਆਜ ਹੀ ਜੁਧ ਮੋ ਸੋ ਮਚਾਯੋ ॥੧੦॥
chahe aaj hee judh mo so machaayo |10|

ಅದೇ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪರಶುರಾಮನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಯುದ್ಧದ ಅಖಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದನು.10.

ਧਏ ਸੂਰ ਸਰਬੰ ਸੁਨੇ ਬੈਨ ਰਾਜੰ ॥
dhe soor saraban sune bain raajan |

ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋದರು.

ਚੜਿਯੋ ਕ੍ਰੁਧ ਜੁਧੰ ਸ੍ਰਜੇ ਸਰਬ ਸਾਜੰ ॥
charriyo krudh judhan sraje sarab saajan |

ರಾಜನ ಕೋಪದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಯೋಧರು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು (ತಮ್ಮ ಆಯುಧದಿಂದ) ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ਗਦਾ ਸੈਹਥੀ ਸੂਲ ਸੇਲੰ ਸੰਭਾਰੀ ॥
gadaa saihathee sool selan sanbhaaree |

(ಅವರು) ಗದೆ, ಸೈಹತಿ, ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಈಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ਚਲੇ ਜੁਧ ਕਾਜੰ ਬਡੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ॥੧੧॥
chale judh kaajan badde chhatradhaaree |11|

ತಮ್ಮ ತ್ರಿಶೂಲಗಳು, ಭರ್ಜಿಗಳು, ಗದೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮಹಾ ಮೇಲಾವರಣ ರಾಜರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದರು.11.

ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥
naraaj chhand |

ನರರಾಜ್ ಚರಣ

ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਪਾਣ ਧਾਰਿ ਕੈ ॥
kripaan paan dhaar kai |

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು,

ਚਲੇ ਬਲੀ ਪੁਕਾਰਿ ਕੈ ॥
chale balee pukaar kai |

ತಮ್ಮ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ਸੁ ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਭਾਖਹੀ ॥
su maar maar bhaakhahee |

ಅವರು 'ಬೀಟ್' 'ಬೀಟ್' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು

ਸਰੋਘ ਸ੍ਰੋਣ ਚਾਖਹੀ ॥੧੨॥
sarogh sron chaakhahee |12|

ಅವರು "ಕೊಲ್ಲು, ಕೊಲ್ಲು" ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಬಾಣಗಳು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.12.

ਸੰਜੋਇ ਸੈਹਥੀਨ ਲੈ ॥
sanjoe saihatheen lai |

ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು (ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ) ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತವಾಗಿ ಒಯ್ಯುವುದು,

ਚੜੇ ਸੁ ਬੀਰ ਰੋਸ ਕੈ ॥
charre su beer ros kai |

ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಠಾರಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮಹಾನ್ ಕೋಪದಿಂದ ಯೋಧರು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ਚਟਾਕ ਚਾਬਕੰ ਉਠੇ ॥
chattaak chaabakan utthe |

ಚಾವಟಿಗಳು (ಕುದುರೆಗಳ) ಬಿರುಕು ಬಿಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು

ਸਹੰਸ੍ਰ ਸਾਇਕੰ ਬੁਠੈ ॥੧੩॥
sahansr saaeikan butthai |13|

ಚಾವಟಿ ಕುದುರೆಗಳ ಹೊಡೆತಗಳು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳು (ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ) ಹಾರಿಹೋದವು.13.

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
rasaaval chhand |

ರಾಸಾವಲ್ ಚರಣ

ਭਏ ਏਕ ਠਉਰੇ ॥
bhe ek tthaure |

(ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು) ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು